- Σε λείο οριζόντιο επίπεδο ηρεμεί ένας ραβδόμορφος μαγνήτης, ο κατά μήκος άξονας του οποίου κατευθύνεται σε σημείο Ο του επιπέδου, από το οποίο διέρχεται ένας κατακόρυφος ευθύγραμμος αγωγός μεγάλου μήκους, όπως στο σχήμα. Αν διοχετεύσουμε ρεύμα με φορά προς τα πάνω στον αγωγό, τότε:
i) Ο βόρειος πόλος του μαγνήτη, θα δεχτεί την δύναμη:
α) F1 με κατεύθυνση προς το Ο. β) Την F2, γ) F3
όπου οι F2 και F3 είναι κάθετες στην F1.
ii) Τι πρόκειται να κάνει ο μαγνήτης;
α) Θα πλησιάσει τον αγωγό
β) Θα απομακρυνθεί από τον αγωγό.
γ) Θα περιστραφεί γύρω από κατακόρυφο άξονα που θα περνά από το κέντρο μάζας του.
δ) Θα εκτελέσει σύνθετη κίνηση.
Να δικαιολογήσετε τις απαντήσεις σας.
Διαβάστε τη συνέχεια…
ή
![]()

Από το ΕΚΦΕ Πειραιά Καλλίπολης και τον Ηλία Γαβρίλη
Πολύ καλή η επίδειξη και το ζητούμενο από τον Ηλία Γαβρίλη
Στην πολύ περιεκτική ανάρτηση του Διονύση ας συμπληρώσουμε επιγραμματικά:
μαγνήτης + ομογενές πεδίο = μόνο ροπή, όχι δύναμη
μαγνήτης + ανομοιογενές πεδίο = ροπή και δύναμη, εν γένει.
Καλημέρα σε όλους και καλή βδομάδα.
Χρήστο, Θοδωρή, Ανδρέα, Αθανάσιε, Άρη και Δημήτρη, σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Για το θέμα με το σωληνοειδές που προέκυψε με βάση σχόλιο του Κώστα, έγραψα μια νέα ανάρτηση, εδώ.
Το ερώτημα του Κώστα βέβαια, ουσιαστικά εστίαζε στο: “Αναρωτιεμαι αν η τελευταια προταση ειναι ικανη για να σχεδιασει καποιος το Β . Ο αξονας της βελονας… εννοει τον διαμηκη αξονα ομως οι πολοι της μαγνητικης βελονας ποια τελικη τοποθετηση θα εχουν ; Δεν υπαρχει κανενα σχετικο σχημα που να το δειχνει αυτο ! ”
Το σίγουρο πάντως είναι ότι η όλη συζήτηση δεν συνδέεται με την παρούσα ανάρτηση και το μαγνητικό πεδίο ευθύγραμμου και κυκλικού αγωγού…
Καλημέρα Θοδωρή.
Φαίνεται να με έπιασες " με την γίδα στην πλάτη" αφού σε δύο όμοια ερωτήματα, έχω δώσει λίγο διαφορετικές απαντήσεις…
Η ουσία:
Η πρώτη ανάρτηση που εστιάζει στον μαγνητικό πόλο που πλησιάζουμε, πρακτικά και ουσιαστικά, δεν έχει κανένα πρόβλημα. Όταν πάρεις ένα ραβδόμορφο μαγνήτη και τον πλησιάζεις στο βόρειο πόλο μιας πυξίδας, στην πράξη ασχολούμαστε με την αλληλεπίδραση των δύο πόλων που βρίσκονται ο ένας απέναντι στον άλλο, αδιαφορώντας για τις υπόλοιπες αλληλεπιδράσεις, θεωρώντας τις αμελητέες.
Θα μου πεις, τότε γιατί εδώ ασχολείσαι; Εδώ κάνουμε μια θεωρητική μελέτη, οπότε για να μην εγερθούν κάποιες αντιρρήσεις δικαιολόγησα λίγο περισσότερο, γιατί το αποτέλεσμα εξαρτάται μόνο από τον πόλο που βρίσκεται κοντά στο επίπεδο του κυκλικού αγωγού. Και στις εξετάσεις;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται "να διυλίζουμε τον κώνωπα"…
Καλημέρα Άρη.
Για τις παρατηρήσεις που βάζεις, το μόνο σίγουρο είναι ότι, αργά ή γρήγορα θα διατυπωθούν ανάλογες ή σχετικές ερωτήσεις.
Δεν νομίζω ότι μπορούν να μπουν στεγανά, τα οποία να μην επιτρέψουν ανάλογες προεκτάσεις.
Από τη στιγμή που ένα τμήμα ύλης, αρχίζει να διδάσκεται (και η συνολική ύλη συνεχίζει να είναι …ελάχιστη), θα τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο και θα προκύψουν αρκετές …λεπτομέρειες.
Επανέρχομαι, για μια παραπέρα διευκρίνηση, πάνω στο προηγούμενο σχόλιο.
Το τι πρέπει να γράψει ένας μαθητής σε ένα ερώτημα εξετάσεων, καθορίζεται από το ποιο είναι το ερώτημα.
Έτσι αν δούμε τα δυο θέματα Θοδωρή, που φαίνεται να είναι ίδια, θα βρούμε τις διαφορές. Ας τα δούμε:
Στην πρώτη εκδοχή ρωτάει αν ο μαγνήτης έλκεται. Και η απάντηση είναι θετική, αφού η “βασική” αλληλεπίδραση είναι του βόρειου πόλου του μαγνήτη και του μαγνητικού πεδίου του πηνίου.
Στην 2η εκδοχή το ερώτημα θέτει θέμα κίνησης του μαγνήτη (στην οποία υπάρχει και περιστροφή…). Αναγκαστικά λοιπόν πρέπει να μελετηθούν όλες οι ασκούμενες δυνάμεις στον μαγνήτη.
Θέλω με άλλα λόγια να πω, ότι η απάντηση αναφέρεται πάντα και καθορίζεται από το τεθέν ερώτημα…