Θεωρούμε δυο σημειακές μάζες m και Μ, με Μ≥m. Οι μάζες μπορούν να κινούνται κατά μήκος του θετικού άξονα x και σε κάθε συνάντησή τους συγκρούονται ελαστικά μεταξύ τους, και η μικρή μάζα, θα ανακλαστεί ελαστικά σε έναν ακλόνητο τοίχο που βρίσκεται στη θέση x=0. Αφού οι κρούσεις θεωρούνται ελαστικές, σε κάθε κρούση μεταξύ των μαζών διατηρείται η κινητική ενέργεια και η ορμή, ενώ η μικρή μάζα όταν συγκρούεται με τον ακλόνητο τοίχο, η ταχύτητά της αλλάζει μόνο την φορά της.
Έστω ότι ο λόγος των μαζών είναι Μ/m=100N, όπου Ν ένας θετικός ακέραιος αριθμός. Δίνουμε στην μεγάλη μάζα μια αρχική οριζόντια ταχύτητα προς τα αριστερά. Μετράμε τον συνολικό αριθμό Π των κρούσεων μεταξύ των μαζών συν τον αριθμό των ανακλάσεων της μικρής μάζας από τον τοίχο.
Για διαφορετικές τιμές του Ν προκύπτουν διαφορετικές τιμές του αριθμού Π, δηλαδή το Π=Π(Ν) είναι μια συνάρτηση του Ν.
Αν Ν=0, τότε ισχύει Μ/m=1000 =>m=Μ. Στην περίπτωση αυτή οι δύο μάζες κατά την πρώτη σύγκρουση ανταλλάσσουν ταχύτητες, η μάζα Μ μετά την κρούση παραμένει ακίνητη και η μάζα m κινείται με την ταχύτητα της μάζας Μ, ανακλάται στον ακλόνητο τοίχο και συγκρούεται πάλι με την ακίνητη Μ, ανταλλάσσοντας πάλι ταχύτητες. Εκεί τελειώνει το φαινόμενο, με την m να παραμένει ακίνητη και την Μ να κινείται προς τα δεξιά. Συνολικά είχαμε δυο κρούσεις μεταξύ των δυο μαζών και μια ανάκλαση της m, οπότε Π(0)=3. Ας σημειωθεί ότι το 3 είναι το πρώτο ψηφίο του π.
Στην περίπτωση Ν=1 (M/m=1001) προκύπτουν Π(1)=31 κρούσεις (τα δυο πρώτα ψηφία του π), και για Ν=2 (M/m=1002), Π(2)=314 κρούσεις (τα τρία πρώτα ψηφία του π).
Αποδεικνύεται ότι: ο αριθμός των κρούσεων Π=Π(Ν) είναι πάντα πεπερασμένος αριθμός και ίσος με έναν αριθμό Ν+1 ψηφίων,
Π(Ν)= 314159265358979323846264338327950288419716939937510…, του οποίου τα Ν πρώτα ψηφία συμπίπτουν με τα πρώτα δεκαδικά ψηφία του αριθμού π (ξεκινώντας από το 3).
Η συνέχεια στο βίντεο
![]()

Είναι εντυπωσιακό! Είχα διαβάσει για αυτό το θέμα τυχαία σε ένα αμερικάνικο blog. Το ενδιαφέρον είναι η χρήση του phase space στην αντιμετώπιση του προβλήματος, παρόλο που γίνεται και με αυστηρά μαθηματικά.
Είναι σημαντικό το γεγονός ότι αν αναπτύξουμε την συνάρτηση της εφαπτομένης σε σειρά Maclaurin και πάρουμε πρώτη προσέγγιση, τότε tanx=x. Αυτό σημαίνει ότι αν γνωρίζουμε το tan (την κλίση δύο ευθειών) τότε έχουμε αυτομάτως και την αντίστροφη του tan κατά προσέγγιση, που είναι ίση με την τιμή του tan.
Έτσι είναι λογικό πως όταν ο λόγος των μαζών είναι σε 0,01 κτλ, τότε ο αριθμός των κρούσεων μπορεί εύκολα να υπολογιστεί με την απαίτηση, το άθροισμα των γωνιών (αναφέρομαι στο phase space) να είναι μικρότερο του π (όπως λέει και το βίντεο). Προφανώς τότε, προκύπτει το εκπληκτικό αυτό αποτέλεσμα.
Πολύ καλό!!!
Καλησπέρα Χριστόφορε.Αυτο ειναι ενα τρομερα εντυπωσιακο γεγονος που δειχνει οτι ο αριθμος π ξεφυτρωνει εκει που δεν τον περιμενεις. Πρωτη φορα δημοσιευτηκε το 2003 και ειναι θα λεγαμε μια πειραματικη μεθοδος κατασκευης του αριθμου π.
Η αρχικη δημοσιευση ειναι η εξης:
https://www.maths.tcd.ie/~lebed/Galperin.%20Playing%20pool%20with%20pi.pdf
Η προταση : “O αριθμος των κρουσεων Π(Ν) ειναι ισος με εναν αριθμο του οποιου τα ψηφια ταυτιζονται με τα πρωτα ψηφια του π”,
Δεν εχει αποδειχθει για καθε ακεραιο Ν. Ειναι μια εικασια δεν ειναι θεωρημα.Για να την αποδειξει ο Galperin εχει βασιστει σε μια αλλη εικασια δηλαδη,δηλαδη μια επισης οχι αποδεδειγμενη προταση, την εξισωση της ερωτησης 1. ,παραγραφος 10. του αρθρου του.Αξιζει να διαβασει κανεις την παραγραφο 13. (Closing remarks) οπου ο ιδιος εξηγει οτι η προταση δεν εχει αποδειχθει για καθε ακεραιο Ν,λεει ομως οτι εχει αποδειχθει μεχρι τον ακεραιο Ν που προκυπτει αν η μια μαζα ηταν ενα ατομο και η αλλη ολα τα υπολοιπα ατομα του συμπαντος μαζι! Απο καθαρα μαθηματικης πλευρας ομως δηλαδη για καθε ακεραιο Ν, παραμενει εικασια!
Καλημέρα Σπύρο, καλημέρα Κωνσταντίνε.
Είναι πράγματι εντυπωσιακή διαπίστωση!
Είναι μια εικασία Κωνσταντίνε, συμφωνώ…αλλά μήπως η Αρχή Διατήρησης Ενέργειας, αποδεικνύεται; Είναι μια “αρχή” , η οποία γίνεται δεκτή ως βεβαιότητα μη έχουσα αντιπαράδειγμα. Το π, πράγματι εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμένεις. Αριθμός άρρηκτα συνδεδεμένος με το σύμπαν μας και τις συμμετρίες του.
Καλημέρα! Μπορείτε να δείτε και την συζήτηση που είχε γίνει και πιο παλιά, με κλικ εδώ.
και μετά να διαβάσετε την φοβερή παρουσίαση του κ. Αράπη από εδώ.
Καλημέρα Θανάση.
Σ΄ευχαριστώ πολύ, δεν είχα υπόψη μου την παρουσίαση. Θα την μελετήσω με προσοχή.
Να είσαι καλά.