by 
Αφήνοντας ελεύθερο ένα κλασικό μπαλόνι με ‘’ελαφρύ αέριο’’ αυτό ανέβαινε μέχρι να ακουμπήσει στο ταβάνι και έχοντας δέσει μια κορδέλα το τραβούσαμε κάτω.Έριξα στα εγγόνια μια ιδέα:
Τι να κάνουμε ώστε να μην ανεβαίνει πάνω το μπαλόνι;
Να το κρατάμε παππού απαντά ο μικρός Αλέξανδρος (τριαμισάρης)
Σωστά ,αλλά αν δεν θέλουμε να το κρατάμε;
Να το δέσουμε κάπου απαντά η (πενταμισάρα) Ιφιγένεια.
Σωστό κι αυτό ,αλλά αν θέλουμε να το πετύχουμε με άλλο τρόπο απ’αυτούς που είπατε.
…μ μ μμμμ, σιωπή πιτσιρικιών.
Η συνέχεια με κλικ…εδώ
Χρόνια πολλά Παραμυθά Παντελή!!!
Να είσαι καλά και να Διδάσκεις στα εγγόνια σου…
Άλλωστε, για αιώνες οι παππούδες και οι γιαγιάδες δίδασκαν στα εγγόνια τους κι ετσι μεταδίδανε τον Πολιτισμό.
Καλημέρα Πρόδρομε.
Αυτή η αλληλεπίδραση με τα εγγόνια έχει ''δυναμικά'' αποτελέσματα που ωθούν στο να συμπληρώνεις στη γνώση που αποκτούν από το περιβάλλον τους ,φύση και πρόσωπα, αφήνοντας βέβαια ''χώρο'' για την απαραίτητη αυτενέργεια τους. Έτσι λοιπόν αυτά τα μικρά ανθρωπάκια δίνουν ''δουλειά'' σε μας τους μεγαλύτερους με αμοιβή τη χαρά μας να τα βλέπουμε να αποθηκεύουν και να αξιοποιούν τη γνώση … αλλά και διπλή η χαρά που παίρνουμε βλέποντας την αυτενέργεια τους ενίοτε σε διάφορες ''πράξεις'' .
Σε ευχαριστώ και εύχομαι υγεία και χρόνια πολλά με την οικογένεια
Παντελή Χρόνια Πολλά κι από εμένα, τον … ομοιο-ευτυχή, με δυο εγγονάκια ίδιας ηλικίας με τα δικά σου, προνήπιο και πρώτης δημοτικού.. Τις προάλλες κάψανε το πιστολάκι στεγνώματος της μαμάς τους καθώς κρατούσανε μετέωρο πάνω του ένα στροβιλιζόμενο μπαλάκι του πίγκ-πονγ, ισορροπούν αυγά όρθια (κι άσπαγα, πού είσαι Κολόμβε!) στο τραπέζι και τρελλένουν τον μπαμπά τους το μηχανικό, επιμένουν να μου βάζουν λεμόνι στο τσάι και να ρίχνουν σόδα στο λαδολέμονο της γιαγιάς και στο memory, άσε … έρχομαι τελευταίος!
Ο Θεός να χαρίζει υγεία και ευτυχία σε όλους. Καλή Χρονιά!
Καλησπέρα Τάσο ,καλησπέρα στη νησίδα και Χρόνια πολλά.
Τάσο το σχόλιό σου με βρήκε σε γραμμή Wi Fi κατεβαίνοντας από το χωριό στο Ρέθυμνο και έτσι απαντώ σήμερα ύστερα από την ολιγοήμερη απουσία μου .
Η αληλεπίδρασή με τα μικρά ανθρωπάκια μας είναι καταλύτης ευτυχίας. Τα δικά μου απ’ότι κατάλαβα υστερούν ένα χρόνο των δικών σου. Αποφεύγω πειραματισμούς με ηλεκτρισμό ,προς το παρόν μόνο τις μπαταρίες ξέρουν για μερικά από τα παιχνίδια τους, όμως τι να πω όταν με ρωτούν … τι έχει μέσα η μπαταρία παππού;
Συγκρίνοντας τις δράσεις τους ,και τα δικά μου αρέσκονται σε συνδιασμούς… κυρίως στη ζαχαροπλαστική.
Να τα χαίρεστε Τάσο η χαρά κι η ευτυχία να’ναι αμφίδρομη …
Υ.Γ.
Αγαπητοί φίλοι μια και λιγοστεύουν οι ώρες του χρόνου εξομολογούμε για ένα “παράπονο” μου.
Στο ερώτημα που έβαλα στο τέλος της αφήγησης των πεπραγμένων με το…”φουσκωτό μπαλόνι ” δεν είδα μια απάντηση και έχω την απορία γιατί . Μη μπω με το παράπονο στο καινούργιο χρόνο…