by 
Δημοσιεύτηκε από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 20 Φεβρουάριος 2013 και ώρα 10:30
Σε οριζόντιο επίπεδο βρίσκεται ένα τετράγωνο αγώγιμο πλαίσιο εμβαδού Α=0,5m2 μέσα σε ένα κατακόρυφο μαγνητικό πεδίο, η ένταση του οποίου μεταβάλλεται όπως στο διπλανό σχήμα.
i) Να υπολογιστεί η ροή που περνά από το πλαίσιο τη χρονική στιγμή t1=0,5s καθώς και η ΗΕΔ από επαγωγή που αναπτύσσεται πάνω του τη στιγμή αυτή.
ii) Να υπολογιστεί η μέση ΗΕΔ από επαγωγή που εμφανίζεται στο πλαίσιο στο χρονικό διάστημα από 1s-2s, καθώς και η στιγμιαία ΗΕΔ τη στιγμή μηδενισμού της έντασης του μαγνητικού πεδίου.
iii) Να σχεδιάστε τη φορά του ρεύματος που διαρρέει το πλαίσιο τη στιγμή μηδενισμού της έντασης του μαγνητικού πεδίου.
iv) Να σχεδιάσετε ένα ποιοτικό διάγραμμα …
Η συνέχεια στο Blogspot.
ή
Διονύση καλημέρα,
διάβασα το τελευταίο σχόλιο στην ανάρτηση της Δειγματικής διδασκαλίας του Μανώλη και σε συνδυασμό με κάτι που είχες ξαναγράψει τα Χριστούγεννα πάνω σε ένα κείμενο ενός Ισπανού Δασκάλου, μελαγχόλησα.
Έρχομαι στα περί άσκησης. Πολύ καλή. Νομίζω όμως ότι στο (ii) πρέπει να κάνεις διόρθωση στον αριθμητή(-0,2-0,2). Και κάτι στο τελαυταίο ερώτημα. Εφόσον η κλίση στο Φ-t από 2-4s είναι θετική, τότε αφού Eεπ=-(dΦ/dt) δεν θα πρέπει να αρνητική;
Πολύ ωραίο το iv.
Η άσκηση κολλάει στη συζήτηση “πως διδάσκουμε στιγμιαίους ρυθμούς μεταβολής;”
Να ένας τρόπος. Το ερώτημα iv.
Πέτρο αρνητική είναι.
Αν όμως δεν κάνω λάθος, στο τελαυταίο διάγραμμα του Διονύση στο 2-4s, την έχει σχεδιάσει θετική.
Καλό μεσημέρι Πέτρο και Γιάννη.
Την άσκηση την έγραψα βιαστικά για να πάω στην πορεία…
Δίκιο Πέτρο στην τιμή της Ε
Από 2-4 ναι είναι αρνητική η Ε, αλλά αρνητική την είχα.
Γιάννη, ναι, είναι μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσουμε μέση και στιγμιαία τιμή.
Διονύση καλησπέρα.
Το τέταρτο ερώτημα μου θυμίζει κάτι από “Δρύ” και μου αρέσει και μένα. Αν θυμάσαι τότε είχε γίνει πικρόχολη κριτική για το σχετικό θέμα. Δεν συμμερίστηκα, ούτε τότε, αυτήν την κριτική, που κατά τη γνώμη μου ήταν κοντόφθαλμη και στενοκέφαλη.
Βλέποντας την Ε σαν ρυθμό μεταβολής, καλό είναι, κατά τη γνώμη μου, να την βλέπομε από την κλίση της σχετικής καμπύλης και όχι από τον τύπο.Όσον αφορά το πρόσημο (κανόνας του Lenz) πιστεύω ότι δεν πρέπει να το βάζουμε όταν κάνουμε ποσοτικούς υπολογισμούς αλλά να αναφερόμαστε περιφραστικά στην πολικότητα της Ε στο σχετικό σχήμα.Με αυτή την συλλογιστική, στο δεύτερο ερώτημά σου, δεν θα χρησιμοποιούσα το λόγο των μεταβολών, αλλά άμεσα το γινόμενο του ρυθμού μεταβολής της Β επί το εμβαδόν της επιφάνειας.Έτσι ο μαθητής μπορεί να αποφύγει και κάποιο λάθος με τα πρόσημα… Συμφωνείς;
Καλησπέρα Μανώλη.
Θυμάμαι βέβαια τα θέματα του Δρυ και τον θόρυβο που προκάλεσαν. Η γνώμη μου; Έδωσαν μια μεγάλη ώθηση στη διδασκαλία μας τα επόμενα χρόνια και ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους. Αλλά ήταν και μακριά από αυτό που τα παιδιά περίμεναν.
Και από αυτήν την άποψη, δεν θα έπρεπε να είχαν μπει με αυτή τη μορφή και σε αυτή την ποσότητα. Θα μπορούσε ας πούμε, να έμπαινε το ερώτημα με τη μεταβολή της ροής και την ζητούμενη ΗΕΔ, αλλά τα υπόλοιπα θέματα να ήταν πιο βατά. Να μην κρεμαστούν οι μαθητές, οι οποίοι βρέθηκαν μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη.
Για το πρόσημο, δεν με βρίσκεις σύμφωνο. Προτιμώ να εφαρμόζουν σωστά το νόμο της επαγωγής, ο οποίος έχει και το πρόσημο. Και αυτό το πρόσημο έχει από μόνο του αξία, όσον αφορά την εύρεση της πολικότητας της αναπτυσσόμενης ΗΕΔ.
Έτσι στο ii) ερώτημα προτίμησα να δώσω και τις δύο εκδοχές για την φορά του ρεύματος. Και την μαθηματική και αυτή που στηρίζεται στον κανόνα του Lenz. Προφανώς ο μέσος μαθητής, προτιμά τον δεύτερο τρόπο, αλλά ένας καλός μαθητής, δεν είναι ανάγκη να παπαγαλίζει το (-) λέγοντας ότι εκφράζει τον κανόνα του Lenz, χωρίς και να το κατανοεί.
Και αυτό, γιατί προσωπικά έμαθα τον “μαθηματικό” τρόπο, σαν καθηγητής!!!
Καλησπέρα σε όλους.
Εξαιρετική άσκηση Διονύση. Κατά τη γνώμη μου προάγει την κριτική σκέψη του μαθητή, ο οποίος για να απαντήσει σωστά πρέπει να έχει κατανοήσει τα φαινόμενα και όχι απλά να έχει απομνημονεύσει τύπους.
Καλησπέρα Γιάννη. Χαίρομαι που σου άρεσε.
καλησπέρα σε όλους
Πολύ καλή Διονύση.
Ως προς τη χρήση του “-” στους ποσοτικούς υπολογισμούς
συμφωνώ με την άποψη του Μανώλη
ότι είναι περισσότερο φυσικός τρόπος η ποιοτική προσέγγιση
(έχω μάλιστα και πιο “ακραία” θέση ότι:
κανένα φυσικό μέγεθος δεν είναι αρνητικό
και επομένως δεν υπάρχει “-” στη Φυσική
και ότι σε κάποιες περιπτώσεις,
που καταχρηστικά το χρησιμοποιούμε
συμβολίζει και υπενθυμίζει κάτι συντομογραφικά
σε βάρος, όμως, της ποιότητας)
χωρίς να παραγνωρίζω την πραγματικότητα
ότι δηλαδή οι μαθητές διευκολύνονται “φωτογραφίζοντας” τύπους
και ότι έτσι είναι γραμμένα τα σχολικά βιβλία.