Ο καθηγητής ανεβαίνει στην έδρα που έχει ύψος h με σκοπό να πηδήξει στο δάπεδο με δύο τρόπους (τεντωμένα πόδια –λυγισμένα πόδια) ,ώστε να εξηγήσει πειραματικά τη σχέση δύναμης και ρυθμού μεταβολής ορμής εξηγώντας γιατί πρέπει να αποφεύγουμε τον πρώτο τρόπο σε αντίθεση με το δεύτερο που είναι ποιο ασφαλής.
![]()
Σχόλιο από τον/την Εμμανουήλ Λαμπράκης στις 5 Δεκέμβριος 2013 στις 16:08
Διαγραφή σχολίου
Παντελεήμονα καλό απόγευμα
Ο τίτλος μου τράβηξε την προσοχή. Έξυπνος τρόπος παρουσίασης του θέματος. Τώρα να το πω να μην το πω ….. θα το πω.
Στο εξής θα μιλάμε για το πήδημα στην έδρα (αν χρειαστεί το σβήνω).
Διαγραφή σχολίου
Πολύ καλή.
Πρόσεχε μόνο στο μέλλον γιατί οι χρόνοι είναι μικρότεροι, οι δυνάμεις μεγαλύτερες και το σπορ για νεότερους από εμάς.
Διαγραφή σχολίου
Καλησπέρα Παντελεήμονα.
Όμορφο θέμα και όμορφη παρουσίαση. Μπράβο.
Τώρα αν μου πεις, ότι χρειάζεται συμβουλή για να προσέξουν οι μαθητές να λυγίζουν τα πόδια, θα διαφωνήσω:-)
Και επειδή τα αθλήματα μπορεί να μην κάνουν για καθηγητές της ηλικίας μας, πέρσι το δοκιμάζαμε στην τάξη, “διατάζοντας” τον μαθητή να πηδήξει από το βάθρο της έδρας (όχι την ίδια την έδρα) με τεντωμένα τα πόδια.
Δεν μπορούσε να το πετύχει…
Διαγραφή σχολίου
Έχω την εντύπωση ότι οι μαθητές σου θα κατανοήσουν πολύ καλά την εξάρτηση της δύναμης από το ρυθμό μεταβολής της ορμής, αφού είναι παραστατικότατο και με ελκυστικότατο τίτλο. Να είσαι καλά.
Διαγραφή σχολίου
Αλήθεια γράφω το ‘κανα και ένοιωσα τη δύναμη ..άντεξα όμως γιατί (ενστικτωδώς τα λύγισα λίγο). Δίκιο έχετε Διονύση (η φύση…)και Γιάννη(ναι πρέπει).
Στη δεύτερη φάση είχαμε πλάκα γιατί έλεγα λυγισμένα ..μα τα παραλύγισα και …εκολόκατσα!
Το ξανάκανα με επιτυχία γιατί ποιο πολύ ήθελα να αντιληφθούν τον αυξημένο χρόνο και ότι τέλος πάντων κρατάμε ακόμη για τέτοια πηδήματα (Εμμανουήλ)!
Καλό βράδυ να έχουμε .
Υ.Γ
Δε πιστεύω η φαινομενική χαλαρότητα μερικές φορές στα σχόλια να υποβαθμίζει την ομορφιά της “νησίδας”