by 
Καλησπέρα σε όλους,
στην Φυσική της Α Λυκείου υπάρχει πάντα ένα πρόβλημα όταν διδάσκουμε την ομαλά επιβραδυνόμενη κίνηση σχετικά με το πρόσημο στους τύπους
της ταχύτητας και της μετατόπισης.
κάποιοι καθηγητές δίνουν τους τύπους με πλην (-) και λένε στους μαθητές να μην βάζουν ξανά πλην (-) στο α αν το υπολογίσουν κάπου
και άλλοι τους δίνουν με πλην (-) και απόλυτη τιμή στο α.
ποια είναι η καλύτερη προσέγγιση?
και κάτι άλλο: αν ένα σώμα κινείται προς τα αριστερά και η α είναι προς τα δεξιά τότε η κίνηση θεωρείται επιταχυνόμενη ή επιβραδυνόμενη?
ευχαριστώ.
Εφόσον το σώμα κινείται προς τα αριστερά, η ταχύτητα έχει αρνητική αλγεβρική τιμή και η επιτάχυνση θετική. Εφόσον είναι ετερόσημες, άρα αντίρροπες ως διανύσματα, η κίνηση είναι επιβραδυνόμενη μέχρι το μηδενισμό της ταχύτητας.
Ο μύθος θετική επιτάχυνση άρα επιταχυνόμενη κίνηση, πρέπει να σταματήσει να διδάσκεται και η περίπτωση που αναφέρεις είναι ενδεικτική
Οι χρονικές εξισώσεις υ-t και x-t είναι αλγεβρικές, οπότε ανάλογα με τη θετική φορά του άξονα γίνεται και η αντικατάσταση
π.χ σε κατακόρυφη βολή προς τα πάνω y=υοt+1/2(-g)t^2
Αυτή είναι η μοναδική σχέση, είτε το σώμα ανεβαίνει (υ>0, t<υο/g) είτε κατεβαίνει
(υ<0, t>υο/g)
Αν ακολουθήσεις αυτό δεν θα έχεις πρόβλημα και θα είσαι απόλυτα συνεπής
Στρατο καλησπέρα
Τα μαθήματικα είναι για μας γλώσσα έκφρασης και κωδικοποίησης των νόμων της φυσικής με την εισαγωγή. μετρήσιμων ποσοτήτων που είναι τα φυσικά μεγέθη.Επομενως πρώτα πρέπει να δηλώσουμε τι εκπροσωπεί το σύμβολο α,
το μέτρο η την αλγεβρική τιμή του μεγέθους που ονομάζουμε επιτάχυνση.Κανονικα με α συμβολιζουμε την αλγεβρική τιμή της επιτάχυνσης οπότε θα έπρεπε να γράφουμε πάντα την σχέση
υ=υο+αt και να αντικαθιστούμε την τιμή της α με το κατάλληλο πρόσημο σε συμφωνία με την επιλεγεισα θετική φορα.Ομως στην ελληνική βιβλιογραφία και στα σχολικά βιβλία το σύμβολο α χρησιμοποιείται άλλοτε με σημασία μετρου και άλλοτε με σημασία αλγεβρικής τιμής οπότε συμβαίνει αυτό που περιγράφεις .Δεν τίθεται το θέμα ως το τι είναι καλύτερο αλλά τι είναι σωστό να. γίνεται.
Σχετικά τώρα με το είδος της κίνησης που αναφέρεις είναι επιβραδυνόμενη διοτι για να προκύψει η επιτάχυνση αντίρροπη της ταχύτητας καθώς αυτό κινείται συνεχώς προς τα αριστερά σημαίνει ότι το μετρο της ταχύτητας μειώνεται.
Καλησπέρα Παρμενίωνα
Θοδωρή καλησπέρα.Εγραφα προφανώς συγχρόνως με εσένα και δεν διάβασα το κείμενο σου, το οποίο ξεκαθαρίζει το θεμα.
Καλημέρα Στράτο, καλημέρα σε όλους τους φίλους.
Ο Θοδωρής και ο Παρμενίωνας έχουν απαντήσει πλήρως, απλά δίνω ξανά μια ωραία περίπτωση που έχει αναρτήσει φίλος εδώ στο υλικό:
Σώμα μάζας m εκτοξεύεται τη χρονική στιγμή t = 0 από σημείο Ο οριζοντίου δαπέδου (x0 = 0) με ταχύτητα υο > 0. Στο διπλανό διάγραμμα απεικονίζεται η αλγεβρική τιμή της επιτάχυνσης του σώματος για τα πρώτα 20 s της κίνησής του. Τη χρονική στιγμή t1 = 20 s το σώμα έχει επιστρέψει στο σημείο Ο.
α. Ένας μαθητής ισχυρίζεται: «Η κίνηση του σώματος από 0 ως 20 s είναι ομαλά επιβραδυνόμενη». Συμφωνείτε με την άποψή του;
Στη αρχή είναι επιβραδυνόμενη έως τη μέση (όπου η ταχύτητα μηδενίζεται και μετά επιταχυνόμενη προς τα αριστερά. Το αντίστροφο δηλαδή από σένα με άλλο διάγραμμα.
Δεν θεωρώ ταυτόσημα το “επιβραδυνόμενη” με το “αρνητική επιτάχυνση”.
Το δεύτερο έχει μια αυθαιρεσία.
Έγραψα ότι “Προτιμώ να έχω μια εποπτεία του φαινομένου που μελετώ”.
Αυτό και για να επιλέξω την θετική φορά που προτιμώ και να αποδώσω θετικό ή αρνητικό πρόσημο σε μία επιτάχυνση κατά το δοκούν.
Να κάνω μια περιγραφή της πραγματικότητας, γνωρίζοντας ότι δεν δημιουργώ δική μου πραγματικότητα.
Υπάρχει πρόβλημα και υπάρχει χρόνια τώρα, εγώ είμαι σίγουρος για τα 17 χρόνια από τα περασμένα, οι παλαιότεροι θα μιλήσουν για τα προηγούμενα.
Η Φυσική στην Α λυκείου κάνει “επανεκκίνηση” στην ύλη της Φυσικής, δεν συνεχίζει σε ότι “έχτισε” το γυμνάσιο.
Αν ξεκινούσε ο ηλεκτρισμός στην Β γυμνασίου, που είναι ευκολότερος μαθηματικά και είχαμε σε άλλη ύλη την κινηματική στην Γ γυμνασίου, στην Α λυκείου θα ξεκινούσαμε διαφορετικά. Ανάλογα θα μπορούσε να αλλάξει και η ύλη της Χημείας στο γυμνάσιο με σκοπό να στηρίξει το λύκειο.
Η αρχή της ύλης είναι η κινηματική, όπου αρχίζει και το πρόβλημα με δύο κινήσεις που οι εξίσωσεις τους έχουν διαφορά ένα πρόσημο, αλλά ικανοποιούν και οι δύο τον 2ο νόμο του Newton. Οι κινήσεις μπορεί να μοιάζουν σε περιπτώσεις συμμετρικές, π.χ. Στο σώμα που αρχικά ηρεμεί ασκείται δύναμη F με αποτέλεσμα το σώμα κινούμενο πάνω σε λείο επίπεδο να βρίσκεται στη θέση Α με ταχύτητα υ, η ίδια δύναμη ασκείται τώρα με φορά αντίθετη της προηγούμενης υπολογίστε αν θα διανύσει την ίδια απόσταση για να σταματήσει με όση απόσταση διένυσε επιταχυνόμενο.
Αν και μοιάζουν συμμετρικές μεταβάλουν και οι δύο κινήσεις την ταχύτητα, στην επιταχυνόμενη κίνηση το σώμα κινείται και η ταχύτητα του αυξάνει, στην επιβραδυνόμενη κίνηση το σώμα τελικά ακινητοποιείται και η ταχύτητα του μειώνεται.
Αν εξηγήσουμε αν περιγράψουμε το φαινόμενο και δεν γράψουμε μόνο εξισώσεις αλλά συμπληρώσουμε και δύο λέξεις, δεν θα υπάρξει παρανόηση. Τώρα το θέμα είναι αν υπάρχει χρόνος να λυθούν ασκήσεις που θα ξεκαθαρίσουν το θέμα, χρόνος που δεν υπάρχει.
Kαλησπερα. Ολες οι κινησεις κατα τις οποιες η ταχυτητα μεταβαλλεται λεγονται επιταχυνομενες.Αρα και ολες οι καμπυλογραμμες κινησεις ειναι επιταχυνομενες.Επιβραδυνση σημαινει απλως μειωση του μετρου της ταχυτητας και αντιστοιχα η κινηση μπορει να ονομαστει και επιβραδυνομενη.Ταυτοχρονα ομως ειναι και επιταχυνομενη.Δεν υπαρχει φυσικο μεγεθος επιβραδυνση.Θα μπορουσε να μην υπαρχει καθολου η ορολογια επιβραδυνση,επιβραδυνομενη. Εγω δεν την χρησιμοποιω ποτε.
Καλημέρα Στράτο, καλημέρα σε όλους.
Τα έχετε πει όλα, αλλά θα μου επιτρέψετε, συμφωνώντας απόλυτα με τον Κωνσταντίνο, να επαναλάβω.
“Δεν υπαρχει φυσικο μεγεθος επιβραδυνση. Θα μπορουσε να μην υπαρχει καθολου η ορολογια επιβραδυνση, επιβραδυνομενη” κίνηση…