by 
Μήτσος μεταξύ άλλων:
Εγώ αυτά που γράφουν για τα PISA (1) (2), ξέρεις ότι τα περνάω από λεπτή «κρησάρα», και βλέπω πίσω από τις ωραίες διατυπώσεις και προθέσεις ανείπωτες και εξορκισμένες. Αν ήθελαν περισσότερους μορφωμένους τεχνίτες και χειρώνακτες ας βγουν να υπερασπιστούν τις αξίες τους, να υπερασπιστούν και να πείσουν για την ανάγκη καλύτερων ΕΠΑΛ ( εγώ το έχω κάνω ανοικτά και καθαρά ) γιατί το πιστεύω και γιατί έχω σε εκτίμηση τους “μάστορες”.
Αυτοί όμως θέλουν να κρύψουν απλά την αποδοχή των εκτιμήσεων του ΟΑΣΑ : η Παιδεία είναι μη ανταποδοτική επένδυση και οπωσδήποτε χρονοβόρα … Βάλθηκαν λοιπόν όλοι να πείσουν τον κόσμο ότι τα παιδιά τους δεν χρειάζονται να σπουδάζουν … χρειάζονται να αποκτούν δεξιότητες και να καταρτίζονται σε ευελιξία … Και δεν αποδέχονται μόνο τις εκτιμήσεις αλλά συνειδητά ή ασυνείδητα και τις επιδιώξεις …
Οι μεγάλες εταιρίες Google, Microsoft, GM …. Ξέρουν ότι στην παγκοσμιοποιημένη αγορά αρκούν 100 Harvard και ΜΙΕΤ για να αντλήσουν όλο το ανώτερο στελεχικό δυναμικό τους … οι άλλοι αρκεί να είναι ευέλικτα καταρτιζόμενοι δηλαδή ( αρκεί να ξέρουν γραφή , ανάγνωση και αριθμητική ) Ξεχάστηκε και η ισότητα του Πρωταγόρα πως όλοι διαθέτουν Αρετή και Αιδώ αρκεί να τις καλλιεργήσουν για να γίνουν Ελεύθεροι Πολίτες …Ξεχάστηκε και ο διαφωτισμός που ήθελε ανθρώπους ελεύθερους με ίσες ευκαιρίες να προσεγγίσουν τον Ανθρώπινο Πολιτισμό …
Θοδωρής:
Όσο δε για αυτό, τι να προσθέσω….
” Επιτροπή εμπειρογνωμόνων θα αναλάβει να μελετήσει την απόδοση των Ελλήνων μαθητών σε διαγωνισμούς όπως το PISA, όπου κατατάσσονται χαμηλά, αλλά και την αντιφατική εικόνα τους σε σχέση με τις μαθητικές διακρίσεις σε πολλούς άλλους διεθνείς διαγωνισμούς.
Αυτή είναι η απόφαση του υπουργού Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, την οποία και ανακοίνωσε στον πρόεδρο του ΙΕΠ, Γεράσιμο Κουζέλη, στη συνάντηση που είχε μαζί του. Αφορμή, τα αποτελέσματα του PISA 2015 στις Φυσικές Επιστήμες, τα οποία επιβεβαιώνουν τη σταθερά χαμηλή κατάταξη της Ελλάδας, αλλά δεν συνάδουν με τις διακρίσεις των Ελλήνων μαθητών ειδικά σ’ αυτό το γνωστικό πεδίο σε βαλκανικούς, ευρωπαϊκούς και ολυμπιακούς διαγωνισμούς.
Οπως δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο Κώστας Γαβρόγλου: «Τα αποτελέσματα του PISA έχουν σχολιαστεί από τον Τύπο πολλών ευρωπαϊκών χωρών, μιας και αρκετές από αυτές δεν κατάφεραν να έχουν τις απαιτούμενες επιδόσεις.
Επιπλέον, σε αυτά τα τεστ υπάρχουν σοβαρές μεθοδολογικές αδυναμίες σχολιασμένες στη διεθνή βιβλιογραφία. Ομως, θα πρέπει εμείς να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα παρά τις εγγενείς αδυναμίες αυτών των τεστ.
Γι’ αυτόν τον λόγο συναντήθηκα με τον πρόεδρο του ΙΕΠ, καθηγητή Γεράσιμο Κουζέλη. Του ζήτησα να συγκροτηθεί μια ολιγομελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων για να μελετήσει το θέμα της απόδοσης των μαθητών των ελληνικών σχολείων στο PISA.
Να σημειώσω ότι οι Ελληνες μαθητές και μαθήτριες έχουν επανειλημμένα διακριθεί σε βαλκανικούς, ευρωπαϊκούς και ολυμπιακούς αγώνες μαθηματικών και μου κάνουν εντύπωση τα συνολικά αποτελέσματα του PISA. Αυτά όλα θα τα εξετάσει η επιτροπή και θα μας πει τι πρέπει να κάνουμε».
Ο υποφαινόμενος:
Μεταφέρω από το mathematica τμήμα σχολίου του Μιχάλη Λάμπρου.
…
Η Ελλάδα ήλθε 43η μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ στον διαγωνισμό PISA, με την Εσθονία 3η.
Στην είδηση εδώ έχει έναν μικρό σχολιασμό.
Το τι ακριβώς μετράει ο PISA είναι θέμα που οι απόψεις διίστανται. Υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν ότι ο διαγωνισμός αυτός εκπέμπει σοβαρά μηνύματα, ενώ άλλοι έχουν τις επιφυλάξεις τους (συμπεριλαμβανομένου και εμού). Δεν μπαίνω στις λεπτομέρειες μια και το θέμα είναι μεγάλο.
Θα αναφέρω μόνο ότι έχω διδάξει σε πάρα πολλά σεμινάρια προς Καθηγητές όλων των χωρών της Ευρώπης, και οι Βόρειοι (Εσθονοί, Φινλανδοί, Σουηδοί κ.λπ.) πάντα με εξέπλητταν για τις επιφανειακές τους γνώσεις στα Μαθηματικά. Άλλωστε το σύστημα εκεί απαιτεί μόνο δύο χρόνια Μαθηματικές Σπουδές, σε ένα μάλλον απλό επίπεδο. Η συνηθισμένη πρακτική τους είναι ο κάθε Καθηγητής να διδάσκει δύο ή τρία διαφορετικά Μαθήματα ειδικότητας. Π.χ. είναι σύνηθες να διδάσκει Μαθηματικά, Γαλλικά και Τεχνικά ή οτιδήποτε άλλο αυτού του ύφους, που ηχεί παράδοξο στα δικά μας μέτρα.
……
Οι υπογραμμίσεις δικές μου.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ελληνική ταινία “Η θεία από το Σικάγο”. Η Βασιλειάδου έπεισε την οικογένεια να πετάξουν τα “πεπαλαιωμένα” έπιπλα αντίκες και να τα αντικαταστήσουν με ευτελή έπιπλα “μοντέρνα”, από νοβοπάν, και να “εκσυγχρονισθούν”.
Ο χαρακτήρας που υποδύθηκε η Βασιλειάδου έχει αποκτήσει “σχολή”.
Η Τίνα:
Οι Έλληνες μαθητές δεν έλαμψαν ασφαλώς στο διεθνές τεστ αξιολόγησης PISA.
«Αλλά ούτε και “πάτωσαν” όπως ειπώθηκε» λέει μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η επίκουρος καθηγήτρια Χρύσα Σοφιανοπούλου και υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της έρευνας στην Ελλάδα.
Το PISA, προσθέτει η ίδια, είναι μια πολύ σημαντική εκπαιδευτική έρευνα, η οποία μας παρέχει πολλά δεδομένα και πληροφορίες. Αλλά δεν είναι ούτε διαγωνισμός, ούτε Ολυμπιάδα.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει; Πού κάνουμε λάθος;
«Δεν κάνουμε κάπου λάθος. Απλά αυτά που ρωτάει τους μαθητές το PISA είναι πράγματα που αυτοί δεν γνωρίζουν. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το ίδιο το γνωστικό αντικείμενο, δηλαδή τα μαθηματικά, τη φυσική ή τη χημεία. Τα ερωτήματα του PISA μπορεί να αφορούν την χρησιμότητα πχ ενός μαθηματικού τύπου. Κι αυτό είναι κάτι που απλώς τα παιδιά δεν μαθαίνουν στο σχολείο. Έπειτα, κατανόηση κειμένου για το PISA δεν είναι ούτε το συντακτικό, ούτε η γραμματική, ούτε η περίληψη. Είναι η κριτική σκέψη, η σύνθεση ο εντοπισμός της πληροφορίας μέσα στο κείμενο».
Για να το αντιληφθεί κανείς, αρκεί να ρίξει μια ματιά στα θέματα από παλαιότερους διαγωνισμούς που έχουν αναρτηθεί στον ιστότοπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Εκεί θα διαπιστώσει ότι το κείμενο που καλούνται να κατανοήσουν οι μαθητές μπορεί να είναι ένα λογοτεχνικό απόσπασμα, αλλά και ένας χάρτης του μετρό ή ένα στατιστικό διάγραμμα.
Το συμπέρασμα επομένως είναι, ότι αυτό που λείπει από τους έλληνες μαθητές δεν είναι η θεωρητική γνώση. Αλλά η σύνδεσή της με την καθημερινότητά τους. Κι από αυτή την άποψη, «τα αποτελέσματα δεν προκαλούν έκπληξη».
Η Χρύσα Σοφιανοπούλου σημειώνει ότι η κατάταξη πρέπει να είναι το τελευταίο που πρέπει να μας ενδιαφέρει: «Αυτό λέει ακόμα κι ο ΟΟΣΑ φέτος. Για πρώτη φορά η κατάταξη μπήκε στη σελίδα 45. Γιατί δεν είναι αυτό το σημαντικό» αναφέρει.
«Το PISA – εξηγεί ακόμη – έχει ένα πολύ συγκεκριμένο θεωρητικό πλαίσιο. Κι αυτό λέει ότι η γνώση που παίρνουν οι μαθητές από το σχολείο πρέπει να συμβάλει στη διαμόρφωσή τους ως σύγχρονοι πολίτες. Ό,τι θα πρέπει επίσης να έχουν αποκτήσει δεξιότητες για να έχουν την ιδιότητα του πολίτη, με την κριτική σκέψη που απαιτείται κλπ. Εμείς δίνουμε ένα πλήθος ακαδημαϊκών γνώσεων και τα παιδιά τελειώνοντας την τρίτη Λυκείου απλώς έχουν σχηματοποιήσει αυτή τη θεωρητική γνώση».
Αυτό στην ουσία σημαίνει ότι οι μαθητές δεν έχουν μάθει να εφαρμόζουν τις θεωρητικές τους γνώσεις σε ένα πρακτικό πρόβλημα.
«Τα μεταλλαγμένα τρόφιμα είναι ένα τέτοιο παράδειγμα» επισημαίνει η Χρύσα Σοφιανοπούλου.
«Αυτό το θέμα θα μπορούσε να είχε συζητηθεί στην τάξη τόσο στο μάθημα της Χημείας και της Κοινωνιολογίας».
Είναι ακριβώς η κατεύθυνση στην οποία κινείται η Φινλανδία, μια χώρα που πρωτοπορεί τις τελευταίες δεκαετίες στην εκπαίδευση με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ο νέος προσανατολισμός του φινλανδικού εκπαιδευτικού συστήματος είναι να καταργήσει τα γνωστικά αντικείμενα (μαθηματικά, φυσική, ιστορία κλπ) ώστε να διδάσκονται γεγονότα και φαινόμενα. Μέσα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για παράδειγμα, δεν μαθαίνει κανείς μόνο ιστορία. Μαθαίνει και γεωγραφία, αλλά ακόμη και μαθηματικά.
Είναι ακριβώς αυτή η ζωντάνια που λείπει από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
«Αυτό που πρέπει πρωτίστως να κρατήσουμε από αυτήν την έρευνα είναι η έλλειψη κινήτρων και το μη ελκυστικό αναλυτικό πρόγραμμα» σημειώνει η Χρύσα Σοφιανοπούλου.
«Εκεί πρέπει να επικεντρωθούν οι αλλαγές χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η PISA και η ερμηνεία που δίνει ο ΟΟΣΑ στα αποτελέσματα είναι ευαγγέλιο».
Η έρευνα, με άλλα λόγια, είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο προς αξιοποίηση. Κι εκείνοι που αντιδρούν εδώ στην Ελλάδα ζητώντας ακόμη και να μην συμμετέχουν οι έλληνες μαθητές;
«Θα ήταν λάθος» απαντά η υπεύθυνη του ελληνικού προγράμματος. Αντιδράσεις καταγράφονται πάντως και σε άλλες χώρες – κυρίως σε εκείνες που βρίσκονταν χαμηλά στην κατάταξη…
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
Τελικά ψάχνουμε για δικαιολογίες με πολιτικό άρωμα;
Μήπως ο γιαλός είναι στραβός;
Μήπως αρμενίζουμε στραβά;
Η συζήτηση που έγινε στο φόρουμ με κλικ εδώ.
Γιάννη, πρότεινα το φόρουμ για να διεξαχθεί η συζήτηση.
Το έβαλα εγώ, ας μπουν εκεί τα σχόλια…
Σχετικά με το τεχνικό μέρος της αξιολόγησης – τα έργα
Τα έργα «Διάρκεια ημέρας», «Λεωφορεία», «Φως των Άστρων» και «Υπέρηχος» (από εδώ), βρίσκονται στα αποδεκτά όρια των αντιλήψεών μας για την αξιολόγηση και αφορούν την ηλικιακή ομάδα των 15χρονων. Δεν αποτελούν όμως τον αξιολογικό κανόνα, γι’ αυτή την ηλικία.
Στο έργο «Δουλεύοντας με τη θερμότητα», η πρώτη ερώτηση είναι συμβατή με αυτές που θα μπορούσαν να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στα ελληνικά Γυμνάσια. ηλικιών. Η δεύτερη όμως ερώτηση που ζητά την πρόβλεψη θερμικής ισορροπίας σε περιβάλλον 20οC, δυο ίσων ποσοτήτων καφέ 90οC και μεταλλικού νερού 5οC με χρόνο θερμικής εξισορρόπησης 10min, είναι ενδεχόμενο να ξένιζε τον έλληνα εκπαιδευτικό αφού η αποδεκτή απάντηση, από τις τέσσερεις προτεινόμενες, είναι αυτή που προβλέπει ότι ο καφές θα γίνει 70οC και το νερό 10οC και όχι ότι θα έχει επέλθει θερμική ισορροπία, δηλαδή και οι δύο ποσότητες σε 10min θα έχουν θερμοκρασία 20οC.
Στο έργο «Διάβαση της Αφροδίτης», εκτιμώ ότι θα υπάρξουν προβλήματα εξοικείωσης με το μελετώμενο περιβάλλον, αφού το ελληνικό πρόγραμμα για τις επιστήμες έχει παρακάμψει ειδικά θέματα αστρονομίας. Αλλά και η τρίτη ερώτηση που ζητά τρεις λέξεις κλειδιά για έρευνα στο διαδίκτυο από τις πέντε υπογραμμισμένες σχετικά με τη διάβαση του Κρόνου μπρος από τον Ήλιο ορατή από τον Ποσειδώνα κάποια στιγμή μέσα στον αιώνα, ελέγχει τον οικονομικότερο τρόπο επιλογής, με τον οποίο ο έλληνας εκπαιδευτικός και οι μαθητές του δεν είναι εξοικειωμένοι.
Ένα από τα θέματα του τελευταίου διαγωνισμού (2015) που σχετίζεται με Φυσική, ονομάζεται «Μετέωρα και Κρατήρες» και οι 2/3 ερωτήσεις, απαιτούν εξοικείωση με την καύση των μετεώρων κατά την είσοδό τους στη γήινη ατμόσφαιρα, η τρίτη ερώτηση δεν έχει ακόμα δημοσιοποιηθεί .
Η διαγώνια ανάγνωση των αξιολογικών έργων του PISA που ελέγχουν τις ικανότητες στη Φυσική αναδεικνύει ως κυρίαρχο αξιολογικό περιβάλλον την Αστρονομία, που κακώς απουσιάζει από τα ελληνικά Α.Π. και οι ερωτήσεις κυρίως απαιτούν αναγνώριση των κρίσιμων δεδομένων από ένα μη τεχνικό κείμενο και την επεξεργασία τους με εργαλείο αυτό που γενικά χαρακτηρίζουμε «επιστημονική μέθοδο». Καταγράφεται δηλαδή απόσταση από τα τυπικά αξιολογικά έργα στα οποία διδάσκονται και αξιολογούνται οι έλληνες 15χρονοι και έτσι μπορούν να ερμηνευτούν τα συγκριτικά αποτελέσματα ως προς άλλες χώρες που έχουν προσαρμόσει σύμφωνα με τη γραμμή PISA το εκπαιδευτικό τους σύστημα ή κυρίως το σύστημα αξιολόγησής τους.
Αυτή η απόσταση φαίνεται να είναι μεγάλη, αφού και τα θέματα των διαγωνισμών της ΕΕΦ και του «Αριστοτέλη» κ.α. προκρίνουν αντί των τυπικών περιβαλλόντων που προάγουν το μοντέλο αναπαραγωγής γνώσης, ψευδο-εργαστηριακά περιβάλλοντα όπου όμως και σ’ αυτά αξιολογούν τις ικανότητες των μαθητών να αντιμετωπίζουν κλειστά ερωτήματα, που στηρίζονται στη φορμαλιστική διαχείριση των δεδομένων. Γι’ αυτό και η κριτική στα θέματα αυτών των διαγωνισμών, δεν εστιάζει στις καινοτομίες που ενδεχομένως προτείνουν, αλλά στην απόστασή τους από το επιστημονικό πρότυπο. Δηλαδή, και η τάση που στοχεύει στην «αριστεία», απέχει από το αξιολογικό σύστημα PISA.
Επομένως στην Ελλάδα, δεν «κυκλοφορε» κάποια εναλλακτική πρόταση συμβατή με τον τρόπο αξιολόγησης PISA, που διεκδίκησε και εν πολλοίς πέτυχε να αποτελεί «εκπαιδευτικό παράδειγμα» και σίγουρα είναι σε θέση να πυροδοτήσει κριτικές στα εκπαιδευτικά συστήματα του παγκόσμιου χωριού.
Αν η επιλογή των θεσμών είναι να υπάρξει προσαρμογή σε διδασκαλία και αξιολόγηση τύπου PISA, είναι αναγκαίο να υπάρξουν πειστικές διδακτικές προτάσεις από την κορυφή, που σταδιακά θα ενσωματωθούν στην υπάρχουσα εκπαιδευτική κατάσταση και η καρποφορία τους θα αναμένεται μετά από μια 10ετία.
Σχετικά με την εκπαιδευτική πολιτική
Η εικόνα της επισύναψης μπορεί να αναδείξει τις κύριες εκπαιδευτικές τάσεις, όπως τις αποτιμά το PISA 2015.
1.Η Ελλάς αξιολογείται παρόμοια με τα Ανατολικά Βαλκάνια, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Τουρκία αλλά και τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Β. Αφρικής.
2.Αν στο χάρτη από την παρουσίαση «science» περάσεις στην παρουσίαση «mathematics», διαπιστώνεις υποχώρηση στους ΜΟ, Αγγλίας και USA και παράλληλα άνοδο του ΜΟ της Ρωσίας.
3. Αν από την παρουσίαση «mathematics» περάσεις στην παρουσίαση «reading», διαπιστώνεις επαναφορά των USA σε καλούς ΜΟ και παράλληλα μείωση των ΜΟ της Κίνας.
Φαίνεται ότι στις επιδόσεις, χώρες χωρίς ισχυρά εκπαιδευτικά πρότυπα και επιπλέον μη συμβατά με τα κριτήρια ελέγχου του PISA, εμφανίζουν χαμηλές επιδόσεις και στους τρεις τομείς που ελέγχονται. Αντίθετα, τα σχετικά συγκριτικά εκπαιδευτικά πλεονεκτήματα (επιστήμη-USA, μαθηματικά-Ρωσία) ή μειονεκτήματα (γλώσσες- Κίνα), μεγάλων χωρών καταγράφονται από το PISA.
4. Αν από την παρουσίαση «mathematics» περάσεις στην παρουσίαση «equality-boys vs girls» διαπιστώνεις ότι οι ισλαμικές χώρες και η «παραδοσιακή» Ιαπωνία «κοκκινίζουν», αλλά «κόκκινη» εμφανίζεται και η χώρα των εκπαιδευτικών ευκαιριών Φιλανδία!
5. Αν περάσεις στην παρουσίαση «equality-social background», δηλαδή πόσο επηρεάζει τις επιδόσεις η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της οικογένειας, θα διαπιστώσεις ότι «ταξικές χώρες» παραμένουν αυτές τις Δυτικής Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, πλην Βραζιλίας, η «πρωταθλήτρια» Σιγκαπούρη αλλά και η … Κίνα. Παρά επίσης τα θρυλούμενα, οι USA και οπωσδήποτε ο Καναδάς και η Ρωσία δεν διακρίνονται για την ταξικότητα στις εκπαιδευτικές επιδόσεις.
6. Αν περάσεις στην παρουσίαση «immigrant students», η Ελλάς δεν τα πάει άσχημα. Δεν διευκολύνονται όμως στις σπουδές τους οι μετανάστες σε χώρες που θα αναμέναμε το αντίστροφο, δηλαδή στη Φιλανδία, Δανία και τη Σουηδία.
Τα τελευταία τρία στοιχεία, δηλώνουν ότι οι αξιολογούμενες ικανότητες των μαθητών για συμμετοχή «με πληρότητα και ισοτιμία στην πολιτική, πολιτιστική και κοινωνική ζωή του τόπου τους» δεν επιβεβαιώνεται για χώρες – κλειδιά της αξιολόγησης, όπως η Φιλανδία, που δεν αφομοιώνει ικανοποιητικά τους μετανάστες, όσο δεν για τις αναδυόμενες και εκπαιδευτικά δυνάμεις Κίνα και Σιγκαπούρη, αυτές ακολουθούν εκπαιδευτικό μοντέλο όπου οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες προσφέρονται κυρίως στους «έχοντες».
Όλοι οι εμπλεκόμενοι με την εκπαίδευση στη χώρα συμφωνούν με την αρνητική της εικόνα. Σχετικά με τις Φ.Ε., όπου η χώρα σημείωσε υποχώρηση, τα γενικά συμπεράσματα για τις Φ.Ε. είναι
«Το ενδιαφέρον και η θετική στάση απέναντι στις Φυσικές Επιστήμες διαμορφώνονται από δύο παράγοντες: τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές βλέπουν τον εαυτό τους – σε τι πιστεύουν ότι είναι καλοί και τι πιστεύουν ότι είναι χρήσιμο για αυτούς – και πώς αξιολογούν τις Φυσικές Επιστήμες καθώς και τις δραστηριότητες που σχετίζονται με αυτές (πχ αν τις θεωρούν σημαντικές, ευχάριστες και χρήσιμες). Στις χώρες του ΟΟΣΑ, κατά μέσο όρο, σχεδόν ένας στους τέσσερις μαθητές πιστεύει ότι στο μέλλον θα εξασκήσει ένα επάγγελμα το οποίο απαιτεί περαιτέρω εκπαίδευση, μετά το τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, στον ευρύτερο χώρο των Φυσικών Επιστημών».
Για αυτές τις στάσεις των μαθητών, φαίνεται να έχουν ευθύνη και πρέπει να καταθέσουν και άποψη οι έλληνες ΠΕ04.
Από την άλλη πλευρά τα αποτελέσματα διαβάζονται και με όρους αγοράς:
«οι διαφορές στις επιδόσεις των μαθητών ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων είναι από τις μεγαλύτερες στις χώρες-μέλη του οργανισμού (1η θέση στις διαφορές στις γλωσσικές δεξιότητες, 3η μετά από Νέα Ζηλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο στις μαθηματικές δεξιότητες και 2η μετά τη Νέα Ζηλανδία στις Επιστήμες)».
Αυτός ο παγκόσμιος πρωταθλητισμός στις .. διαφορές των επιδόσεων ιδιωτικών – δημοσίων, χωρίς συγκριτικές αναφορές σε υψηλούς Μ.Ο. ή σε ποσοστά μαθητών των ελληνικών ιδιωτικών που πέτυχαν υψηλά σκορ στην αξιολόγηση PISA, περιγράφει αθλήματα που τα κατασκευάζεις ο ίδιος για να παίρνεις μετάλλια.
Γεια σου Γιώργο.
Βλέπω ότι έβαλες και εδώ τα σχόλιά σου, δεν πειράζει, αλλά ας συνεχίσουμε στο φόρουμ…