Διαθέτουμε μια πολύ μεγάλη δεξαμενή με νερό, από την οποία θα αντλήσουμε νερό, με χρήση ενός λάστιχου (σωλήνα) ΑΒ, το οποίο χρησιμοποιείται όπως στο σχήμα.
i) Η ταχύτητα εκροής στο άκρο Β του λάστιχου, εξαρτάται:
α) Από το ύψος Η=h1.
β) Από το ύψος Η=h1+h2.
γ) Από το ύψος Η= h1+h2+h3.
δ) Από το ύψος h3, αρκεί να έχουμε εκροή.
ii) Η πίεση στον άξονα του λάστιχου έχει ελάχιστη τιμή:
α) pmin=pατμ, β) pmin=pατμ+ρgh2, γ) pmin=pατμ-ρgh1, δ) pmin=pατμ-ρg(h1+h2+h3)
Να δικαιολογήσετε τις απαντήσεις σας.
Το νερό να θεωρηθεί ιδανικό ρευστό και το ύψος του νερού στη δεξαμενή σταθερό.
ή
![]()
Καλησπέρα Διονύση.
Συνεχίζεις τις αναρτήσεις επί του θέματος
Καταλήγεις πολύ ορθά ότι η ταχύτητα είναι ανεξάρτητη της ατμοσφαιρικής πίεσης …
Επισημαίνεις όμως ότι το σημείο Γ του σωλήνα με μέγιστο ύψος 10 m … είναι οριακό ακόμα κι αν δεν λάβουμε υπ' όψιν μας την τάση ατμών …
Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει από το βιβλίο του Παναγιώτη Κουμαρά ( Παράρτημα 5ου Κεφαλαίου ) την εκτεταμένη παρουσίαση της λειτουργίας του σίφωνα και τις σημερινές αντιπαραθέσεις επί της αρχής λειτουργίας του ….
Φαίνεται πως ο σίφωνας στην περίπτωση που ο σωλήνας φθάνει σε ύψος μεγαλύτερο από αυτό των 10 m ( ή τέλος πάντων μεγαλύτερο από το όριο που θέτει η ταάση ατμών στην θερμοκρασία του πειράματος ) παρουσιάζει μεν ασυνέχεια στην ροή "υγρού ρευστού" στο σωλήνα στα σημεία που είναι ψηλότερα αλλά… !!! η ροή συνεχίζεται ….ΑΝ δεν κάνω λάθος ….Πώς; Μάλλον, ταχύτητα εξαέρωση μεγαλύτερη από την ταχύτητα υγροποίησης, στο ένα άκρο, και αντίστροφα, ταχύτητα υγροποίησης μεγαλύτερη της ταχύτητας εξαέρωσης στο άλο άκρο του τμήματος του σωλήνα που δεν ρέει "υγρό" αλλά "αέριο ρευστό"
Ίσως κάνω λάθος για το συγκεκριμένο…
( πάντως χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Κουμαρά και υπόσχομαι άμεσα να κάνω μια παρουσίασση της τεράστιας προσφοράς του με αυτό το τελευταίο βιβλίο )
Καλημέρα Δημήτρη και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Επισημαίνω λες, όμως εγώ αλλά απλά σημειώνω:-)
Το θέμα μου δεν ήταν το μέγιστο ύψος στο σωλήνα, αλλά ποιο ύψος θα μπει στο θεώρημα Torricelli.
Απλά έγραψα:
"(αρκεί βέβαια, να φτάσει το νερό στο ύψος h3…* )
και πρόσθεσα ένα σχόλιο, δικαιολογώντας τη φράση.
Το θέμα αυτό απευθύνεται σε μαθητές. Το βρίσκεις αν πατήσεις "Αναρτήσεις" στο οριζόντιο μενού.
Περιμένω τις επόμενες μέρες, να πατήσω το υπομενού "Άρθρα-Συζητήσεις", όπου μπαίνουν τα θέματα για καθηγητές και να διαβάσω για τη σπηλαίωση, τα ύψη, τα "χαλίκια" που φαίνονται να κυλάνε στο σωλήνα και τα σχετικά.
ΥΓ
Από ότι βλέπεις προσπαθώ να εκμεταλλευτώ κάθε ευκαιρία…
Γεια σου Διονύση.
Τώρα εδέησα να διαβάσω την ανάρτηση.
Ωραία παρουσίαση σε πιθανό θέμα και μια καλή ευκαιρία να θιγεί το σιφώνιο.
Όπως και ο Μήτσος διάβαζα στο βιβλίο Κουμαρά τα περί σιφωνίων. Όντως μόλις βρίσκουμε οφθαλμοφανή εξήγηση σταματάμε εκεί.
Είναι πολυπλοκότερο όμως και οι παρανοήσεις καραδοκούν. Μία εντοπίζει και ο Παναγιώτης Κουμαράς. Η πίεση στο Α δεν είναι ρ.g.h εν ροή.
Εκεί έκανες "τρίπλα" με την επιφάνεια.
Παρά το ότι μέσω της Ρx δίνεις και του Α την πίεση, θα μου άρεσε να την δίνεις σε ιδιαίτερο ερώτημα.
Να φανεί εκεί ότι είναι μικρότερη από την γειτονιά του κατά ρ.g.h1.
Το θέμα έχει και επιστημονικό ενδιαφέρον και της καθημερινής ζωής είναι.
Συνεχίζεις υποθέτω.
Λάθος έγραψα.
Όχι ρ.g.h1 . Τόσο έχει η γειτονιά. Η μείωση είναι 0,5ρ.υ^2.
Γεια σου Γιάννη και σ ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Ο στόχος, όπως έγραψα και στο Δημήτρη ήταν να επισημάνω ότι η ταχύτητα εκροής εξαρτάται από την υψομετρική διαφορά επιφάνειας και σημείου εξόδου.
Δευτερευόντως μπήκε και το θέμα για την πίεση σε ένα σημείο του σωλήνα και την ελάχιστη τιμή της.
Τα υπόλοιπα, υπάρχουν στην περσινή "μητέρα" αυτής, εδώ.
ΥΓ
Και ψάχνοντας για να δώσω το λινγκ, ανακάλυψα ότι δεν την είχα μεταφέρει!!!
Και ήμουν σίγουρος…
Και για κάποιον που θα ήθελε να διαβάσει και τα σχόλια, έκανα τη μεταφορά εδώ…