Να είσαι πάντα καλά Διονύση, να χαίρεσε τη νησίδα που έφτιαξες και εμεις μαζί σου.
Στην τρίτη από το τέλος ο Κυρ παρακολουθεί μια σβούρα που περιστρέφεται… Κάποια στιγμή σε κατάλληλο χρόνο θα ανεβεί σε video περιστρεφόμενη και "φορτωμένη" με κάποια ερωτηματικά που ζητούν απάντηση
Καλή και ευλογημένη χρονιά , όταν οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αληθινές, ο χρόνος είναι άχρονος, οι συναντήσεις αυτές είναι εορτές στις οποίες συμμετέχεις και προσφέρεις και η οποιαδήποτε προσφορά δημιουργεί αίσθημα πληρότητας ακόμα και όταν δεν έχεις.Το διατυπώνει προφανώς καλλίτερα ο Δημόκριτος "Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος".
Πριν από πολλά χρόνια σε μια παρόμοια συνεστίαση συμμετείχε και ο Αϊνστάιν. Δίπλα του καθόταν ένας νεαρός Φυσικός, ο οποίος δεν τον είχε αναγνωρίσει. Κάποια στιγμή ο Αϊνστάιν παρατήρησε ότι ο νεαρός είχε μαζί του ένα σημειωματάριο και κάθε τόσο κάτι σημειώνε. Τότε όλο περιέργεια τον ρώτησε:
-Αν δεν είμαι αδιάκριτος, τι σημειώνεις;
Ο νεαρός του απάντησε:
-Κάθε φορά που μου έρχεται μια ιδέα τη σημειώνω, για να μην τη ξεχάσω.
Και γυρίζοντας προς τον Αϊνστάιν, χώρις ακόμη να το αναγνωρίσει, του είπε όλο έπαρση:
-Θα σας συμβούλευα να το κάνετε κι εσείς.
Και τότε ο Αϊνστάιν του απάντησε:
-Μπα. Τρεις ιδέες είχα όλες κι όλες!
(Οι τρεις "ιδέες" του Αϊνστάιν ήταν βεβαίως: η θεωρία της Σχετικότητας, η ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου και η ερμηνεία της κίνησης Μπράουν!)
Προσυπογράφοντας τα φιλοσοφημένα λόγια του Ξενοφώντα “όταν οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αληθινές, ο χρόνος είναι άχρονος, οι συναντήσεις αυτές είναι εορτές στις οποίες συμμετέχεις και προσφέρεις και η οποιαδήποτε προσφορά δημιουργεί αίσθημα πληρότητας ακόμα και όταν δεν έχεις.” θα πω ότι νοιώσαμε όλοι, νομίζω, όσοι βρεθήκαμε, την ανθρώπινη ζεστασιά που δεν περισσεύει στους καιρούς μας, ξεχνώντας για λίγο τα μεγάλα και τα μικρά μας προβλήματα και βάσανα.
Ευχαριστούμε τον Θοδωρή τον Ζήκο και τον Παντελεήμονα για τις αναμνηστικές τους φωτογραφίες. Ο τελευταίος βέβαια πάντα τις θέλει σχολιασμένες.
by 
Η δεύτερη … δόση ξεκινά με τη φωτογραφία δάσκαλου και μαθητή:
Και το γλυκό – κέρασμα του Ξενοφώντα!
Ευχαριστούμε Ξενοφώντα…
Ο Άρης …
και το τσιμπούκι του:
Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι επίσης του Παντελή.
Σε ευχαριστώ Παντελή!
Να είσαι πάντα καλά Διονύση, να χαίρεσε τη νησίδα που έφτιαξες και εμεις μαζί σου.
Στην τρίτη από το τέλος ο Κυρ παρακολουθεί μια σβούρα που περιστρέφεται… Κάποια στιγμή σε κατάλληλο χρόνο θα ανεβεί σε video περιστρεφόμενη και "φορτωμένη" με κάποια ερωτηματικά που ζητούν απάντηση
Καλή και ευλογημένη χρονιά , όταν οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αληθινές, ο χρόνος είναι άχρονος, οι συναντήσεις αυτές είναι εορτές στις οποίες συμμετέχεις και προσφέρεις και η οποιαδήποτε προσφορά δημιουργεί αίσθημα πληρότητας ακόμα και όταν δεν έχεις.Το διατυπώνει προφανώς καλλίτερα ο Δημόκριτος "Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος".
Και του χρόνου.
Καλημέρα στην υπέροχη παρέα!
Πριν από πολλά χρόνια σε μια παρόμοια συνεστίαση συμμετείχε και ο Αϊνστάιν. Δίπλα του καθόταν ένας νεαρός Φυσικός, ο οποίος δεν τον είχε αναγνωρίσει. Κάποια στιγμή ο Αϊνστάιν παρατήρησε ότι ο νεαρός είχε μαζί του ένα σημειωματάριο και κάθε τόσο κάτι σημειώνε. Τότε όλο περιέργεια τον ρώτησε:
-Αν δεν είμαι αδιάκριτος, τι σημειώνεις;
Ο νεαρός του απάντησε:
-Κάθε φορά που μου έρχεται μια ιδέα τη σημειώνω, για να μην τη ξεχάσω.
Και γυρίζοντας προς τον Αϊνστάιν, χώρις ακόμη να το αναγνωρίσει, του είπε όλο έπαρση:
-Θα σας συμβούλευα να το κάνετε κι εσείς.
Και τότε ο Αϊνστάιν του απάντησε:
-Μπα. Τρεις ιδέες είχα όλες κι όλες!
(Οι τρεις "ιδέες" του Αϊνστάιν ήταν βεβαίως: η θεωρία της Σχετικότητας, η ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου και η ερμηνεία της κίνησης Μπράουν!)
Προσυπογράφοντας τα φιλοσοφημένα λόγια του Ξενοφώντα “όταν οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αληθινές, ο χρόνος είναι άχρονος, οι συναντήσεις αυτές είναι εορτές στις οποίες συμμετέχεις και προσφέρεις και η οποιαδήποτε προσφορά δημιουργεί αίσθημα πληρότητας ακόμα και όταν δεν έχεις.” θα πω ότι νοιώσαμε όλοι, νομίζω, όσοι βρεθήκαμε, την ανθρώπινη ζεστασιά που δεν περισσεύει στους καιρούς μας, ξεχνώντας για λίγο τα μεγάλα και τα μικρά μας προβλήματα και βάσανα.
Ευχαριστούμε τον Θοδωρή τον Ζήκο και τον Παντελεήμονα για τις αναμνηστικές τους φωτογραφίες. Ο τελευταίος βέβαια πάντα τις θέλει σχολιασμένες.
Μας έλειψαν ο Μήτσος και ο Διονύσης.
Να είμαστε καλά να ζήσουμε πολλά άλλα τέτοια.