by Γειά σας συνάδελφοι. Ίσως να είναι απλό αυτό πoυ ρωτάω ή να έχει συζητηθεί ξανά, όμως εγώ δεν καταλαβαίνω τελικά ποιο είναι το σωστό.
Το πανεπιστημιακό σύγγραμμα ALONSO / FINN στις σελίδες που παραθέτω, αναλύει και στην τελευταία (139) αναφέρει ότι η μεταβολή του g οφείλεται σε φυγόκεντρη επιτάχυνση περιστροφής.
Οπότε
gισ = 9,78 m/s^2
gπολ= 9,83 m/s^2
Όμως από wikipedia
Καλημέρα, Γιάννη, καλημέρα Κωνσταντίνε, καλημέρα Στάθη.
Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τις απαντήσεις.
Τώρα ξεκαθάρισε το τοπίο.
Πιστεύω να περάσει η πληροφορία αυτή, γιατί σε λυκειακό επίπεδο, από όσο ξέρω μόνο για την επιδραση της ακτίνας της γης στο g γίνεται αναφορά.
Συμφωνω λογω κυλινδρικης συμμετριας.(οχι σφαιρικης)
Συμφωνεις Γιαννη μ αυτο το επιχειρημα περι συμμετριας?
Ναι φυσικά συμφωνώ.
Η φορά της Κοριόλεως καθορίζεται από το Ανατολή->Δύση ή Δύση-> Ανατολή. Στη μια περίπτωση δείχνει προς το κέντρο στην άλλη προς τα έξω.
Παραδόξως την ευκολότερη απάντηση την δίνει αδρανειακός παρατηρητής.
Απάντηση που θα ήταν εύκολα κατανοητή από ένα παιδί της Β΄ Λυκείου ή ένα παιδί της παλιάς Α΄ Λυκείου.
Παραδόξως διότι συνήθως οι μη αδρανειακοί παρατηρητές απαντούν συντομότερα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο και αποτελεί εντυπωσιακή εξαίρεση.
Βασίλη από μια παρουσίασή μου αναρτημένη στο υλικονέτ:
Γράφων “Β” εννοώ την βαρυτική έλξη.
Θυμάμαι σχόλιο του Μανώλη Φραγκιαδουλάμη στο οποίο έλεγε ότι Βάρος ονομάζουμε την ένδειξη της ζυγαριάς ελατηρίου.
Κάτι ενδιαφέρον:
Στο σχήμα δίνεται το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας συναρτήσει της πολικής γωνίας θ, με την μπλε γραμμή για το μοντέλο “1” μίας ακίνητης πεπλατυσμένης σφαιροειδούς γης και με την πορτοκαλί γραμμή για το μοντέλο “2” μίας περιστρεφόμενης πεπλατυσμένης σφαιροειδούς γης. Με την πράσινη διακεκομμένη γραμμή δίνεται η προβλεπόμενη τιμή του g από το απλό μοντέλο “0” μίας ακίνητης σφαιρικής γης.
Τα μοντέλα “1” και “2” εμφανίζουν μεγαλύτερη απόκλιση στην τιμή του g, όσο πλησιάζουμε τον ισημερινό της γης και ταυτίζονται στους πόλους. Η καλύτερη προσέγγιση στο g είναι αυτήν του μοντέλου “2”.
Το μοντέλο “0” εμφανίζει τις μεγαλύτερες αποκλίσεις από τις πειραματικές μετρήσεις … εκτός από το γεωγραφικό πλάτος της Αθήνας! (παρατηρείστε την κατακόρυφη αχνή γραμμή στο γεωγραφικό πλάτος της Αθήνας). Εκει οι προβλέψεις των μοντέλων “0” και “1” σχεδόν συμπίπτουν!
Αυτό είναι όμορφο Στάθη.
Δηλαδή εμείς αγνοούμε και την περιστροφή και το πεπλατυσμένον και εργαζόμαστε “κανονικά” σε προβλήματα τύπου “συνέβη στην Αθήνα”.
Μια μαθητική απάντηση στο κουίζ που έβαλα:
Ο εξωγήινος Αϊνστάιν ερμηνεύει το φαινόμενο.
Μια απόδειξη μόνο για συναδέλφους:
Πιο δυσκολο το περασμα στο Δυτικο Βερολινο φιλτατε.
Καλημέρα σε όλους. Παιδιά ευχαριστώ πολύ και πάλι.
Αναλύθηκαν και παράμετροι που δεν είχα σκεφτεί αρχικά!
Εάν είναι αυτό το βάρος Γιάννη πλουτίσαμε.
Η τέλεια δίαιτα βρέθηκε!!!