Δύο μικρές όμοιες σφαίρες Α και Β μάζας m, είναι στερεωμένες στα άκρα μιας αβαρούς ράβδου μήκους d, δημιουργώντας έτσι το σώμα S1, το οποίο ηρεμεί σε οριζόντια διεύθυνση. Η ράβδος μπορεί να στρέφεται ελεύθερα γύρω από οριζόντιο άξονα που διέρχεται από άρθρωση στο μέσον της Ο. Μια άλλη σφαίρα Γ μάζας επίσης m αφήνεται ελεύθερη από ύψος h κατακόρυφα πάνω από τη σφαίρα Β και συγκρούεται με αυτήν κεντρικά και πλαστικά. Δημιουργείται έτσι ένα στερεό S2 , που στρέφεται περί το σημείο Ο. Η χρονική διάρκεια της κρούσης θεωρείται dt → 0 και επίπεδο αναφοράς βαρυτικής δυναμικής ενέργειας παίρνουμε το οριζόντιο επίπεδο της ράβδου ΑΒ.
i) Η στροφορμή του συστήματος, ως προς το σημείο Ο, αμέσως πριν την κρούση έχει μέτρο

![]()


Οι μαθητές ρωτάνε τι μπορεί να “πέσει” από στροφορμή. Ίσως κάποιο Β΄θέμα…
Καλημέρα Ανδρέα.
Μια και η πίπτουσα m (έστω) μπαίνει στη συνέχεια
σε κυκλική τροχιά κέντρου Ο τις “χρεώνω” στροφορμή,
και κατά την κρούση δεν ξεχνώ την αντιδιαμετρική m
και δεν εφαρμόζω ΑΔΟ αλλά ΑΔL
Υπερβαίνοντας λοιπόν το i) έχομε ένα ωραίο Β΄.
Καλησπέρα Παντελή. Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό. Ξέρω ότι παίζει στα όρια της ύλης. Όποιος θέλει να την κάνει 100% νόμιμη, μπορεί να βάλει το σώμα Γ να κατεβαίνει ένα τεταρτοκύκλιο, αλλά γιατί;

Ανδρέα σίγουρα υπάρχει τρόπος π.χ το τεταρτοκύκλιο που έχεις,
να το κάνουμε λείο σωληνάκι γιατί όπως το ‘χεις γνωρίζεις πως το σφαιρίδιο
δεν μπορεί να φτάσει στο Β αφού θα χαθεί η επαφή με το τεταρτοκύκλιο.
Καλησπέρα Παντελή. Η έμπειρη ματιά σου είδε το χάσιμο επαφής!

Λείο σωληνάκι – ωραία ιδέα – κάπως έτσι;