by 
ακόμα και στο 2 + 2 =22;
ένα χιουμοριστικό βίντεο που ξεκινά
απ’ το εξωφρενικό για τα μαθηματικά
2+ 2 = 22
για να μπλοκάρει στο ενοχλητικό για τους φορείς της αξιολόγησης
2000$ + 2000$ = 22000$
εκτιμώ ότι η άρνηση συζήτησης για την Αξιολόγηση δεν αποτελεί την προσφορότερη τακτική στους παρόντες καιρούς, αφού παρά τις αδικίες που έχουμε διαπιστώσει, τουλάχιστον και ακόμα απ’ τις εφαρμογές της στην αξιολόγηση για «θέσεις αυξημένης ευθύνης»,
δεν πετυχαίνει τις κοινωνικές συμμαχίες που είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία της Εκπαίδευσης
απ’ την άλλη το δύο ετών χιουμοριστικό βίντεο «Εναλλακτικά Μαθηματικά», μπορεί να τραβάει τις καταστάσεις στα άκρα, «ποιητική αδεία»
κυρίως όμως αυτή η επιμελημένη και ακριβή παραγωγή,
όπως και η σχετική με την χάλκευση των κριτηρίων εισαγωγής στα “καλά” αμερικάνικα πανεπιστήμια απ’ το κανάλι Νέτφλιξ
επισημαίνουν ότι
κάτι σάπιο φαίνεται να υπάρχει στο βασίλειο της Αξιολόγησης και της Αριστείας
το 9 λεπτών βίντεο με τα αγγλικά να μην αποτελούν εμπόδιο
Άρη οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ή έστω όποια περιοχή ο καθένας, θα έχουμε σύντομα (;) εικόνα.
Θα πληροφορηθούμε ποιοι χαρακτηρίστηκαν και πως από τα πρόσωπα που γνωρίζουμε. Αν βρεθούμε πολλοί που θα βρούμε το αποτέλεσμα “κωμικό”, η αξιολόγηση θα έχει αυτοαξιολογηθεί.
Δυστυχώς δεν μπορώ να βάλω στοίχημα μαζί σου διότι οι προβλέψεις μας μοιάζουν κάπως.
Γιάννη έχω την αίσθηση ότι σημασία έχει να μην ξεκινήσει καν. Διότι μετά θα ισχύσει το γνωστόν “μετά την απμάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται”
Οι όποιες δε προσπάθειες βελτίωσης μάλλον θα χειροτερεύουν το πράγμα.
Καλημέρα Άρη.
Έχω την ίδια αίσθηση.
Σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν έχει αποφασίσει τι θέλει και ακριβώς σε τι βαθμό το θέλει (για παράδειγμα θα μπορούσε το 1/3 να είναι αφιερωμένο στη γενική παιδεία, το 1/3 στην προετοιμασία για το Πανεπιστήμιο και το 1/3 στη διαμόρφωση δημοκρατικών πολιτών, με κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση) και …γενικολογεί ατελείωτα, προσπαθούμε να λύσουμε επιμέρους ζητήματα, πολύ σημαντικά, που όμως πρέπει (κατά τη γνώμη μου) να έπονται.
Η “γνώμη των παιδιών” είναι πολύτιμη, πολλοί από εμάς την επιδιώκουμε και μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση της διδασκαλίας. με πιο τρόπο όμως και τι θα καθορίζει;; Την υποστήριζα κι εγώ μέχρι που είχα μια εμπειρία που με κλόνισε.
Έζησα προσωπικά περίπτωση στο ΕΑΠ που καθηγήτρια έλαβε αρνητική και ψευδή αξιολόγηση γιατί δεν ήταν συμπαθής (διαθέτω στοιχεία) και απολύθηκε για ένα χρόνο!!
Με αυτό θέλω να τονίσω την ανάγκη να είμαστε ανοιχτοί σε κάθε συζήτηση για να διασφαλίσουμε τις συνθήκες και τα όρια μιας πιθανής θεσμοθέτησης της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών από τα παιδιά,
σε μια κοινωνία που δεν έχει μάθει να κάθεται και να συζητάει για το κοινό καλό….
Άρη καλησπέρα.
Δεν καταλαβαίνω την εισαγωγή σου.
«Συζήτηση ποιός με ποιόν που για πόσο;»
Μεταξύ μας μιλάμε. Συνάδελφοι όλοι μας ΠΕ04. Απλά κάποιοι μπορεί να θέλουν να αυτοαποκαλούνται περισσότερο προοδευτικοί σε σχέση με τους άλλους που θεωρούν συντηρητικούς. Τα μνημονιακά ψεύδη (και από τους δύο κυβερνώντες) πως σχετίζονται με την αξιολόγηση;
«Τα δήθεν αυτονόητα».
Για εμένα είναι αυτονόητο ότι οποιαδήποτε εκπαιδευτική διαδικασία πρέπει στο τέλος να αξιολογείται.
Η παραπομπή σου στις ΗΠΑ δεν μου δίνει κάποιο θεωρητικό πλαίσιο.
Όσον αφορά τη Φινλανδία την έχουμε ξεπεράσει προ πολλού σε αυτό που αναφέρεις. Εμείς περνάμε όλους τους μαθητές στην επόμενη τάξη χάρη στη βάση του 9,5 ή 10. Είμαστε μπροστά. Παιδιά που οι γνώσεις τους είναι σχεδόν μηδενικές εμείς τα πάμε όχι μόνο στην επόμενη τάξη αλλά και πλέον σε σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αλήθεια πως προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς στη Φιλανδία; Μήπως γίνεται από τον Δήμο, το σχολικό συμβούλιο και τον Διευθυντή; Όποιος τελειώσει το αντίστοιχο Φυσικό της χώρας αυτής μπορεί να διοριστεί ως εκπαιδευτικός χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση; Επειδή την αναφέρουμε συχνά αυτή τη χώρα και μόνο σε ότι μας συμφέρει. Πως τα πάει τα τελευταία χρόνια η Φινλανδία στο διαγωνισμό PISA; Ποιες χώρες πρωτεύουν πλέον στο διαγωνισμό PISA; Θέλουμε να τους μοιάσουμε; Προσωπικά έχω άπειρες αμφιβολίες.
Συμφωνώ με την αξιολόγηση από τους μαθητές μας έστω και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.
Για τους γονείς θα συμφωνήσω με προϋποθέσεις. Θα ακούσω με προσοχή αυτούς που στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο. Μου είναι εντελώς αδιάφοροι οι γονείς και οι πολιτικοί που κόπτονται για το δημόσιο σχολείο αλλά βέβαια δεν περνάει από το μυαλό τους να στείλουν εκεί τα παιδιά τους αλλά σε κάποιο ιδιωτικό. Αδιανόητα πράγματα για τον εγκέφαλό μου. Αυτοχαρακτηρισμένοι ως προοδευτικοί και αριστεροί (για τους απέναντι το αντιλαμβάνομαι) στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία και στη συνέχεια σε ιδιωτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του εξωτερικού. Όμως κόπτονται για τα δημόσια σχολεία. Παράνοια!
Συμφωνώ με τη θέση σου ότι δεν αξιολογούνται όλοι. Όμως τότε μπορεί κάποιος να ισχυριστεί τα εξής. Γιατί να αξιολογούνται τα στελέχη της εκπαίδευσης; Για ποιο λόγο να αξιολογούνται οι μαθητές από τους εκπαιδευτικούς; Γιατί τους βάζουμε βαθμούς;
Πόσο αντικειμενικοί είμαστε εμείς οι εκπαιδευτικοί με τις βαθμολογίες που βάζουμε; Θα ήθελα κάποιος να δημοσίευε το μέσο όρο των βαθμολογιών των 2 τετραμήνων σε κάθε μάθημα στη Γ΄ Λυκείου. Στη συνέχεια να δούμε το μέσο όρο των πανελλαδικών εξετάσεων.
Παραθέτω στη συνέχεια το ποσοστό των μαθητών με βαθμό κάτω από τη βάση σε κάθε μάθημα των πανελλαδικών εξετάσεων του 2021 ανεξάρτητα από την ομάδα προσανατολισμού.
ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 10
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ 45,3%
ΙΣΤΟΡΙΑ 51,2%
ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ 43,9%
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ 41,7%
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 34,3%
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ 57,3%
ΦΥΣΙΚΗ 45,6%
ΧΗΜΕΙΑ 40,2%
Πόσο καλά πάνε τα πράγματα στην εκπαίδευση στη χώρα μας;
Οπότε θα διαφωνήσω πλήρως με τη φράση σου Άρη «Οι όποιες δε προσπάθειες βελτίωσης μάλλον θα χειροτερεύουν το πράγμα». Δηλαδή διαφωνώ πλήρως με την αντίληψη ότι είναι προτιμότερο να μείνουν τα πράγματα ως έχουν.
Πιστεύω ότι η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται απλά …. επικίνδυνη!!!
Καλημέρα Αντώνη. Να πω την γνώμη μου στις ερωτήσεις και θέσεις σου.
Δεν καταλαβαίνω την εισαγωγή σου «Συζήτηση ποιός με ποιόν που για πόσο;»
Νομίζω ήταν σαφές ότι δεν αφορούσε την όποια συζήτηση μεταξύ μας στο ylikonet. Αφορούσε την (μη)συζήτηση, οργανωμένα, θεσμικά στην ελληνική κοινωνία και την υποκατάστασή της από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας όπου γνωστοί κονδηλοφόροι κανοναρχούν τα πάντα. Αυτούς τους (κονδηλοφόρους) αφορά και το ότι αφού έπαιξαν έναν αισχρό ρόλο και τον καιρό των μνημονίων έβγαιναν μετά και δήλωναν ότι εν γνώσει τους ψεύδονταν (π.χ. Πρετεντέρης). Αυτή είναι η αξιοπιστία τους και το ενδιαφέρον τους για το όποιο σοβαρό κοινωνικό θέμα.
Για δε τη συζήτηση μεταξύ μας Αντώνη, των μελών του ylikonet, νομίζω όσο και να ψάξει κανείς δεν θα βρει διαχρονικά στα γραφτά μου νοοτροπία προοδευτικοί-συντηρητικοί. Θεωρώ αναφαίρετο το δικαίωμα του κάθε συναδέλφου να εκφράζει την άποψή του και υποχρέωση των άλλων να την αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα και ευγένεια. Και έχω την πεποίθηση, όσο με αφορά, ότι το έχω εφαρμόσει με θρησκευτική ευλάβεια.
Η παραπομπή σου στις ΗΠΑ δεν μου δίνει κάποιο θεωρητικό πλαίσιο.
Πρόκειται για ένα κείμενο τέως υφυπουργού που εισηγήθηκε διαδικασίες αξιολόγησης, όπως συμβαίνει τώρα σε εμάς, και μετά από χρόνια περιγράφει τα αρνητικότατα αποτελέσματα με συγκεκριμένα παραδείγματα και αριθμούς. Άλλα περίμενε και άλλα προέκυψαν στην πράξη. Και μιλάει για βάθος τριάντα χρόνων περίπου. Στο βιβλίο
THE DEATH AND LIFE OF THE GREAT AMERICAN SCHOOL SYSTEM
How Testing and Choice Are Undermining Education
πάντως, υπάρχει αρκετή ειδική βιβλιογραφία γύρω από το θέμα.
Όσον αφορά τη Φινλανδία την έχουμε ξεπεράσει προ πολλού σε αυτό που αναφέρεις. Εμείς περνάμε όλους τους μαθητές στην επόμενη τάξη χάρη στη βάση του 9,5 ή 10. Είμαστε μπροστά………
Όχι Αντώνη μην τα μπερδεύουμε, άλλος ο βαθμολογικός πληθωρισμός ο δικός μας και άλλο τι συνέβαινε τότε στην Φινλανδία.
Τότε το κράτος ένοιωθε υποχρεωμένο να φροντίσει, μέσω εξατομικευμένης ενίσχυσης, ώστε κάθε παιδί να έχει ένα μίνιμουμ γνώσεων από τα μαθήματα της κάθε τάξης πριν πάει στην επόμενη. Π.χ. μπορεί να μην ήξερε όλες τις ιδιότητες των κλασμάτων ένας μικρός μαθητής αλλά θα έπρεπε να μπορεί να προσθέτει σωστά ετερώνυμα κλάσματα.
Παιδιά που οι γνώσεις τους είναι σχεδόν μηδενικές εμείς τα πάμε όχι μόνο στην επόμενη τάξη αλλά και πλέον σε σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. και παρακάτω Θα ήθελα κάποιος να δημοσίευε το μέσο όρο των βαθμολογιών των 2 τετραμήνων σε κάθε μάθημα στη Γ΄ Λυκείου. Στη συνέχεια να δούμε το μέσο όρο των πανελλαδικών εξετάσεων.
Σε μεγάλο βαθμό σωστό. Αλλά θυμάσαι ότι είχε βρεθεί κάποιου είδους δικλείδα. Ο βαθμός του σχολείου μπορούσε να είναι ±2 βαθμούς σε σχέση με τον αντίστοιχο βαθμό του γραπτού των πανελλαδικών στο μάθημα.
Γενικότερα στο θέμα πριν φτάσουμε στους βαθμούς, Αντώνη, δεν θα έπρεπε να δούμε πως τα παιδιά θα αγαπήσουν και θα εκτιμήσουν το σχολείο.
Αλήθεια πως προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς στη Φιλανδία; Μήπως γίνεται από τον Δήμο, το σχολικό συμβούλιο και τον Διευθυντή; (τώρα πια)
Αλίμονο, είναι η γνώμη μου, αν γίνει αυτό και στην Ελλάδα, όπως προβλέπει το καινούργιο νομοσχέδιο. Υπάρχει ο θεσμός που λέγεται «Συνήγορος του πολίτη» και βγάζει κάθε χρόνο στατιστικές για τα πεπραγμένα διαφόρων δημόσιων αρχών. Δυστυχώς οι δήμοι βρίσκονται στην κορυφή των «κακώς λειτουργούντων», για να το πούμε ευγενικά, αρχών.
Όποιος τελειώσει το αντίστοιχο Φυσικό της χώρας αυτής μπορεί να διοριστεί ως εκπαιδευτικός χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση;
Μα εδώ και πολλά χρόνια καταργήθηκε η επετηρίδα και οι διορισμοί γίνονται από τον διαγωνισμό ΑΣΕΠ όπου υποτίθεται εξετάζονται και στα παιδαγωγικά και επιπλέον πολλά τμήματα των παραγωγικών λεγόμενων σχολών έχουν παιδαγωγικά μαθήματα.
Ποιες χώρες πρωτεύουν πλέον στο διαγωνισμό PISA; Θέλουμε να τους μοιάσουμε; Προσωπικά έχω άπειρες αμφιβολίες.
Βεβαίως όχι, δεν χρειάζεται νομίζω ανάλυση.
Αυτοχαρακτηρισμένοι ως προοδευτικοί και αριστεροί (για τους απέναντι το αντιλαμβάνομαι) στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία και στη συνέχεια σε ιδιωτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του εξωτερικού. Όμως κόπτονται για τα δημόσια σχολεία. Παράνοια!
Κανένα σχόλιο. Συμφωνώ απόλυτα.
Συμφωνώ με τη θέση σου ότι δεν αξιολογούνται όλοι.
Ναι αλλά το Όλοι αξιολογούνται. είναι το ψέμα-ιδεολόγημα πάνω στο οποίο στηρίζουν την επίθεσή τους στο οργανωμένο εκπαιδευτικό κίνημα οι διάφοροι κονδυλοφόροι που έχουν αναλάβει εργολαβικά το έργο να συκοφαντήσουν τον κλάδο και να επιβάλουν αυτά που τους παράγγειλαν.
Το βασικό όμως στο δικό μου το μυαλό Αντώνη είναι αυτό που έγραψα ήδη
«ΟΧΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΑΦΟΝ.
Πάνω από αυτό όλα επιτρέπονται και δεν χρειάζεται αξιολόγηση είναι a priori αξιολογημένα ως ολόσωστα. Κάτω από το πλαφόν οι ακαμάτηδες οι τεμπέληδες οι αγράμματοι …»
Αν λοιπόν δεν με έχουν πείσει ότι αυτοί που θα αξιολογήσουν έχουν αξιολογηθεί αυστηρά και με συγκεκριμένα κριτήρια και όχι τα γνωστά και ελάχιστα αξιοκρατικά πώς να δεχτώ την αξιολόγηση; Επιπλέον όταν στα συστήματα χωρών όπου υπάρχει αξιολόγηση από χρόνια δεν δείχνουν τα στατιστικά τους στοιχεία βελτίωση, δεν θα το πάρω υπόψη; Μου μοιάζει λίγο με την άποψη ότι αυστηροποίηση των ποινών μειώνει την εγκληματικότητα, ενώ διαπρεπείς εγκληματολόγοι, αλλά κυρίως τα στοιχεία διαφόρων χωρών δεν το επαληθεύουν.
Δηλαδή διαφωνώ πλήρως με την αντίληψη ότι είναι προτιμότερο να μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Πιστεύω ότι η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται απλά …. επικίνδυνη!!!
Είναι αλήθεια ότι μαθητές, γονείς, καθηγητές δεν είναι ικανοποιημένοι με την κατάσταση στην δημόσια εκπαίδευση και όλοι οι πραγματικά ενδιαφερόμενοι ψάχνουμε αιτίες και λύσεις. Το ερώτημα και η διαφορά μας Αντώνη είναι αν η αξιολόγηση με την πολιτική-κοινωνική δηλαδή την πρακτική της εκδοχή θα βοηθούσε ή θα χειροτέρευε τα πράγματα.
Να είσαι καλά με υγεία.
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρεθώ στην συνεστίαση του ylikonet και να συναντηθώ με όλους τους καλούς συναδέλφους και φίλους που τόσο θα το ήθελα. Ελπίζω ο Μάργαρης να το φροντίσει ξανά τον Σεπτέμβριο.