by 
Είναι φανερό από αναρτήσεις μου το ότι με έχει γοητεύσει ο μηχανικός παλμογράφος του Δημήτρη Τσαούση. Γνώριζα άρθρα του και είχα ακούσει σε ημερίδες παρεμβάσεις του αλλά μέχρι την παραπομπή του Πάνου Μουρούζη δεν ήξερα ότι διαθέτει ιστοσελίδα ούτε γνώριζα την ευφυέστατη αυτή διάταξη.
Ο Κώστας Μυσίρης είχε δείξει ότι το μοντέλο της σελίδας 25 του σχολικού βιβλίου αντί σύνθεσης προκαλεί εξαναγκασμένες ταλαντώσεις. Στη συζήτηση αυτή ο Στέργιος Ναστόπουλος , ο Διονύσης Μάργαρης και εγώ φτιάχναμε προσομοιώσεις που άλλοτε έδιναν εξαναγκασμένες και άλλοτε συζευγμένες ταλαντώσεις. Είχα αρχίσει να καταλαβαίνω ότι τα ελατήρια δεν είναι λύση και ότι χρειάζεται μηχανισμός αλλά ποιος ;
Ο Δημήτρης Τσαούσης τον είχε ήδη βρει ωθούμενος από την εργασία του «αυτόνομο και συνεργατικό έργο». Αυτό είναι από μόνο του αξιοσημείωτο , το πώς δηλαδή από το χαρτί και το μολύβι επινοήθηκε μια διδακτική «μηχανή» ή διάταξη αν προτιμάτε.
Από συζητήσεις έχω οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η σύνθεση κινήσεων είναι κάτι βαθύτερο από την άθροιση (με μηχανικό τρόπο) δύο εξισώσεων. Η θέση μου αυτή παρέμενε στο χαρτί , σε παρουσίαση ppt και σε προσομοιώσεις.
Επισυνάπτω pdf στο οποίο προσπαθώ να δείξω ότι ο μηχανικός παλμογράφος είναι διάταξη σύνθεσης και όχι απλά μηχανικός αθροιστής. Οι κινητήρες του μηχανικού παλμογράφου μας επιτρέπουν την κατασκευή «μηχανικού τελεστικού ενισχυτή» με παρόμοια ή και την ίδια καμπύλη στο χαρτί του καταγραφικού , που όμως δεν είναι σύνθεση.
Συνημμένο:
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Θα ήθελα αν γίνεται να αντικατασταθεί το μοντέλο της σελίδας 25 του σχολικού βιβλίου από τον μηχανικό παλμογράφο. Θα χαιρόμουν να σταλεί στα σχολεία διότι όταν δίδαξα τα συναφή χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις (δική μου και Java από το διαδίκτυο) διαπίστωσα πως οι περισσότεροι δεν κατάλαβαν πλήρως την ουσία του φαινομένου παρά τις εξηγήσεις περί ταλαντευομένων υποβάθρων κ.λ.π. Κατάλαβαν από τα γραφήματα ότι προστίθενται δύο συναρτήσεις και τίποτε άλλο.
Όταν (σύντομα και ειρήσθω εν παρόδω) έδειξα τα εκτός ύλης Lissajous διασκέδασαν μεν αλλά μέχρι εκεί.
Η ζωντανή παρουσία της διάταξης θα πρόσφερε στη διδασκαλία.
Όσον αφορά τη πρόταση σου για προμήθεια των σχολικών εργαστηρίων με αυτή την έξυπνη κατασκευή, μην περιμένεις διότι είναι άλλες οι προτεραιότητες… 🙂
Αν επρόκειτο για κάτι “πιασάρικο” όπως ο διαδραστικός κάτι μπορούσε να γίνει…
Ας αρκεστούμε στα ταλαντευόμενα βάθρα και για… απλότητα, ας κοροϊδέψουμε τους μαθητές ότι γίνεται σύνθεση ενώ έχουμε συντονισμό 🙂
Παρακολουθώ τις συζητήσεις σας όποτε ευκαιρώ και πραγματικά χαίρομαι που υπάρχουν και άλλοι που έχουν την ίδια «αρρώστια» με μένα.
Βλέπω ότι ο συνάδελφος κ. Θρασύβουλος Μαχαίρας μου ζητά την άδεια να σχολιάσει τον μηχανικό παλμογράφο. Ασφαλώς και δεν έχω καμία αντίρρηση, αφού δεν πρόκειται για προσωπικά δεδομένα αλλά για Φυσική.
Θέλω απλώς να σας ενημερώσω ότι ο μηχανικός παλμογράφος προέκυψε όταν τελείωσε ένα άρθρο μου για το αυτόνομο και συνεργατικό έργο που είχε να κάνει με την ενέργεια στη σύνθεση ταλαντώσεων. Τότε κατάλαβα από συζητήσεις με συναδέλφους, ότι το σχήμα του βιβλίου στη σύνθεση ταλαντώσεων δεν είναι και πολύ κατατοπιστικό για την αντίστοιχη παράγραφο. Τότε δεν ήξερα αυτή τη σελίδα σας και όλες οι συζητήσεις που είχα ήταν μόνο με το εξαίρετο φίλο μου τον Πάνο τον Μουρούζη, το οποίο ευχαριστώ πολύ από αυτή τη θέση. Πριν να φτάσω σε αυτό, σχεδίασα πάρα πολλά διαφορετικά εργαστηριακά επινοήματα. Τελικά ο μηχανικός παλμογράφος φαίνεται ότι ικανοποίησε τις περισσότερες απαιτήσεις μου και πίστευα ότι σχεδόν το έχω τελειώσει.
Όταν πιστεύω ότι κάτι τελείωσε συνήθως το παρουσιάζω στο συνέδριο Φυσικής. Τον μηχανικό παλμογράφο δεν το έχω φέρει σε συνέδριο ακόμα, όμως το έβαλα στη σελίδα μια που πιάσατε σχετική κουβέντα. Σας παρακαλώ να μου το προσέξετε και να μη μου το γρατζουνίσετε γιατί είναι ακόμη καινούριο και μου πήρε δυο χρόνια να το φτιάξω.
Για την ιστορία μόνο θέλω να σας κάνω γνωστό, ότι η όλη ιστορία ξεκίνησε το πρώτο δεκάλεπτο που διορίστηκα. Μια μαθήτρια Η ΠΕΝΗ έλυσε λάθος μια άσκηση στον πίνακα. Της είπα ότι η λύση είναι λάθος αλλά δεν ήξερα να της πω που ήταν το λάθος. Μου πήρε κάμποσο καιρό να βρώ το λάθος της λύσης της μαθήτριας που όμως την λύση είχε πάρει από το λυσάρι του Μάζη. Αποτέλεσμα εκείνης της αναζήτησης ήταν ένα άρθρο με το όνομα Η ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, που υπάρχει στη σελίδα μου.
Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια και θα προσπαθήσω να φανώ άξιος των προσδοκιών σας στην παρέα μας.
Με χαρά και τιμή
Ο συνάδελφός σας
Δημήτρης Τσαούσης
Μια ομιλία του Δημήτρη Τσαούση για το "αυτόνομο και συνεργατικό έργο":