Α. Στον οριζόντιο σωλήνα (Σ1) του σχήματος 1, ρέει νερό, εξερχόμενο στην ατμόσφαιρα από το δεξί άκρο του σωλήνα. Αφού προσαρμόσουμε το πάνω άκρο ενός λεπτού κατακόρυφου σωλήνα (Σ2) σε μια τρύπα Τ του (Σ1), βυθίζουμε το κάτω άκρο του μέσα στο δοχείο Δ, που περιέχει νερό σε ισορροπία.
α) Το νερό ανέρχεται στο σωλήνα (Σ2).
β) Το νερό δεν ανέρχεται στο σωλήνα (Σ2).
γ) Το νερό όχι μόνο ανέρχεται, αλλά εισέρχεται και στον οριζόντιο σωλήνα (Σ1).
Β. Αν αυξηθεί η ταχύτητα ροής στο σωλήνα (Σ1)
α) Δε θα αλλάξει η πίεση στο Τ και δε θα έχουμε αναρρόφηση του νερού από το δοχείο (Δ).
β) Σύμφωνα με την εξίσωση Bernoulli θα μειωθεί η πίεση στο Τ και θα έχουμε αναρρόφηση του νερού από το δοχείο (Δ).
γ) Σύμφωνα με την εξίσωση Bernoulli θα αυξηθεί η πίεση στο Τ και θα κατέβει η στάθμη του νερού στο (Σ2).
Γ. Προσαρμόζουμε σωλήνα (Σ3) πολύ κοντά στον πυθμένα μιας μεγάλης ανοιχτής δεξαμενής, γεμάτης με νερό ύψους Η (σχήμα 2).Αν ο σωλήνας (Σ3) έχει τη μορφολογία του σχήματος 2, δηλαδή παρουσιάζει στένωση εμβαδού Α1 = Α2/2 εξηγείστε γιατί θα ανέλθει το νερό στο σωληνάκι (Σ2) και υπολογίστε το ύψος h ως συνάρτηση του Η.
![]()

Καλησπέρα Ανδρέα.
Νομίζω ότι πολύ παραστατικά ξεκαθαρίζεις την λογική “μεγάλη ταχύτητα – μικρή πίεση” και τις παρανοήσεις που δημιουργεί.
Καλό είναι την ανάρτηση αυτή να την διαβάσουν, μέρες που είναι, όλοι οι υποψήφιοι.
Καλησπέρα Διονύση. Σε ευχαριστώ.
Αυτό το συμπέρασμα θέλω να προσέξουν τα παιδιά μέρες που είναι… Γιατί δυστυχώς στη λογική που λες “μεγάλη ταχύτητα – μικρή πίεση”, υπάρχουν και ασκήσεις σε βοηθήματα, που κάνουν λίγο θολό το τοπίο…
Εύγε Ανδρέα πολύ καλή και χρήσιμη
Αντρέα καλησπέρα.
Πολύ καλή η εκδοχή που παρουσιάζεις.
Μια ερώτηση. Αρχικά ο σωλήνας που τοποθετείς είναι σε πίεση ίση με την ατμοσφαιρική? Ή η εικόνα που βλέπουμε είναι αυτή όταν έχουν αποκατασταθεί όλα τα μεταβατικά φαινόμενα. Το λέω γιατί καθώς αυξάνεται το ύψος του νέρου θα αλλάξει και η πίεση του αέρα κτλ.
Καλημέρα συνάδελφοι σας ευχαριστώ.
Μανόλη ελπίζω να σου χρησιμεύει κάπου, ίσως στην επανάληψη των ρευστών…
Χρήστο όπως το σκέφτηκα: Έχουμε ένα άδειο σωληνάκι γεμάτο αέρα, υπό ατμοσφαιρική πίεση, κάνουμε μια τρύπα Τ στον οριζόντιο υδροφόρο σωλήνα και συνδέουμε το σωληνάκι στην τρύπα. Όσο η πίεση μέσα στο σωληνάκι παραμένει ατμοσφαιρική δεν υπάρχει αναρρόφηση. Η μείωση της πίεσης του αέρα μέσα στο σωληνάκι, είναι αιτία για να ανέβει το νερό, όχι αντίστροφα. Είναι σαν κάποιος να ρουφάει με καλαμάκι…
Εκείνο που με προβληματίζει τώρα μετά την ερώτησή σου είναι: Ο εγκλωβισμένος αέρας που πάει; Θα μπορούσε να διαλυθεί εντός του νερού του οριζόντιου σωλήνα και να παρασυρθεί με μορφή φυσαλλίδων, οπότε το συμπέρασμα της άσκησης είναι σωστό ή να συμπιεστεί ισόθερμα, οπότε δεν φτάνει το νερό από το σωληνάκι στον οριζόντιο αγωγό και το συμπέρασμα θέλει τροποποίηση.
Με το καλαμάκι τραβάμε τον αέρα που πάει στους πνεύμονες, άρα πίνουμε μια χαρά, εδώ θέλει ίσως κάποια παραδοχή…