Τόσο φανερή κλοπή; Γιατί;

Στην εποχή του διαδικτύου η “αντιγραφή” είναι κάτι πολύ συνηθισμένο. Ο ένας αντιγράφει τον άλλο, χωρίς συνήθως και να το αναφέρει.

Στην περίπτωση του δικτύου μας, αναρτάται καθημερινά υλικό διδασκαλίας και από τη στιγμή αυτή ο καθένας, είτε συνάδελφος είτε μαθητής μπορεί ελεύθερα χωρίς καμιά υποχρέωση να το χρησιμοποιήσει στη διδασκαλία του.

Προσωπικά νιώθω ιδιαίτερα χαρούμενος όταν μαθαίνω ότι κάποιος συνάδελφος χρησιμοποίησε δικό μου υλικό, χωρίς να ζητήσω ποτέ να δηλώνεται η “πνευματική ιδιοκτησία” του υλικού αυτού.

Νομίζω ότι το σωστό είναι η υποχρέωση του συναδέλφου σε μια αναφορά. Μια άσκηση του Πρόδρομου Κορκίζογλου.

Είναι μια έμμεση αναγνώριση και ένα ευχαριστώ και ας μην το ακούσει ποτέ ο Πρόδρομος.

Αλλά από το σημείο, το να πει ο συνάδελφος τίνος είναι η άσκηση ή να μην πει, μέχρι του σημείου να την πλαστογραφεί, αφαιρώντας το όνομα του υλικονέτ και του συγγραφέα και βάζοντας το δικό του, υπάρχει απόσταση μεγάλη…

Δείτε την δημοσίευση:

Η  στεφάνη και η σημειακή μάζα.

και δείτε το αρχείο pdf, όπως το είχα ανεβάσει στο δίκτυο εδώ και όπως  κυκλοφορεί από το “πρότυπο κέντρο…” εδώ.

Λίγη ντροπή κύριοι… Αλήθεια είστε εκπαιδευτικοί και διδάσκετε τη νέα γενιά;