Η εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση λόγω COVID19

Είναι κοινώς αποδεχτό ότι η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης λόγω του κορονοϊού θεωρείται πετυχημένη. Ισχύει το ίδιο άραγε και για τη διαχείριση της εκπαιδευτικής κρίσης;

Με το κλείσιμο των σχολείων το Υπουργείο Παιδείας βρέθηκε εξαπίνης. Το σχολικό δίκτυο, το οποίο σημειωτέον στοίχισε αρκετά εκατομμύρια ευρώ, αποδείχτηκε πολύ γρήγορα ανεπαρκές για την κάλυψη των αναγκών μίας εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε πανελλαδικό επίπεδο. Έτσι, το Υπουργείο αναγκάστηκε να καταφύγει στη «δωρεά» της ιδιωτικής εταιρείας Cisco και να προβεί σε αναβάθμιση του εξοπλισμού του με διαδικασίες εξπρές. Αυτό είχε ως συνέπεια να χαθούν τουλάχιστον 10 ημέρες από την εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς και πολυάριθμες ώρες από κάποιους φιλότιμους εκπαιδευτικούς που ξενυχτώντας προσπαθούσαν με υπομονή και επιμονή να ανεβάσουν στις πλατφόρμες του e-class εκπαιδευτικό υλικό.
Λόγω της αναβάθμισης του εξοπλισμού του προγράμματος Webex της Cisco, καθώς και της εμπειρίας που είχαν εν τω μεταξύ αποκτήσει οι εκπαιδευτικοί, το σύστημα μετά από 10-15 μέρες άρχισε κάπως να αποδίδει καρπούς. Όλοι οι ενασχολούμενοι εκπαιδευτικοί είχαν μάθει πλέον, για παράδειγμα, ότι για να μην κρασάρει μία τηλεδιάσκεψη θα πρέπει οι μαθητές να κλείσουν εξ αρχής τη βιντεοκάμερά τους.

Οι εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης; Είναι καθομολογημένο ότι υπήρξε μία ομάδα εκπαιδευτικών οι οποίοι προσέφεραν τα μέγιστα, παρακινούμενοι αποκλειστικά και μόνο από το φιλότιμό τους. Μία άλλη ομάδα εργάστηκε σε δημοσιοϋπαλληλικά πλαίσια προσφέροντας τα απαραίτητα. Τέλος, κανένας δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει το γεγονός ότι υπήρχε και μία ομάδα, που δεν είναι εύκολη η εκτίμηση του ποσοστού της, η οποία δεν προσέφερε απολύτως τίποτε, είτε γιατί δεν είχε τα μέσα, είτε γιατί δεν είχε τις απαιτούμενες γνώσεις, είτε γιατί απλά φυγοπονούσε, ή και συνδυασμός των παραπάνω. Το Υπουργείο, όμως, διέθετε και τα μέσα και τις διαδικασίες για να προσδιορίσει επακριβώς την ταυτότητα αυτής της ομάδας. Θα έπρεπε, αφού προσδιόριζε επακριβώς αυτή την ομάδα, και, αν πράγματι πίστευε στην αξιολόγηση-αξιοκρατία, να υποχρεώσει τους εν λόγω εκπαιδευτικούς σε επιμόρφωση, ακόμη και κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα και του καλοκαιριού, αφού τους παρείχε τα απαραίτητα μέσα. Δεν το έπραξε. Το αποτέλεσμα αυτής της αδιαφορίας από τη μεριά του Υπουργείου είναι ότι το φαινόμενο αυτό είναι πολύ πιθανό να επαναληφθεί από τον Σεπτέμβρη, εάν και εφόσον υποχρεωθεί να καταφύγει ξανά σε εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Το Υπουργείο δεν προέβη στην έγκαιρη οργάνωση ταχύρρυθμων επιμορφωτικών σεμιναρίων στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση σε πανελλήνιο επίπεδο, μολονότι και τα μέσα αλλά και τους κατάλληλους ανθρώπους διέθετε. Ούτε εκμεταλλεύθηκε έγκαιρα και στον βαθμό που μπορούσε το κανάλι της Βουλής για τηλεκπαίδευση. Το κανάλι είναι πανελλήνιας εμβέλειας και λόγω παύσης της λειτουργίας της Βουλής είχε αρκετές ελεύθερες ζώνες, ενώ υπάρχει ένας αξιοσέβαστος αριθμός εκπαιδευτικών με ειδικά προσόντα και ικανότητες οι οποίοι πρόθυμα θα αναλάμβαναν το έργο της τηλεκπαίδευσης. Η κρατική τηλεόραση χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα και καθυστερημένα και μάλιστα μόνο για μερικά μαθήματα, της Πρωτοβάθμιας κυρίως εκπαίδευσης.

Δυστυχώς, το Υπουργείο αντί να προβεί στις παραπάνω ενέργειες προτίμησε ν’ ακολουθήσει άλλη τακτική. Κάλυψε τα προβλήματα της έλλειψης οργάνωσης και υποδομών καθώς και της μη λήψης γενναίων και καινοτόμων αποφάσεων με την παραποίηση στοιχείων σχετικών με τα ποσοστά παρακολούθησης των μαθητών, επιβεβαιώνοντας έτσι τη ρήση «όταν ευημερούν οι αριθμοί δυστυχούν οι άνθρωποι». Το αποτέλεσμα ήταν ότι έμεινε επανεξεταστέο για τον Σεπτέμβρη. Εύχομαι να μην έχουμε από τον Σεπτέμβρη προβλήματα με τον COVID-19, ώστε να μη χρειαστεί να ξαναδώσει εξετάσεις. Αν, όμως, χρειαστεί, ελπίζω αυτή τη φορά να προαχθεί περνώντας τη βάση του 10.