Σκοπός μου σ΄ αυτή και την επόμενη μελέτη είναι να δείξω, αφ΄ ενός ότι η ηλεκτρική ισχύς της ΗΕΔ Faraday-Henry είναι ίση με τη μηχανική ισχύ του συστήματος που περιστρέφει ή μετακινεί το πλαίσιο στο μαγνητικό πεδίο και, αφ΄ ετέρου, τα ενδιαφέροντα συμπεράσματα που συνάγονται απ΄ αυτό το γεγονός.
Η ανάλυση σε .pdf εδώ.
![]()
Καλησπέρα Νίκο.
Θα φανώ βιαστικός, αν υποστηρίξω ότι η ενέργεια που προσφέρει στο πλαίσιο αυτός που το περιστρέφει, αν R=0, μετατρέπεται σε ενέργεια μαγνητικού πεδίου, αυτού του πεδίου που δημιουργεί το ρευματοφόρο πλαίσιο;
Καλησπέρα (ή καλημέρα αν το διαβάζεις μετά τις 0:00) Διονύση.
Όπως θα δείξω στην τρίτη μελέτη, όταν υπάρχει αύξηση της έντασης του ρεύματος του πλαισίου κατά di, η μεταβολή της ενέργειας δεν εξαρτάται μόνο από το di αλλά και από τη ροή που διαρρέει το πλαίσιο. Αυτό είναι ανάλογο με τη μεταβολή της ΚΕ ενός σώματος όταν η ταχύτητα αυξάνει κατά dv. Δεν εξαρτάται μόνο από το dv αλλά κι από την ταχύτητα που ήδη έχει.
Κατά βάση πρόκειται για μεταβολή της ενέργειας του μαγνητικού πεδίου.
Ο Πάνος μου έχει κάνει την εξής ερώτηση:
Αν το περιστρεφόμενο πλαίσιο δεν έχει ωμική αντίσταση τότε εφαρμόζοντας μία μηχανική ροπή μπορεί να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα;
Θεωρώ ότι το πλαίσιο περιστρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Η ασκούμενη ροπή δεν θα είναι σταθερή, δεν θα έχει καν σταθερό πρόσημο. Αν τη χρονική στιγμή t η ροπή έχει τη φορά της γωνιακής ταχύτητας, η ισχύς θα είναι θετική. Αν έχει αντίθετη φορά, θα είναι αρνητική. Βέβαια, αν το πλαίσιο έχει μη μηδενική αντίσταση, πρέπει να δίνουμε συνέχεια ενέργεια (ή τουλάχιστον να δίνουμε περισσότερη απ΄ αυτή που θα παίρνουμε) γιατί η αντίσταση πάντα απορροφά ενέργεια.