Καλησπέρα Άγγελε.
“Διαδικασία εισαγωγής σε δύο φάσεις – για μεγαλύτερη έμφαση στην εκφρασμένη προτίμηση των υποψηφίων σε Πανεπιστημιακό Τμήμα εισαγωγής. Φάση Α: συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου με περιορισμένο αριθμό επιλογών (σε αντίθεση με τον απεριόριστο αριθμό που ισχύει σήμερα). Φάση Β: ακολουθεί την ανακοίνωση των επιτυχόντων της Φάσης Α, συμμετέχουν μόνον οι μη εισαχθέντες κατά την Φάση Α και οι επιλογές τους περιορίζονται σε όσα Τμήματα απέμειναν κενές θέσεις από την Φάση Α.”
Τι σκέφτομαι:
Ας υποθέσουμε ότι στην Α φάση επιτρέπονται μόνο 18 σχολές.
Ένα παιδί εκ των Υγείας δηλώνει στην πρώτη φάση (άραγε πριν τις Εξετάσεις;;) τις Ιατρικές, Οδοντιατρικές, Φαρμακευτικές και Κτηνιατρικές σχολές.
Αποτυγχάνει και ενώ έχει τα μόρια να διεκδικήσει Βιολογική σχολή ή Νοσηλευτική ή Φυσιοθεραπευτική, βρίσκει κλειστή την πόρτα. Εισάγεται σε μία από τις αδιάθετες την οποία προτιμά λιγότερο από μία των όσων προανέφερα.
Είχα γράψει το “Το άλογο, ο γάιδαρος και η κότα”
Πάμε για κάτι τέτοιο;
Η τακτική θα καθορίσει την επιτυχία;
Καλησπέρα Γιάννη.
Προφανώς δεν είμαι ο κατάλληλος για να δώσω απαντήσεις στα ερωτήματά σου!
Απλά δυο σκέψεις:
Το σχέδιο δείχνει να θέλει, να οδηγήσει τους μαθητές να δηλώσουν σχολές που τους ενδιαφέρουν. Να μην διαλέγουν σχολές με βάση μόνο την βαθμολογική σειρά των σχολών. Και σαν ιδέα, δεν είναι κακή…
Η φετινή χρονιά, είναι τόσο δύσκολη λόγω επιδημίας. Πώς θα φτάσουμε σε εξετάσεις; Με ποια διδασκαλία; Από απόσταση; Πότε θα ανοίξουν τα σχολεία; Ποια ύλη θα διδαχτεί και πώς θα γίνει αυτό; Θα φτάσουμε ήρεμα στις εξετάσεις;
Νομίζω ότι αυτά τα ερωτήματα (τα οποία δεν βλέπω να έχουν απαντήσεις) θα έπρεπε να μας απασχολούν και όχι εν μέσω πανδημίας, να δοκιμάζουμε αλλαγές στις εισαγωγικές…
Τελευταία διόρθωση5 έτη πριν από Διονύσης Μάργαρης
Σωστά όλα που είπες. Εδώ καράβια χάνονται και…..
Η χρονιά είναι προβληματική.
Όμως ένα παιδί που ονειρεύεται τις πρωτοκλασάτες Ιατρικές ίσως θα ήταν ικανοποιημένο με κάποια Νοσηλευτική ή Βιολογικό ή Φυσικοθεραπείας. Τις έχασε όμως.
Ο πατέρας μου μου έμαθε κάτι:
Αν θέλεις να δεις πόσο δίκαιο είναι ένα μέτρο, μην εστιάζεις στον κανόνα. Εστίασε στην εξαίρεση. Στην αρχή μου φαινόταν περίεργο, στο τέλος το κατάλαβα.
Φυσικά μπορούμε να βρούμε παραδείγματα αδικιών και στις σχολές του Θετικού προσανατολισμού. Παραδείγματα πιο οικεία σε μας.
Δυστυχώς πολλοί εστιάζουν στον κανόνα νομίζοντας ότι είναι λογικοί.
Λάθος κάνουν, δεν είναι.
by 
Καλησπέρα Άγγελε.
“Διαδικασία εισαγωγής σε δύο φάσεις – για μεγαλύτερη έμφαση στην εκφρασμένη προτίμηση των υποψηφίων σε Πανεπιστημιακό Τμήμα εισαγωγής.
Φάση Α: συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου με περιορισμένο αριθμό επιλογών (σε αντίθεση με τον απεριόριστο αριθμό που ισχύει σήμερα).
Φάση Β: ακολουθεί την ανακοίνωση των επιτυχόντων της Φάσης Α, συμμετέχουν μόνον οι μη εισαχθέντες κατά την Φάση Α και οι επιλογές τους περιορίζονται σε όσα Τμήματα απέμειναν κενές θέσεις από την Φάση Α.”
Ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Πόσες θα είναι οι προτιμήσεις στην φάση Α ;
Τι σκέφτομαι:
Ας υποθέσουμε ότι στην Α φάση επιτρέπονται μόνο 18 σχολές.
Ένα παιδί εκ των Υγείας δηλώνει στην πρώτη φάση (άραγε πριν τις Εξετάσεις;;) τις Ιατρικές, Οδοντιατρικές, Φαρμακευτικές και Κτηνιατρικές σχολές.
Αποτυγχάνει και ενώ έχει τα μόρια να διεκδικήσει Βιολογική σχολή ή Νοσηλευτική ή Φυσιοθεραπευτική, βρίσκει κλειστή την πόρτα. Εισάγεται σε μία από τις αδιάθετες την οποία προτιμά λιγότερο από μία των όσων προανέφερα.
Είχα γράψει το “Το άλογο, ο γάιδαρος και η κότα”
Πάμε για κάτι τέτοιο;
Η τακτική θα καθορίσει την επιτυχία;
Γενικά μιλώντας, η πολυπλοκότητα δημιουργεί αδικίες.
Καλησπέρα Γιάννη.
Προφανώς δεν είμαι ο κατάλληλος για να δώσω απαντήσεις στα ερωτήματά σου!
Απλά δυο σκέψεις:
Νομίζω ότι αυτά τα ερωτήματα (τα οποία δεν βλέπω να έχουν απαντήσεις) θα έπρεπε να μας απασχολούν και όχι εν μέσω πανδημίας, να δοκιμάζουμε αλλαγές στις εισαγωγικές…
Σωστά όλα που είπες. Εδώ καράβια χάνονται και…..
Η χρονιά είναι προβληματική.
Όμως ένα παιδί που ονειρεύεται τις πρωτοκλασάτες Ιατρικές ίσως θα ήταν ικανοποιημένο με κάποια Νοσηλευτική ή Βιολογικό ή Φυσικοθεραπείας. Τις έχασε όμως.
Ο πατέρας μου μου έμαθε κάτι:
Αν θέλεις να δεις πόσο δίκαιο είναι ένα μέτρο, μην εστιάζεις στον κανόνα. Εστίασε στην εξαίρεση. Στην αρχή μου φαινόταν περίεργο, στο τέλος το κατάλαβα.
Φυσικά μπορούμε να βρούμε παραδείγματα αδικιών και στις σχολές του Θετικού προσανατολισμού. Παραδείγματα πιο οικεία σε μας.
Δυστυχώς πολλοί εστιάζουν στον κανόνα νομίζοντας ότι είναι λογικοί.
Λάθος κάνουν, δεν είναι.
Φυσικά όλα όσα είπα αναιρούνται αν στην Α΄ φάση μπορούν να επιλέξουν 100 σχολές.