Η λιγότερο αξιοκρατική χώρα του πλανήτη (με τάσεις αυτοκαταστροφής), με το πιο άδικο σύστημα και την πλέον μεροληπτική στάση απέναντι σε ικανούς ανθρώπους, για ακόμα μια φορά έγινε διεθνώς ρεζίλι.
Δεν ήταν βέβαια καμιά έκπληξη. Απολύτως αναμενόμενο με τον φετινό διαγωνισμό (3 θέματα επιπέδου πανελληνίων και κάτω, ενδοσχολικά, ανάμεσα σε χιλιάδες μαθητές).
Αν έγραψαν 50 μαθητές άριστα (το πιο πιθανό με αυτά τα θέματα), πως επιλέχτηκαν οι 5 καλύτεροι ?
Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!
Από προσωπικές εμπειρίες ως μαθητής (και σε αυτόν τον διαγωνισμό που έγραψα άριστα και δεν επιλέχτηκα..), λυπάμαι πάρα πολύ που αυτή η τραγικά μεροληπτική στάση επικρατεί στην εκπαίδευση και καταστρέφει όνειρα και στόχους.
Μακάρι να ήταν όμως μόνο στην εκπαίδευση. Την ίδια αδικία και ντροπή έχω νιώσει και ως αθλητής (πρωταθλητής τέννις). Την ίδια αδικία νιώθουν και όλοι οι αθλητές που δεν έχουν μέσο. Την ίδια αδικία νιώθει και ο Ιακωβίδης. Όποιος δεν έχει δει το λυπηρό βίντεο ας το δει εδώ.
Το ίδιο συμβαίνει και σε κάθε διαφορετικό τομέα. Αν θέλει κάποιος μπορεί να διαβάσει την ιστορία του Νανόπουλου και της απόρριψης του για καθηγητή πανεπιστημίου στο ΕΚΠΑ. Απέρριψε ποιος, ποιον ? Απέρριψαν οι με μέσο καθηγητές των ετοιμόρροπων ελληνικών πανεπιστημίων, τον 2 φορές προτεινόμενο για Νόμπελ, Δημήτρη Νανόπουλο. Τα λόγια του:
“Ίσως δεν είμαι τόσο καλός για να εκλεγώ στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα επόμενα χρόνια θα καταβάλω όλες τις προσπάθειές μου για να κατορθώσω να τους πείσω”
Πως οι υπεύθυνοι μπορούν και κοιμούνται τα βράδια γνωρίζοντας ότι καταστρέφουν όνειρα? Πως κοιμούνται τα βράδια γνωρίζοντας ότι προδίδουν την πατρίδα τους και όλες τις αξίες και τις αρχές που καθιέρωσαν οι πρόγονοι τους ?
Μιλάμε για εθνική ντροπή! Δυστυχώς δεν αλλάζει…όποιος έχει μια θέση νομίζει ότι μπορεί να καταστρέψει τον ικανό. Το κάνει. Ντρέπομαι εγώ γι αυτούς. Γι αυτό θα είμαστε πάντα τελευταίοι σαν χώρα (κάθε επιτυχία Έλληνα είναι μεμονωμένη επιτυχία δικής του προσπάθειας και όχι της Ελλάδας).
“Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!” Καλό μεσημέρι Σπύρο. Ο πίνακας δείχνει όλη την θλιβερή πραγματικότητα…
Σπύρο η τοποθέτηση σου είναι ιδιαίτερα σκληρή, κυρίως όμως προσβλητική, απέναντι στα παιδιά που επιλέχθηκαν και συμμετείχαν στην Ολυμπιάδα,
όλοι μαθητές από δημόσια σχολεία
Δεν γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα για να τοποθετηθώ συγκεκριμένα.
Όταν όμως οι κατηγορίες είναι τόσο βαριές
” Αν έγραψαν 50 μαθητές άριστα (το πιο πιθανό με αυτά τα θέματα), πως επιλέχτηκαν οι 5 καλύτεροι ?
Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!
Από προσωπικές εμπειρίες ως μαθητής (και σε αυτόν τον διαγωνισμό που έγραψα άριστα και δεν επιλέχτηκα..), λυπάμαι πάρα πολύ που αυτή η τραγικά μεροληπτική στάση επικρατεί στην εκπαίδευση και καταστρέφει όνειρα και στόχους….”
θα πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις…..ως προς το γεγονός που αναφέρεις,
δηλαδή ότι οι συγκεκριμένοι μαθητές επιλέχθηκαν μεροληπτικά,
πράγμα για το οποίο είμαι βέβαιος πως δεν έγινε και είμαι βέβαιος
γιατί κάτι τέτοιο αποδεικνύεται από τα παρελθόντα έτη (άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα κατάταξης) που για κάποιο από αυτά μπορώ να έχω και προσωπική γνώμη ….
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι διαμαρτυρίας όταν αισθανόμαστε αδικημένοι…
Ο συγκεκριμένος είναι κραυγαλέα λανθασμένος
Θα σου πρότεινα μια δεύτερη πιο προσεκτική διατύπωση της διαμαρτυρίας σου
Καλησπέρα. Κε Τερλεμέ η επιλογή των μαθητών δεν γίνεται με βάση τη βαθμολογία τους; Αν ένας γράψει 99 και ο άλλος 98,5 δεν υπερτερεί αυτός που έγραψε 99; Υπάρχει κάποιο άλλο, “αδιαφανές” κριτήριο επιλογής; Αν ναι, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να το ακούσουμε. Επίσης θα ήθελα, αν έχετε τη διάθεση και θέλετε, να μας πείτε ποια ήταν η αδικία που βιώσατε ως πρωταθλητής του τένις. Όλα αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα παιδιά που προσπαθούν για κάτι που θέλουν πολύ…
Καλησπέρα κ. Διονύση, κ. Παπασγουρίδη και κ. Βαχλιώτη.
Το θέμα που έθιξα είναι πολύ πιο βαθύ από προσωπικές εμπειρίες, από διαγωνισμούς κτλ. Είναι γενικότερο θέμα έλλειψης αξιοκρατίας.
Ο φετινός διαγωνισμός της Εταιρείας Φυσικής ήταν τέτοιος που μπορούσε κάποιος εύκολα να γράψει 100/100. Όχι 99, αλλά 100! Οπότε προφανώς και ήταν άδικος γιατί άμα γράψανε 50 παιδιά 100, ποιον θα επιλέξουν ;
Δεν προσέβαλα κανέναν μαθητή που επιλέχτηκε. Προσέβαλα τον θεσμό της επιλογής και η άποψη μου είναι αμετάκλητη.
Οσον αφορά κ. Βαχλιωτη την προσωπική μου πορεία στον αθλητισμό και το τι αδικίες υφίσταται αθλητής επαρχίας και μη επώνυμος, είναι γνωστά. Δεν πρόκειται να καταθέσω εμπειριες μου γιατί το θέμα δεν είναι προσωπικό. Δυστυχώς οποίος δεν έχει περάσει απο τον χώρο του αθλητισμού δεν καταλαβαίνει το ποσό έντονη είναι αναξιοκρατία και εκεί.
Τέλος κ. Παπασγουρίδη, το σχόλιο μου δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι αποτύπωση των πραγμάτων όπως είναι. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η ισοπέδωση κάθε θεσμού δικαιοσύνης και συνείδησης, ποσό μάλλον η συνεχής αποθράσυνση των ικανών ανθρώπων.
Οσοι κατάφεραν κάτι αντάξιο των δυνατοτήτων τους, έφυγαν από την Ελλάδα. Όχι γιατί ήθελαν, αλλά αντί για βοήθεια από την χώρα τους, βρήκαν μόνο εμπόδια. Και αναφέρω ξανά το παράδειγμα του Ιακωβίδη. Γίναμε διεθνής περίγελος. Είναι δυνατόν αθλητής της εθνικής ομάδας να μην έχει στην διάθεση του τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ εγκαταστάσεις και βοήθειες ; Ποσό μπορεί να κοστίσει σε ένα κράτος να παρέχει αυτά που χρειάζονται ;
Πάντως Σπύρο (επίτρεψέ μου τον ενικό) εάν υπάρχουν θέματα αναξιοκρατίας και αδιαφάνειας, αν θέλουμε να γίνει κάτι, θα πρέπει να τα καταγγέλουμε. Φυσικά προσκομίζοντας και τα απαραίτητα στοιχεία. Αν αυτός που θίγεται δεν κάνει κάτι δεν πρόκειται να γίνει γενικότερα κάτι. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, αλλά… Όσον αφορά τώρα το διαγωνισμό φυσικής, καταρχάς υποθέτω δεν έχεις στοιχεία για το πόσοι αρίστευσαν. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι έγραψαν πολλά παιδιά 100, μπορεί να έγινε επιλογή με ανοιχτή για τους ενδιαφερόμενους κλήρωση. Αυτό θεωρώ δεν συνιστά αδιαφάνεια ή μη αξιοκρατική διαδικασία.
Καλησπέρα σε όλους εδώ! Είδα τα σχόλια στη σημερινή ανάρτηση και αυτό με έφερε να εγγραφώ στο blog (που θα έκανα ούτως ή άλλως κάποια στιγμή) για να μπορέσω να δώσω κάποια απάντηση.
Απαντώ και συμβάλλω λοιπόν σε όσα προειπώθηκαν ως ένας από τους μαθητές που συμμετείχαν στην εν λόγω Ολυμπιάδα Φυσικής. Όπως αναφέρθηκε τα παιδιά που επιλεγήκαμε δεν είχαμε κάποιο “μέσο” αλλά ήμασταν όλα από δημόσια σχολεία, από Αθήνα, Οινόφυτα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα και εγώ από ένα χωριό έξω από τα περίχωρα της Θεσσαλονίκης. Όλοι άριστοι μαθητές που γράψαμε άνω των 19.000 μορίων. Κανείς μας δεν ωθήθηκε να συμμετάσχει, αλλά από προσωπικό μας ενδιαφέρον, συχνά όταν οι καθηγητές του σχολείου δεν ήταν καν ενημερωμένοι για την διεξαγωγή του διαγωνισμού της ΕΕΦΕΕ. Ήταν μια προσπάθεια από αγάπη για το αντικείμενο και η επιλογή για την Ολυμπιάδα μια ευχάριστη έκπληξη.
Όσον αφορά το θέμα της απόδοσης της χώρας μας, θα σας πω ότι εγώ τουλάχιστον θα ήθελα απίστευτα να είχα γράψει καλύτερα. Εδώ όμως υπεισέρχεται το θέμα της προετοιμασίας και της υποστήριξης. Πρώτον, μόνον φέτος μπορώ να πω ότι γίνεται πραγματικά εντατική δουλειά με μαθητές χάριν στην πίεση των Πανελλαδικών-τις υπόλοιπες χρονιές δεν υπάρχει βλέπετε η ίδια ανησυχία ούτε για την κάλυψη όλης της ύλης, πόσο μάλλον εμβάθυνση σε αυτήν. Και δεν θα κατηγορήσω τόσο τους καθηγητές ως ανεπαρκείς γιατί και αυτοί που ενδιαφέρονται τελικά συναντούν τον υψωμένο τοίχο της αδιαφορίας της πλειοψηφίας. Δεύτερον, δεν υπήρχε στοχευμένη προετοιμασία για την Ολυμπιάδα. Άμεσα είχα συνειδητοποιήσει πόσο ευρύτερη ήταν η “ύλη” της Ολυμπιάδας και πόσο διαφορετική η φιλοσοφία της από το πνεύμα της ελληνικής εκπαίδευσης. Και φυσικά η έλλειψη πειραματικής εξάσκησης, που είναι το μόνιμο παράπονο των πανεπιστημιακών που ασχολούνται με το θέμα. Η επαφή με πειράματα, από την δική μου εμπειρία τουλάχιστον, ήταν ελάχιστη στο σχολείο και περιοριζόταν σε επιδείξεις παρά πρακτική εξάσκηση. Μπορεί να πείτε τώρα ότι ήμουν για αυτό ακατάλληλος, αλλά μετά τι; Εγώ δεν έτυχε να έχω κάποιον να με βοηθήσει στο κάτι παραπάνω. Οι καθηγητές μας προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο με ότι έχουν διαθέσιμο. Δηλαδή θα καταφύγουμε στα ιδιωτικά σχολεία που έχουν τους πόρους και προωθούν τους μαθητές τους, και θα τους παραχωρήσουμε τα πάντα; Και μετά πού η αξιοκρατία αν προαπαιτούμενο είναι τα χρήματα;
Ήμασταν άγνωστοι με ολόκληρα κεφάλαια όπως τα κύματα, η οπτική, η κβαντομηχανική και η σχετικότητα και παρότι από δικό μας ενδιαφέρον είχαμε κατανόηση των γενικών εννοιών, πόσο θα μπορούσαμε να εξοικειωθούμε μέσα σε 10 ημερών μαθήματα, έστω και εντατικών. Σε αυτόν τον χρόνο μάθαμε έως ένα σημείο, επαρκή ίσως για το σχολείο αλλά όχι και για την ολυμπιάδα. Θέλω να φέρετε στον νου την εφετινή κατάσταση με τον κορωνοϊό, τις συνθήκες που επικρατούσαν στα σχολεία. Που ήταν άλλωστε και αιτία της φετινής καθυστερημένης χρονικά διεξαγωγής του διαγωνισμού και δυσκολιών στην οργάνωση. Θέλω ακόμη να σκεφθείτε ότι τα ολοκληρώματα δεν βρίσκονταν μέσα στην ύλη φέτος και από τα παιδιά ο καθένας μας είχε μάθει από μόνος του επιπλέον μαθηματικά, από ενδιαφέρον και περιέργεια. Τέτοια ήταν η σκέψη μας: Εμείς θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε στον χρόνο που έχουμε και στα αποτελέσματα έλεγχο δεν έχουμε.
Σε δύο εβδομάδες δεχθήκαμε μαθήματα από πολλούς καθηγητές, του ΕΚΠΑ και μερικούς του ΕΜΠ. Εθελοντές ήταν οι άνθρωποι και ο καθένας έκανε την προσπάθεια του. Μπορεί να μην είχαν όλοι την ίδια μεταδοτικότητα ή συναίσθηση των ατόμων στα οποία δίδασκαν και το επίπεδο των κεκτημένων γνώσεών τους, αλλά και αυτοί ό,τι μπορούσαν έκαναν και τους είμαι ευγνώμων για όσα προσέφεραν.
Υπήρχαν δυσκολίες. Τα θεωρητικά μαθήματα έγιναν αναγκαστικά διαδικτυακά λόγω αδυναμίας φιλοξένησης των μελών της ομάδας για τόσες μέρες στην Αθήνα. Τα πειραματικά έγιναν σύντομα και από κοντά μέσα σε έναν αγώνα χρόνου για να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε και πάλι ήταν λίγο πολύ τα βασικά (και εν τέλει η πειραματική εξέταση ήταν αναπάντεχα διαφορετική).
Δεν ήταν πολλοί οι καθηγητές που οργάνωναν την όλη διαδικασία. Έκαναν τεράστιες προσπάθειες, και ενώ δεν υπήρχε ιδιαίτερη υποστήριξη από το κράτος, ούτε καν στο οικονομικό κομμάτι.
Άλλες χώρες προετοιμάζουν τις ομάδες τους από καιρό, σε περισσότερες φάσεις, ενώ το κράτος τους υποστηρίζει τις διοργανώσεις γιατί πραγματικά φέρνουν αναγνώριση και περηφάνεια στη χώρα. Εδώ υπάρχει έλλειψη οργάνωσης, διάσπαση, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια, συνεργασία όλων των τμημάτων Φυσικής και διεργασίες μέσα στα σχολεία από νωρίτερα στο Λύκειο.
Συγχωρέστε με για το μέγεθος του κειμένου, αλλά ήθελα να μοιραστώ ορισμένα πράγματα από την εμπειρία μου με μια φιλική διάθεση. Δεν θέλω να προσβληθεί και να υποτιμηθεί κανείς, και κανένα άλλο μέλος από τα παιδιά της ομάδας χωρίς αιτία.
Συγχαρητήρια κ. Πετράκη για την επιτυχία σας στην Ολυμπιάδα Φυσικής. Μας κάνετε υπερήφανους. Υπο αντίξοες συνθήκες τιμήσατε την χώρα μας και τους δασκάλους σας.
Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις.
Μάριε, εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά της ελληνικής ομάδας, να αισθάνεστε
περήφανοι γι αυτό που καταφέρατε … Ήταν σπουδαίο στις συνθήκες που
προετοιμαστήκατε και διαγωνιστήκατε….
Εμείς, ως δάσκαλοι φυσικής, αισθανόμαστε περήφανοι, για όλους εσάς
που έχετε αυτή την εσωτερική ανάγκη και αγάπη για τη φυσική….
Μετά από μια εξαντλητική χρονιά και τη ψυχοφθόρα δοκιμασία των πανελλαδικών,
αντί να πάτε διακοπές, συνεχίσατε έναν πολύ πιο δύσκολο αγώνα από
τις πανελλαδικές…στις συνθήκες που περιγράφεις και μπορώ να επιβεβαιώσω…
Προσωπικά, αισθάνομαι θαυμασμό για 18χρονα παιδιά, που τολμούν
να βρεθούν σε τέτοιους διαγωνισμούς….
Είναι πολύ πιο εύκολο, να φτιάξεις θέματα, με την ησυχία σου
και με την ασφάλεια που δίνει η συνεργασία με συναδέλφους,
τα οποία θα προτείνεις για έναν διαγωνισμό, από το να βρεθείς μόνος απέναντι σε θέματα διαφορετικής λογικής το καθένα και άγνωστης θεωρητικής υποδομής τις
περισσότερες φορές….
Και είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός, πως μαθητές από “ταπεινά” δημόσια
σχολεία, με την ώθηση που τους δίνει η αγάπη για τη φυσική, διακρίνονται
σε απαιτητικούς διαγωνισμούς… Δεν σου κρύβω, πως τον Δήμο Μυγδονίας τον
αναζήτησα στο google ….
Θα κρατήσω τη φράση σου:
“Και μετά πού η αξιοκρατία αν προαπαιτούμενο είναι τα χρήματα;”
και θα συμπληρώσω πως στην πενταμελή ομάδα υπήρχαν τρία κορίτσια, γεγονός που δείχνει πως η παρουσία των κοριτσιών σε υψηλό επίπεδο γίνεται όλο και πιο μαζική
Υπάρχουν δυο διαφορετικά πράγματα που πρέπει να ξεχωρίσεις.
Άλλο ο τρόπος επιλογής των μαθητών για την Ολυμπιάδα και άλλο η μετέπειτα πορεία προετοιμασίας.
Ο διαγωνισμός της Εταρείας Φυσικής φέτος, δεν ήταν διαγωνισμός. Δεν είχε την δυσκολία που θα έπρεπε να έχει σαν διαγωνισμός και δεν είχε την αδιαβλητότητα που θα έπρεπε να έχει. Κυρίως όμως δεν είχε την ουσία του διαγωνισμού. Δεν έβγαλαν ούτε βαθμολογίες (αυτό γιατί εξυπηρετεί μερικούς …). Γνωρίζω προσωπικά 2 άτομα από την Ελλάδα που έλυσαν όλα τα θέματα της Γ’Λυκείου. Γιατί δεν επιλέχτηκαν ? Και φαντάσου και πόσα άλλοι θα υπάρχουν…
Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία, όπως επίσης και το ότι κάποιος φοιτά σε ιδιωτικό δεν καταρρίπτει κάποια αξιοκρατία. Σε όλον τον πλανήτη, σε κάθε χώρα, υπάρχουν δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Αυτό δεν μπορεί να σχετίζεται με κάποιον διαγωνισμό. Αν κάποιος φοιτά σε ιδιωτικό και γράψει άριστα, θα πρέπει να μπει στην ομάδα. Αν δεν μπεί, εκεί είναι που μιλάμε για μεροληψία και αναξιοκρατία. Οπότε το επιχείρημα σου είναι σωστό γενικά για την αδικία στην εκπαίδευση, λανθασμένο όμως για το αν σχετίζεται αυτό με τον τρόπο επιλογής. Δεν σχετίζεται.
Όσον αφορά την προετοιμασία για τον διαγωνισμό αυτό είναι πρόβλημα των διοργανωτών. Τι σημαίνει οι καθηγητές έκαναν ότι μπορούσαν στον χρόνο που είχαν ? Η ομάδα αποφασίστηκε 2 μήνες πριν, ο χρόνος προετοιμασίας ήταν τεράστιος αλλά υπάρχει πάντα έλλειψη οργάνωσης και αφήνεται η προετοιμασία της ομάδας για τελευταία στιγμή. Γνωστή Ελλάδα…
Επίσης, πολλά κεφάλαια είναι άγνωστα για την “ελληνική” φυσική. Συμφωνώ απολύτως. Αλλά είναι άγνωστα και για τους Κύπριους που κάνουν τα ίδια βιβλία. Είναι άγνωστα και για τους Σύριους που δεν ξέρουν αν θα ζήσουν την επόμενη μέρα (που να συζητήσουμε για εκπαίδευση…). Είναι άγνωστα για όλα τα άλλα κράτη που θεωρούμε “κατώτερα” της Ελλάδας. Εν τελεί τελευταία βγήκε η Ελλάδα ανάμεσα σε όλους αυτούς και όχι αυτοί.
Δεν κατηγορώ εσάς Μάριε, ο κάθε μαθητής μπορεί να μην γράψει καλά σε έναν διαγωνισμό για 100 προσωπικούς λόγους (τους οποίους κ. Παπασγουρίδη δεν γνωρίζετε πάντα..), αλλά συνολικά θα έπρεπε να υπάρχει μια σωστή οργάνωση από την επιτροπή, μια σωστή επιλογή μαθητών και μια σωστή προετοιμασία. Εφόσον αυτά δεν υπήρχαν, είναι λογικό και αναμενόμενο το αποτέλεσμα.
Τέλος, κ. Παπασγουρίδη, στο υποτημητικό λινκ που παραθέσατε για εμένα, έχω να αναφέρω ότι ήμουν ο απόλυτος νικητής του διαγωνισμού (αξιοκρατικού διαγωνισμού) επιλογής, το νεότερο μέλος (Α’ Λυκείου) της εθνικής ομάδας και ένας από τους νεότερους συμμετέχοντες στην Βαλκανική Ολυμπιάδα. Οπότε οι ειρωνείες σας δεν με πιάνουν …
Σπύρο, είσαι ένα παιδί, όχι μόνο ταλαντούχο, αλλά χαρισματικό σε πολλά…
Ένα από αυτά είναι η ικανότητα σου στα μαθηματικά και τη φυσική…
Όταν όμως ωριμάσεις και δεχθείς ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από εσένα, θα νιώσεις πολύ καλύτερα και ίσως κατανοείς καλύτερα
το νόημα όσων γράφονται….
Αν θεωρείς ότι η αναφορά μου στα παιδιά που εκπροσώπησαν την Ελλάδα
στην Βαλκανιάδα Φυσικής σε υποτιμά, κάνεις λάθος….και λυπάμαι γι αυτό….
Επειδή συνεχίζεις να αφήνεις υπονοούμενα:
“Ο διαγωνισμός της Εταρείας Φυσικής φέτος, ………. δεν είχε την αδιαβλητότητα που θα έπρεπε να έχει” οφείλεις να φέρεις αποδείξεις…. Ειδάλλως απλά συκοφαντείς ….
Επειδή σε λίγες ώρες φεύγω και δεν θα έχω σύνδεση στο ιντερνετ για λίγες μέρες, δεν θα έχω την δυνατότητα να συνεχίσω τον όποιο “διάλογο”….
κ.Παπασγουρίδη το αν έχω ικανότητα στα μαθηματικά ή στην φυσική δεν είναι το θέμα της συζήτησης. Δεν μιλάω για τον εαυτό μου, μιλάω για το καταστραμμένο σύστημα.
Φυσικά και ο διαγωνισμός δεν ήταν αξιοκρατικός. Αν θέλετε να υποστηρίζετε έναν θεσμό που δεν έχει δίκαια κριτήρια επιλογής είναι δικαίωμα σας. Αν φτάσαμε να θεωρούμε την ρεαλιστική αποτύπωση των γεγονότων ως συκοφαντία, τότε κάτι δεν πάει καλά…
Επίσης, το κατά πόσο είμαι ώριμος να βλέπω το πως είναι τα πράγματα γύρω μου, δυστυχώς δεν μπορείτε να το κρίνετε. Όσα έχετε γράψει υποστηρίζουν την αναξιοκρατία αλλά και την ισοπέδωση των πάντων προς τα κάτω ώστε να υπάρχει ένα κοινό επίπεδο για όλους. Όπως γράψατε:
“Και είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός, πως μαθητές από “ταπεινά” δημόσια σχολεία, με την ώθηση που τους δίνει η αγάπη για τη φυσική, διακρίνονται σε απαιτητικούς διαγωνισμούς…”
Θεωρώ ότι ως φυσικός που είστε, μπορείτε να κρίνετε ότι ο φετινός “διαγωνισμός” δεν ήταν απαιτητικός. Αυτό για το “ταπεινά” δημόσια σχολεία…Όλοι μπορούν να βρουν τον δρόμο τους από παντού. Δεν είναι όλα ρόδινα στα ιδιωτικά. Δεν καταλαβαίνω προς τι η απέχθεια προς τους μαθητές που φοιτούν σε ιδιωτικά. Αν βασιζόμασταν μόνο στον δημόσιο τομέα…Ευτυχώς που υπάρχουν καθηγητές δημοσίων που ενδιαφέρονται και μοχθούν, και ευτυχώς που υπάρχουν και ιδιωτικά με αντίστοιχους καθηγητές.
Έχω υπάρξει μαθητής του δημοσίου σχολείου επί 9 χρόνια. Ξέρω την κατάσταση. Υπάρχει λόγος που έφυγα. Αυτό δεν πρέπει να μου στερεί την δυνατότητα διάκρισης σε διαγωνισμούς ούτε να υπερτερούν παιδιά δημοσίων. Αυτό είναι η απόλυτη μεροληψία. Και να θυμίσω ότι στα ιδιωτικά δεν πάνε μόνο πλουσιόπαιδα. Υπάρχουν υποτροφίες, εξετάσεις εισαγωγής κτλ. Όπως και τα πρότυπα. Όποιος θέλει να βρει διέξοδο την βρίσκει.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, η εκπαίδευση έχει πολλές αδικίες. Δεν μπορούν όμως αυτές να αντισταθμιστούν με άδικους θεσμούς και διοργανώσεις.
by 
Καλημέρα, καλό μήνα σε όλους.
Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση
Τα θέματα και οι λύσεις τους συνολικά
Η ελληνική αποστολή και η διάκριση Έλληνα μαθητή
Καλημέρα,
Εξαιρετικά τα θέματα όπως κάθε χρόνο.
Η λιγότερο αξιοκρατική χώρα του πλανήτη (με τάσεις αυτοκαταστροφής), με το πιο άδικο σύστημα και την πλέον μεροληπτική στάση απέναντι σε ικανούς ανθρώπους, για ακόμα μια φορά έγινε διεθνώς ρεζίλι.
Δεν ήταν βέβαια καμιά έκπληξη. Απολύτως αναμενόμενο με τον φετινό διαγωνισμό (3 θέματα επιπέδου πανελληνίων και κάτω, ενδοσχολικά, ανάμεσα σε χιλιάδες μαθητές).
Αν έγραψαν 50 μαθητές άριστα (το πιο πιθανό με αυτά τα θέματα), πως επιλέχτηκαν οι 5 καλύτεροι ?
Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!
Από προσωπικές εμπειρίες ως μαθητής (και σε αυτόν τον διαγωνισμό που έγραψα άριστα και δεν επιλέχτηκα..), λυπάμαι πάρα πολύ που αυτή η τραγικά μεροληπτική στάση επικρατεί στην εκπαίδευση και καταστρέφει όνειρα και στόχους.
Μακάρι να ήταν όμως μόνο στην εκπαίδευση. Την ίδια αδικία και ντροπή έχω νιώσει και ως αθλητής (πρωταθλητής τέννις). Την ίδια αδικία νιώθουν και όλοι οι αθλητές που δεν έχουν μέσο. Την ίδια αδικία νιώθει και ο Ιακωβίδης. Όποιος δεν έχει δει το λυπηρό βίντεο ας το δει εδώ.
Το ίδιο συμβαίνει και σε κάθε διαφορετικό τομέα. Αν θέλει κάποιος μπορεί να διαβάσει την ιστορία του Νανόπουλου και της απόρριψης του για καθηγητή πανεπιστημίου στο ΕΚΠΑ. Απέρριψε ποιος, ποιον ? Απέρριψαν οι με μέσο καθηγητές των ετοιμόρροπων ελληνικών πανεπιστημίων, τον 2 φορές προτεινόμενο για Νόμπελ, Δημήτρη Νανόπουλο. Τα λόγια του:
“Ίσως δεν είμαι τόσο καλός για να εκλεγώ στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου
Αθηνών. Τα επόμενα χρόνια θα καταβάλω όλες τις προσπάθειές μου για να
κατορθώσω να τους πείσω”
Πως οι υπεύθυνοι μπορούν και κοιμούνται τα βράδια γνωρίζοντας ότι καταστρέφουν όνειρα? Πως κοιμούνται τα βράδια γνωρίζοντας ότι προδίδουν την πατρίδα τους και όλες τις αξίες και τις αρχές που καθιέρωσαν οι πρόγονοι τους ?
Μιλάμε για εθνική ντροπή! Δυστυχώς δεν αλλάζει…όποιος έχει μια θέση νομίζει ότι μπορεί να καταστρέψει τον ικανό. Το κάνει. Ντρέπομαι εγώ γι αυτούς. Γι αυτό θα είμαστε πάντα τελευταίοι σαν χώρα (κάθε επιτυχία Έλληνα είναι μεμονωμένη επιτυχία δικής του προσπάθειας και όχι της Ελλάδας).
“Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!”
Καλό μεσημέρι Σπύρο.
Ο πίνακας δείχνει όλη την θλιβερή πραγματικότητα…
Σπύρο η τοποθέτηση σου είναι ιδιαίτερα σκληρή, κυρίως όμως προσβλητική,
απέναντι στα παιδιά που επιλέχθηκαν και συμμετείχαν στην Ολυμπιάδα,
όλοι μαθητές από δημόσια σχολεία
Δεν γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα για να τοποθετηθώ συγκεκριμένα.
Όταν όμως οι κατηγορίες είναι τόσο βαριές
” Αν έγραψαν 50 μαθητές άριστα (το πιο πιθανό με αυτά τα θέματα), πως επιλέχτηκαν οι 5 καλύτεροι ?
Αυτή λοιπόν η “δίκαια” επιλογή μαθητών, έγραψε ιστορία. Η Ελλάδα, είναι η τελευταία χώρα στον πλανήτη στην φετινή ολυμπιάδα (η κατάταξη εδώ). Κάτω από την εμπόλεμη Σύρια, την Κύπρο, την Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Μογγολία, το Μακάο κτλ. Απολύτως τελευταίοι. Μπράβο!!!
Από προσωπικές εμπειρίες ως μαθητής (και σε αυτόν τον διαγωνισμό που έγραψα άριστα και δεν επιλέχτηκα..), λυπάμαι πάρα πολύ που αυτή η τραγικά μεροληπτική στάση επικρατεί στην εκπαίδευση και καταστρέφει όνειρα και στόχους….”
θα πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις…..ως προς το γεγονός που αναφέρεις,
δηλαδή ότι οι συγκεκριμένοι μαθητές επιλέχθηκαν μεροληπτικά,
πράγμα για το οποίο είμαι βέβαιος πως δεν έγινε και είμαι βέβαιος
γιατί κάτι τέτοιο αποδεικνύεται από τα παρελθόντα έτη (άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα κατάταξης) που για κάποιο από αυτά μπορώ να έχω και προσωπική γνώμη ….
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι διαμαρτυρίας όταν αισθανόμαστε αδικημένοι…
Ο συγκεκριμένος είναι κραυγαλέα λανθασμένος
Θα σου πρότεινα μια δεύτερη πιο προσεκτική διατύπωση της διαμαρτυρίας σου
Καλησπέρα. Κε Τερλεμέ η επιλογή των μαθητών δεν γίνεται με βάση τη βαθμολογία τους; Αν ένας γράψει 99 και ο άλλος 98,5 δεν υπερτερεί αυτός που έγραψε 99; Υπάρχει κάποιο άλλο, “αδιαφανές” κριτήριο επιλογής; Αν ναι, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να το ακούσουμε. Επίσης θα ήθελα, αν έχετε τη διάθεση και θέλετε, να μας πείτε ποια ήταν η αδικία που βιώσατε ως πρωταθλητής του τένις. Όλα αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα παιδιά που προσπαθούν για κάτι που θέλουν πολύ…
Καλησπέρα κ. Διονύση, κ. Παπασγουρίδη και κ. Βαχλιώτη.
Το θέμα που έθιξα είναι πολύ πιο βαθύ από προσωπικές εμπειρίες, από διαγωνισμούς κτλ. Είναι γενικότερο θέμα έλλειψης αξιοκρατίας.
Ο φετινός διαγωνισμός της Εταιρείας Φυσικής ήταν τέτοιος που μπορούσε κάποιος εύκολα να γράψει 100/100. Όχι 99, αλλά 100! Οπότε προφανώς και ήταν άδικος γιατί άμα γράψανε 50 παιδιά 100, ποιον θα επιλέξουν ;
Δεν προσέβαλα κανέναν μαθητή που επιλέχτηκε. Προσέβαλα τον θεσμό της επιλογής και η άποψη μου είναι αμετάκλητη.
Οσον αφορά κ. Βαχλιωτη την προσωπική μου πορεία στον αθλητισμό και το τι αδικίες υφίσταται αθλητής επαρχίας και μη επώνυμος, είναι γνωστά. Δεν πρόκειται να καταθέσω εμπειριες μου γιατί το θέμα δεν είναι προσωπικό. Δυστυχώς οποίος δεν έχει περάσει απο τον χώρο του αθλητισμού δεν καταλαβαίνει το ποσό έντονη είναι αναξιοκρατία και εκεί.
Τέλος κ. Παπασγουρίδη, το σχόλιο μου δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι αποτύπωση των πραγμάτων όπως είναι. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η ισοπέδωση κάθε θεσμού δικαιοσύνης και συνείδησης, ποσό μάλλον η συνεχής αποθράσυνση των ικανών ανθρώπων.
Οσοι κατάφεραν κάτι αντάξιο των δυνατοτήτων τους, έφυγαν από την Ελλάδα. Όχι γιατί ήθελαν, αλλά αντί για βοήθεια από την χώρα τους, βρήκαν μόνο εμπόδια. Και αναφέρω ξανά το παράδειγμα του Ιακωβίδη. Γίναμε διεθνής περίγελος. Είναι δυνατόν αθλητής της εθνικής ομάδας να μην έχει στην διάθεση του τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ εγκαταστάσεις και βοήθειες ; Ποσό μπορεί να κοστίσει σε ένα κράτος να παρέχει αυτά που χρειάζονται ;
Πάντως Σπύρο (επίτρεψέ μου τον ενικό) εάν υπάρχουν θέματα αναξιοκρατίας και αδιαφάνειας, αν θέλουμε να γίνει κάτι, θα πρέπει να τα καταγγέλουμε. Φυσικά προσκομίζοντας και τα απαραίτητα στοιχεία. Αν αυτός που θίγεται δεν κάνει κάτι δεν πρόκειται να γίνει γενικότερα κάτι. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, αλλά… Όσον αφορά τώρα το διαγωνισμό φυσικής, καταρχάς υποθέτω δεν έχεις στοιχεία για το πόσοι αρίστευσαν. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι έγραψαν πολλά παιδιά 100, μπορεί να έγινε επιλογή με ανοιχτή για τους ενδιαφερόμενους κλήρωση. Αυτό θεωρώ δεν συνιστά αδιαφάνεια ή μη αξιοκρατική διαδικασία.
Καλησπέρα σε όλους εδώ! Είδα τα σχόλια στη σημερινή ανάρτηση και αυτό με έφερε να εγγραφώ στο blog (που θα έκανα ούτως ή άλλως κάποια στιγμή) για να μπορέσω να δώσω κάποια απάντηση.
Απαντώ και συμβάλλω λοιπόν σε όσα προειπώθηκαν ως ένας από τους μαθητές που συμμετείχαν στην εν λόγω Ολυμπιάδα Φυσικής. Όπως αναφέρθηκε τα παιδιά που επιλεγήκαμε δεν είχαμε κάποιο “μέσο” αλλά ήμασταν όλα από δημόσια σχολεία, από Αθήνα, Οινόφυτα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα και εγώ από ένα χωριό έξω από τα περίχωρα της Θεσσαλονίκης. Όλοι άριστοι μαθητές που γράψαμε άνω των 19.000 μορίων. Κανείς μας δεν ωθήθηκε να συμμετάσχει, αλλά από προσωπικό μας ενδιαφέρον, συχνά όταν οι καθηγητές του σχολείου δεν ήταν καν ενημερωμένοι για την διεξαγωγή του διαγωνισμού της ΕΕΦΕΕ. Ήταν μια προσπάθεια από αγάπη για το αντικείμενο και η επιλογή για την Ολυμπιάδα μια ευχάριστη έκπληξη.
Όσον αφορά το θέμα της απόδοσης της χώρας μας, θα σας πω ότι εγώ τουλάχιστον θα ήθελα απίστευτα να είχα γράψει καλύτερα. Εδώ όμως υπεισέρχεται το θέμα της προετοιμασίας και της υποστήριξης. Πρώτον, μόνον φέτος μπορώ να πω ότι γίνεται πραγματικά εντατική δουλειά με μαθητές χάριν στην πίεση των Πανελλαδικών-τις υπόλοιπες χρονιές δεν υπάρχει βλέπετε η ίδια ανησυχία ούτε για την κάλυψη όλης της ύλης, πόσο μάλλον εμβάθυνση σε αυτήν. Και δεν θα κατηγορήσω τόσο τους καθηγητές ως ανεπαρκείς γιατί και αυτοί που ενδιαφέρονται τελικά συναντούν τον υψωμένο τοίχο της αδιαφορίας της πλειοψηφίας. Δεύτερον, δεν υπήρχε στοχευμένη προετοιμασία για την Ολυμπιάδα. Άμεσα είχα συνειδητοποιήσει πόσο ευρύτερη ήταν η “ύλη” της Ολυμπιάδας και πόσο διαφορετική η φιλοσοφία της από το πνεύμα της ελληνικής εκπαίδευσης. Και φυσικά η έλλειψη πειραματικής εξάσκησης, που είναι το μόνιμο παράπονο των πανεπιστημιακών που ασχολούνται με το θέμα. Η επαφή με πειράματα, από την δική μου εμπειρία τουλάχιστον, ήταν ελάχιστη στο σχολείο και περιοριζόταν σε επιδείξεις παρά πρακτική εξάσκηση. Μπορεί να πείτε τώρα ότι ήμουν για αυτό ακατάλληλος, αλλά μετά τι; Εγώ δεν έτυχε να έχω κάποιον να με βοηθήσει στο κάτι παραπάνω. Οι καθηγητές μας προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο με ότι έχουν διαθέσιμο. Δηλαδή θα καταφύγουμε στα ιδιωτικά σχολεία που έχουν τους πόρους και προωθούν τους μαθητές τους, και θα τους παραχωρήσουμε τα πάντα; Και μετά πού η αξιοκρατία αν προαπαιτούμενο είναι τα χρήματα;
Ήμασταν άγνωστοι με ολόκληρα κεφάλαια όπως τα κύματα, η οπτική, η κβαντομηχανική και η σχετικότητα και παρότι από δικό μας ενδιαφέρον είχαμε κατανόηση των γενικών εννοιών, πόσο θα μπορούσαμε να εξοικειωθούμε μέσα σε 10 ημερών μαθήματα, έστω και εντατικών. Σε αυτόν τον χρόνο μάθαμε έως ένα σημείο, επαρκή ίσως για το σχολείο αλλά όχι και για την ολυμπιάδα. Θέλω να φέρετε στον νου την εφετινή κατάσταση με τον κορωνοϊό, τις συνθήκες που επικρατούσαν στα σχολεία. Που ήταν άλλωστε και αιτία της φετινής καθυστερημένης χρονικά διεξαγωγής του διαγωνισμού και δυσκολιών στην οργάνωση. Θέλω ακόμη να σκεφθείτε ότι τα ολοκληρώματα δεν βρίσκονταν μέσα στην ύλη φέτος και από τα παιδιά ο καθένας μας είχε μάθει από μόνος του επιπλέον μαθηματικά, από ενδιαφέρον και περιέργεια. Τέτοια ήταν η σκέψη μας: Εμείς θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε στον χρόνο που έχουμε και στα αποτελέσματα έλεγχο δεν έχουμε.
Σε δύο εβδομάδες δεχθήκαμε μαθήματα από πολλούς καθηγητές, του ΕΚΠΑ και μερικούς του ΕΜΠ. Εθελοντές ήταν οι άνθρωποι και ο καθένας έκανε την προσπάθεια του. Μπορεί να μην είχαν όλοι την ίδια μεταδοτικότητα ή συναίσθηση των ατόμων στα οποία δίδασκαν και το επίπεδο των κεκτημένων γνώσεών τους, αλλά και αυτοί ό,τι μπορούσαν έκαναν και τους είμαι ευγνώμων για όσα προσέφεραν.
Υπήρχαν δυσκολίες. Τα θεωρητικά μαθήματα έγιναν αναγκαστικά διαδικτυακά λόγω αδυναμίας φιλοξένησης των μελών της ομάδας για τόσες μέρες στην Αθήνα. Τα πειραματικά έγιναν σύντομα και από κοντά μέσα σε έναν αγώνα χρόνου για να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε και πάλι ήταν λίγο πολύ τα βασικά (και εν τέλει η πειραματική εξέταση ήταν αναπάντεχα διαφορετική).
Δεν ήταν πολλοί οι καθηγητές που οργάνωναν την όλη διαδικασία. Έκαναν τεράστιες προσπάθειες, και ενώ δεν υπήρχε ιδιαίτερη υποστήριξη από το κράτος, ούτε καν στο οικονομικό κομμάτι.
Άλλες χώρες προετοιμάζουν τις ομάδες τους από καιρό, σε περισσότερες φάσεις, ενώ το κράτος τους υποστηρίζει τις διοργανώσεις γιατί πραγματικά φέρνουν αναγνώριση και περηφάνεια στη χώρα. Εδώ υπάρχει έλλειψη οργάνωσης, διάσπαση, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια, συνεργασία όλων των τμημάτων Φυσικής και διεργασίες μέσα στα σχολεία από νωρίτερα στο Λύκειο.
Συγχωρέστε με για το μέγεθος του κειμένου, αλλά ήθελα να μοιραστώ ορισμένα πράγματα από την εμπειρία μου με μια φιλική διάθεση. Δεν θέλω να προσβληθεί και να υποτιμηθεί κανείς, και κανένα άλλο μέλος από τα παιδιά της ομάδας χωρίς αιτία.
Καλησπέρα Μάριε.
Καλώς ήρθες στο δίκτυό μας.
Εύχομαι να συνεχίσεις να εκπέμπεις τη γνώση και την ευγένεια, που δείχνει το παραπάνω σχόλιό σου…
Συγχαρητήρια κ. Πετράκη για την επιτυχία σας στην Ολυμπιάδα Φυσικής. Μας κάνετε υπερήφανους. Υπο αντίξοες συνθήκες τιμήσατε την χώρα μας και τους δασκάλους σας.
Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις.
Μάριε, εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά της ελληνικής ομάδας, να αισθάνεστε
περήφανοι γι αυτό που καταφέρατε … Ήταν σπουδαίο στις συνθήκες που
προετοιμαστήκατε και διαγωνιστήκατε….
Εμείς, ως δάσκαλοι φυσικής, αισθανόμαστε περήφανοι, για όλους εσάς
που έχετε αυτή την εσωτερική ανάγκη και αγάπη για τη φυσική….
Μετά από μια εξαντλητική χρονιά και τη ψυχοφθόρα δοκιμασία των πανελλαδικών,
αντί να πάτε διακοπές, συνεχίσατε έναν πολύ πιο δύσκολο αγώνα από
τις πανελλαδικές…στις συνθήκες που περιγράφεις και μπορώ να επιβεβαιώσω…
Προσωπικά, αισθάνομαι θαυμασμό για 18χρονα παιδιά, που τολμούν
να βρεθούν σε τέτοιους διαγωνισμούς….
Είναι πολύ πιο εύκολο, να φτιάξεις θέματα, με την ησυχία σου
και με την ασφάλεια που δίνει η συνεργασία με συναδέλφους,
τα οποία θα προτείνεις για έναν διαγωνισμό, από το να βρεθείς μόνος απέναντι σε θέματα διαφορετικής λογικής το καθένα και άγνωστης θεωρητικής υποδομής τις
περισσότερες φορές….
Και είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός, πως μαθητές από “ταπεινά” δημόσια
σχολεία, με την ώθηση που τους δίνει η αγάπη για τη φυσική, διακρίνονται
σε απαιτητικούς διαγωνισμούς… Δεν σου κρύβω, πως τον Δήμο Μυγδονίας τον
αναζήτησα στο google ….
Θα κρατήσω τη φράση σου:
“Και μετά πού η αξιοκρατία αν προαπαιτούμενο είναι τα χρήματα;”
και θα συμπληρώσω πως στην πενταμελή ομάδα υπήρχαν τρία κορίτσια,
γεγονός που δείχνει πως η παρουσία των κοριτσιών σε υψηλό επίπεδο
γίνεται όλο και πιο μαζική
Θα κλείσω λέγοντας πως άξιοι συγχαρητηρίων είναι όλοι οι μαθητές
που τολμούν και συμμετέχουν σε διαγωνισμούς ανεξάρτητα αποτελέσματος
Μάριε χαίρομαι που σε γνωρίζω,
Υπάρχουν δυο διαφορετικά πράγματα που πρέπει να ξεχωρίσεις.
Άλλο ο τρόπος επιλογής των μαθητών για την Ολυμπιάδα και άλλο η μετέπειτα πορεία προετοιμασίας.
Ο διαγωνισμός της Εταρείας Φυσικής φέτος, δεν ήταν διαγωνισμός. Δεν είχε την δυσκολία που θα έπρεπε να έχει σαν διαγωνισμός και δεν είχε την αδιαβλητότητα που θα έπρεπε να έχει. Κυρίως όμως δεν είχε την ουσία του διαγωνισμού. Δεν έβγαλαν ούτε βαθμολογίες (αυτό γιατί εξυπηρετεί μερικούς …). Γνωρίζω προσωπικά 2 άτομα από την Ελλάδα που έλυσαν όλα τα θέματα της Γ’Λυκείου. Γιατί δεν επιλέχτηκαν ? Και φαντάσου και πόσα άλλοι θα υπάρχουν…
Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία, όπως επίσης και το ότι κάποιος φοιτά σε ιδιωτικό δεν καταρρίπτει κάποια αξιοκρατία. Σε όλον τον πλανήτη, σε κάθε χώρα, υπάρχουν δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Αυτό δεν μπορεί να σχετίζεται με κάποιον διαγωνισμό. Αν κάποιος φοιτά σε ιδιωτικό και γράψει άριστα, θα πρέπει να μπει στην ομάδα. Αν δεν μπεί, εκεί είναι που μιλάμε για μεροληψία και αναξιοκρατία. Οπότε το επιχείρημα σου είναι σωστό γενικά για την αδικία στην εκπαίδευση, λανθασμένο όμως για το αν σχετίζεται αυτό με τον τρόπο επιλογής. Δεν σχετίζεται.
Όσον αφορά την προετοιμασία για τον διαγωνισμό αυτό είναι πρόβλημα των διοργανωτών. Τι σημαίνει οι καθηγητές έκαναν ότι μπορούσαν στον χρόνο που είχαν ? Η ομάδα αποφασίστηκε 2 μήνες πριν, ο χρόνος προετοιμασίας ήταν τεράστιος αλλά υπάρχει πάντα έλλειψη οργάνωσης και αφήνεται η προετοιμασία της ομάδας για τελευταία στιγμή. Γνωστή Ελλάδα…
Επίσης, πολλά κεφάλαια είναι άγνωστα για την “ελληνική” φυσική. Συμφωνώ απολύτως. Αλλά είναι άγνωστα και για τους Κύπριους που κάνουν τα ίδια βιβλία. Είναι άγνωστα και για τους Σύριους που δεν ξέρουν αν θα ζήσουν την επόμενη μέρα (που να συζητήσουμε για εκπαίδευση…). Είναι άγνωστα για όλα τα άλλα κράτη που θεωρούμε “κατώτερα” της Ελλάδας. Εν τελεί τελευταία βγήκε η Ελλάδα ανάμεσα σε όλους αυτούς και όχι αυτοί.
Δεν κατηγορώ εσάς Μάριε, ο κάθε μαθητής μπορεί να μην γράψει καλά σε έναν διαγωνισμό για 100 προσωπικούς λόγους (τους οποίους κ. Παπασγουρίδη δεν γνωρίζετε πάντα..), αλλά συνολικά θα έπρεπε να υπάρχει μια σωστή οργάνωση από την επιτροπή, μια σωστή επιλογή μαθητών και μια σωστή προετοιμασία. Εφόσον αυτά δεν υπήρχαν, είναι λογικό και αναμενόμενο το αποτέλεσμα.
Τέλος, κ. Παπασγουρίδη, στο υποτημητικό λινκ που παραθέσατε για εμένα, έχω να αναφέρω ότι ήμουν ο απόλυτος νικητής του διαγωνισμού (αξιοκρατικού διαγωνισμού) επιλογής, το νεότερο μέλος (Α’ Λυκείου) της εθνικής ομάδας και ένας από τους νεότερους συμμετέχοντες στην Βαλκανική Ολυμπιάδα. Οπότε οι ειρωνείες σας δεν με πιάνουν …
Σπύρο, είσαι ένα παιδί, όχι μόνο ταλαντούχο, αλλά χαρισματικό σε πολλά…
Ένα από αυτά είναι η ικανότητα σου στα μαθηματικά και τη φυσική…
Όταν όμως ωριμάσεις και δεχθείς ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται αποκλειστικά
γύρω από εσένα, θα νιώσεις πολύ καλύτερα και ίσως κατανοείς καλύτερα
το νόημα όσων γράφονται….
Αν θεωρείς ότι η αναφορά μου στα παιδιά που εκπροσώπησαν την Ελλάδα
στην Βαλκανιάδα Φυσικής σε υποτιμά, κάνεις λάθος….και λυπάμαι γι αυτό….
Επειδή συνεχίζεις να αφήνεις υπονοούμενα:
“Ο διαγωνισμός της Εταρείας Φυσικής φέτος, ………. δεν είχε την αδιαβλητότητα που θα έπρεπε να έχει”
οφείλεις να φέρεις αποδείξεις…. Ειδάλλως απλά συκοφαντείς ….
Επειδή σε λίγες ώρες φεύγω και δεν θα έχω σύνδεση στο ιντερνετ για λίγες μέρες,
δεν θα έχω την δυνατότητα να συνεχίσω τον όποιο “διάλογο”….
κ.Παπασγουρίδη το αν έχω ικανότητα στα μαθηματικά ή στην φυσική δεν είναι το θέμα της συζήτησης. Δεν μιλάω για τον εαυτό μου, μιλάω για το καταστραμμένο σύστημα.
Φυσικά και ο διαγωνισμός δεν ήταν αξιοκρατικός. Αν θέλετε να υποστηρίζετε έναν θεσμό που δεν έχει δίκαια κριτήρια επιλογής είναι δικαίωμα σας. Αν φτάσαμε να θεωρούμε την ρεαλιστική αποτύπωση των γεγονότων ως συκοφαντία, τότε κάτι δεν πάει καλά…
Επίσης, το κατά πόσο είμαι ώριμος να βλέπω το πως είναι τα πράγματα γύρω μου, δυστυχώς δεν μπορείτε να το κρίνετε. Όσα έχετε γράψει υποστηρίζουν την αναξιοκρατία αλλά και την ισοπέδωση των πάντων προς τα κάτω ώστε να υπάρχει ένα κοινό επίπεδο για όλους. Όπως γράψατε:
“Και είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός, πως μαθητές από “ταπεινά” δημόσια
σχολεία, με την ώθηση που τους δίνει η αγάπη για τη φυσική, διακρίνονται
σε απαιτητικούς διαγωνισμούς…”
Θεωρώ ότι ως φυσικός που είστε, μπορείτε να κρίνετε ότι ο φετινός “διαγωνισμός” δεν ήταν απαιτητικός. Αυτό για το “ταπεινά” δημόσια σχολεία…Όλοι μπορούν να βρουν τον δρόμο τους από παντού. Δεν είναι όλα ρόδινα στα ιδιωτικά. Δεν καταλαβαίνω προς τι η απέχθεια προς τους μαθητές που φοιτούν σε ιδιωτικά. Αν βασιζόμασταν μόνο στον δημόσιο τομέα…Ευτυχώς που υπάρχουν καθηγητές δημοσίων που ενδιαφέρονται και μοχθούν, και ευτυχώς που υπάρχουν και ιδιωτικά με αντίστοιχους καθηγητές.
Έχω υπάρξει μαθητής του δημοσίου σχολείου επί 9 χρόνια. Ξέρω την κατάσταση. Υπάρχει λόγος που έφυγα. Αυτό δεν πρέπει να μου στερεί την δυνατότητα διάκρισης σε διαγωνισμούς ούτε να υπερτερούν παιδιά δημοσίων. Αυτό είναι η απόλυτη μεροληψία. Και να θυμίσω ότι στα ιδιωτικά δεν πάνε μόνο πλουσιόπαιδα. Υπάρχουν υποτροφίες, εξετάσεις εισαγωγής κτλ. Όπως και τα πρότυπα. Όποιος θέλει να βρει διέξοδο την βρίσκει.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, η εκπαίδευση έχει πολλές αδικίες. Δεν μπορούν όμως αυτές να αντισταθμιστούν με άδικους θεσμούς και διοργανώσεις.
Κλείνω εδώ γιατί θα λέμε τα ίδια και τα ίδια.