by 
Ο λόγος για τις φωτογραφίες που κάνουν τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του διαδικτύου. Ο δημιουργός του άλμπουμ, ονόματι Νίκος, παραθέτει εντυπωσιακό υλικό από παλιά παιχνίδια των ελληνόπουλων και σχολιάζει:
«Φτου καπρό….
αφιερωμένο στα σημερινά βλαστάρια μας που τα έχουν όλα υποταγμένα στη θέλησή τους, πατώντας κουμπιά… Αφιερωμένο επίσης στη θρυλική
και ταλαιπωρημένη γενιά μου, αλλά και παλαιότερες γενιές που έπαιξαν βόλους, κρυφτό, μακρυά γαϊδούρα, μπάλα, κουτσό, σχοινάκι και άλλα παίζοντας στις αλάνες, και που κυλίστηκαν στη λάσπη και στο χώμα όντα ευτυχισμένοι…».
Μπορείτε να κατεβάσετε μια παρουσίαση, από εδώ.
Ή και να δείτε τις φωτογραφίες με κλικ εδώ.
Καλημέρα Διονύση. Καταπληκτικές φωτογραφίες, από μια εποχή που το ψυγείο ήταν με …πάγο ( πέρναγε κάθε μέρα από τη γειτονιά ο παγοπώλης ), η σκάφη στη χωμάτινη αυλή αρκούσε για το πλύσιμο με βαρκίνα ( από στάχτη…), ο γαλατάς άφηνε στην πόρτα το γάλα και η μάνα κυνήγαγε να μαζέψει τα παιδιά από την αλάνα, αφότου είχε νυχτώσει, για να διαβάσουν…
Δεν υπήρχαν παιδότοποι, δε χρειαζόταν αφού η γειτονιά ήταν ένας μεγάλος παιδότοπος…
Δεν υπήρχε κανένας φόβος. Τα παιδιά έλλειπαν από το σπίτι μέχρι να κουραστούν ή να πεινάσουν. Οι γονείς δεν έβαζαν το κακό στο νου τους. Όλα τα παιδιά ήταν μια παρέα, αλληλεπιδρώντας με τη φυσική και όχι virtual επαφή. Έχω την εντύπωση ότι ήταν πιο ευτυχισμένα, από τα σημερινά, γιατί είχαν πολύ χρόνο να παίξουν και δεν έτρεχαν όλη μέρα σε απόκτηση δεξιοτήτων που δεν θα τους χρησίμευαν πουθενά.
Καλησπέρα Ανδρέα.
Είναι ακριβώς όπως τα λες.
Εγώ έχω παιδικές αναμνήσεις από το χωριό. Ακόμη πιο απλά τα πράγματα.
“χαμοκοιτάμνοι ανυφτόποδες”
που μεταφράζει και ο Καζατζάκης!