
Ένα γνωστό πείραμα, που χρησιμοποιείται συχνά ως επιβεβαίωση της αρχής της αδράνειας των σωμάτων, είναι το παρακάτω.
Πάνω σε ένα ποτήρι βάζουμε ένα βιβλίο και πάνω του ένα κέρμα. Τραβώντας το βιβλίο, το κέρμα πέφτει στο ποτήρι, αφού θέλει να διατηρήσει την κινητική του κατάσταση, δηλαδή παραμένει ακίνητο και δεν συμμετέχει στην κίνηση του βιβλίου.
Πάμε να πειραματιστούμε:
i) Τραβάμε το βιβλίο και βλέπουμε να παρασύρεται και το κέρμα, όπως φαίνεται στη διπλανή εικόνα. Μπορείτε να ερμηνεύσετε την μετακίνηση του κέρματος και την «αποτυχία» του πειράματος;
ii) Οι οδηγίες μας λένε, ότι για να πέσει το κέρμα μέσα στο ποτήρι, πρέπει να «τραβήξουμε απότομα» το βιβλίο. Τι ακριβώς σημαίνει η φράση «απότομα» και πώς μεταφράζεται σε όρους Φυσικής;
iii) Επαναλαμβάνουμε τώρα το πείραμα, τραβώντας απότομα το βιβλίο και το κέρμα πέφτει μέσα στο ποτήρι. Σε ποια από τις τρεις θέσεις που φαίνονται στο σχήμα, πρόκειται να βρεθεί το κέρμα;
iv) Κάποιος μαθητής υποστηρίζει ότι, το αποτέλεσμα συνδέεται και με την αρχική θέση του κέρματος. Σε ποια από τις διπλανές θέσεις (1,2,3) θα προτείνατε εσείς να τοποθετηθεί το κέρμα, για να πετύχουμε την πτώση του μέσα στο ποτήρι;
Να δικαιολογήστε αναλυτικά τις απαντήσεις σας.
ή
Πειραματιζόμαστε και προβληματιζόμαστε…
Πειραματιζόμαστε και προβληματιζόμαστε…
![]()
Συνεχιζει η παρεξηγηση μαλλον δεν πρεπει να γραφω πια εδω γιατι ότι λεω παρεξηγείται. Λυπαμαι αν ενοχλησα. Καλές γιορτές σε όλους.
καλές γιορτές, αλλά παρεξήγηση σε τί άραγε;
και επί της ουσίας που, νομίζω, αποφεύγεις να τοποθετηθείς
ρώτησες για το πείραμα με το νόμισμα και απάντησα ότι κατά τη γνώμη μου είναι πολύ καλό πείραμα αδράνειας (που κατά δήλωσή σου και εσύ το θεωρούσες) και με αρκετές παραλλαγές
ρώτησες για προτάσεις πειράματος αδράνειας και υπέδειξα τουλάχιστον δύο (υπάρχουν και αρκετά άλλα στο βιβλίο του Έλληνα Μπουρούτη)
επικαλείσαι έντυπα με πειράματα που κάποιοι έχουμε από παλιά προτείνει
άρα τίς ή τί πταίει Τίνα; (υπάρχει κάτι που αγνοώ;)
Μιλας Βαγγέλη περι αλανθαστου διεθνή, και για ιθαγενείς Δες τι γράφεις. Πιστεύεις ότι υποτιμώ την Ελλάδα και τους έλληνες φυσικούς; Αμφισβητείς την εγκυρότητα ενός από τα μεγαλυτερα διεθνή επιστημονικά περιοδικά; Εχεις να προτείνεις ανάλογο ελληνικό επιστημονικο περιοδικο ; αλλο η κουβέντα μεταξύ συναδέλφων και άλλο η έρευνα που γίνεται πριν δημοσιευθει ένα άρθρο σε ενα επιστημονικό περιοδικο.
Για τα σχολικά βιβλία καλύτερα να μην μιλήσω. Θα μιλησουν καλύτερα άλλοι.
Μαλλον είναι πολύ δυσκολο να δεχτείς ότι μια νεότερη γυναίκα μπορεί να ειναι και φυσικός και να εχει τον δικό της τρόπο να αποφασιζει. Λυπάμαι για αυτο αλλά δεν θα κατσω μεσα στις γιορτες να ερθω σε αντιπαραθεση με κανεναν.
Σεβαστες ολες οι αποψεις. Καλές γιορτες σε ολους. Μια γύναικα δυσκολα επιβιωνει σε εναν κοσμο ανδρων. Κρίμα.
Τίνα χαίρομαι πάντοτε όταν οι κυρίες του υλικονέτ συμμετέχουν σε συζητήσεις. Δεν θα συμφωνούσα στο ότι δύσκολα επιβιώνουν σε έναν κόσμο ανδρών. Εξαιρετικές περιπτώσεις θηλυκών συναδέλφων μου με έχουν πείσει για το αντίθετο.
Δεν γνωρίζω φυσικά τα του πανεπιστημιακού χώρου.
Για την εγκυρότητα του περιοδικού που λες ας πω ότι δεν αμφισβητείται φυσικά. Συζήτηση γίνεται κάποιες φορές για το αν ένα πείραμα προσφέρει σε εισαγωγικό στάδιο ή σε μεταγενέστερο. Θυμάμαι το 1997 τις ενστάσεις του Ανδρέα στο ΠΕΚ Περιστερίου. Είχα την τύχη να είμαι μαθητής του τότε. Ξαφνιάστηκα λίγο διότι δεν είχα σκεφτεί τις αιτιάσεις του.
Θεωρούσα το πείραμα καλό. Εξαιρετικό θεωρώ και το πείραμα με την βαριά σφαίρα και τα δύο νήματα. Αυτό στο οποίο μας παρέπεμψες. Τα θεωρώ εξαιρετικά διότι αν πιάσεις χαρτί και μολύβι (να τα εξηγήσεις) θα προκύψει καλή δουλειά.
Εξαιρετικό θεωρώ και αυτό με το χαρτί υγείας που κόβεται ή ξετυλίγεται (ανάλογα με την επιτάχυνση του χεριού). Είναι εξαιρετικό διότι μπορεί να μας δώσει καλό πρόβλημα.
Παράδειγμα είχα λάβει από τον πατέρα μου που με απότομο τράβηγμα έκοβε σπάγκο χαρταετού, τυλιγμένο στο δάχτυλό του. Αν το κάνω εγώ μάλλον θα μείνω χωρίς δάχτυλο. Εξηγείται δύσκολα.
Ο προβληματισμός που θέλησε ο Διονύσης να δώσει βρίσκεται (υποθέτω) σε δύο πράγματα:
Είναι φαινόμενο πολυπαραγοντικό και επομένως θέλει προσεκτική “ανάγνωση”.
Μπορεί να προκαλέσει παρανοήσεις σε έναν που “πρωτοπερπατάει” στα “χωράφια” της αδράνειας.
Έτσι παρακολουθώ με ενδιαφέρον όσα γράψατε όλοι οι συμμετέχοντες. Ακόμα και αν δεν επέλθει συμφωνία στο τέλος της συζήτησης, κάτι θα μείνει. Ένας συνάδελφος προβληματιζόμενος με όσα γράφονται θα επιλέξει κάτι καλό για την παρουσίαση της αδράνειας.
Καταλαβαίνουμε όλοι ότι μπορεί να γίνουν περισσότερα από ένα πειράματα. Από συναδέλφους που έχουν σταθμίσει όλα αυτά. Που προφανώς έχουν δει και την σελίδα της παραπομπής σου.
Αν θέλεις και κάτι άλλο, ένα εντυπωσιακό πείραμα ουδένα έβλαψε. Βλέπω αυτά που δείχνεις στα μπομπίρια. Δεν έχω την απαίτηση να καταλάβει ένα παιδάκι κάθε πτυχή του φαινομένου που βλέπει. Όμως τραβώντας του την προσοχή το κερδίζουμε. Η θεαματικότητα είναι καλός βοηθός.
Θεέ και Κύριε!!!
Επικαλούμαι τους νοήμονες και αντιρατσιστές (!) του δικτύου!
Διαβάστε ορέ στοιχειωδώς νοήμονες τα scripta και τοποθετηθείτε!
Γράφει κάποιος ότι συμφωνεί με την άποψη κάποιας συναδέλφου…
…και αυτή τον καταγγέλλει , μάλιστα-μάλιστα, δεν κατάλαβα γιατί!
Ρε, συ, Τίνα, στήριξα την άποψή σου ότι το πείραμα με το νόμισμα είναι πράγματι αδράνειας, το δε με τα πούλια το οποίο είχα γράψει, και με είχες ευχαριστήσει στον προσωπικό σου δικτυακό, το παρουσιάζεις τώρα ως κάτι καινοφανές και μου επιτίθεσαι ως εάν διαφωνώ;
εννοείται δεν αμφισβητώ τη γνώμη κανενός ξένου που την εκφράζει, άρα εκτίθεται, αλλά τα ίδια μπορεί να έχουν γράψει και άλλοι πριν, ιθαγενείς ίσως…
ρε, συ, φίλε Διονύση, υπάρχει κάτι σαν “εμπάργκο” εδώ στο ylikonet και δεν το πήρα χαμπάρι, ασθενής και, άρα, απών όντας:
διότι επιπλέον και ο Πάνος και ο Νίκος στους οποίους και έχω απαντήσει στην ανάρτηση για τα μετωπικά-επίδειξης αναφέροντάς τους ονομαστικά, αποφεύγουν (!) να μου απαντήσουν
τί στο διάολο γίνεται τελικά;
παρακαλώ όποιος συνάδελφος θέλει, αφού διαβάσει τις αναρτήσεις, να τοποθετηθεί
Η θεαματικότητα επίσης είναι καλός “κράχτης”.
Αυτό που κάνεις με το ποτήρι και το νερό (έχω δει το βίντεο) είναι θεαματικότερο από αυτό που έκανα με το μονόκιλο και το χαρτόνι. Το ηλεκτρομαγνητικό τραίνο θεαματικότατο. Όσα κάνει ο Γιάννης Γάτσιος είναι θεαματικότατα. Τραβώντας την προσοχή έχουν ήδη πετύχει το ήμισυ του στόχου μας.
Η επιδίωξη της θεαματικότητας δεν είναι ατόπημα. Ο ίδιος έχω περιστραφεί με βαράκια σε σκαμνί στριφογυριστό.
Η εξήγηση κλασική και εύκολη.
Κάνω ένα στεφάνι να “γυρίσει πίσω”. Θεαματικότερο, όμως δυσκολότερα εξηγήσιμο. Μπιλιάρδο ώστε να επιδείξω “πουλέ” δεν έχω και αρκούμαι σε βίντεο.
Τίποτε από τα παραπάνω δεν υποτιμώ ή κατακρίνω. Ένα παιδί αν εντυπωσιασθεί κάθεται ίσως να ακούσει και την εξήγηση.
Εσύ το γράφεις ως “και λίγη περισσότερη φυσική”.
Όμως αξίζει πάντοτε να συζητάμε για το πόσο και που προσφέρει ένα πείραμα. Ας θυμηθούμε τον Φασουλόπουλο και το θερμοκήπιο. Τις συζητήσεις μας για το νερό που αναβαίνει στο ποτήρι (με το κεράκι) και το αν το πείραμα είναι καλό για την συζήτηση περί σύστασης του αέρα. Η οιαδήποτε ένσταση πάνω στο τελευταίο προφανώς δεν έχει θέσιν παραίονεσης:
-Μην το κάνετε! Χαλάτε την σκέψη των παιδιών!
Θα σου ευχηθώ καλή πορεία και στα δύο. Δεν αμφιβάλλω για την επιτυχία. Εκτιμώ βαθύτατα τον Τραχανά. Διαβάζω την Κβαντομηχανική του.
Θα συμφωνήσω με το “τα καλύτερα και πιο απλά”.
Το διαδίκτυο είναι άριστος βοηθός. Είχα δει την πτώση μαγνήτη νεοδυμίου σε χαλκοσωλήνα. Ήξερα την ερώτηση του βιβλίου αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα κάνει 7 δευτερόλεπτα να πέσει μισό μέτρο. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν και αυτό μου άρεσε.
Περισσότερο μου άρεσε η ευκολία του πειράματος και η επιτυχία κάθε επανάληψής του.
ρε συ, φίλε, Γιάννη μας διαβάζεις όλους;
ή μήπως, αυτό το περίεργο εμπάργκο καλά κρατεί;
Βαγγέλη δεν είναι εμπάργκο. Αν αργήσει ένας να μπει, καλύπτεται το σχόλιο.
Το έχω πάθει πολλές φορές και με σένα και με άλλους φίλους που θα με χαρακτήρισαν γάιδαρο για το ότι δεν απάντησα σε κάτι που έγραψαν. Απουσιάζω τρεις μέρες, ταλαιπωρήθηκα ψάχνοντας να βρω σχόλια που με αφορούσαν και δεν είμαι σίγουρος ότι τα βρήκα.
Δες ως παράδειγμα δικό σου σχόλιο-απάντηση σε κάποιον φίλο που αντί να μπει στο τέλος (ως πρόσφατο) μπήκε ως απάντηση μια σελίδα πριν. Έτσι κάποιος που δεν βλέπει “το νήμα” των σχολίων, αλλά ανοίγει την συζήτηση, το έχασε.
Βαγγέλη ψηφιακέ μου φίλε και συνάδελφε νομίζω ότι γνωρίζεις το μέγεθος της εκτίμησής μου προς το άτομό σου. Αν διάβασες όλες τις αναρτήσεις θα διαπιστώσεις ότι έχω ήδη αναφέρει πόσο δύσκολη είναι η επικοινωνία μέσω του γραπτού λόγου, χωρίς να έχεις τη δυνατότητα να δεις τα μάτια του συνομιλητή σου, να τσουγκρίσεις ένα ποτήρι κρασί να πεις και κάτι άσχετο για να ευθυμήσεις. Δεν απάντησα στα γραφόμενά σου από μετριοπάθεια, αφού από ότι κατάλαβα συμφωνείς σχεδόν με όλες τις θέσεις μου. Απλά όταν άνθρωποι που τους θαυμάζω και τους έχω σε εκτίμηση συμφωνούν με τις απόψεις μου, πείθομαι περισσότερο ότι μπορεί να έχω και δίκιο.
Βαγγέλη δεν σου έχω απαντήσει δύο φορές ονομαστικά στην 2η σελίδα;
Όσα έγραψα για τον ζυγό αδρανείας δεν είναι σχόλιο και προς εσένα; Σχόλιο χωρίς προσφώνηση, πάντως σχόλιο.
Προηγουμένως έγραψα και για αυτό που εκλαμβάνεις ως εμπάργκο.
Δες άλλο παράδειγμα:
Ο Νίκος Παναγιωτίδης σχολίασε ανάρτησή μου. Το σχόλιο δεν το είδα παρά τυχαία πριν επισκεπτόμενος τυχαία το νήμα. Αν το έχανα να μιλούσε ο Νίκος για εμπάργκο;
Γιάννη ευχαριστώ θερμά για τις ευχές . Θα σε ενοχλήσω και προσωπικά, αν εχεις χρόνο, για να μου πεις την γνώμη σου . Είναι πολύτιμη.
Τιμή μου Τίνα.
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Μεσολάβησε ένα ταξίδι για επίσκεψη στο … γυναικοχώρι, το μάζεμα των πορτοκαλιών και πριν λίγο, μπήκα και στο δίκτυο.
Βλέπω μια παρεξήγηση χωρίς λόγο και αναρωτιέμαι γιατί;
Τίνα και Βαγγέλη, υποστηρίζετε το ίδιο πείραμα, ως πείραμα αδράνειας και αντί να παρεξηγηθώ εγώ, που είχα διατυπώσει αντίθετη γνώμη, παρεξηγηθήκατε μεταξύ σας;
Μια αφιέρωση λοιπόν και στους δύο, με κάτι από τα παλιά:
“Τίνα και Βαγγέλη, υποστηρίζετε το ίδιο πείραμα, ως πείραμα αδράνειας και αντί να παρεξηγηθώ εγώ, που είχα διατυπώσει αντίθετη γνώμη, παρεξηγηθήκατε μεταξύ σας;”
φαίνεται, Διονύση, στην πράξη δεν ισχύει πάντα ο 3ος Νόμος του Νεύτωνα και μπορεί να υπάρχει αντίδραση χωρίς δράση, να παρεξηγείται δηλαδή κάποιος μόνος του και μάλιστα όταν συμφωνείς με την άποψή του(!)
(νομίζω από το “Μεγάλο μας Τσίρκο”, τότε στα νιάτα μας μερικών, όταν και το πολύ κυνηγητό…)