by 
12 Απριλίου 1961 – 12 Απριλίου 2021
Συμπληρώνονται 60 χρόνια από την πρώτη πτήση ανθρώπου στο διάστημα.
Ο 27χρονος υποσμηναγός της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν (Юрий Алексеевич Гагарин, 9 Μαρτίου 1934 – 27 Μαρτίου 1968) ήταν ο κοσμοναύτης που, στις 12 Απριλίου του 1961, έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Το πρώτο μικρό βήμα για τον Άνθρωπο , το πρώτο γιγαντιαίο άλμα για την Ανθρωπότητα.
Στοιχεία πτήσης:
12 Απριλίου 1961, Τετάρτη του Πάσχα, στις 09:07 ώρα Μόσχας, ο Γιούρι Γκαγκάριν ξεκίνησε για το ιστορικό του ταξίδι μέσα στο Βοστόκ 1 (ВΟCΤOK-1 : “Ανατολή -1”). Εικοσιπέντε λεπτά μετά την εκτόξευση, μπήκε σε μια ελλειπτική τροχιά με απόγειο 302 χιλιόμετρα, περίγειο 175 χιλιόμετρα και περίοδο 89 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα, κινούμενος με ταχύτητα 7,61 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο (27.396 χιλιόμετρα ανά ώρα). Το κωδικό του όνομα κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν Кедр (Κέδρος).
Πίσω στη Γη, τα νέα ήδη ξεκινούσαν για το γύρο του κόσμου. Το Σοβιετικό Επιτελείο τον προήγαγε, όσο ήταν στο διάστημα, σε Ταγματάρχη – για την περίπτωση που δεν γυρνούσε. Μάλιστα, είχαν ετοιμαστεί τρία δελτία τύπου για την αποστολή πριν την εκτόξευση: ένα για την περίπτωση επιτυχίας και δυο για την περίπτωση αποτυχίας. Ο Γκαγκάριν δεν είχε τον έλεγχο του σκάφους του, επειδή κανείς δεν ήξερε πώς οι συνθήκες κατά την πτήση θα επηρέαζαν τον άνθρωπο βιολογικά και ψυχολογικά· ο συνδυασμός για το ξεκλείδωμα του χειριστηρίου βρισκόταν μέσα σ’ ένα σφραγισμένο φάκελο που είχε μαζί του, ενώ το σκάφος ελεγχόταν από επιτελείο επιστημόνων και τεχνικών στη Γη.
Μετά από 67 λεπτά σε τροχιά, το προσωπικό ελέγχου πτήσης έδωσε εντολή στο σκάφος να πυροδοτήσει τους κινητήρες επιβράδυνσης και να αρχίσει την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα. Ο Γκαγκάριν δεν προσγειώθηκε μαζί με την κάψουλα, αλλά χρησιμοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμά του σε ύψος 7 χιλιομέτρων, και μετά από ελεύθερη πτώση χρησιμοποίησε το αλεξίπτωτό του και προσγειώθηκε κοντά στην πόλη Τακτάροβα. Μια γυναίκα, η εγγονή της και η αγελάδα τους ήταν οι πρώτοι που είδαν τον Γκαγκάριν να επιστρέφει. Η συνολική διάρκεια της αποστολής, που τελείωσε στις 10:55 ώρα Μόσχας με την προσγείωση του Γκαγκάριν, ήταν 108 λεπτά.
Οι “θύμισές” μου και η δική μου “εμπειρία” από την πρώτη πτήση ανθρώπου στο διάστημα, και δη, του Γιούρι Γκαγκάριν!
1961: ήμουν 7-8 χρονών.
Στο χωριό μου Ζ. Πηγή Φαρσάλων, στο συνοικισμό που απείχε γύρω στα 300-400 μέτρα από τους ντόπιους Καραγκούνηδες, και κατοικούνταν από περίπου 20 οικογένειες που ήρθαν πρόσφυγες το 1923 από την Καππαδοκία με την ανταλλαγή των πληθυσμών,
οι άντρες μετά την ολοήμερη αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητά τους, το σούρουπο και μέχρι τις 9-10 η ώρα, μαζευόντουσαν σε πεζούλες και κουβέντιαζαν για διάφορα, κυρίως πολιτικά.
Επίσης και οι γυναίκες στις γειτονιές, σε μικρές ομάδες 3-5, λέγανε τα δικά τους, χώρια από τους άντρες!
Εμείς τα παιδιά παίζαμε συνήθως κρυφτό ή μπάλα με αυτοσχέδια υλικά, χαρτιά, πατσαβούρα, και σχοινί γύρω γύρω για να έχει συνοχή, μέχρι να..διαλυθεί εξ ων συνετέθη!
Αποκαμωμένοι από το παιχνίδι, τα αγόρια πήγαιναν στους άνδρες, τα κορίτσια στις γυναίκες.
Την βαρύτητα του λόγου την είχαν οι γέροντες, καπνίζοντας αρειμανίως τα σέρτικα τσιγάρα.
Η πληροφόρηση ήταν από το ραδιόφωνο ή καμιά εφημερίδα που την έφερνε κάποιος αν πήγαινε στα Φάρσαλα, και .. ξεκοκκαλίζονταν στο διάβασμα κυρίως στο καφενείο.
Θυμάμαι τους άντρες να κοιτάζουν προς τον ξάστερο ουρανό, και να δείχνουν μικρά κινούμενα σημαδάκια, που πολλές φορές ήταν αποκύημα της φαντασίας τους, και να λένε ότι αυτό ήταν το Σπούτνικ!
Βλέπετε, είχαν πληροφορηθεί ότι γίνονταν η πτήση, και θεωρούσαν ότι θα ήταν ορατό το σκάφος!!
Συνήθως ήταν αεροπλάνο που πετούσε σε αρκετό ύψος…
Θυμάμαι που πολλές φορές η κουβέντα κατέληγε σε καυγαδάκι, και γύρναγε σε πολιτική!
Οι αριστεροί , πρόσφατες σχετικά οι μνήμες του εμφυλίου, μιλούσαν συγκρατημένα, γιατί ήσαν κυρίαρχοι της εξουσίας οι δεξιοί, και τα “καρφιά” της αστυνομίας ..μαζεύανε υλικό!
Οι κεντρώοι μιλούσαν πιο ελεύθερα.
Οι δεξιοί υμνούσαν την Αμερική και την Αγγλία, ότι ετοιμάζουν πολύ καλύτερη αποστολή, αλλά δεν το λένε, για να μη τους πάρουν τα μυστικά οι κομμουνιστές!
Εμείς τα παιδιά, παρακολουθούσαμε τις διενέξεις, δεν καταλαβαίναμε πολλά πράγματα, μέχρι που κλείνανε τα μάτια από τη νύστα, και ερχόντουσαν οι μανάδες μας να μας μαζέψουν…
Καλημέρα πατρίδα – Πρόδρομε.
Περιγράφεις όμορφα παιδικά χρόνια. Τώρα…….τα παιδιά , πίσω από μια οθόνη. Από πολύ μικρές ηλικίες.
Καλημέρα Θοδωρή.
Τα περισσότερα από αυτά που γράφεις δεν τα ήξερα.
Να είσαι καλά!
Χριστόφορε, χθες ξέχασα να δώσω το σύνδεσμο από τη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Φαντάζομαι πως έγινε αντιληπτή η πηγή
Ούτε εγώ γνώριζα τις λεπτομέρειες…
Οι δικές μου αναμνήσεις είναι από Ολυμπιάδες με αθλητές από την CCCP
και την DDR…. και βέβαια από τον Μίσα να δακρύζει στη Ολυμπιάδα
της Mockba το 1980