Σε ποιο ύψος αναπηδά;

Το παρόν (ψευτο) δεύτερο θέμα δεν αναρτήθηκε για να υποστηρίξει ότι είναι περιττή η αρχή διατήρησης της ενέργειας σε διδασκαλίες κρούσεων. Ούτε σε προβλήματα κρούσεων είναι περιττή η μεγάλη κυρία.
Απλώς είναι ένα από τα προβλήματα που η μεγάλη κυρία δίνει δυσκολότερα τη λύση. Ίσως εξαιρετικά δυσκολότερα.
Πολύτιμο το χειρουργικό νυστέρι, όμως δύσκολα κόβεις ξύλα μ’ αυτό.
Με την λογική των διαγραμμάτων δύναμης και τον λόγο των ωθήσεων που το διάγραμμα εισάγει καταλαβαίνουμε ότι όταν έχουμε κρούση μεταξύ σφαιρών, ή μεταξύ σφαίρας και τοίχου, οι ταχύτητες οι παράλληλες  στην διάκεντρο μετά την κρούση καθορίζονται από τις παράλληλες στην διάκεντρο ταχύτητες πριν την κρούση. Αυτό επιτρέπει τον υπολογισμό τους βάζοντας απλά μηδενικές τις άλλες ταχύτητες και λύνοντας κατά τα γνωστά το πρόβλημα μιας μετωπικής κρούσης.
Έτσι η «τεχνική» αυτή είναι χρήσιμη, τουλάχιστον για μας.
Είναι χρήσιμη στους μαθητές;
Με την λογική ότι λύνει εύκολα τα προβλήματα τύπου 5.41 είναι.
Την διδάσκουμε;
Από την παραπομπή του Ανδρέα φαίνεται πως διδασκόταν παλιότερα. Σήμερα όμως;
Η εφαρμογή του βιβλίου (μπάλα πέφτει σε τοίχο) το κάνει. Αντιμετωπίζει μια κρούση υπό γωνίαν σπάζοντάς την σε δύο. Βρίσκει την κάθετη στον τοίχο συνιστώσα όχι μέσω διατήρησης ενέργειας αλλά με αναγωγή σε μετωπική κρούση μικρού σώματος με ακίνητο μεγάλο.. Έτσι πρέπει να διδαχθεί και σήμερα.
Έχω αναρτήσει πρόβλημα:
Είναι γνωστό ότι αν έχουμε ελαστική μετωπική κρούση ενός σώματος μάζας m που κινείται με ταχύτητα υ και ενός ακίνητου μάζας m ότι το κινούμενο θα ακινητοποιηθεί.
Τι θα συμβεί αν η κρούση είναι ανελαστική;
Το παρόν πρόβλημα είναι προτιμότερο και ευκολότερο να λυθεί με διατήρηση ορμής και ενέργειας. Όπως το ψωμί είναι προτιμότερο να το κόβεις με το ψωμομάχαιρο.