by 
Η Ida Noddack (1896-1978) ήταν χημικός και “κυνηγός” νέων στοιχείων. Το 1925 σε συνεργασία με τον μετέπειτα σύζυγό της Walter Noddack ανακαλύπτει το στοιχείο Ρήνιο. Το 1934 δημοσιεύει άρθρο, στο οποίο αμφισβητεί τους ισχυρισμούς του Enrico Fermi σχετικά με την ανακάλυψη υπερουράνιων στοιχείων και προτείνει την ιδέα ότι ένας βαρύς πυρήνας θα μπορούσε να διασπαστεί σε ελαφρύτερους. Το άρθρο της Noddack αγνοήθηκε πλήρως από την επιστημονική κοινότητα. Πώς αντέδρασαν οι πρωταγωνιστές της εποχής στην υπόθεση της Noddack και για ποιους λόγους αγνοήθηκε;
Ida Noddack – Μια υπόθεση που αγνοήθηκε
Καλησπέρα Αποστόλη
Η ανάρτηση για την Ida μπορεί να αντιμετωπιστεί και ως ένα καθαρό παράδειγμα για τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να αλλάξουν καθιερωμένες επιστημονικές απόψεις.
Επίσης, από το Chemistry World πληροφορούμαι ότι το άρθρο με το οποίο αμφισβητούσε (ορθά) την μεταστοιχείωση που ισχυρίστηκε πως πέτυχε ο Fermi και την δημοσίευσε το Nature, δεν το συνυπέγραψε ο μόνιμος συνεργάτης της, δηλαδή ο άνδρας της. Ίσως και αυτός αισθανόταν δυσκολία να το υπερασπιστεί.
Γεια σου Γιώργο. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι, ενώ τα πειραματικά δεδομένα δεν ήταν ξεκάθαρα, οι κύριοι πρωταγωνιστές προσπαθούσαν να τα συμβιβάσουν με την “ορθόδοξη” άποψη. Ίσως ο Walter Noddack να δυσκολευόταν πράγματι να υπερασπιστεί την “μαντεψιά” – όπως την αποκάλεσε η Meitner – της Ida, όμως σαν καλός σύζυγος παρακάλεσε μάταια τον Otto Hahn να την μνημονεύσει στις δημοσιεύσεις του.
Καλημέρα Αποστόλη και Γιώργο. Εμένα μου φαίνεται ως ξεκάθαρο “άδειασμα” της Noddack από τον Hahn. Αποστόλη δεν μου φαίνεται καθόλου εντυπωσιακό, αλλά μάλλον απόλυτα φυσιολογικό, “το γεγονός ότι, ενώ τα πειραματικά δεδομένα δεν ήταν ξεκάθαρα, οι κύριοι πρωταγωνιστές προσπαθούσαν να τα συμβιβάσουν με την “ορθόδοξη” άποψη”. Νομίζω ελάχιστοι επιστήμονες θα έκαναν το αντίθετο. Είναι εύκολο για ένα παγιωμένο θεωρητικό μοντέλο να δεχθείς, χωρίς πειραματικές αποδείξεις, από μία “εικασία” (ή ¨μαντεψιά” όπως είπε η Meitner), ότι μπορεί να μην ισχύει; Και μία “εικασία” από ποιόν; Μία γυναίκα χημικό που τολμά να αμφισβητήσει “ιερά τέρατα” της Φυσικής; Όμως θεωρώ ότι το χειρότερο ήταν η μη αναγνώρισή της εκ των υστέρων. Μόλις δηλαδή διαπιστώθηκε πειραματικά η πυρηνική σχάση. Ο Hahn συνέχισε στο ίδιο “βιολι”. Γιατί κύριε Hahn; Αφού άλλος το σκέφτηκε πρώτος. Δεν αξίζει ούτε αναφορά;
ΥΓ. Πάντως τη Noddack την αναφέρει στη wikipedia ως χημικό αλλά και φυσικό.
Καλημέρα σε όλους , Αποστολη ευχαριστούμε για το άρθρο – θα είχε ενδιαφέρον αν τελικά το τεχνητό είχε ονομαστεί ως Μασούριο
Καλημέρα Αποστόλη, καλημέρα σε όλους.
Και γω σκέφτομαι στη γραμμή του Θοδωρή.
Φυσιολογικό να μην δώσουν τόση σημασία, σε μια “μαντεψιά”…