by 
Μέρος του πρώτου βραβείου Νόμπελ στην Οικονομία δόθηκε σε Φυσικό
Το πρώτο βραβείο Νόμπελ στην Οικονομία απονεμήθηκε το 1969.
Οι πρώτοι βραβευθέντες ήταν οι Ragnar Frisch και Jan Tinbergen, για τη θεμελιώδη συμβολή τους στην ανάπτυξη της οικονομετρίας — του κλάδου που συνδυάζει στατιστική, μαθηματικά και οικονομική θεωρία για την ανάλυση οικονομικών δεδομένων.
- Ο Tinbergen σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική (1921–1925).
- Το διδακτορικό του είχε τίτλο: “Προβλήματα ελαχιστοποίησης στη Φυσική και την Οικονομία“. Αυτό το θέμα τού το είχε προτείνει ο διάσημος Φυσικό Paul Ehrenfest, στενός φίλος του Einstein, ώστε ο Tinbergen να μπορέσει να συνδυάσει το ενδιαφέρον του για τα μαθηματικά, τη φυσική, τα οικονομικά και την πολιτική.
- Είχε επαφές με κορυφαίους επιστήμονες, όπως με τον Einstein, τον Lorentz, και τον Zeeman, γεγονός που επηρέασε τη φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη του.
Στον συνάδελφο μαχητή Βαγγέλη Κουντούρη
Πολύ ενδιαφέρον Ανδρέα, δεν το γνώριζα.
Μου αρέσει και η αφιέρωση (καλό κουράγιο στον Δάσκαλο).
Καλησπέρα Ανδρέα
Ο Γιαν Τίνμπεργκεν γνώριζε τι ήθελε, φυσική και μαθηματικά και οικονομία και πολιτική μαζί.
Αντίθετα υπάρχουν φυσικοί που ανακατευθύνονται στη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών τους απ’ τη «σκληρή επιστήμη», δηλαδή τη φυσική σε μια απ’ τις ήπιες εκδοχές της, όπως είναι η οικονομία.
Δύο απ’ αυτούς
Ντάνιελ Λ. ΜακΦάντεν νόμπελ οικονομίας 2000
.. τα ενδιαφέροντά μου είχαν μετατοπιστεί στις θετικές επιστήμες. Οι ελλείψεις στην προπαρασκευαστική μου εκπαίδευση για το κολέγιο καλύφθηκαν γρήγορα και σε ηλικία 19 ετών έλαβα πτυχίο στη Φυσική με άριστα. Ενώ ήμουν ακόμα προπτυχιακός φοιτητής, προσλήφθηκα από τον καθηγητή John Winckler για να εργαστώ στο Εργαστήριο Κοσμικών Ακτίνων του. Σε αυτό το εργαστήριο, σχεδίασα και κατασκεύασα ένα τηλεσκόπιο ακτίνων Χ και έναν πολύ πρώιμο υπολογιστή με τρανζίστορ για επεξεργασία δεδομένων και τηλεμετρία. Έμαθα πολλά από αυτή την ερευνητική εμπειρία, πολύ περισσότερα από όσα καταλάβαινα εκείνη την εποχή, και αυτό διαμόρφωσε την κατανόησή μου για το επιστημονικό εγχείρημα και την αλληλεπίδραση θεωρίας και μέτρησης.
Μια άλλη δουλειά που είχα ως προπτυχιακός φοιτητής ήταν να προγραμματίζω μηχανισμούς ταξινόμησης καρτών που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ψυχολογικών τεστ. Αυτό οδήγησε σε μεγάλο ενδιαφέρον για τις ψυχολογικές μετρήσεις. Συνέχισα τις σπουδές μου στη φυσική ως μεταπτυχιακός φοιτητής στη Μινεσότα, αλλά με προσέλκυε έντονα η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Εκείνη την εποχή, το Ίδρυμα Ford χρηματοδότησε ένα φιλόδοξο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης στην Επιστήμη της Συμπεριφοράς στη Μινεσότα, σχεδιασμένο να παράγει ακαδημαϊκούς που κάλυπταν τις κοινωνικές επιστήμες. Έγινα δεκτός σε αυτό το πρόγραμμα το 1958 και ξεκίνησα ένα πρόγραμμα σπουδών που περιελάμβανε τα βασικά διδακτορικά μαθήματα ψυχολογίας, κοινωνιολογίας, οικονομικών, ανθρωπολογίας, πολιτικών επιστημών, μαθηματικών και στατιστικής, συνολικά περισσότερα από 70 μαθήματα μεταπτυχιακού επιπέδου. Εργάστηκα ως βοηθός έρευνας για τους καθηγητές Hal Kelley και Stanley Schacter στην Κοινωνική Ψυχολογία, διεξάγοντας πειράματα σχετικά με τη συμπεριφορά στο παιχνίδι του επαναλαμβανόμενου διλήμματος του φυλακισμένου και σχετικά με τις επιπτώσεις των φαρμάκων που αλλάζουν τη διάθεση στην κοινωνική αλληλεπίδραση.
Από εδώ
Ρόμπερτ Φ. Ένγκλ Γ΄ νόμπελ οικονομίας 2003
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους των σπουδών μου, οι επιβλέποντές μου στη Φυσική με ενθάρρυναν να υποβάλω αίτηση για μεταπτυχιακές σπουδές. Μου φαινόταν φυσικό, αφού πάντα ονειρευόμουν να γίνω επιστήμονας. Αλλά κάτι έλειπε. Έχανα το πάθος μου για τη φυσική. Τελικά υπέβαλα αίτηση την τελευταία στιγμή και με δέχτηκαν στο Κορνέλ και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ. Τηλεφώνησα για να δεχτώ το Μπέρκλεϋ, αλλά ήταν ώρα μεσημεριανού. Μέχρι να μου ξανατηλεφωνήσουν, οι επιβλέποντές μου μου είχαν προτείνει να πάω στα διάσημα εργαστήρια του Κορνέλ και έτσι έκανα, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα μου. Αποφοίτησα από το Williams με άριστα με τις υψηλότερες τιμές στη Φυσική και έφυγα για την Ιθάκη της Νέας Υόρκης.
…..
Εργάστηκα στο εργαστήριο του καθηγητή Watt Webb κάνοντας φυσική χαμηλών θερμοκρασιών και σπούδασα κβαντομηχανική με τον βραβευμένο με Νόμπελ Hans Bethe . Ο Watt Webb ήταν ένας εξαιρετικός σύμβουλος με πολλή διορατικότητα και δημιουργικότητα και η μελέτη της υπεραγωγιμότητας ήταν σίγουρα συναρπαστική. Ωστόσο, μέχρι τα μέσα του έτους, συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου ως φυσικός. Η φυσική δεν ήταν αυτό που περίμενα, ή ίσως, αυτό που περίμενα ήταν αυτό που συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα πια. Το να εργάζομαι στα έγκατα ενός κτιρίου σε έργα που ενδιέφεραν πολύ λίγους ανθρώπους στον κόσμο με ενδιέφερε λιγότερο. Αφού βασανίστηκα από αυτά τα συναισθήματα και μίλησα με τους φίλους μου, απευθύνθηκα στον Alfred Kahn, πρόεδρο του τμήματος Οικονομικών του Cornell. Ρώτησα αν το τμήμα του θα ενδιαφερόταν να με εξετάσει για το διδακτορικό τους πρόγραμμα. Τυχαία, είπε ότι μια υποτροφία NDEA είχε μόλις γίνει διαθέσιμη επειδή ο προοριζόμενος αποδέκτης την είχε απορρίψει. Μου την πρόσφερε, αλλά είπε ότι έπρεπε να πάρω μια άμεση απόφαση ή θα την πρόσφεραν σε κάποιον άλλο. Το κεφάλι μου γύριζε και δέχτηκα την προσφορά. Τώρα, έπρεπε να το πω στον πατέρα μου και στον καθηγητή Webb. Και οι δύο με υποστήριξαν αλλά με βαριά καρδιά. Ο πατέρας μου με είχε εκπαιδεύσει για να γίνω επιστήμονας και τώρα έφευγα για έναν από εκείνους τους «ήπιους» επιστημονικούς τομείς. Σε εκείνο το σημείο, ούτε αυτός ούτε εγώ συνειδητοποιήσαμε πόσο σημαντική θα ήταν όλη αυτή η επιστημονική κατάρτιση για τη συμβολή μου στα οικονομικά.
Από εδώ
Χαιρετισμούς και ευχές κι’ από μένα Βαγγέλη!
Γιώργο καλημέρα.
Πριν από λίγα χρόνια σε παρουσίαση των Φυσικού Τμήματος σχετικά με την επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων του Τμήματος, είχε αναφερθεί ότι οι πιο περιζήτητοι σε μεταπτυχιακά των Οικονομικών Σχολών στη Ελλάδα είναι οι απόφοιτοι του Μαθηματικού και του Φυσικού.