by 
Οι οπαδοί της Παρί Σεν Ζερμέν έδειξαν τι σημαίνει… κλάση, αφού στους πανηγυρισμούς του πρώτου Champions League της ιστορίας τους δεν ξέχασαν την αδικοχαμένη Σάνα, κόρη του Λουίς Ενρίκε, που έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο μόλις στα 9 της χρόνια, το 2019.
Τέσσερα χρόνια πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, η μικρή Σάνα είχε πανηγυρίσει το Champions League του μπαμπά της με την Μπαρτσελόνα, καρφώνοντας μια σημαία στο κέντρο του Ολυμπιακού Σταδίου του Βερολίνου, καίγοντας καρδιές με τη γλυκύτητα και την παιδική αθωότητά της. Αυτήν ακριβώς τη σκηνή αναβίωσαν στο πανό που άπλωσαν στο πέταλο μετά τη λήξη του ματς οι οπαδοί της Παρί, κερδίζοντας τον σεβασμό σύσσωμης της ποδοσφαιρικής κοινότητας.
Λουίς Ενρίκε: «Αυτό που έκανε η Ίντερ, είναι μάθημα για τα παιδιά»
Ο Λουίς Ενρίκε αποθέωσε την στάση της Ίντερ να παραμείνει στο γήπεδο ακόμη και μετά την απονομή και να αποχωρήσει μετά το τέλος των πανηγυρισμών των αντιπάλων της.
Η δήλωση που έκανε για την Ίντερ
«Θα ήθελα να επαινέσω την Ίντερ για την υπέροχη στάση της. Όλοι οι παίκτες και το σταφ έμειναν και περίμεναν εμάς να τελειώσουμε τους πανηγυρισμούς μας δείχνοντας σεβασμό. Παρά τον πόνο της ήττας, εκείνοι επέλεξαν να μείνουν κι αυτό είναι ένα υπέροχο μάθημα για τα παιδιά. Στην ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, χάνεις και κερδίζεις, όμως πρέπει να ξέρεις πως να χάνεις. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξέρουν μόνο πως να κερδίζουν. Όχι, πρέπει να ξέρεις πως να χάνεις και να δείχνεις σεβασμό στον αντίπαλό σου, όπως έκανε η Ίντερ. Τους ευχαριστώ γι’ αυτό»
Λένε πως κανείς δεν πεθαίνει πραγματικά όσο υπάρχει κάποιος που τον αγαπά και τον θυμάται. Ακόμα κι αν επέλθει ο φυσικός θάνατος, η μνήμη μπορεί να φτιάξει ισχυρούς και διαρκείς δεσμούς με όσους δε βρίσκονται πια δίπλα μας, ο καθένας όμως έχει ένα δικό του τρόπο να μνημονεύει τα άτομα που έχει χάσει.
Ο Λουίς Ενρίκε βίωσε τον πιο σκληρό πόνο που μπορεί να βιώσει κάποιος: την απώλεια του παιδιού του. Δεν άφησε το όνομα και την εικόνα της κόρης του, Σάνα, να περάσουν στη λήθη, αντίθετα την κουβαλάει παντού μαζί του και μέσα από αυτήν, θέλησε να δώσει ζωή σε παιδιά που δίνουν τη δική τους «μάχη» με τον καρκίνο.
Καλημέρα Θοδωρή
Σημαντικές ενέργειες και σημαντικοί οι έπαινοι
Λουίς Ενρίκε: «Αυτό που έκανε η Ίντερ, είναι μάθημα για τα παιδιά»
«Θα ήθελα να επαινέσω την Ίντερ για την υπέροχη στάση της. Όλοι οι παίκτες και το σταφ έμειναν και περίμεναν εμάς να τελειώσουμε τους πανηγυρισμούς μας δείχνοντας σεβασμό. Παρά τον πόνο της ήττας, εκείνοι επέλεξαν να μείνουν κι αυτό είναι ένα υπέροχο μάθημα για τα παιδιά. Στην ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, χάνεις και κερδίζεις, όμως πρέπει να ξέρεις πως να χάνεις. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξέρουν μόνο πως να κερδίζουν. Όχι, πρέπει να ξέρεις πως να χάνεις και να δείχνεις σεβασμό στον αντίπαλό σου, όπως έκανε η Ίντερ. Τους ευχαριστώ γι’ αυτό»
“Οι οπαδοί της Παρί Σεν Ζερμέν έδειξαν τι σημαίνει… κλάση, αφού στους πανηγυρισμούς του πρώτου Champions League της ιστορίας τους δεν ξέχασαν την αδικοχαμένη Σάνα, κόρη του Λουίς Ενρίκε, που έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο μόλις στα 9 της χρόνια, το 2019.”
Εμείς Θοδωρή όταν χάνουμε πρέπει και με το νόμο μάλιστα, να αποχωρούμε πριν την απονομή σε ηττημένους και νικητή και έτσι “διδάσκουμε” τα παιδιά …ντροπή μας.
Καλησπέρα Παντελή, μόνο θλίψη προκαλεί η σύγκριση, ανάμεσα
σε συμπεριφορές δύο παιχνιδιών με διαφορά 23 ώρες
Στο Μόναχο αντιλαμβανόσουν τι εστί αθλητισμός…
Στη γειτονιά μας αντιλαμβανόσουν τί εστί λαϊκισμός και κακός οπαδισμός….
Η πλήρης αντίθεση….
Στο Μόναχο οι χαμένοι δείχνουν τον πρέποντα σεβασμό στους νικητές…
Ακόμα και η “καζούρα” που δέχθηκαν στο Μιλάνο ήταν στα όρια του πειράγματος,
αφού οι οπαδοί της Μίλαν τους περίμεναν με πανό
“Υποδεχόμαστε τους πρωταθλητές Ευρώπης”….
Στη γειτονιά μας τί διδάσκουμε;;;;
Πόσο “μάγκες” είμαστε ένθεν και εκείθεν….
Θλίψη….
Άααα….βέβαια είδαμε και μαθήματα διπλωματίας…..
Όταν είσαι πονηρός, τη στιγμή που καταλαβαίνεις πως έχασες το παιχνίδι
διαρρηγνύεις τα ιμάτιά σου …επειδή θυμήθηκες πως βρίζουν την πατρίδα σου….
Πού ξέρεις;;; μπορεί κάποια στιγμή να ασχοληθείς και με την πολιτική….
όταν ο φίλος σου αποτραβηχτεί….
Όμως, αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο χαμόγελο της Σάνα που δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον…. και στη δύναμη που δείχνει ο μπαμπάς της για συνέχεια στη ζωή