web analytics

Μόλις το 24% των μαθητών με πλήρη πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση

Μετ’ εμποδίων πραγματοποιήθηκαν τα διαδικτυακά μαθήματα στην Ελλάδα, μέσω του προγράμματος της τηλεκπαίδευσης. Μόλις ένας στους τέσσερις μαθητές, το 24%, μπόρεσε να λάβει μέρος σε ένα σταθερό πρόγραμμα τηλεκπαίδευσης από το σχολείο του και να καλύψει πλήρως την ύλη, σύμφωνα με τις απαντήσεις των γονέων. Αυτό συνέβη, επειδή πολύ μικρό ποσοστό σχολείων μπόρεσε να συνεχίσει κανονικά το πρόγραμμα των μαθημάτων μέσα από τις ηλεκτρονικές τάξεις.

Πολύ μικρό ποσοστό σχολείων μπόρεσε να συνεχίσει κανονικά το πρόγραμμα των μαθημάτων μέσα από τις ηλεκτρονικές τάξεις. Θετικό είναι το γεγονός ότι, έστω και σε μικρότερη κλίμακα, όπου τα σχολεία παρέδιδαν κάποια από τα μαθήματα online, το 54% των μαθητών τα παρακολούθησε και δεν έμεινε πολύ πίσω στην ύλη. Σε αυτήν την περίπτωση, δόθηκε προτεραιότητα σε μαθήματα μεγαλύτερης βαρύτητας, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι ξένες γλώσσες, τα καλλιτεχνικά, η πληροφορική και άλλα, δεν συμμετείχαν στην online εκπαίδευση.

Συνολικά, το 22% των μαθητών δεν παρακολούθησε μαθήματα online από το σχολείο, είτε γιατί ήταν στην ευχέρεια του δασκάλου/καθηγητή η εξ αποστάσεως εκπαίδευση (οnline ή ασκήσεις μέσω email), είτε γιατί κάποια σχολεία δεν παρείχαν καθόλου τη δυνατότητα στους μαθητές να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους μέσα στην καραντίνα.

Απαραίτητες γνώσεις

Σύμφωνα με έρευνα της devolo Greece για το πώς λειτούργησε η τηλεκπαίδευση στην Ελλάδα, μόνο το 7% των γονέων έκρινε ότι τα online μαθήματα ήταν το ίδιο ή περισσότερο αποδοτικά σε σχέση με τη δια ζώσης εκπαίδευση. Το 54%, πιστεύει ότι ήταν μεν αποδοτικά, αλλά δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν το μάθημα της τάξης.

Επίσης, το 39% έκρινε ότι τα μαθήματα από το σπίτι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τις απαραίτητες γνώσεις στα παιδιά.

 

Δια ζώσης εκπαίδευση

Το 85% των γονέων, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, δηλώνει ότι προτιμά για το παιδί του τη δια ζώσης εκπαίδευση, καθώς – όπως λέει – “ακόμα δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε γνωστικά την online διδασκαλία” και “γιατί η αλληλεπίδραση καθηγητή – μαθητή είναι αναντικατάστατη”. Το πιο σημαντικό, που επισημαίνουν πολλοί γονείς, είναι ότι “πέραν του μαθησιακού, τα παιδιά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν και τις υπόλοιπες δεξιότητες τους κάτι που επιτυγχάνεται μόνο δια ζώσης”.

 

Το 15% από την άλλη πλευρά, προτιμά την εξ αποστάσεως εκπαίδευση γιατί είναι πιο ασφαλής, τα παιδιά συγκεντρώνονται πιο εύκολα και δεν χάνεται χρόνος σε μετακινήσεις και καθυστερήσεις στην τάξη. Πάντως, το 83% πιστεύει ότι η διδασκαλία εξ αποστάσεως είναι μια καλή εναλλακτική σε περίπτωση lockdown, ενώ το 17% δεν το κρίνει αποτελεσματικό και θα επιθυμούσε να βρεθούν άλλες λύσεις.

 


Τεχνικά προβλήματα

Κι ενώ τα μαθήματα σε όλη τη χώρα συνεχίζονται είτε δια ζώσης πλέον για τα δημοτικά, είτε με την εξ αποστάσεως λειτουργία τους μέσω τηλεκπαίδευσης για τα γυμνάσια και τα λύκεια, το No 1 πρόβλημα που παραμένει, είναι η σύνδεση στο οικιακό δίκτυο, για το 56% των ερωτηθέντων. Το δεύτερο πιο σημαντικό πρόβλημα, σε ποσοστό 20%, ήταν η ανεπάρκεια κατάλληλου εξοπλισμού στο σπίτι για να υποστηρίξει τις online τάξεις για τους μαθητές.

 

Επίσης, ένα ποσοστό που φτάνει στο 17% δηλώνει ότι υπήρχε ανεπάρκεια και από την πλευρά του σχολείου, ως προς το διαθέσιμο εξοπλισμό για την κάλυψη όλων των αναγκών ενός σχολείου. Το 7% δήλωσε πως είχε πρόβλημα με την ασφάλεια των παιδιών στο διαδίκτυο.

 

Όσον αφορά στον εξοπλισμό (hardware αλλά και σύνδεση) που είχαν στη διάθεσή τους οι γονείς, ώστε να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες των μαθημάτων, το 45% απάντησε ότι η εμβέλεια του Internet  δεν είναι καλή σε όλο το σπίτι και αναζητεί λύση για το θέματα αυτό. Το 41% ότι ο εξοπλισμός που διαθέτει (υπολογιστής/laptop) χρειάζεται αναβάθμιση.

 

Περί εξοπλισμού

Όπως επισημαίνει η έρευνα, το 76% δήλωσε ότι δεν υπήρξε καμία υποστήριξη από το σχολείο όσον αφορά στον εξοπλισμό των μαθητών με τα απαραίτητα μηχανήματα και περιφερειακά. Μόλις το 20% τόνισε ότι το σχολείο παρείχε τον κατάλληλο εξοπλισμό σε οικογένειες, που τον είχαν ανάγκη. Μόνο το 4% είχε πλήρη υποστήριξη από το σχολείο σε θέματα εξοπλισμού.

Ένα ποσοστό, που ανέρχεται στο 26%, δήλωσε ότι το απασχολεί και χρειάζεται περισσότερη ασφάλεια για το Internet, ενώ ακόμα ένα 25% χρειάζεται αναβάθμιση στο Internet (γραμμή ή router).

Μόλις το 15% δήλωσε ότι είναι πλήρως εξοπλισμένο για την εκπαίδευση από το σπίτι τόσο όσον αφορά στο hardware, όσο και από σύνδεση στο Internet.

 

Η έρευνα

H devolo Greece πραγματοποίησε την έρευνα σε συνεργασία με το InfoKids.gr. Στην έρευνα, οι γονείς κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την τηλεκπαίδευση.

Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου και τέλος Νοεμβρίου του 2020, μεταξύ των επισκεπτών του InfoKids.gr κι ενώ ήταν σε πλήρη λειτουργία η τηλεκπαίδευση λόγω και του δεύτερου lock down.

πηγή: sepe.gr

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
6 Σχόλια
Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Δεν έχουν φυσικά όλοι.
Πέρυσι μια μαθήτρια μου είπε:
-Πρέπει να κλείσω κύριε. Σε λίγο μπαίνει ο αδελφός μου. Δημοτικό.
Σε ένα σπίτι μπορεί να μην υπάρχει υπολογιστής.
Μπορεί να υπάρχει ένας και να τηλεεργάζεται γονέας 3 μαθητών.
Δεν έχουν όλα τα παιδιά κινητά με δυνατότητες πρόσβασης στο ίντερνετ.
Όσα προβάλεις φαίνονται καλά σε οθόνη κινητού;

Μου έρχεται στο νου το:
-Αφού δεν έχουν ψωμί ας φάνε παντεσπάνι.
(Αποδίδεται εσφαλμένα στη Μαρία Αντουανέτα.)

Θοδωρής Βαχλιώτης
20/01/2021 12:08 ΠΜ

Καλησπέρα. Νομίζω ότι η έρευνα δε δείχνει κάτι πολύ ουσιαστικό. Διεξήχθη μεταξύ οκτωβρίου και τέλος νοεμβρίου, δηλδή πολλοί θα απάντησαν με βάση την εμπειρία του 1ου λοκντάουν όπου όμως η τηλεκπαίδευση δεν ήταν υποχρεωτική. Επίσης μιλάμε για απόψεις γονιών σε ερωτήματα που κάποια από αυτά δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, και τόσο ξεκάθαρα. Δε νομίζω ότι μπορεί να αποκομήσει κάποιος σημαντικά συμπεράσματα

Κορογιάννος Γιάννης

Καλημέρα σας,
αρχικά συμφωνώ με τον κύριο Κυριακόπουλο και τον κύριο Βλαχιώτη. Σίγουρα, το πρόβλημα τόσο του εξοπλισμού όσο και της “κακής” σύνδεσης είναι το πιο σύνηθες κατά την διάρκεια της online εκπαίδευσης. Πολλά παιδιά, δεν είναι γόνοι πλουσίων/εύπορων οικογενειών με αποτέλεσμα να μην μπορούν να έχουν στην κατοχή τους 2 ή ακόμα χειρότερα 3 λάπτοπ ή ΗΥ. Πάραυτα το Υ.Π. υποστηρίζει πως είναι δυνατή η παρακολούθηση μαθήματος μέσω κινητού/τάμπλετ (που μεταξύ μας, για να έχεις ένα καλό τάμπλετ πρέπει να πληρώσεις τουλάχιστον 250-300$). Το αποκορύφωμα της παραφροσύνης είναι η παρακολούθηση μαθήματος μέσω σταθερού τηλεφώνου. Και λέω εγώ τώρα, ως Γιάννης, είναι δυνατόν ένα απαιτητικό μάθημα όπως η φυσική/μαθηματικά/χημεία που “το να βλέπεις τις πράξεις και τον τρόπο” είναι απαραίτητο, είναι γίνεται από το σταθερό τηλέφωνο;; Εδώ δυσκολεύομαι να κατευθύνω τον φίλο μου να κάνει εγγραφή στο μάθημα του eclass, θα μπορεί κάποιος καθηγητής να μεταφέρει αυτή την πολύτιμη γνώση μέσω σταθερού;; Η προσπάθεια των περισσότερων καθηγητών είναι τεράστια και συνεχώς υποτιμάται από την κα. Υπουργό. Πρέπει λοιπόν, κατά την γνώμη μου, η κυβέρνηση να εκκινήσει τους μηχανισμούς στήριξης και δωρεάς εξοπλισμού σε περισσότερες οικογένειες προκειμένου το έργο των καθηγητών και η προσπάθεια των μαθητών να φέρει αποτέλεσμα.

Υ.Γ. Να ξεκαθαρίσω πως αυτή είναι η γνώμη μου (η οποία έχει διαμορφωθεί έπειτα από πολλαπλές συζητήσεις με καθηγητές και μαθητές) και η οπτική γωνία ενός μαθητή που με δυσκολία έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό. Δεν είμαι απέναντι σε καμία κυβέρνηση, είμαι πολίτικα ουδέτερος.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Καλημέρα Γιάννη.
Η δική μου εμπειρία είναι η περυσινή μια και είμαι συνταξιούχος φέτος.
Πέρυσι έμπαιναν λίγοι μαθητές και παρά τα προβλήματα κάτι γινόταν.
Όχι όμως αμφίδρομα. Η ανάδραση (μαθητής-> διδάσκοντα) μόνο προφορικά.
Μου περιγράφουν οι συνάδελφοι φέτος πολλές δυσκολίες με 25 μαθητές.
Το απλό “σήκω να λύσεις την άσκηση” δεν γίνεται εύκολα από παιδιά που δεν έχουν γραφίδα και μόνο βλέπουν και ακούν.

Περυσινή μου μαθήτρια μου είπε ότι αγόρασαν υπολογιστή για τον αδελφό της, μια και είχαν μόνο ένα λάπτοπ. Και υπάρχουν οικογένειες με περισσότερα οικονομικά προβλήματα από την συγκεκριμένη.

Κορογιάννος Γιάννης

Εννοείται, εγώ όπως όλοι στο σχολείο μου δεν έχω γραφίδα.(και είμαι σίγουρος για αυτό) Πρέπει να δρομολογηθεί ένα πρόγραμμα δωρεάς απαραίτητου εξοπλισμού, αλλά όχι μόνο σε 5 οικογένειες (που λέει ο λόγος).
Εγώ στο διαδικτυακό αναπτύχθηκα πολύ περισσότερο από ότι στις δια ζώσης, γλίτωσα χρόνο με τις μεταφορές και αφιέρωσα περισσότερο χρόνο στο διάβασμα μου και στον εαυτό μου. Είχα την πολυτέλεια να εμβαθύνω στην ύλη με αποτέλεσμα να γίνω καλύτερος. Αλλά από ότι έχω καταλάβει απο συζητήσεις είμαι από τους λίγους που εκμεταλλεύτηκαν τον άπλετο χρόνο… οι περισσότεροι καλοί μαθητές βγήκαν από το πρόγραμμα τους και έπεσαν οι επιδόσεις τους. Όμως, ας μην κοροϊδευόμαστε όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει και να μάθει απλούστατα δεν θα το κάνει. Όπως λέει και ο παππούς μου “όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει”

Αρης Αλεβίζος
Αρχισυντάκτης
21/01/2021 5:12 ΜΜ

Όπως έγραψα και  αλλού  πιστεύει κανείς ότι το υπουργείο, ηγεσία και παρατρεχάμενοι, δεν τα ξέρουν αυτά;
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί συνεχίζει με αυτόν τον τρόπο.
Δεν είμαστε στην αρχή της πανδημίας. Η τακτική ανοίγουμε-κλείνουμε ξανανοίγουμε ήταν η μόνη δυνατή;
Το ότι οι αποστάσεις, ο σωστός εξαερισμός, και οι σωστές μάσκες μειώνουν πάρα πολύ τον κίνδυνο, έχει αναλυθεί τόσες φορές και από τόσους ειδικούς που και μωρά παιδιά το έχουν μάθει.
Τι έχει γίνει προς αυτή την κατεύθυνση; Μείωση των μαθητών ανά τάξη, συχνά τεστ σε διδάσκοντες και διδασκόμενους, καθαριότητα κτιρίων και υποδομών;
ΤΙΠΟΤΕ.
TINA (there is no alternative) πάλι.
Τυχαίο; Δεν νομίζω.