Στο κύκλωμα οι λαμπτήρες Λ1, Λ2, Λ3 είναι όμοιοι. Η πηγή έχει ΗΕΔ Ε και εσωτερική αντίσταση r = 0. το πηνίο είναι ιδανικό τα καλώδια σύνδεσης δεν παρουσιάζουν αντίσταση. Την t0 = 0 κλείνουμε το διακόπτη. Τη στιγμή που ο ρυθμός αύξησης της ενέργειας του μαγνητικού πεδίου του πηνίου είναι dUL/dt = E2/4R όπου R η αντίσταση κάθε λαμπτήρα τότε:
α. Ο Λ1 φωτοβολεί πιο έντονα από τους Λ2 και Λ3 που φωτοβολούν το ίδιο.
β. Όλοι οι λαμπτήρες φωτοβολούν το ίδιο.
γ. Οι Λ2 και Λ3 φωτοβολούν το ίδιο και ο Λ1 λιγότερο από τους Λ2 και Λ3.
Όλοι οι λαμπτήρες συμπεριφέρονται ως ωμικοί αντιστάτες και η φωτοβολία είναι ανάλογη της ισχύος τους.
Η λύση εδώ.
![]()
Καλησπέρα Γιώργο.
Μ’ άρεσε η ιδέα να ζητήσεις φωτοβολία τη στιγμή του max ρυθμού αποταμίευσης ενέργειας στο πηνίο που το ρεύμα στον κλάδο είναι το μισό της τελικής τιμής…
Ωραίο Β θέμα.
Καλησπέρα Παντελεήμονα!!Ευχαριστώ για το σχόλιό σου..Να είσαι καλά..