by 
Ένα σώμα Α μάζας m1, ηρεμεί σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Σε μια στιγμή t0=0, στο σώμα ασκείται μια σταθερή οριζόντια δύναμη μέτρου F, με αποτέλεσμα να κινηθεί και μετά από λίγο, τη στιγμή t1, το σώμα συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητο σώμα Β μάζας m2, ενώ η δύναμη F συνεχίζει να ασκείται στο σώμα Α και μετά την κρούση. Στο σχήμα δίνεται η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας του σώματος Α σε συνάρτηση με το χρόνο.
i) Για τις μάζες των δύο σωμάτων ισχύει:
α) m1 < m2, β) m1 = m2, γ) m1 > m2.
ii) Η ταχύτητα του Α σώματος μετά την κρούση, ακολουθεί το διάγραμμα (1), (2) ή (3);
iii) Αν η ταχύτητα του σώματος Α αμέσως μετά την κρούση, είναι ίση με το μισό της ταχύτητάς του πριν την κρούση (υ΄1= ½ υ1) τότε για την ταχύτητα του σώματος Β μετά την κρούση έχουμε:
Η απάντηση με κλικ ΕΔΩ ή και ΕΔΩ.
Μια ανάρτηση αφιερωμένη στους σημερινούς συνδαιτυμόνες, στη συνεστίαση του δικτύου μας.
Ένα ελαφρύ θέμα, που δεν θα μας βαρυστομαχιάσει, αφού έπεται φαγητό 🙂
Καλημέρα Διονύση και ευχαριστούμε για το ορεκτικό. Να πούμε για το ii) ότι ακόμη κι αν το δάπεδο δεν είναι λείο, δεν αλλάζει κάτι στην απάντηση, αφού η ΣF είναι ίδια πριν και μετά. Για το iii) είναι υ1+υ1′ = υ2 + υ2′ —-> υ2′ = 1,5υ1. Τα λέμε από κοντά!
Καλημέρα Αποστόλη και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Για το μη λείο επίπεδο, δεν ήταν στόχος μου!!! Διευκρινίζω…
Για το iii) σε βλέπω στη γραμμή του Γιάννη 🙂
Μία ετεροχρονισμένη ματιά από έναν εκ των συνδαιτυμόνων, έστω ως επιδόρπιο …
Φαντάζομαι ότι το δεδομένο στην άσκηση
“ενώ η δύναμη F συνεχίζει να ασκείται στο σώμα Α και μετά την κρούση”
υπονοεί πως η δύναμη F συνεχίζει να ασκείται στο σώμα Α και κατά τη διάρκεια της κρούσης.
Τότε όμως, μήπως χρειάζεται να δοθεί πως η δύναμη F έχει μέτρο πολύ μικρότερο από το μέτρο των αναπτυσσόμενων ωστικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της κρούσης;
Καλημέρα Θοδωρή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Τυπικά θα μπορούσε να δοθεί επεξήγηση, αλλά νομίζω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο και οδηγεί σε μια εξεζητημένη τυπολατρεία.
Μιλάμε για μια δύναμη που ασκούμε σε ένα σώμα, το επιταχύνουμε για κάποια διάστημα και σε μια στιγμή αυτό συγκρούεται.
Και μπορούμε να σκεφτούμε ότι αυτή η δύναμη έχει μέτρο συγκρινόμενο με την κρουστική δύναμη που θα αναπτυχθεί, στη διάρκεια της κρούσης;
Αν το κάνουμε νομίζω ότι χάνουμε κάθε αίσθηση της φυσικής πραγματικότητας.
Οπότε όχι, ας προβληματισθεί ο μαθητής. πάνω σε αυτό…