by 
Η εκπληκτικής ανάλυσης φωτογραφία της φωτόσφαιρας του ήλιου μας είναι απο το διαστημικό σκάφος Parker solar Probe της NASA , πρόκειται για το σκάφος που θα πλησιάσει τη φωτόσφαιρα του ήλιου στην απόσταση ρεκόρ των 6 εκ km, “θα ακουμπίσει τον ήλιο” λένε οι υπεύθυνοι της αποστολής. Παρά το γεγονός της εγγύτητας του άστρου μας υπάρχουν ακόμα πολλά και θεμελιώδη αναπάντητα ερωτήματα. Αυτό που προέχει πάντως είναι η κατανόηση της πολύ μεγάλης θερμοκρασίας του στέματος(1.000.000 Κ) έναντι 6000 Κ της φωτόσφαιρας. Παράλληλα θα εξετασθούν οι συνθήκες κάτω απο τις οποίες το στέμμα επιταχύνει τον ηλιακό άνεμο σε υπερηχητικές ταχύτητες παρά την τεράστια βαρυτική έλξη του ήλιου. Στη φωτόσφαιρα λείπουν αρκετά κομμάτια απο το παζλ μαγνητικό πεδίο του ήλιου – εκλάμψεις.. Οι εκλάμψεις προφανώς είναι στο επίκεντρο καθώς μια ισχυρή έκλαμψη που θα εκτοξευτεί προς τη γη, μαζί με τις στεματικές εκτοξεύσεις μάζας ενισχύουν πάρα πολύ τον ηλιακό άνεμο με αποτέλεσμα ο τελευταίος να διαρυγνύει τη μαγνητόσφαιρα και καθώς ενεργητικά φορτισμένα σωματίδια(κυρίως πρωτόνια) περιφέρονται στην ατμόσφαιρα επάγουν ρεύματα στη γη που βραχυκυκλώνουν τους μετασχηματιστές προκαλώντας μπλακ άουτ. Ένα γενικευμένο μπλακ άουτ θα είναι το πισωγύρισμα του πολιτισμού μας 300 χρόνια πίσω. Εν αναμονή απαντήσεων λοιπόν.
Ακολουθεί μια άσκηση απλή εφαρμογή του νόμου Stefan Boltzmann που χρησιμοποιείται στον κατα προσέγγιση υπολογισμό επιφανειακής θερμοκρασίας πλανητών αλλά και εξωπλανητών.
Καλημέρα Άρη. Πολύ διδακτική ανάρτηση. Μας θύμισες και τον νόμο των Στέφαν-Μπόλτζμαν. Βλέπω επίσης ότι ανάφερες ένα από τα πιο δύσκολα και ακόμη σχεδόν ανεξήγητο φαινόμενο, που δυστυχώς αγνοείται από τους μαθητές. Τη θερμοκρασία του στέμματος σε σχέση με την αντίστοιχη της φωτόσφαιρας. Στη συνέχεια με απλές εξισώσεις και λογικές προσεγγίσεις έβγαλες τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη μας.
Οι γνώσεις που έχουμε για το άστρο μας – πηγή της ζωής, μόνο θαυμασμό και δέος μπορούν να προκαλούν.
Τυχαία αναφέρω ότι ένα φωτόνιο ακτίνων γ που παράγεται στον πυρήνα κατά τη διάρκεια της πυρηνικής σύντηξης του κύκλου p – p, για να εξέλθει από τη φωτόσφαιρα χρειάζεται 10.000 ως 170.000 χρόνια και κατά κα΄ποιες άλλες εκτιμήσεις 30.000.000 χρόνια! Τι να λέμε τώρα.
Όσον αφορά τον τίτλο, το μέλλον μάλλον δεν αφορά τους Έλληνες μαθητές, αφού η Θερμοδυναμική και η Αστρονομία, απαξιώθηκαν.
Στο μέλλον μπορεί να θεοποιήσουν τον Ήλιο – ο Θεός Sol…
Και μια φωτογραφία του στέμματος κατά τη διάρκεια ολικής έκλειψης την 11/08/1999.
Ευχαριστώ Ανδρέα. Είναι πραγματικά λυπηρό να μην γνωρίζουν ΤΊΠΟΤΑ για τον ήλιο τα Ελληνόπουλα, ούτε καν για το φεγγάρι και βέβαια η άγνοια οδηγεί σε θεοποιήσεις, δαιμονολατρείες, αστρολογιες και άλλα συναφή επαγγέλματα. Είναι πράγματι εκπληκτικό το γεγονός ότι η ακτινοβολία από τον κυκλο p – p(γ και νετρινα) χρειάζεται τόσα χρόνια να φτάσει στην φωτοσφαιρα. Όμως ο μόνιμος πονοκέφαλος των αστροφυσικών τόσο στο ηλιακό μας σύστημα όσο και στο σύμπαν είναι η προέλευση και η ένταση των μαγνητικών πεδίων. Το μαγνητικό πεδίο του ηλιου ευθύνεται για όλη τη ηλιακή δραστηριότητα που τόσο μεγάλη σημασία έχει για τον πλανήτη μας. Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα απίστευτα μεγάλα μαγνητικά πεδία των αστέρων νετρονίων, μια κατηγορία αστέρων νετρονίων, οι magnestars, έχουν μαγνητικά πεδία έως 10^15 G(συγκρινε με το γήινο). Επειδή οι αστροφυσικοί αρέσκονται σε παρομοιωσεις λένε ότι ένα τέτοιο μαγνητικό πεδίο στη σελήνη σου τραβάει τα κλειδιά από τη τσέπη.
Ωραία η φωτο. Η ολική ηλιακή έκλειψη είναι ένα μοναδικό γεγονός που ελπίζω κάποτε να βιώσω.
Ευχαριστώ πολύ το συνάδελφο που έστειλε μια διόρθωση. Στην τελική σχέση εκ παραδρομής ξέχασα την λευκαύγεια(albedo) της γης που είναι α = 0,3 και δίνει το ποσοστό της ακτινοβολίας που ανακλάται πίσω στο διάστημα. Έτσι η ενέργεια που απορροφά η γη είναι 0,7Ρπροσπίπτουσα και η τελευταία ισότητα Ρεκπεμπομενη = 0,7 Ρπροσπίπτουσα.
Τον απίστευτο χρόνο που χρειάζονται τα φωτόνια να ταξιδεύουν μέσα στον Ήλιο, πρωτοδιάβασα στην τριλογία του Άρθουρ Κλάρκ
“Το μάτι του χρόνου”, “Ηλιακή καταιγίδα”, “Πρωτογέννητοι”
και συγκεκριμένα στο “Ηλιακή καταιγίδα”, όπου παρουσιάζει με επιστημονικά στοιχεία, όπως έκανε πάντα ο αείμνηστος, την δυνατότητα προστασίας της Γης από μια φονική ηλιακή καταιγίδα, σχεδιασμένη πριν χιλιάδες χρόνια από εξωγήινο πολιτισμό. Η σωτηρία θα έρθει με την τοποθέτηση σε σημείο Lagrange μιας ασπίδας υψηλής τεχνητής νοημοσύνης, τεραστίων διαστάσεων, που θα σκιάσει τη Γη. Οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι εκπληκτικές όπως και οι λύσεις που δίνονται στα διάφορα επιστημονικά προβλήματα.