Κεφαλάς Δημήτριος

Καλησπέρα Δημήτρη.
Νομίζω ότι πάντα η ταχύτητα αντίδρασης ενός στερεού εξαρτάται από το βαθμό κατάτμισής του.
Αλλά αυτό πώς θα φανεί στην παραπάνω καμπύλη της αντίδρασης; Στον χρόνο ολοκλήρωσης της αντίδρασης. Σε αυτό αποσκοπεί η ερώτηση ή σε κάτι άλλο που δεν καταλαβαίνω;

Μιλάει για την αρχική ταχύτητα πως θα επηρεασθεί κάποιο διαγώνισμα και θεωρεί ότι δεν επηρεάζεται

Καλημέρα Δημήτρη.
Το κατιόν του Νατρίου αφού έχει δύο στοιβάδες, μία περισσότερη από το αντίστοιχο του λιθίου, δεν θα έχει και μεγαλύτερο όγκο;
Όταν μελετάμε την επίδραση του δραστικού πυρηνικού φορτίου στο μέγεθος, δεν κάνουμε σύγκριση ατόμων με ίδιο n;

Καλησπέρα. Δημήτρη η λογική που το προσεγγίζουμε είναι αυτή που λέει ο Διονύσης. Θεωρούμε τον αριθμό στιβάδων πιο καθοριστικό.

Δημήτρη καλησπέρα. Τα πειραματικά δεδομένα μας καθοδηγούνε. Γράφει ο Σαλτερής ότι το σύμπλοκο του νικελίου είναι τετραεδρικό, ενώ το σύμπλοκο του χαλκού (επίπεδο) τετραγωνικό. H τετραεδρική γεωμετρία αντιστοιχεί σε sp3 υβριδισμό, ενώ η τετραγωνική σε dsp2 (δίνει και 2 άλλες επιλογές οι οποίες δεν αντιστοιχούν σε 4 υποκαταστάτες)

Φυσικά δεν συμφωνώ να ζητηθεί κάτι τέτοιο από τους μαθητές διότι δεν γνωρίζουν για υβριδισμό με συμμετοχή d τροχιακών και ειδικά σε σύμπλοκα που είναι πιο δύσκολη η εξήγηση. Αυτή η ερώτηση δηλαδή πρέπει να απαντηθεί αποκλείοντας τις άλλες επιλογές που δίνονται ως απάντηση.

Καλησπέρα Δημήτρη. Αν εννοείς: “Πόσους δεσμούς Η μπορεί να σχηματίσει το μόριο μιας ένωσης;” θα έλεγα όσα είναι τα Η που συνδέονται με F, O ή Ν συν τον αριθμό των μη δεσμικών ζευγών ηλεκτρονίων που έχει κάθε άτομο F, O ή Ν. Έτσι, για παράδειγμα τα μόρια Η2Ο, ΝΗ3 και HF μπορεί το καθένα να σχηματίσει 4 δεσμούς Η. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι αν διαθέτεις μια ποσότητα π.χ. HF τότε κάθε μόριο HF ότι θα σχηματίζει τόσους δεσμούς Η.

Λέει στο βιβλίο του καθηγητή Κλούρα “Βασική Ανόργανη Χημεία” 4η έκδοση, 2000, σελ. 299: Το άτομο του F στο ΗF διαθέτει 3 ελεύθερα ζεύγη ηλεκτρονίων και ένα μόνο άτομο Η. Σε πολυμοριακά συγκροτήματα HF ένα δεδομένο μόριο HF μπορεί να σχηματίσει μέχρι 4 γέφυρες υδρογόνου, όμως επειδή δεν υπάρχει επαρκής αριθμός ατόμων Η, ο ανώτερος αριθμός γεφυρών Η ανά μόριο HF περιορίζεται στο στατιστικό μέσο όρο που είναι 2″.

Κάτι ανάλογο επίσης πρέπει να συμβαίνει και στην ΝΗ3, όπου εκεί δεν επαρκούν τα μη δεσμικά ζεύγη ηλεκτρονίων του Ν και πάλι ο στατιστικός μέσος όρος δεσμών Η ανά μόριο είναι 2.

Καλησπέρα συνάδελφοι.Σε κάποιο blog ένας συνάδελφος δημοσίευσε τον εξής πρακτικό κανόνα (που προκύπτει από τύπους και μελέτες) : χ τα άτομα Η, ψ τα μη δεσμικά ζευγη του Ο η΄Ν ή F.Πολλαπλασιάζεις τον μικροτερο απ αυτους τους αριθμούς επί 2 και βρίσκεις το πλήθος των δ. υ.
-Πάντως ”λειτουργει ” ο κανονας και στον πάγο και στο HF και στην NH3 !

Θα συνεχίσει να κινείται ομαλά Δημήτρη, αλλά μήπως αποπροσανατολίζεσαι;
Η μελέτη της κίνησης δεν είναι στην ύλη που πρόκειται να εξετασθείς!

Καλησπέρα Δημήτρη και Διονύση.
Δεν έχω καταλάβει την ερώτηση.
Σκέφτομαι δύο άσχετα θέματα:

1. Όταν ένας κύλινδρος φτάνει με μια ταχύτητα στη βάση κεκλιμένου επιπέδου μπαίνει στο οριζόντιο με ταχύτητα μικρότερη από αυτήν που έφτασε. (Διατήρηση στροφορμής ως προς σημείο επαφής).
2. Όταν αποκτά την όποια ταχύτητα και τη όποια γωνιακή ταχύτητα στο οριζόντιο επίπεδο, θα παραμείνουν αυτές σταθερές; Ναι αν είναι rigid body , όχι αν είναι πραγματικό στερεό (τριβή κύλισης).

Δημήτρη, συγνώμη για την παρεξήγηση.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά θεώρησα ότι είσαι μαθητής…
Στο ερώτημα τώρα.
Στο κεκλιμένο επίπεδο υπάρχει στατική τριβή γιατί “υποχρεώνεται” να εμφανιστεί για να εξασφαλίζεται η κύλιση. Επιταχύνεται μεταφορικά ο κύλινδρος, οπότε πρέπει να επιταχυνθεί και στροφικά.

https://1.bp.blogspot.com/-rJ25jbeVETQ/YHht5SCS1bI/AAAAAAAAKBo/uQ2KBeLYchUjY4KpKHCH2K5mQduWGDVNwCLcBGAsYHQ/w640-h190/4%25CF%2587.PNG

Φτάνοντας στο οριζόντιο επίπεδο κυλίεται και ισχύει η εξίσωση υcm=ω∙R (1).
Έστω τώρα ότι εμφανίζεται μια τριβή προς τα αριστερά (πρώτο σχήμα). Τότε ο κύλινδρος θα αποκτούσε μια αρνητική επιτάχυνση κέντρου μάζας, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ταχύτητα υcm, ενώ η ροπή της τριβής θα επιτάχυνε την στροφική κίνηση με αποτέλεσμα να αυξάνεται η γωνιακή ταχύτητα. Έτσι η σχέση (1) θα έπαυε να ισχύει, αλλά κυρίως (μας ενδιαφέρει…) το σημείο επαφής με το έδαφος θα αποκτούσε ταχύτητα προς τα αριστερά, άρα αυτομάτως η τριβή θα έπρεπε να αλλάξει κατεύθυνση και να είναι προς τα δεξιά.
Αυτό όμως θα είχε το αντίθετο αποτέλεσμα!
Θα είχαμε αύξηση του υcm και μείωση του ω, οπότε και πάλι η ταχύτητα του σημείου Γ θα ήταν προς τα δεξιά και η τριβή πρέπει να πάει στα αριστερά…(δεύτερο σχήμα).
Συμπέρασμα; Ούτε το ένα δεν μπορεί να ισχύσει ούτε το άλλο. Η τριβή παίρνει την τιμή Τ=0 και ο κύλινδρος συνεχίζει να κυλίεται με σταθερή υcm και με σταθερή γωνιακή ταχύτητα ω, ώστε να ισχύει διαρκώς η σχέση (1).

Καλησπέρα Κωνσταντίνε.
Ο κύριος δράστης είναι η Ν. Δεν έχει ροπή ως προς το σημείο επαφής.

Αυτό που έγραψα πριν επιβεβαιώνεται σε προσομοίωση.

Ναι γίνεται, φαντάσου να σκάει μία παράλληλη αντίδραση η οποία να ευνοείται επειδή π.χ. μπορεί να πέφτει ίζημα και παράλληλα να φτιάχνεται κάτι άλλο μέσω άλλης αντίδρασης το οποίο όμως να είναι διαλυτό, έχεις όμως ήδη χάσει αρκετή ποσότητα στο ίζημα της παράλληλης αντίδρασης. Οι συνθήκες όπως σωστά αναφέρεις παίζουν σίγουρα ρόλο, όπως ο δ/της-ες, το pH, θερμοκρασία, φυσικά η στοιχειομετρία, ακόμη και το μέγεθος των κόκκων του στερεού κτλ.) Σε ένα δ/μα γίνεται χαμός από χημικές οντότητες, που προφανώς δε μπορούμε να τις ξέρουμε όλες και γενικά συμβαίνουν αντιδράσεις και μηχανισμοί που δε ξέρουμε και ίσως δε μάθουμε και ποτέ…Πέρυσι στα θέματα της χημείας αν δεις το Δ2 είναι παράδειγμα μονόδρομης αντίδρασης που δεν έχει απόδοση 100 % επειδή τα προϊόντα αντιδρούν μεταξύ τους.

Καλησπέρα κι από μένα. Δημήτρη οι βασικοί λόγοι που μία αντίδραση έχει απόδοση μικρότερη από 1 είναι τρεις: α) Η αντίδραση είναι αμφίδρομη β) γίνονται παράπλευρες αντιδράσεις γ) έχουμε απώλειες κατά την απομόνωση των προϊόντων. Ξέρεις, αυτός ο τελευταίος λόγος, αν και δεν οφείλεται στην αντίδραση αυτή καυθεαυτή, δεν είναι καθόλου ασήμαντος. Μια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο έλεγε: “Ένα θέμα είναι να φτιάξεις την επιθυμητή ουσία μέσω της κατάλληλης αντίδρασης και ένα άλλο -μεγάλο- θέμα είναι να καταφέρεις να την πάρεις χωρίς πολλές απώλειες σε καθαρή κατάσταση.” θέλοντας να επισημάνει πόσο δύσκολη και επίπονη διαδικασία είναι η ποσοτική απομόνωση της ουσίας από το μείγμα της αντίδρασης.

Γεια σου Σοφία (επίτρεψέ μου τον ενικό). Αλήθεια, επειδή το ανέφερες, έχεις κάποια εξήγηση γιατί σε υδατικό διάλυμα βάσης ευνοείται η υποκατάσταση των RX ενώ σε αλκοολικό η απόσπαση;

Καλημέρα Δημήτρη.
Μετέφερα το ερώτημα στο φόρουμ, αφού αν έμενε στις δραστηριότητες, δεν θα το έβλεπε κανείς…

Καλησπέρα Δημήτρη
Κοίτα, έχουμε Ka / [H3+O] = [A-] / [HA]. Προσθέτοντας ΟΗ- μειώνονται τα Η3Ο+, λόγω εξουδετέρωσης, η ισορροπία του ιοντισμού του οξέος πάει προς τα δεξιά και αφού Κa σταθερό, αυξάνονται τα δύο ίσα κλάσματα. Δεν ξεχνάμε όμως ότι όσο αυξάνεται το Α- , τόσο μειώνεται και το ΗΑ, άρα ο βαθμός ιοντισμού του οξέος θα αυξάνεται. Μας αφήνει αδιάφορους η ΕΚΙ, γιατί και μόνο που αυξάνεται η [Α-], αυτό σημαίνει μείωση ταυτόχρονα της [ΗΑ], συνεπώς αύξηση του βαθμού ιοντισμού. Δες πως λειτουργεί ο δείκτης- ασθενές οξύ, ΗΔ. Προσθέτοντας υδροξείδια η βασική μορφή του δείκτη Δ- υπερισχύει της όξινης ΗΔ και ο βαθμός ιοντισμού αυξάνεται.
Δες το και έτσι: Ισχύει α= [A-] / [HA]+[Α-] . Προσθέτοντας ΟΗ-, σιγά-σιγά θα έχουμε:
[ΗΑ] << [Α-] , που σημαίνει ότι ο βαθμός ιοντισμού θα αυξάνεται και θα γίνει σιγά-σιγά α= [A-] / [Α-]=1.

Επισης απο τη σχεση α=Ka/Ka+[H3O+] μπορουμε να συμπερανουμε οτι η μειωση της [Η3Ο+] με την προσθηκη της βασης θα αυξησει τον α.Σε θεωρητικη ερωτηση επομενως πρεπει να πουμε οτι αυξανει.Το θεμα ειναι οταν ζητειται να υπολογισθει με αριθμητικα δεδομενα οπως αυτα που αναφερει ο Δημητρης.Επειδη το σχολικο θεωρει ως αρχικη κατασταση,t=0 οπως πολυ περιγραφικα ανεφερε ο Διονυσης,την κατασταση μετα τις μονοδρομες αντιδρασεις που πραγματοποιουνται δηλαδη ΗΑ 0,9Μ και NaA 0,1M και με βαση το παραδειγμα 5.11 νομιζω πρεπει να απαντησουμε οτι α =10^-3 και οχι α=0,1.Υπαρχει σαφως εδω ενα θεμα οσο δεν ξεκαθαριζεται το θεμα της αρχικης καταστασης στο σχολικο.

Προσπαθώντας να σκεφτώ όπως οι μαθητές μας:
Οταν έχουμε ΗΑ 0,9 Μ και ΚΑ 0,1Μ ισχύει η προσεγγιστική σχέση α=Κα/Cβ., όπως προκύπτει από την Henderson/Hasselbalch.
Συνεπώς αν εκεί προστεθεί ΚΟΗ η Cβ θα αυξηθεί , άρα ο α θα μειωθεί.