by 
Όταν ο Γιάννης Αντωνίου, καθηγητής μαθηματικών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και επί σειρά ετών συνεργάτης του Νομπελίστα φυσικοχημικού Ιλία Πριγκοζίν, είδε την απεικόνιση του ανακτόρου του Φιλίππου του Β΄(το οποίο αναστηλώνεται στις Αιγές) ήταν σίγουρος από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για ένα αρχιτεκτονικό δημιούργημα φτιαγμένο με τη χρυσή τομή. Διάβασε περισσότερα
Επειδή την ομορφιά της αντανάκλασης της φύσης μέσα στα μαθηματικά την νιώθω και την απολαμβάνω
επειδή την ομορφιά της αντανάκλασης των μαθηματικών μέσα στη φύση την αντιλαμβάνομαι και την απολαμβάνω
αλλά το ερώτημα γιατί έτσι και όχι αλλιώς δεν το καταλαβαίνω;
και επειδή ακόμη και η αναδιατύπωση μιας παραγωγίκής μεθόδου που δίνει επίσης την χρυσή τομή και την ακολουθία Φιμπονάτσι δεν την θεωρω ερμηνεία …
για όλους αυτούς τους λόγους
Μήτσο, εσύ κοιμάσαι και ‘γω αγουροξυπνημένος λύνω έναν-έναν τους πέντε γρίφους που μας σερβίρισες!
Μετά τον τρίτο και αφού έγινε ο καφές, αντιλήφθηκα ότι αποτελούσαν ισοδύναμες περιγραφές των αριθμών Φιμπονάτσι.
Μετά το πρωινό μου πάθημα, θα είμαι ελαστικότερος απ’ όσο προγραμμάτιζα με τους μαθητές που θα εξετάσω σε μιάμιση ώρα στις επαναληπτικές εξετάσεις.
Με «γιατί έτσι και όχι αλλιώς» προκύπτει η αίσθηση της ομορφιάς όταν αντιμετωπίζουμε συμμετρίες που ανιχνεύτηκαν και στη Φύση, προβληματίζεται και ο Αντωνίου:
«μια ερμηνεία θα ήταν να βρεθεί μια αυτοόμοια διαδικασία, που ευνοήθηκε εξελικτικά σε σχέση με άλλες και έτσι επικράτησε ως διαμορφωτικός μηχανισμός στη φύση. Επειδή ο εγκέφαλος και το σώμα μας συνεξελίσσονται με τη φύση, η αμοιβαία εναρμόνιση προκαλεί το αίσθημα του κάλλους και τη γαλήνη που βιώνουμε βλέποντας τις μορφές».
καλημέρα