by 
Αδάμ και στη Φυσική.
Όπως ο Αδάμ γέννησε την ανθρωπότητα, το ΙΕΠ με τον ΑΔΑΜ ανέθεσε τη γέννηση της “εγγραμματισμένης” Φυσικής, σε κάποιους – ποιους; – που γνωρίζουν ότι:
Τα συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα προσφέρουν το κατάλληλο πλαίσιο για τη διαθεματική και διεπιστημονική προσέγγιση μιας σειράς εννοιών και θεμάτων, στα οποία είναι δυνατόν να αξιολογηθούν δεξιότητες εγγραμματισμού, ιδίως σε συνθήκες επίλυσης προβλημάτων που συνδέονται με την καθημερινή ζωή.
όπως αναφέρεται και στην προκήρυξη. Και μάλιστα πρέπει να είναι οι ΜΟΝΟΙ που γνωρίζουν, αφού έγινε απευθείας ανάθεση.
Προς: τον Ειδικό Λογαριασμό
Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ)
Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Πρόσκληση υποβολής προσφοράς στον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για την απευθείας ανάθεση του έργου «Ανάπτυξη Δοκιμασιών Αξιολόγησης Δεξιοτήτων Εγγραμματισμού στα μαθήματα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, της Άλγεβρας, της Φυσικής και της Χημείας Α’ Λυκείου Γενικού Λυκείου»
Η προκήρυξη λέει για 210 θέματα συνολικής αξίας 37000€ 😯
Δηλαδή πήρε κάποιος 176€ για να φτιάξει το Θέμα: “Το κούτσουρο των Ολλανδών” και “Η Μαρία από την Τήνο”.
Γραφει στο προφιλ μου ο καθηγητής Γιάννης Στρατής
Γιάννης Στράτης
Ως συνήθως στα ιστιοφόρα η φορά των σημαιών στα κατάρτια έχουν τη φορά της πορείας και όχι αντίθετη φορά, ακόμα και όταν πάει όρτσα (Κόντρα στον άνεμο) οι σημαίες δεν έχουν αυτή τη θέση.
Καλησπέρα Τίνα.
Τρεις εικόνες:
Το πλοίο πηγαίνει πρίμα (όπως φυσάει ο άνεμος).Συμφωνεί με τον καθηγητή.
Το πλοίο πλαγιοδρομεί ή πηγαίνει όρτσα. Διαφωνεί με τον καθηγητή.
Αν δεν είναι πίνακας αλλά φωτογραφία πάλι διαφωνεί.
Η κατεύθυνση της σημαίας είναι αυτή του φαινόμενου άνεμου.
Ένα ιστιοφόρο μπορεί να κινηθεί ως και 3 φορές ταχύτερα από τον άνεμο που το κινεί.
Το παράδοξο του να πλέουμε ταχύτερα από τον άνεμο:
Ενδιαφέρον Γιάννη δεν το γνώριζα.
Συνάδελφοι, το πράγμα πάει να ξεφύγει. Ο Γιώργος Χριστόπουλος, καλησπέρα Γιώργο, στο σχόλιό του ΕΔΩ βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Από πότε στα θέματα Φυσικής εισάγουμε την άχρηστη πληροφορία; Ποιοι είναι αυτοί οι φωστήρες της διανόησης που το προτείνουν; Προφανώς τύποι εκτός τάξης, επιστημονικοφανείς και μάλλον όχι Φυσικοί.
Σε λίγο θα βάζουν και ερώτηση: “Βρείτε τις άχρηστες πληροφορίες. Δε χρειάζεται να λύσετε την άσκηση”.
Ας βάλουν και στις Πανελλαδικές περιττά δεδομένα, αν έβρεχε τη μέρα που έκανε το πείραμα ο Hertz, τι παγωτό είχε πάρει ο Κωστάκης όταν πήγε στο λουναπάρκ και ανέβηκε στην καμπίνα που κάνει μόνο μεταφορική κίνηση κ.λ.π. άπειρα άσχετα.
Απλά ζούμε στη χώρα της παπάτζας (= του ψεύτικου, του απατηλού χωρίς ουσία).
Την τρώμε καθημερινά από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης σε μεγάλες ποσότητες. Προφανώς μπαίνει παντού. “Παπάτζα και στα Τρίκαλα”, το ΙΕΠ έχει φροντίσει από το 2019-Αξιολόγηση Σχολικών Μονάδων.
Καλησπέρα Ανδρέα.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ αφήγησης που συνδυάζεται με ερώτημα και εκφώνησης θέματος Εξετάσεων.
Η πρώτη θέλει να γίνει ευχάριστη και γλαφυρή. Η δεύτερη οφείλει να είναι λιτή και σεμνή.
Για να μην καταντήσω να μιλάω γενικά ένα παράδειγμα από τον Ανδρέα Κασσέτα:
Μας έλεγε ότι σε βιβλίο του Τζακ Λόντον αναφερόταν ότι κρεμούσαν στο μεσαίο κατάρτι όποιον άφηνε τσουβάλι με σιδερικά στην καμπίνα πλοήγησης.
Τούτο διότι τα σιδερικά εξέτρεπαν την πυξίδα και το πλοίν αντί να πάει βόρεια πήγαινε βορειοανατολικά όπου περίμεναν οι πειρατές, σύντροφοι αυτού που έβαλε το τσουβάλι με τα σιδερικά.
Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι εκφώνηση θέματος. Μάλλον η εκφώνηση θα ήταν:
-Ένα κομμάτι σιδήρου έλκει μια μαγνητική βελόνα;
Φαντάσου εκφώνηση που θα ήταν απόσπασμα δύο τριών παραγράφων από το βιβλίο του Λόντον με ονόματα πλοίου, καπετάνιου και της θάλασσας που ταξίδευαν.
Όμως ο Ανδρέας καλά έκανε και είπε όλα αυτά διότι και θα έμενε κάτι και δεν μας κυνηγούσε κανένας. Ο Ανδρέας δεν έβαλε θέμα Εξετάσεων.
Πρέπει να έχουμε την αίσθηση πότε χρησιμοποιούμε κάτι και πότε όχι.
Η αφήγηση του Ανδρέα ήταν πολύ εκτενέστερη. Κάποτε ρώτησε αν όπως ένας μαγνήτης έλκει ένα καρφί, μήπως ένα καρφί έλκει ένα μαγνήτη;
Είπε ο Ανδρέας στη συνέχεια:
-Ανέλπιστα όλοι απάντησαν λάθος εκτός από ένα Χημικό. Όταν τον ρώτησα το γιατί μου είπε ότι το διάβασε σε βιβλίο του Τζακ Λόντον. Ενθουσιάστηκα. Πράγματι συνεργάτες των πειρατών άφηναν κάποιες φορές τσουβάλι με σιδερικά στην καμπίνα πλοήγησης. Τούτο διότι τα σιδερικά εξέτρεπαν την πυξίδα και το πλοίο αντί να πάει βόρεια πήγαινε βορειοανατολικά όπου περίμεναν οι πειρατές, σύντροφοι αυτού που έβαλε το τσουβάλι με τα σιδερικά. Έτσι αν τον έπιαναν τον κρεμούσαν στο κατάρτι.
Ο Ανδρέας ανέφερε και τον τίτλο του βιβλίου που ούτε θυμάμαι ούτε έχω διαβάσει.
Γλαφυρές περιγραφές βλέπουμε και στο “Το κοτόπουλο από το Μινσκ”:
Όμως είναι ένα βιβλίο που θέλει να είναι ευχάριστο. Το διαβάζεις χαλαρά πίνοντας τον καφέ σου και ασχολείσαι ή όχι με το πρόβλημα. Δεν είναι εκφώνηση θέματος Εξετάσεων.