Γιάννη, αν και καταλήγεις σε παρόμοια συμπεράσματα με μένα, προτιμάς την ενεργειακή προσέγγιση ενώ εγώ προτιμάω τον Κιρχοφ. Θα ήθελα να σε ρωτήσω κατά πόσο συμφωνείς με την άποψη ότι ένας πραγματικός μετασχηματιστής τείνει να γίνει ιδανικός όσο αυξάνονται οι σπείρες του.
Η διαφορά του προσήμου έχει αιτία ότι, με τη δική μου μέθοδο, ο λόγος των εντάσεων βγαίνει αρνητικός. Αυτό σημαίνει, αν πάρουμε την περίπτωση που το ένα τύλιγμα είναι πάνω από το άλλο, ότι τα δυο ρεύματα έχουν αντίθετες φορές. Αυτό είναι αναμενόμενο γιατί το μαγνητικό πεδίο του ενός ρεύματος τείνει να καταργήσει αυτό του άλλου (πίσω από αυτή την ιδιότητα είναι ο κανόνας του Lenz).
Στον μη ιδανικό (δηλ. στον πραγματικό) μετασχηματιστή ο λόγος των εντάσεων μόνο κατά προσέγγιση είναι ίσος με τον αντίστροφο του λόγου των σπειρών. Γιατί, αν η ισότητα ήταν ακριβής, θα υπήρχε αλληλοαναίρεση των μαγνητικών πεδίων, άρα Φ=0, άρα και οι δυο ΗΕΔ θα ήταν επίσης 0.
Μαγνητική ροή 0 σημαίνει ότι η αμοιβαία επαγωγή των τυλιγμάτων εξουδετερώνει την αυτεπαγωγή του καθενός. Αν αυτό δεν συμβαίνει, παραμένει μια μικρή αυτεπαγωγή στο κάθε τύλιγμα το οποίο σημαίνει ότι τόσο το πρωτεύον όσο και το δευτερεύον έχουν μιγαδικές εμπεδήσεις. Στον ιδανικό μετασχηματιστή το φανταστικό μέρος των εμπεδήσεων είναι 0. Ο ιδανικός μετασχηματιστής δρα σαν Ωμική αντίσταση.
by 
Γιάννη, αν και καταλήγεις σε παρόμοια συμπεράσματα με μένα, προτιμάς την ενεργειακή προσέγγιση ενώ εγώ προτιμάω τον Κιρχοφ. Θα ήθελα να σε ρωτήσω κατά πόσο συμφωνείς με την άποψη ότι ένας πραγματικός μετασχηματιστής τείνει να γίνει ιδανικός όσο αυξάνονται οι σπείρες του.
Γεια σου Νίκο.
Έχουμε μια διαφορά στο πρόσημο αν δεν κάνω λάθος.
Τώρα ιδανικός όσο αυξάνονται οι σπείρες του;
Καταλαβαίνω τον περιορισμό διασποράς μαγνητικής ροής.
Αν αυξάνουν οι εσωτερικές αντιστάσεις μαζί με τις σπείρες;
Έπειτα έχουμε και άλλους παράγοντες, όπως τα ρεύματα Φουκώ. Άπειρα φυλλαράκια στον πυρήνα;
Η διαφορά του προσήμου έχει αιτία ότι, με τη δική μου μέθοδο, ο λόγος των εντάσεων βγαίνει αρνητικός. Αυτό σημαίνει, αν πάρουμε την περίπτωση που το ένα τύλιγμα είναι πάνω από το άλλο, ότι τα δυο ρεύματα έχουν αντίθετες φορές. Αυτό είναι αναμενόμενο γιατί το μαγνητικό πεδίο του ενός ρεύματος τείνει να καταργήσει αυτό του άλλου (πίσω από αυτή την ιδιότητα είναι ο κανόνας του Lenz).
Στον μη ιδανικό (δηλ. στον πραγματικό) μετασχηματιστή ο λόγος των εντάσεων μόνο κατά προσέγγιση είναι ίσος με τον αντίστροφο του λόγου των σπειρών. Γιατί, αν η ισότητα ήταν ακριβής, θα υπήρχε αλληλοαναίρεση των μαγνητικών πεδίων, άρα Φ=0, άρα και οι δυο ΗΕΔ θα ήταν επίσης 0.
Μαγνητική ροή 0 σημαίνει ότι η αμοιβαία επαγωγή των τυλιγμάτων εξουδετερώνει την αυτεπαγωγή του καθενός. Αν αυτό δεν συμβαίνει, παραμένει μια μικρή αυτεπαγωγή στο κάθε τύλιγμα το οποίο σημαίνει ότι τόσο το πρωτεύον όσο και το δευτερεύον έχουν μιγαδικές εμπεδήσεις. Στον ιδανικό μετασχηματιστή το φανταστικό μέρος των εμπεδήσεων είναι 0. Ο ιδανικός μετασχηματιστής δρα σαν Ωμική αντίσταση.