web analytics

Γραμμική ταχύτητα και γραμμική επιτάχυνση.

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Διονύσης Μάργαρης στις 23 Φεβρουάριος 2014 στις 10:39 στην κατηγορία Γενικά θέματα
Σε διπλανή συζήτηση πάνω στην επιτρόχια επιτάχυνση, ξαφνικά προέκυψε θέμα ορισμού και διαφορετικής αντίληψης για τους όρους που χρησιμοποιούμε.
Ας κάνουμε λοιπόν μια προσπάθεια τοποθέτησης του προβλήματος, ώστε να αναδειχθούν οι απόψεις και να μπορέσουμε να χρησιμοποιούμε «κοινή» γλώσσα.
Έχουμε ένα υλικό σημείο που κινείται. Τότε λέμε ότι το σώμα έχει ταχύτητα, η οποία είναι ίση με το ρυθμό μεταβολής της θέσης του (υ=dx/dt). Το σώμα μπορεί να κινείται βέβαια ευθύγραμμα ή καμπυλόγραμμα, έχοντας την παραπάνω ταχύτητα. Έτσι στο σχήμα,

το υλικό σημείο, στη θέση Α κινείται ευθύγραμμα έχοντας ταχύτητα υ1 και επιτάχυνση α1, ενώ στη συνέχεια μπαίνει σε κυκλική τροχιά κέντρου Ο και ακτίνας R, έχοντας ταχύτητα υ2 και επιτάχυνση α2.

Τα μεγέθη ταχύτητα και επιτάχυνση στις δύο θέσεις είναι τα ίδια φυσικά μεγέθη. Δεν είναι άλλο φυσικό μέγεθος η ταχύτητα υ1 και άλλο η ταχύτητα υ2.

Στην ευθύγραμμη κίνηση η επιτάχυνση (α1=dυ/dt), λέγεται απλά  επιτάχυνση, όπως απλά και μόνο επιτάχυνση είναι και η επιτάχυνση στη θέση Β (α2=dυ/dt). Βέβαια στη θέση Α, η επιτάχυνση θα προκαλέσει την μεταβολή του μέτρου της ταχύτητας υ1, αφού η κατεύθυνση παραμένει σταθερή, ενώ στη θέση Β, θα προκαλέσει μεταβολή στο διάνυσμα της ταχύτητας, θα μεταβάλει δηλαδή και το μέτρο της και την κατεύθυνσή της.

Μπορούμε λοιπόν να αναλύσουμε την επιτάχυνση σε δυο συνιστώσες, μια παράλληλη στην ταχύτητα (εφαπτόμενη στην τροχιά), την οποία ονομάζουμε επιτρόχια επιτάχυνση αεπ και μια κάθετη στην ταχύτητα, με φορά προς το κέντρο της κυκλικής τροχιάς, την οποία ονομάζουμε κεντρομόλο επιτάχυνση ακ.

Η πρώτη μεταβάλλει το μέτρο της ταχύτητας υ2, η δεύτερη την κατεύθυνσή της.

Βέβαια, η μελέτη της κυκλικής κίνησης, μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας και γωνιακά μεγέθη, οπότε τότε ορίζουμε και τη γωνιακή ταχύτητα (ω=dθ/dt) και την αντίστοιχη γωνιακή επιτάχυνση (αγων=dω/dt).

Και στο σημείο αυτό, αρχίζουμε με το «γλωσσικό» θέμα. Την μέχρι στιγμής ταχύτητα, αρχίζουμε να την ονομάζουμε γραμμική ταχύτητα, θέλοντας να την διαχωρίσουμε από τη γωνιακή ταχύτητα.

Η προσθήκη της λέξης «γραμμική» δεν μεταβάλει σε τίποτα τα χαρακτηριστικά της ταχύτητας.

Είναι ένας επιθετικός προσδιορισμός για λόγους «ξεκαθαρίσματος»!!!

Και αν την ταχύτητα την ονομάζουμε γραμμική, τότε και το ρυθμό μεταβολής της (επιτάχυνση) μπορούμε να την προσδιορίζουμε ως γραμμική.

Και ερχόμαστε τώρα σε ένα  στερεό, που στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα.

2

Προφανώς στον παραπάνω δίσκο, δεν υπάρχει καμιά ταχύτητα του δίσκου. Υπάρχει γωνιακή ταχύτητα και γωνιακή επιτάχυνση του δίσκου και τίποτα άλλο για τον δίσκο.

Αν όμως εστιάσουμε σε ένα ορισμένο σημείο του δίσκου; Αν μιλήσουμε για το σημείο Σ;

Μα, το σημείο Σ εκτελεί κυκλική κίνηση, οπότε στην μελέτη της κίνησης του σημείου Σ, εμπλέκονται όλα όσα αναφέρθηκαν για την κυκλική κίνηση υλικού σημείου. Μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για την γραμμική ταχύτηταυ, του σημείου Σ, καθώς και για την γραμμική επιτάχυνση α, του σημείου Σ, η οποία προφανώς και μπορεί να αναλυθεί σε επιτρόχια και κεντρομόλο επιτάχυνση.

Τέλος ας έρθουμε στην σύνθετη κίνηση ενός στερεού, όπως ενός τροχού, ο οποίος κινείται σε οριζόντιο επίπεδο περιστρεφόμενος. Μπορεί να κυλίεται μπορεί και όχι.

3

Τότε η κίνηση μπορεί να μελετηθεί ως αποτελούμενη από μια μεταφορική με ταχύτητα υcm και επιτάχυνση αcmκαι μια στροφική γύρω από άξονα που περνά από το κέντρο μάζας Ο, οπότε τότε ο τροχός έχει κάποια γωνιακή ταχύτητα ω και κάποια γωνιακή επιτάχυνση αγων.

Και το θέμα δημιουργείται αν μιλήσουμε για ένα ορισμένο σημείο Σ του τροχού. Το σημείο Σ αλλάζει θέση στο χώρο και κατά συνέπεια έχει μία μόνο ταχύτητα υΣ και μια μόνο επιτάχυνση αΣ και τίποτα παραπάνω, όπως στο δεύτερο από τα παραπάνω σχήματα.

Βέβαια αν χρησιμοποιήσουμε τον παραπάνω τρόπο μελέτης, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι και το σημείο Σ έχει μια ταχύτητα υcm εξαιτίας της μεταφορικής κίνησης και μια υγρ=ω∙r εξαιτίας της κυκλικής κίνησης που εκτελεί με κέντρο το κέντρο μάζας Ο. Συνεπώς η ταχύτητά του δεν είναι τίποτα άλλο παρά το διανυσματικό άθροισμα της υcm και της υγρ. Αλλά το ίδιο θα ισχύει αν αναφερθούμε και στις επιταχύνσεις του σημείου Σ. Εξαιτίας της μεταφορικής κίνησης έχει επιτάχυνση αcm και εξαιτίας της επιταχυνόμενης κυκλικής έχει επιτάχυνση ακυκ, η οποία μπορεί και να αναλυθεί σε αεπ και ακ, όπως φαίνονται στο παρακάτω σχήμα.

4

Και το πρόβλημα στην συζήτηση δημιουργείται στο σημείο αυτό:

1η θέση:

Το σημείο Σ έχει ταχύτητα υΣ ενώ ονομάζω γραμμική ταχύτητα την συνιστώσα της ταχύτητας υγρ=ω∙r. Αντίστοιχα γραμμική επιτάχυνση είναι η επιτάχυνση όταν μελετώ την κυκλική κίνηση του σημείου Σ, συνεπώς είναι η επιτάχυνση ακυκλ. Το σημείο Σ έχει (σκέτη) επιτάχυνση αΣ.

2η θέση:

Ονομάζω γραμμική ταχύτητα του σημείου Σ την ταχύτητα υΣ και γραμμική επιτάχυνση, την επιτάχυνση αΣ σε αντιδιαστολή με τη γωνιακή ταχύτητα και την γωνιακή επιτάχυνση του σημείου Σ, μεγέθη που χρησιμοποιώ, όταν μελετάω με χρήση γωνιακών μεγεθών την κίνηση και του σημείου Σ.

…………………………………..

Τι λέτε συνάδελφοι; Ποιος είναι ο «σωστός» τρόπος απόδοσης της κατάστασης;

 

Απαντήσεις

 

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
2 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Νίκος Ανδρεάδης
Αρχισυντάκτης
09/02/2020 1:02 ΠΜ

Με αφορμή κάποια σχόλια ΕΔΩ, θεώρησα χρήσιμο να φέρω στην
επιφάνεια αυτή την ανάρτηση και να γράψω την αποψή μου.

Όταν ένα σώμα εκτελεί σύνθετη κίνηση, την θεωρούμε ως επαλληλία
μιας μεταφορικής και μιας στροφικής κίνησης.
Για τις ταχύτητες δεν βλέπω να υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Για τις επιταχύνσεις θα πρότεινα τους όρους:
Α. Μεταφορική επιτάχυνση, που είναι συνήθως (και όχι υποχρεωτικό) η επιτάχυνση του κέντρου μάζας,
την οποία μετράει ένας αδρανειακός παρατηρητής.

Β. Στροφική (ή κυκλική ή …) επιτάχυνση, την οποία μετράει ένας παρατηρητής που μετέχει της μεταφορικής κίνησης
και βλέπει το στερεό μόνο να στρέφεται και τα υλικά σημεία να εκτελούν μόνο κυκλική κίνηση.
Η στροφική (ή κυκλική ή …) επιτάχυνση, έχει δύο συνιστώσες για τον παρατηρητή που μετέχει της μεταφορικής κίνησης:
Β1. Την κεντρομόλο επιτάχυνση.
Β2. Την επιτρόχιο επιτάχυνση.

Βλέπω ότι συμφωνώ με την περίπτωση 1.

Είναι θέμα ορισμού και ο καθένας μπορεί να ορίσει ότι του αρέσει.
Οι ορισμοί είναι αυθαίρετοι…

Το πρόβλημα υπάρχει γιατί “αποφεύγουμε” να μιλήσουμε για παρατηρητές.

Για παράδειγμα η επιτάχυνση του εκάστοτε κατώτερου σημείου ενός τροχού που
κυλίεται ομαλά, για αδρανειακό παρατηρητή είναι επιτρόχιος, ενώ για παρατηρητή που
“κάθεται” στο κέντρο του τροχού είναι κεντρομόλος.

Όσον αφορά τη διαμάχη “επιτρόχιος επιτάχυνση vs γραμμική επιτάχυνση”,
προτείνω να μείνουμε στην επιτρόχιο επιτάχυνση και να μη φορτώνουμε τους μαθητές
με πρόσθετη ορολογία.