by 
Δείτε τα σημερινά θέματα των επαναληπτικών εξετάσεων στη Χημεία:
Για τα θέματα στο μάθημα “ΧΗΜΕΙΑ” πατήστε εδώ
Για τα θέματα στο μάθημα “ΧΗΜΕΙΑ – ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ” πατήστε εδώ
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Δείτε τα σημερινά θέματα των επαναληπτικών εξετάσεων στη Χημεία:
Για τα θέματα στο μάθημα “ΧΗΜΕΙΑ” πατήστε εδώ
Για τα θέματα στο μάθημα “ΧΗΜΕΙΑ – ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ” πατήστε εδώ
Για τα θέματα άλλων μαθημάτων, με κλικ εδώ.
Καλησπέρα Διονύση. Εδώ δεν είχε συμπολυμερισμό.
Και πάνω που τον συνήθιζες 🙂
Καλησπέρα Θοδωρή και καλή σχολική χρονιά!
Επειδή δεν έχω καταλάβει το πνεύμα της ερώτησης Α5.α, θα ήθελα εάν κάποιος συνάδελφος έχει την καλοσύνη, να μου εξηγήσει ποια γνώση θέλει να ελέγξει το ερώτημα. Υπονοεί ότι οι μαθητές θα πρέπει να γνωρίζουν τη σειρά των αλογόνων, τις διπολικές ροπές των των υδραλογόνων, κάτι άλλο;
Οι απαντήσεις και κάποια σχόλια για τα σημερινά θέματα των επαναληπτικών εξετάσεων.
ΘΕΜΑ Α
Α1. α Α2. δ Α3. γ Α4. β
Α5. α Σ . Όμως είναι αδύνατον να απαντηθεί καθώς δεν δίνονται οι ατομικοί αριθμοί. Εκτός αν κάποιος έχει στο θολωμένο μυαλό του ότι οι μαθητές γνωρίζουν απ’ έξω τη σειρά ηλεκτραρνητικότητας των στοιχείων.
β. Λ γ. Λ δ. Σ ε. Σ
ΘΕΜΑ Β
Β1. α) 20Ca: 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 4s2
16S: 1s2 2s2 2p6 3s2 3p4
β) Ei3(Ca) > Ei3(S). Λόγω απόσπασης ηλεκτρονίου από σταθερή δομή ευγενούς αερίου.
Εννοείται ότι απαντήσεις οι οποίες βρίσκουν δραστικό πυρηνικό φορτίο σε ιόντα ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και μόνο.
Β2. Π(γλυκόζης) = 0,1RT τα διαλύματα γλυκόζης είναι μοριακά
Π(NaCl) = 0,2RT . Το NaCl παθαίνει διάσταση στο νερό σύμφωνα με την εξίσωση: NaCl –> Na+ + Cl-.
Οπότε Π1 = 2Π2.
Β3 . Απαιτείται διάγραμμα ενθαλπίας σε σχέση με την πορεία της αντίδρασης. Ακόμη η ενθαλπία του στερεού προϊόντος είναι μικρότερη από την ενθαλπία του υγρού προϊόντος. Από αυτά προκύπτει ότι ΔΗ1 < ΔΗ2 => |ΔΗ1|>|ΔΗ2| καθώς παίρνουν αρνητικές τιμές αφοί οι αντιδράσεις είναι εξώθερμες.
Β4. α. i. c1 = c2 . Οπότε η πρόταση είναι λανθασμένη.
ii. V1 < V2 . Οπότε η πρόταση είναι λανθασμένη.
β. Kb1 > Kb2
Απαράδεκτη εκφώνηση και στα δύο υποερωτήματα.
Πουθενά δεν αναφέρει τι είδους είναι το πρότυπο διάλυμα. Είναι μονοπρωτικό ή διπρωτικό;
Εννοείται ότι αν κάποιος το λύσει ως μονοπρωτικό (κάτι που δεν το αναφέρει πουθενά η εκφώνηση) είναι για εμένα λάθος διότι παίρνει μόνο μια περίπτωση από πολλές πιθανές και λύνει κάτι που δεν το αναφέρει η άσκηση. Η σωστή επίλυση πρέπει να δείχνει ότι η αναλογία mol οξέος / mol βάσης είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις και όχι να αναγράψει mol οξέος = mol βάσης.
Στο β έπρεπε να αναγράφει ξεκάθαρα ότι τα διαγράμματα που αναφέρονται στην αρχή του Β4 παραμένουν αμετάβλητα.
ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Δοχείο 1: C3H4 το οποίο έχει ΣΤ: CH3C≡CH
Δοχείο 2: C3H6O2 το οποίο έχει ΣΤ: CH3CH2COOH
Δοχείο 3: C3H6O το οποίο έχει ΣΤ: CH3CH2CH=O
CH3C≡CH + Na –> CH3C≡CNa + ½ H2↑
CH3CH2COOH + Na –> CH3CH2COONa + ½ H2↑
CH3C≡CH + 2Br2 –> CH3CBr2CHBr2
CH3CH2CH=O + 2CuSO4 + 5NaOH –> CH3CH2COONa + Cu2O + 2Na2SO4 + 3H2O
Γ2. 12v + 2v + 1 + 35,5 = 50,5 => v = 1 οπότε η ένωση Α είναι CH3Cl
CH3Cl + NaCN –> CH3CN (Β) + NaCl
CH3CN + 2H2 –> CH3CΗ2ΝΗ2 (Γ) κάποιος έχει μαλώσει με τους καταλύτες της υδρογόνωσης!
CH3CN + 2H2O (H+) –> CH3COOH (Δ) + NH4+
n = m/Mr => n = 0,04 mol
c = n/V => c = 0,2 M
β) Κάνουμε τον ιοντισμό της αμίνης και από το δεδομένο του pH βρίσκουμε ότι kb = 5⋅10-5
γ) a = 0,08/0,2 = 0,4 ή 40%.
δ) c = n/V = 0,04/0,4 = 1 M. Κάνουμε ιοντισμό του καρβοξυλικού οξέος και βρίσκουμε pH = 3.
ΘΕΜΑ Δ
Δ1. α) NaIO3 + 5NaI + 3H2SO4 –> 3I2 + 3Na2SO4 + 3H2O
β) Το ΝaI είναι το αναγωγικό σώμα καθώς αυξάνεται ο αριθμός οξείδωσης του ιωδίου από -1 σε μηδέν. Το ΝaIΟ3 είναι το οξειδωτικό σώμα καθώς ελαττώνεται ο αριθμός οξείδωσης του ιωδίου από +5 σε μηδέν.
Δ2. α) Ισχύει ότι θ1 < θ2 . Αυτό εξηγείται είτε με τις κλίσεις των 2 καμπυλών είτε με τους χρόνους όπου ολοκληρώνεται η αντίδραση. Εννοείται όμως ότι πρέπει να αναφέρουμε ότι είχαμε την ίδια αρχική συγκέντρωση αντιδρώντος.
Δ3. Κάνουμε τους πίνακες μέχρι την αποκατάσταση στις ισορροπίες και βρίσκουμε:
Kc1 = 0,8 M και a1 = 0,5 ή 50 %
Kc2 = 3,6 M και a2 = 0,75 ή 75%
β) Η ισορροπία μετατοπίζεται προς τα αριστερά όταν ελαττώνουμε τη θερμοκρασία της αντίδρασης. Οπότε η αντίδραση με κατεύθυνση προς τα δεξιά είναι ενδόθερμη.
γ) Άλλες εξηγήσεις μπορεί να είναι με βάση την απόδοση της αντίδρασης ή τη σύγκριση των σταθερών Kc.
Απαντήσεις που αναφέρουν ότι η διάσπαση των δεσμών είναι ενδόθερμο φαινόμενο απλά δείχνουν ότι οι θεματοδότες δεν γνωρίζουν ούτε την ύλη ούτε τι πρέπει να διδάσκεται στην τάξη.
Δ4. Η ταχύτητα u2 αρχικά είναι μηδέν και αυξάνεται μέχρι την αποκατάσταση της ισορροπίας όπου και σταθεροποιείται. Οπότε δεν είναι μόνο μια χρονική στιγμή μέγιστη (όπως αναφέρει λανθασμένα η εκφώνηση) αλλά έχει τη μέγιστη τιμή της από τη χρονική στιγμή που αποκαθίσταται η ισορροπία και μετά. Όταν αποκατασταθεί η ισορροπία και μετά ισχύει ότι: u1΄ = u2΄.
β) Από τη χρονική στιγμή που αποκαθίσταται η ισορροπία και μετά η ταχύτητα u1 παραμένει σταθερή οπότε -d[I2]/dt = 0 => d[I2]/dt = 0.
Δ5. Πίνακας μέχρι την αποκατάσταση της χημικής ισορροπίας. Έχουμε υπολογίσει τις σταθερά Kc και μας δίνεται ότι a = 0,25. Οπότε υπολογίζουμε c = 2,4 M.
Κάποιες σκέψεις για ορισμένα από τα σημερινά θέματα.
Β1. Δεν μπορεί να απαντηθεί, καθώς δεν νομίζω ότι αρκεί η παρατήρηση για την καταστροφή της σταθερής ηλεκτρονιακής δομής. Στην περίπτωση του S, η απόσπαση ηλεκτρονίων δημιουργεί μια ασταθή ηλεκτρονιακή δομή (κατιόν S – που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τον θετικό αριθμό οξείδωσης που μπορεί να εμφανίζει το άτομο του S). Οπότε πραγματικά δεν γνωρίζω πώς θα απαντηθεί αυτή η ερώτηση.
Β3. Κατά τη γνώμη μου δεν λύνεται, καθώς επιδέχεται τουλάχιστον δύο διαφορετικές απαντήσεις, ανάλογα με το αν οι αντιδράσεις είναι εξώθερμες ή ενδόθερμες. Προφανώς διαφωνώ με τη λύση του κ. Χρονάκη, καθώς θεωρεί δεδομένο ότι είναι εξώθερμες. Αυτό όμως δεν προκύπτει από πουθενά, αφού δεν είναι καύσεις αλλά οξειδώσεις. Μάλιστα το ίδιο το σχολικό βιβλίο έχει διάγραμμα, όπου παρουσιάζονται, σωστά, οι ενθαλπίες σχηματισμού οξειδίων του Ν ως ενδόθερμες.
Γ2. Ένα άλλο ερώτημα που “δεν μπορεί” να απαντηθεί. Στη διατύπωση του θέματος, πολύ σωστά, στις χημικές αντιδράσεις αναφέρουν οι θεματοδότες το είδος της ποσοτικής σχέσης (μερικώς – πλήρως) και μάλιστα με έντονη γραφή. Στην αντίδραση του δείγματος Δ2 τι ισχύει; Αντιδρά πλήρως ή μερικώς; Εκεί γιατί δεν υπάρχει αναφορά; Για να λυθεί πρέπει να θεωρηθεί ότι αντιδρά πλήρως αλλά γιατί παραλείπεται; Δεν βρίσκω κάποια εξήγηση.
Δ3γ. Ποιος άραγε είναι εκείνος ο τρόπος που εξετάζεις το ενδόθερμο ή το εξώθερμο ενός φαινομένου χωρίς αναφορά στη θερμοκρασία; Η μοναδική άλλη είναι μέσω της ενθαλπίας δεσμών (εκτός ύλης).
Και μια παρατήρηση για το Β4. Η καμπύλη εξουδετέρωσης που δίνεται είναι μονοπρωτικού οξέος με μονοπρωτική βάση. Δεν υπάρχουν περισσότερα ισοδύναμα σημεία οπότε κατά τη γνώμη μου είναι σωστή η υπόθεση ότι mol οξέος = mol βάσης.
Δ4α. Ζητά τη χρονική στιγμή. Τουλάχιστον όπως βλέπω το διάγραμμα υπάρχουν σημειωμένες δύο χρονικές στιγμές, η t1 και η t2, και είναι και οι δύο σωστές, ανάλογα με το ποια καμπύλη εξετάζουμε. Ποια θεωρείται σωστή; Γιατί αυτή η ασάφεια; Πάλι δεν το καταλαβαίνω.
Δυστυχώς για πολλοστή φορά, προβληματικά θέματα. Απ’ ότι φαίνεται η κατάσταση δεν διορθώνεται. Ίσως η αλλαγή της διδακτέας ύλης (όχι αυτή που παουσιάσθηκε) και η συγγραφή νέου βιβλίου να είναι μια απάντηση. Ίσως.
Κύριε Τσιλογιάννη δεν καταλαβαίνω γιατί η λύση που δίνω στο Β3 είναι λανθασμένη; Αφού το αναφέρει η εκφώνηση ότι είναι εξώθερμες και οι δύο αντιδράσεις.
Δ4.α. Τη μέγιστη τιμή η U2 την παίρνει την χρονική στιγμή t2 και μετά, σε θερμοκρασία θ2 που είναι μεγαλύτερη της θ1 και η [Ι] έχει μεγαλύτερη τιμή. (Μάλλον οι θεματοδότες εννοούσαν σε ποια από τις χρονικές στιγμές t1 και t2, η τιμή της U2 είναι μέγιστη, αλλά δεν το ανέφεραν ή πιθανώς αντιστοιχούσαν το t1 μόνο στην 1η καμπύλη και το t2 στην 2η καμπύλη).
Το ερώτημα φυσικά έχει σοβαρό πρόβλημα διατύπωσης.
Εδώ όμως δημιουργείται το εξής πρόβλημα. Πώς ο ρυθμός μεταβολής d[I2]/dt που εκφράζει τη στιγμιαία ταχύτητα της αντίδρασης είναι ίσος με 0 και η στιγμιαία ταχύτητα U2 παίρνει την μέγιστη τιμή που είναι διάφορη του 0;
Β1.β. Δεν αρκεί η αναφορά μόνο στη σταθερή δομή ευγενούς αερίου διότι τότε Ei3(Ba)>Ei3(S).
Συνάδελφοι καλησπέρα, Εύχομαι σε όλους να έχουμε καλή σχολική χρονιά.
Βασίλη, για ερώτημα που θέτεις, εάν κατάλαβα σωστά: Η ταχύτητα της συνολικής αμφίδρομης αντίδρασης είναι u=u1-u2, ονομάζω u1 και u2 τις στιγμιαίες ταχύτητες προς τα δεξιά και προς τ’ αριστερά αντίστοιχα.
Άρα, για τον στιγμιαίο ρυθμό μεταβολής d[I2]/dt ισχύει:
d[I2]/dt=(ρυθμός κατανάλωσης προς τα δεξιά)+(ρυθμός σχηματισμού προς τ’ αριστερά)[Βάζω θετικό πρόσημο διότι ο ρυθμός μεταβολής εμπεριέχει την μείωση όταν πρόκειται για κατανάλωση και το θετικό όταν πρόκειται για σχηματισμό]=-u1+u2.
Στην κατάσταση ΧΙ: u1=u2(με την u2 να παίρνει την μέγιστη τιμή της από την έναρξη του φαινομένου) άρα d[I2]/dt=0.
Ελπίζω, να κατάλαβα σωστά το ερώτημα που θέτεις και να μην σας μπέρδεψα. Ελπίζω επίσης, να είναι σωστές και οι σκέψεις μου.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Δυστυχώς στο έντυπο που είχα στα χέρια μου έλειπε η λέξη εξώθερμες (πώς έγινε αυτό, δεν μπορώ να καταλάβω). Προφανώς η περιγραφή που δίνεται είναι απολύτως σωστή. Λυπάμαι για το συγκεκριμένο σχόλιο.
Νομίζω ότι η σύγχυση έχει να κάνει με δύο έννοιες: το χημικό φαινόμενο και το μοντέλο που το περιγράφει. Όσον αφορά το χημικό φαινόμενο, η αντίδραση στην κατάσταση της ισορροπίας έχει ταχύτητα 0 (αφού δεν υπάρχει μεταβολή στις συγκεντρώσεις), δηλ, μακροσκοπικά δεν υπάρχει πλέον αντίδραση. Όσον αφορά το μοντέλο που περιγράφει αυτή την κατάσταση, έχουμε την έννοια της χημικής ισορροπίας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να εξηγήσουμε τις αντιδράσεις που παρατηρούμε όταν στο σύστημα επιφέρουμε αλλαγές. Για το μοντέλο που περιγράφει τη Χ.Ι. η ταχύτητα είναι η μέγιστη.
Δεν πρέπει να λυπάστε για τίποτα.
Κουβέντα κάνουμε.
Εννοείται ότι μπορεί να ξεφύγει κάτι από οποιονδήποτε!
Πολύ σωστά κύριε Πέτρο. Το I2 και αντιδρά και παράγεται. Η ταχύτητα κατανάλωσης του ισούται κάθε στιγμή με u1, η ταχύτητα σχηματισμού του με u2, ενώ ο ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσης του ισούται κάθε στιγμή με τη διαφορά u2-u1 οπότε στην ισορροπία είναι μηδέν. Αντίστοιχα ο στιγμιαίος ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσης του Ι θα είναι 2u1-2u2.Δεν το λες πάντως και ερώτημα χημείας αυτό!!
Γεια σας
Εδωσα με τους ομογενεις και εγώ. Θα παρακαλούσα πολύ κάποιον να απαντήσει στην εξής ερώτηση :
Στο β με τις ωσμωτικες πιέσεις οποίος έχει βρει σωστά την Π της γλυκόζης και του nacl (έχοντας φυσικά γράψει την διάσταση του ) αλλά αντί να πει πως η Π του Nacl είναι διπλάσια λέει απλά μεγαλύτερη θα χάσει μόρια ; Αν ναι ποσα ; Επιπλέον στο β3 παρότι έχω σωστή αιτιολόγηση λέω φύση αντιδρώντων αντί για φυσική κατάσταση (γραφω ότι είναι (s) και (l)) Ποσο πιστεύετε ότι θα κόψουν ;