by 
Η εισήγηση των Σχολικών Συμβούλων (ΠΕΣΣ) για τις αλλαγές στο Λύκειο και την εισαγωγή των υποψηφίων στα ΑΕΙ
Η εισαγωγή των μαθητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση προϋποθέτει Πανελλήνιες εξετάσεις.
Ιδιαίτερα σημαντικές προτάσεις για τις αλλαγές στο Λύκειο και την εισαγωγή των υποψηφίων στα ΑΕΙ, απέστειλε η Πανελλήνια Ενωση Σχολικών Συμβούλων (ΠΕΣΣ) για τις αλλαγές στο Λύκειο και την εισαγωγή των υποψηφίων στα ΑΕΙ, στην κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα.
Οι προτάσεις προέκυψαν μέσα από πολύμηνη εργασία του Τμήματος Τεκμηρίωσης Εκπαιδευτικών Ζητημάτων, μετά από εισήγηση του συντονιστή του Τμήματος Παρασκευά Γιαλούρη, και εγκρίθηκαν από το Δ.Σ. στη συνεδρίαση της 7-7-2017.
Ειδικότερα, οι προτάσεις έχουν ως εξής:
Γενικά για το Λύκειο.
Η ενδυνάμωση του Λυκείου μπορεί να επιτευχθεί μέσω των παρακάτω ρυθμίσεων:
i. Εξέταση κατά τις πανελλαδικές εξετάσεις στο σύνολο της διδακτέας ύλης του Λυκείου για κάθε εξεταζόμενο μάθημα.
ii. Επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας σε βελτιωμένη μορφή, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία της πρώτης εφαρμογής, ώστε να αποφευχθούν στρεβλώσεις που είχαν παρατηρηθεί.
iii. Δημιουργία Τράπεζας Θεμάτων Αυξημένης Δυσκολίας, για να χρησιμοποιηθεί στις εξετάσεις εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
iv. Συνυπολογισμός των βαθμών προαγωγής κάθε τάξης με συγκεκριμένη ποσόστωση στη διαμόρφωση του βαθμού Εθνικού Απολυτηρίου.
v. Συνυπολογισμός του Βαθμού Απολυτηρίου για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
vi. Συγκρότηση των τμημάτων στη Β΄ και Γ΄ τάξη Λυκείου στη βάση της επιλογής ομάδας προσανατολισμού.
vii. Στα εξεταζόμενα πανελλαδικά μαθήματα κάθε ομάδας προσανατολισμού (κατεύθυνση) να περιληφθούν και μαθήματα με περιεχόμενο αντίθετο (δηλαδή μη άμεσα σχετιζόμενο) προς την ομάδα. Για παράδειγμα στη θετική κατεύθυνση να εξετάζεται και μάθημα θεωρητικής κατεύθυνσης π.χ. Ιστορία. Η πρόταση αυτή συνεπάγεται παροχή σφαιρικής εκπαίδευσης αλλά και περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα.
viii. Περιεχόμενο μαθημάτων προσαρμοσμένο στις δυνατότητες και το επίπεδο των μαθητών κάθε ομάδας προσανατολισμού. Δηλαδή τα μαθήματα που θα διδάσκονται σε μία ομάδα προσανατολισμού να ανήκουν στην ομάδα αυτή είτε είναι γενικής παιδείας, είτε είναι μαθήματα προσανατολισμού. Για παράδειγμα οι μαθητές της ομάδας προσανατολισμού Ανθρωπιστικών σπουδών θα διδάσκονται ένα μόνο μάθημα Ιστορίας, διαφορετικού περιεχομένου και με διαφορετικές ώρες/εβδομάδα από τους μαθητές άλλων ομάδων προσανατολισμού. Επίσης, οι μαθητές της ομάδας προσανατολισμού θετικών σπουδών θα διδάσκονται ένα μόνο μάθημα Μαθηματικών, ομοίως διαφορετικού περιεχομένου και με διαφορετικές ώρες/εβδομάδα από τους μαθητές άλλων ομάδων προσανατολισμού. Με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται ουσιαστικά τόσο το περιεχόμενο, όσο και η διδασκαλία κάθε μαθήματος. Ταυτόχρονα, οι μαθητές θα διδάσκονται λιγότερα μαθήματα για περισσότερες ώρες ανά μάθημα, θα αντιστοιχούν λιγότερα βιβλία ανά μαθητή, ενώ η δημιουργία των εβδομαδιαίων ωρολογίων προγραμμάτων θα καταστεί ευκολότερη.
Προτάσεις για την αρχιτεκτονική του Λυκείου
Α΄ Λυκείου.
Η τάξη αυτή μπορεί να παραμείνει ως έχει και να αποτελεί την τάξη, με την ολοκλήρωση της οποίας, οι μαθητές θα μπορούν να έχουν όλα εκείνα τα δεδομένα για να προσανατολισθούν προς την κατεύθυνση των ενδιαφερόντων τους και τις σπουδές που θα επιθυμούσαν να ακολουθήσουν. Στην τάξη αυτή προτείνεται:
• Οι μαθητές να κατανέμονται σε τμήματα κατ’ αλφαβητική σειρά.
• Όλα τα μαθήματα να είναι γενικής παιδείας και κοινά.
• Οι μαθητές να έχουν τη δυνατότητα επιλογής ενός ή δύο μαθημάτων από ένα σύνολο μαθημάτων.
Β΄ Λυκείου
• Οι μαθητές επιλέγουν ομάδα προσανατολισμού μεταξύ δύο ομάδων (Θεωρητικών Σπουδών και Θετικών Σπουδών)
• Οι μαθητές κατανέμονται σε τμήματα στη βάση της επιλογής Ομάδας Προσανατολισμού, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σήμερα.
• Σε κάθε ομάδα διδάσκονται μαθήματα
o κοινά για όλες τις ομάδες
o σχετικά με το περιεχόμενο της ομάδας προσανατολισμού
o αντίθετα με το περιεχόμενο της ομάδας προσανατολισμού, ώστε να εξασφαλίζεται ότι στους μαθητές θα παρέχεται σφαιρική μόρφωση.
Γ΄ Λυκείου
• Οι μαθητές επιλέγουν ομάδα προσανατολισμού, όχι απαραίτητα αλλά ουσιαστικά στη βάση της επιλογής της Β΄ τάξης.
• Οι μαθητές κατανέμονται σε τμήματα στη βάση της επιλογής Ομάδας Προσανατολισμού.
• Σε κάθε ομάδα διδάσκονται μαθήματα
o κοινά για όλες τις ομάδες
o σχετικά με το περιεχόμενο της ομάδας προσανατολισμού
o αντίθετα με το περιεχόμενο της ομάδας προσανατολισμού, ώστε να εξασφαλίζεται ότι στους μαθητές θα παρέχεται σφαιρική μόρφωση. Το ποσοστό των ωρών διδασκαλίας των μαθημάτων αυτών αυξάνει σημαντικά στη Γ΄ Λυκείου.
• Το πλήθος των ομάδων προσανατολισμού μπορεί να είναι από 2 έως 4. Ως βέλτιστη πρόταση κρίνεται η ύπαρξη 2 ομάδων προσανατολισμού και στη Γ΄ Λυκείου. Οι λόγοι είναι:
o Εφαρμόζεται πλήρως σε όλα τα σχολεία της επικράτειας, ακόμη και στα απομακρυσμένα.
o Παρέχει τη δυνατότητα περισσότερων επιλογών στο μαθητή. Αν ο μαθητής επιθυμεί λίγα συγκεκριμένα τμήματα τριτοβάθμιας, μπορεί να εξετάζεται πανελλαδικά σε λίγα μαθήματα. Αν επιθυμεί περισσότερα τμήματα, μπορεί να εξετάζεται σε περισσότερα μαθήματα και να έχει δυνατότητα πρόσβασης και σε αυτά.
Ενδοσχολικές Εξετάσεις
• Για την προαγωγή των μαθητών στις τάξεις Α΄ και Β΄, οι μαθητές εξετάζονται στο τέλος κάθε έτους σε γραπτές εξετάσεις.
• Τα θέματα των εξετάσεων στην Α΄ και Β΄ τάξη προέρχονται κατά 50% από Τράπεζα Θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και κατά 50% από θέματα που επιλέγει ο εκπαιδευτικός του σχολείου.
• Η τελική επίδοση σε κάθε μάθημα της Α΄ και Β’ τάξης προκύπτει κατά 50% από τον προφορικό βαθμό και κατά 50% από τον γραπτό.
• Η βαθμολόγηση των γραπτών γίνεται από τον εκπαιδευτικό του σχολείου με καλυμμένα τα στοιχεία του μαθητή. Για τη διασφάλιση της αντικειμενικότητας και του αδιάβλητου των εξετάσεων γίνεται δειγματοληπτικός έλεγχος γραπτών από επιτροπή υπό την επίβλεψη Σχολικού Συμβούλου. Εναλλακτικά θα μπορούσε να εξετασθεί η βαθμολόγηση να γίνεται σε βαθμολογικά κέντρα ανάλογα με το ισχύον σύστημα βαθμολόγησης των πανελληνίων εξετάσεων.
• Στο τέλος της Γ΄ τάξης οι μαθητές εξετάζονται σε όλα τα μαθήματα για την απόκτηση Εθνικού Απολυτηρίου. Στις εξετάσεις τα θέματα προέρχονται εξ ολοκλήρου από Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας.
• Η τελική επίδοση σε κάθε μάθημα προκύπτει κατά 50% από τον προφορικό βαθμό και κατά 50% από τον γραπτό.
• Η βαθμολόγηση των γραπτών της Γ΄ τάξης γίνεται σε ειδικά βαθμολογικά κέντρα (εκτός σχολείου).
• Ο προφορικός βαθμός του μαθητή εφόσον είναι μεγαλύτερος από τον γραπτό περισσότερο από 2 μονάδες αναπροσαρμόζεται προς τα κάτω, ώστε η διαφορά των δύο βαθμών να μην υπερβαίνει τις δύο μονάδες. Ομοίως αναπροσαρμόζεται προς τα πάνω ο προφορικός βαθμός, εφόσον είναι μικρότερος από τον γραπτό. Εναλλακτικά, προτείνουμε στην περίπτωση που ο γραπτός είναι μεγαλύτερος από τον προφορικό, ο τελικός βαθμός να είναι εκείνος του γραπτού.
• Ο μαθητής προάγεται στην επόμενη τάξη με βαθμολογία τουλάχιστον 10 σε κάθε μάθημα ή εφόσον έχει ετήσια επίδοση σε δύο, το πολύ, μαθήματα κάτω του 10, αν ο μέσος όρος όλων των μαθημάτων είναι 13 και άνω.
Εθνικό Απολυτήριο
Μετά από επιτυχείς εξετάσεις, ο μαθητής αποκτά Εθνικό Απολυτήριο. Ο βαθμός του Εθνικού Απολυτηρίου (Β.Ε.Α.) προκύπτει από συνυπολογισμό των επιδόσεων και των τριών τάξεων με συγκεκριμένη αλγόριθμο που ενσωματώνει τη βαρύτητα του βαθμού κάθε τάξης, Β1, Β2 και Β3 αντίστοιχα για τις τάξεις Α, Β, Γ του Λυκείου.
Ο προτεινόμενος αλγόριθμος είναι: Β.Ε.Α. = 10% Β1 + 30% Β2 + 60% Β3.
Για τα πρώτα έτη εφαρμογής θα μπορούσε να εξετασθεί το ενδεχόμενο, ο βαθμός της Α΄ Λυκείου να μη συνυπολογίζεται στο Βαθμό Εθνικού Απολυτηρίου και να γίνει πιλοτική εφαρμογή της βαθμολόγησης στο σχολείο.
Εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
• Η εισαγωγή των μαθητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση προϋποθέτει Πανελλήνιες εξετάσεις.
• Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις γίνονται μετά τις ενδοσχολικές εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου σε όλα τα μαθήματα της ομάδας προσανατολισμού (βασικά και αντίθετα).
• Θα μπορούσε να εξετασθεί οι Πανελλήνιες εξετάσεις να γίνονται ταυτόχρονα με τις εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Στην περίπτωση αυτή οι μαθητές εξετάζονται σε 2 επιπλέον θέματα αυξημένης δυσκολίας σε εκείνα τα μαθήματα που επιθυμούν. Ο βαθμός στα θέματα αυτά να υπολογίζεται ως βαθμός πανελλαδικής εξέτασης.
• Κάθε μαθητής μπορεί να επιλέγει τα μαθήματα στα οποία θα εξετάζεται πανελλαδικά.
• Ανάλογα με τα μαθήματα στα οποία ο μαθητής θα εξετάζεται πανελλαδικά θα έχει και δυνατότητα πρόσβασης σε συγκεκριμένα Τμήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
• Τα μαθήματα που θα απαιτούνται για την πρόσβαση σε συγκεκριμένο τμήμα τριτοβάθμιας, θα καθορίζονται από τα ίδια τα τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
• Η εξεταστέα ύλη είναι το σύνολο της διδακτέας ύλης κάθε μαθήματος στο σύνολο και των τριών τάξεων του Λυκείου.
• Κάποια θέματα των Πανελλαδικών εξετάσεων μπορούν να προέρχονται από θέματα της Τράπεζας Θεμάτων Αυξημένης Δυσκολίας τροποποιημένα από Κεντρική Επιτροπή.
• Η εισαγωγή των μαθητών γίνεται σε Τμήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Η εισαγωγή των μαθητών αρχικά σε Σχολές και ακολούθως σε Τμήματα, χωρίς να απορρίπτεται ως ιδέα, προϋποθέτει αναδιάρθρωση των προγραμμάτων Σπουδών και της δομής των Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
• Η εισαγωγή των μαθητών θα γίνεται με βάση τη συνολική τους βαθμολογία, δηλαδή το Βαθμό Εθνικού Απολυτηρίου (Β.Ε.Α.) και τη βαθμολογία κάθε μαθήματος πανελλαδικά εξεταζόμενου.
• Κάθε επιμέρους βαθμολογία θα πολλαπλασιάζεται με κατάλληλο συντελεστή, που θα καθορίζεται από τα Τμήματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
• Κάθε Τμήμα μπορεί να θέτει επιπλέον προϋποθέσεις εισαγωγής, όπως ελάχιστη βαθμολογία σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα μαθήματα. (Π.χ. θα μπορούσε το Χημικό Τμήμα να θέσει ως προϋπόθεση ελάχιστο βαθμό Χημείας το 14).
• Κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί με επιχειρήματα να πριμοδοτείται η επιθυμία του υποψηφίου να σπουδάσει συγκεκριμένη επιστήμη, με βάση τη σειρά προτίμησης κατά τη δήλωση των διαφόρων πανεπιστημιακών τμημάτων. Είναι όμως εύλογο η προτίμηση αυτή να συνοδεύεται από την ικανότητα του μαθητή σε συγκεκριμένο μάθημα. Για το λόγο αυτό θα πρέπει ένα μάθημα, εκείνο που συνδέεται άμεσα με κάθε Πανεπιστημιακό Τμήμα να έχει σημαντικά υψηλό συντελεστή βαρύτητας.
• Θα μπορούσε να εξετασθεί το ενδεχόμενο για κάποια τμήματα (χαμηλής ζήτησης) της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η εισαγωγή να γίνεται μόνο με το βαθμό του Εθνικού Απολυτηρίου.
Επίλογος.
Πιστεύουμε πως η πρόταση που κατατίθεται είναι τεκμηριωμένη, εφαρμόσιμη και μπορεί να αποτελέσει τη βάση συζήτησης για το χαρακτήρα της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Θα μπορούσε προφανώς να διατυπωθούν προτάσεις για διαφορετικό συνδυασμό ομάδων προσανατολισμού π.χ. να δημιουργηθούν 3 ή 4 ομάδες στη Γ΄ Λυκείου. Κάθε προτεινόμενο μοντέλο έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Το μοντέλο των 2 κατευθύνσεων σε κάθε τάξη Β΄ και Γ΄ έχει το μεγάλο πλεονέκτημα της εύκολης εφαρμογής σε κάθε Λύκειο της χώρας, όσο απομακρυσμένο και αν είναι. Παράλληλα, εξασφαλίζεται η παροχή σφαιρικής μόρφωσης σε όλους τους μαθητές και των τριών τάξεων του Λυκείου, σε συνδυασμό με τα ενδιαφέροντά τους, χωρίς να απαξιώνεται κανένα διδασκόμενο μάθημα.
Ακόμη, το προτεινόμενο μοντέλο δίνει στους μαθητές τη δυνατότητα πρόσβασης σε εύρος πανεπιστημιακών τμημάτων ανάλογο του αριθμού των μαθημάτων που οι ίδιοι θα επιλέξουν να εξετασθούν πανελλαδικά.
Είναι προφανές ότι υπάρχουν λεπτά σημεία που θα πρέπει να συζητηθούν διεξοδικά. Για παράδειγμα το αδιάβλητο της διαδικασίας που σχετίζεται με το σύστημα βαθμολόγησης των γραπτών στην Α΄ και Β΄ τάξη, καθώς και το γεγονός ότι θα εντατικοποιηθεί η φοίτηση στο Λύκειο. Επίσης η Τράπεζα Θεμάτων θα πρέπει να περιλαμβάνει θέματα τα οποία να καλύπτουν το σύνολο της ύλης, να έχουν βαθμό δυσκολίας ανάλογο των τιθέμενων από την πολιτεία διδακτικών στόχων, να είναι σταθμισμένα και μεταξύ τους ισοδύναμα. Επειδή δε είναι διαπιστωμένο ότι τα θέματα των εξετάσεων καθορίζουν εν πολλοίς το πλαίσιο διδασκαλίας, τα θέματα θα πρέπει να αξιολογούν πέρα από τη γνώση, την κριτική ικανότητα και τουλάχιστον σε κάποια μαθήματα γενικής παιδείας να μην εστιάζουν στη λεπτομέρεια.
Θα πρέπει όμως να γίνει αντιληπτό ότι α) δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και β) η χαλάρωση του Λυκείου μπορεί να είναι ευχάριστη για τους μαθητές δεν είναι όμως προς όφελος ούτε δικό τους ούτε της κοινωνίας.
Επίσης, επισημαίνουμε ότι πέρα από τις προτεινόμενες αλλαγές στην αρχιτεκτονική του Λυκείου, μαζί με την απαραίτητη μέριμνα της πολιτείας για την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων, απαιτούνται εξίσου σημαντικές αλλαγές στο ποιοτικό περιεχόμενο της διδασκαλίας, με σύγχρονα Προγράμματα Σπουδών, ανανεωμένα σχολικά εγχειρίδια καθώς και προώθηση διδακτικών προσεγγίσεων που θα καλλιεργούν την κριτική σκέψη. Σε όλα αυτά η Πανελλήνια Ένωση Σχολικών Συμβούλων, όπως πάντα με καθαρά εκπαιδευτικό και επιστημονικό λόγο, στηριζόμενη στον πλούτο γνώσεων και εμπειριών των μελών της, είναι στη διάθεση του υπουργείου και του κοινοβουλίου, για να βοηθήσει στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στο Λύκειο και γενικότερα στην εκπαίδευση, προς όφελος του ελληνικού λαού και της κοινωνίας.
Γενικά για το Λύκειο.
Η ενδυνάμωση του Λυκείου μπορεί να επιτευχθεί μέσω των παρακάτω ρυθμίσεων:
i. Εξέταση κατά τις πανελλαδικές εξετάσεις στο σύνολο της διδακτέας ύλης του Λυκείου για κάθε εξεταζόμενο μάθημα.
ii. Επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας σε βελτιωμένη μορφή, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία της πρώτης εφαρμογής, ώστε να αποφευχθούν στρεβλώσεις που είχαν παρατηρηθεί.
iii. Δημιουργία Τράπεζας Θεμάτων Αυξημένης Δυσκολίας, για να χρησιμοποιηθεί στις εξετάσεις εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
iv. Συνυπολογισμός των βαθμών προαγωγής κάθε τάξης με συγκεκριμένη ποσόστωση στη διαμόρφωση του βαθμού Εθνικού Απολυτηρίου.
v. Συνυπολογισμός του Βαθμού Απολυτηρίου για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
vi. Συγκρότηση των τμημάτων στη Β ́ και Γ ́ τάξη Λυκείου στη βάση της επιλογής ομάδας
προσανατολισμού.
vii. Στα εξεταζόμενα πανελλαδικά μαθήματα κάθε ομάδας προσανατολισμού (κατεύθυνση) να περιληφθούν και μαθήματα με περιεχόμενο αντίθετο (δηλαδή μη άμεσα σχετιζόμενο) προς την ομάδα. Για παράδειγμα στη θετική κατεύθυνση να εξετάζεται και μάθημα θεωρητικής κατεύθυνσης π.χ. Ιστορία. Η πρόταση αυτή συνεπάγεται παροχή σφαιρικής εκπαίδευσης αλλά και περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα.
viii. Περιεχόμενο μαθημάτων προσαρμοσμένο στις δυνατότητες και το επίπεδο των μαθητών κάθε ομάδας προσανατολισμού. Δηλαδή τα μαθήματα που θα διδάσκονται σε μία ομάδα προσανατολισμού να ανήκουν στην ομάδα αυτή είτε είναι γενικής παιδείας, είτε είναι μαθήματα προσανατολισμού. Για παράδειγμα οι μαθητές της ομάδας προσανατολισμού Ανθρωπιστικών σπουδών θα διδάσκονται ένα μόνο μάθημα Ιστορίας, διαφορετικού περιεχομένου και με διαφορετικές ώρες/εβδομάδα από τους μαθητές άλλων ομάδων προσανατολισμού. Επίσης, οι μαθητές της ομάδας προσανατολισμού θετικών σπουδών θα διδάσκονται ένα μόνο μάθημα Μαθηματικών, ομοίως διαφορετικού περιεχομένου και με διαφορετικές ώρες/εβδομάδα από τους μαθητές άλλων ομάδων προσανατολισμού. Με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται ουσιαστικά τόσο το περιεχόμενο, όσο και η διδασκαλία κάθε μαθήματος. Ταυτόχρονα, οι μαθητές θα διδάσκονται λιγότερα μαθήματα για περισσότερες ώρες ανά μάθημα, θα αντιστοιχούν λιγότερα βιβλία ανά μαθητή, ενώ η δημιουργία των εβδομαδιαίων ωρολογίων προγραμμάτων θα καταστεί ευκολότερη.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΣΣ
Γεια σου Άρη.
Οι διακοπές, αντί να σε ηρεμήσουν, σε "έβγαλαν στα κάγκελα"
Πολύ επιθετικό σε βρίσκω
Σε ευχαριστώ πάντως για την τοποθέτηση και χαίρομαι που μας έδωσες μια συνολική θέση, σε αντίθετη κατεύθυνση από τις προτάσεις που συζητάμε.
ΥΓ
Μια μικρή "λογοκρισία" την υπέστης
Αγαπητοί συνάδελφοι προφανώς κάθε πρόταση έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και υπόκεται σε κριτική. Καλό είναι βέβαια εκτός από την κριτική των προτάσεων (του υπουργείου, των ενώσεων ή των προσώπων) να υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις. Η πρόταση της ΠΕΣΣ (αλλά και του καλού συναδέλφου και φίλου Πέτρου Βατούγιου) προσπαθεί να ενισχύσει το Λύκειο και να απαντήσει σε μια παθογένεια που χρόνια τώρα παρατηρείται, δηλαδή οι μαθητές να ασχολούνται μόνο με 4 μαθήματα ενώ διδάσκονται πολύ περισσότερα για τα οποία και αδιαφορούν. Αν δεν βρεθεί τρόπος να αντιμετωπισθεί το ζήτημα αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες που μπορούν να συζητηθούν. Και κάτι ακόμη που δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε: α) Οποιοδήποτε σύστημα θα πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται σε όλη τη χώρα β) το Λύκειο ως ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαιδευση, θα πρέπει στο τέλος του να μπορεί να αποτελεί τη γέφυρα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Θέλω επίσης να επισημάνω ότι το πλαίσιο επιλογής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ακόμη και τα θέματα των πανελλαδικών επηρεάζει τη διδασκαλία στο Λύκειο.
Με σεβασμό σε κάθε άποψη και κριτική
Καλό καλοκαίρι σε όλες και όλους.
Παρασκευάς
Καλημέρα και καλή Κυριακή σε όλους (έστω και συννεφιασμένη…)
Άρη, νομίζω ότι μπορούμε με ψυχραιμία να συζητήσουμε λίγο τα πρακτικά θέματα της πρότασής σου, χωρίς αφορισμούς και απλοποιήσεις.
Θα μου επιτρέψεις λοιπόν να ξεκινήσω με κάποια ερωτήματα.
Λες: «το απομονωνουμε από κάθε κοινωνική, αλλά και εκπαιδευτική πραγματικότητα και το λύνουμε σε κοινωνικοπολιτικό κενό.» Γιατί εγώ νομίζω ότι όλα τα σχέδια που έχουν προταθεί δεν είναι εν κενώ; Είναι συμβατά με την οικονομικο-πολιτική κατάσταση, αφού βασικός στόχος είναι η οικονομία κλίμακας και η κατά το δυνατόν ελαχιστοποίηση των αναγκών για διορισμούς και απασχόληση εκπαιδευτικών;
Τη στιγμή που η χώρα είναι επί της ουσίας χρεωκοπημένη και σε μνημόνια, πού βλέπεις τα προτεινόμενα σχέδια να στοχεύουν αλλού;
Γράφεις:
« Η λύση λοιπόν, για μένα, δεν είναι στις πολλές εξετάσεις. Το σχολείο και ειδικά το Λύκειο (το πολυτεχνικό) να γίνει χώρος δημιουργίας, χώρος όπου κάθε παιδί βοηθιέται να μάθει να συνεργάζεται με τους άλλους αλλά και να ανακαλύπτει τις ιδιαίτερες κλίσεις και ικανότητες που έχει και να παίρνει τις απαραίτητες και έγκυρες γνώσεις που θα του χρειαστούν στην υπόλοιπη ζωή του, ως πολίτη.»
Μου ακούγεται πολύ ουτοπικό, αλλά και μια πολύ γενική θέση.
Τι ακριβώς σημαίνει «χώρος δημιουργίας»; Πώς ακριβώς τον εννοείς;
Σε αυτό το χώρο θα γίνονται μαθήματα σε συγκεκριμένα μαθήματα με ορισμένο γνωστικό αντικείμενο ή όχι;
Αυτά τα μαθήματα ο μαθητής θα είναι υποχρεωμένος να τα παρακολουθήσει, θα οφείλει να αποκτήσει ένα ελάχιστο ποσό γνώσεων, σε κάθε αντικείμενο ή όχι;
Πώς θα διαπιστώνεται αυτό; Αρκεί η ελευθερία του καθηγητή να κάνει «ό,τι νομίζει» και απλά να καλύπτει το ωρολόγιο πρόγραμμα; Και αντίστοιχα θα έχει το «δικαίωμα» ο μαθητής να τα γράψει όλα…. εκεί που δεν πιάνει μελάνι; Και αυτό πώς θα αποφευχθεί ή πώς θα «υποχρεωθεί» ο μαθητής να έχει θετική στάση, που σε ένα σχολείο Σάμερχιλ, να ολοκληρώσει τις σπουδές του έχοντας αποκτήσει ολοκληρωμένη γνώση, έχοντας καλλιεργήσει τις κλίσεις του, έχοντας αποκτήσει αυτογνωσία και κυρίως έχοντας προετοιμασθεί για να γίνει ενήλικας πολίτης;
Δεν υπάρχει μια τεράστια αντίφαση μεταξύ του «ιδανικού σχολείου-παραδείσου» που ο μαθητής θα περάσει τα χρόνια της εφηβείας του και της έξω κοινωνίας- ζούγκλας που το περιμένει αμέσως μετά;
Πρέπει να είναι αυτοσκοπός η παραμονή, με όποιο κόστος, των μαθητών στο σχολείο, από το οποίο οι εξετάσεις κινδυνεύουν να το διώξουν. Συμφωνώ εν γένει, χωρίς να δέχομαι το «αυτοσκοπό και …το όποιο κόστος», αλλά δεν καταλαβαίνω το συσχετισμό:
«των παιδιων των Αφροαμερικάνων και των Λατινοαμμερικανων στις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ και τώρα τελευταία και σε Ευρωπαϊκές πολεις τα παιδιά των πολιτων τους από τις αποικίες».
Στην Αμερική το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σκληρό και οι εξετάσεις διώχνουν τα παιδιά από το σχολείο; Μήπως τα παιδιά αυτά πριν φύγουν από τα σχολεία και καταλήξουν στη βία , φοιτούσαν σε σχολεία σαν αυτά που βλέπουμε στις ταινίες, που μόνο μάθημα δεν γίνεται;
Μήπως θέλουμε να αποδώσουμε ευθύνες και ρόλους στο σχολείο, που το ξεπερνάνε; Μπορεί το σχολείο να λύσει τα κοινωνικά – οικονομικά προβλήματα;
Και ένα τελευταίο, αφού το «σεντόνι» μεγαλώνει:
Σε ένα χαλαρό σχολείο, το παιδί από μια φτωχή οικογένεια εργατική ή αγροτική θα βγει κερδισμένο; Αυτό το παιδί θα αποφοιτήσει προετοιμασμένο για τη συνέχεια ή ένα παιδί της μεσαίας τάξης; (για να αφήσουμε τα παιδιά της ανώτερης τάξης, αφού αυτά θα πάνε στο κολέγιο και από εκεί για σπουδές στην Αμερική…)
Προφανώς θα ήθελα να ακούσω και τι θα γίνει μετά την αποφοίτηση από το Λύκειο, αλλά αυτό ίσως πρέπει να του δούμε σε επόμενη φάση…
Καλημέρα συνάδελφοι. Νομίζω ότι η πρόταση των συμβούλων είναι από τις πιο ολοκληρωμένες που έχω διαβάσει τελευταία. Άλλωστε οι περισσότεροι σχολικοί σύμβουλοι αφουγκράζονται τους εκπαιδευτικούς και τα προβλήματά τους.
Μου άρεσε ιδιαίτερα η πρόταση:
Ο μαθητής προάγεται στην επόμενη τάξη με βαθμολογία τουλάχιστον 10 σε κάθε μάθημα ή εφόσον έχει ετήσια επίδοση σε δύο, το πολύ, μαθήματα κάτω του 10, αν ο μέσος όρος όλων των μαθημάτων είναι 13 και άνω.
Οι μαθητές ξέρουν ότι όλοι περνάνε. Με λίγο βαθμό στα Θρησκευτικά, Αγγλικά, Ερευνητική(!) εργασία, Γυμναστική άντε και κάτι στα Φιλολογικά τέλειωσε το παραμύθι. Φέτος μαθητής που κοιμόταν όλο το χρόνο πάνω στα θρανία, φορώντας κουκούλα (για να μην τον ενοχλεί το φως), έγραψε παντού άσσους, έβγαλε 9,4 και τότε …αύξησε λίγο τον γραπτό η Αγγλικού, νάτο το 9,5. Και συνεχίζει στην Β΄Λυκείου…ξαπλωτός!
Όσον αφορά τον προφορικό βαθμό, ας σκεφτούμε ότι τώρα που δεν μετράει πουθενά δεχόμαστε διαρκώς επιθέσεις – ιδαίτερα οι Φυσικοί, Χημικοί και Μαθηματικοί- για το βαθμό που βάλαμε στη …διάνοια και του χαλάσαμε το απολυτήριο. Αν μετρήσει, όλοι θα βάζουμε 20 για να γλυτώσουμε. Όποιος κάνει τον καουμπόυ(=κάνει σωστά τη δουλειά του), θα είναι ο μπαμπούλας (με έχει πει και έτσι ένας γονιός…) και πρέπει να είναι προετοιμασμένος για άγριες βαθμομαχίες, με μαινόμενους μαθητές και γονείς, πιέσεις διευθυντή κ.λ.π. ώσπου να πει «άει στο διάολο» και να αρχίσει τα 20άρια.
Η αγάπη για τη μάθηση δεν εξαναγκάζεται. Είναι έμφυτη ή εμπνέεται ή καλλιεργείται. Πρώτα από την οικογένεια, στη συνέχεια από το δάσκαλο και τέλος από τον καθηγητή. Δυστυχώς μόνο τα λίγα, συνειδητοποιημένα από το Γυμνάσιο παιδιά, συνεχίζουν να μαθαίνουν και στο Λύκειο. Η βαθμοθηρία δεν είναι κίνητρο μάθησης.
Πολύ σωστή επίσης η πρόταση να θέτει συντελεστή βαρύτητας το κάθε πανεπιστημιακό τμήμα. Υποψήφιος που μπαίνει με 12 στο Μαθηματικό, που πάει; Το τμήμα δεν πρέπει να έχει λόγο για το επίπεδο των φοιτητών;
Τέλος νομίζω ότι η Φυσική πρέπει να είναι μάθημα Γενικής Παιδείας στην Γ΄Λυκείου. Ας πάρει μια ώρα από τα Αγγλικά ή τη Γλώσσα, τα οποία ακούνε οι μαθητές από την 1η Δημοτικού…
Γειά σου Διονύση
Ωραία τα ερωτήματα και ουσιαστικά.
Πάμε λοιπόν. Χωρίς αφορισμούς και απλοποιήσεις, αν και είχα την εντύπωση πως είσαι σε θέση να ξέρεις ότι όσο και να είμαι εκνευρισμένος προσπαθώ να είμαι συγκεκριμένος και οχι αφοριστικος κάποιες φορές αναγκαστικά συνοπτικός ίσως.
Για την κοινωνική πραγματικότητα.
Προφανώς όταν έγραψα ότι οι προτάσεις για τις οποίες μιλάμε είναι εκτός κοινωνικης πραγματικότητας εννοούσα τις ανάγκες των νέων παιδιών για μία καλλίτερη μελλοντική ζωή των ίδιων και της χώρας. Και για να μη μου πεις ότι αυτό είναι γενικό, εγώ λέω παραδείγματος χάριν ότι “Η αύξηση της ύλης είναι απαραίτητη, αρχικά για να καλύψει τις έννοιες φυσικής με τις οποίες πρέπει ο νέος άνθρωπος να έχει έρθει σε επαφή και γνώση, υπεύθυνα, από το σχολείο του και δευτερευόντως και σαν επακόλουθο, ώστε οι όποιες εξετάσεις να μην είναι γνώση εφαρμογής κάποιων τεχνικών σε ένα πολύ μικρό κομμάτι ύλης.”
Ενώ στην πρόταση των συμβούλων υπάρχει το αδιανόητο.
” Στα εξεταζόμενα πανελλαδικά μαθήματα κάθε ομάδας προσανατολισμού (κατεύθυνση) να περιληφθούν και μαθήματα με περιεχόμενο αντίθετο (δηλαδή μη άμεσα σχετιζόμενο) προς την ομάδα. Για παράδειγμα στη θετική κατεύθυνση να εξετάζεται και μάθημα θεωρητικής κατεύθυνσης π.χ. Ιστορία. Η πρόταση αυτή συνεπάγεται παροχή σφαιρικής εκπαίδευσης αλλά και περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα.”
Βεβαίως και κατάλαβα για ποια πραγματικότητα μιλά ότι ο Πετρος τουλάχιστον, αφού ήταν ξεκάθαρος όταν στην πρόταση του “Προτεινόμενο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ” διαβάζουμε
1. Δημοσιονομικό κόστος
Η υλοποίηση της προτεινόμενης επιλογής δεν απαιτεί καμία πρόσθετη δημοσιονομική επιβάρυνση.
Επίσης το ότι ξέρω τα όρια και την πραγματικότητα φαίνεται και από το ότι στο “Πανελλαδικές εξετασεις. Μπορούν να καταργηθούν;” πριν αρχίσω να αναφέρω τις απόψεις μου γραφω.
“Επειδή όμως στην πτωχευμενη Ελλαδα το δημοσιονομικό κόστος έρχεται πρώτ.ο αλλά και επειδή ο κάθε υπουργός μέχρι και σήμερα ακούει μόνο τους περίφημους παρατρεχαμενους του, άρα μιλάμε θεωρητικά και για την πάρτι μας, που λένε.”
Αλλά και σε επιμέρους προτάσεις το επαναλαμβάνω, π.χ.
“Βασική προϋπόθεση για να αμβλυνθούν, όχι να εξαφανιστούν, οι εκπαιδευτικές ταξικές ανισότητες είναι να υπάρχουν διαδικασίες αντισταθμιστικής εκπαίδευσης, ζώνες εκπαιδευτικής προστασίας και προτεραιότητας κλπ, αλλά αυτό με πρώτη προϋπόθεση, δεν θα έχω δημοσιονομικό κόστος, ΞΕΧΝΑ ΤΟ.”
Εδώ όμως να σε ρωτησω εγώ κάτι. Το ότι βρίσκεται ή χώρα σε Οικονομική και άρα πολιτική επικυριαρχία το μόνο που μπορεί να γίνε για να βελτιώσει τα εκπαιδευτικά πράγματα είναι κάντε το λύκειο εξεταστικό κέντρο;
Να αυξήσουμε λίγο την διακριτική μας ικανότητα. Εκτός από το κράτος υπάρχει και μία κοινωνία σε κρίση. 1,5 εκατομμύρια άνεργοι σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες σε χειρότερη κατάσταση από πριν.
Δεν θα επηρεάσει ένα παιδί το γεγονός ότι οι γονείς του βρέθηκαν άνεργοι μετά από χρόνια με όλες τις οικονομικές και ψυχολογικές συνέπειες για όλους στο σπίτι του;
Αν η οικογενεια του χ μαθητή από το δυαρακι των 60 τετραγωνικών αναγκάστηκε να πάει σε άλλο των 45 με ότι συνέπειες έχει αυτό για την δυνατότητα του να απομονωθεί και να διαβάσει θα του το λύσουν οι επαναληπτικές πανελλαδικές. Αν του ψ μαθητή ή οικογένεια δεν έχει να πληρώσει το ενοίκιο κάποιους μήνες και ή κουβέντα σπίτι του είναι τι θα γίνει αν τους κάνουν έξωση. Να μην συνεχίσουμε με περιπτωσιολογια, να συμφωνήσουμε ότι η κρίση δυσκολεύει την καθημερινοτητα των παιδιών και επηρεάζει την όποια διάθεση και δυνατότητα για διάβασμα;
Αν λοιπόν σε αυτήν την κοινωνική πραγματικότητα η εκπαιδευτική πρόταση είναι εξετάσεις εξετάσεις εξετάσεις ποια παιδια ευνοούνται;
Να προσθέσουμε εδώ και τι έχει συμβεί στα σχολεία.
Συγχωνεύσεις τμημάτων, κλείσιμο σχολείων, ώστε να έχουμε 28 και 30 μαθητές στην τάξη, αερομεταφερόμενους καθηγητές για μια και για δυο ώρες, μετά από 30 χρόνια εργασίας κατάργηση ειδικοτήτων στα δημόσια ΕΠΑΛ κλπ.
Και ένα «αγοραίο», έχετε δει διαφήμιση φροντιστηρίου να λέει έχουμε τον καλλίτερο φυσικό του νομού, οι μαθητές μας πετυχαίνουν τους καλλίτερους βαθμούς στις εξετάσεις, προλάβετε να γραφτείτε στα 30ρια τμήματά μας.
Δεν μοιάζουν λοιπόν λίγο οι προτάσεις περί πανελληνίων που προτάθηκαν σαν πρότεινε κάποιος αντί για τα όποια συσσίτια στα σχολεία, να πάψουν τα συσσίτια και, πάντα για να προστατευθεί η υγεία των μαθητών, να υπάρχουν στα κυλικεία των σχολείων μόνο βιολογικά προϊόντα και προϊόντα Α ποιότητας με συνέπεια βέβαια…….να τριπλασιαστουν οι τιμές στα κυλικεία.
Ποιά παιδιά βοηθούνται με την πρόταση;
Αυτά για το πρώτο σου ερώτημα .
Υ.Γ.
Διονύση επειδή πρέπει να φορτίζω κάθε τόσο το tablet και να κάνουμε και κανένα μπάνιο θα απαντήσω σε όλα σου τα ερωτήματα μεν αλλά θα μου επιτρέψεις σπαστά.
Άρα
Συνεχίζεται …..
Γεια σου Άρη.
Προφανώς το θέμα δεν θα το επιλύσουμε εμείς εδώ στο υλικονέτ.
Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι να θέσουμε τα ζητήματα, να τοποθετηθούμε, να αλληλεπιδράσουμε διαμορφώνοντας κάποια άποψη. Από εκεί και πέρα, άλλοι έχουν το πεπόνι, έχουν και το μαχαίρι.
Κάνε το μπανάκι σου (αν και με τέτοιο καιρό δεν νομίζω ότι είναι για θάλασσα… εγώ το έκανα το πρωί), φόρτισε το τάμπλετ και εδώ είμαστε…
Άρη
Δεν διακατέχομαι από εξετασιολαγνεία. Απλά έβαλα στο ράφι τον Μπετελέμ και προσπαθώ να σκεφτώ κανένα «αντίμετρο» στα πλαίσια του γ… ρεαλισμού, αν με εννοείς. Προσπαθώ να γίνω περισσότερο Αριστοτελικός και λιγότερο Πλατωνικός. Για αυτό θα επαναλάβω:
«Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι έχουμε ένα λύκειο κυριολεκτικά παράλυτο, που πρέπει να λειτουργήσει. Με όποιο σύστημα και αν σκεφτούμε να πάμε, όποιες αλλαγές και αν κάνουμε σε αναλυτικά προγράμματα σε μαθήματα Γ.Π. ή Προσανατολισμών, το Λύκειο πρέπει ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ. Και μπαίνει το ερώτημα, πως θα το πετύχουμε;
Είναι δυνατόν να λειτουργήσει αν δεν εμπλακούν και οι άλλες τάξεις, σε ένα μικρό ποσοστό (ας είναι και λιγότερο από 36%) στην απόκτηση Βαθμού Πρόσβασης; Αν τα 4 μαθήματα προσανατολισμού της Γ Λυκείου καλύψουν ολικά το 100% του Β.Π.- και μάλιστα με πολλές ώρες και πιο απαιτητική ύλη- μήπως πάλι ο μαθητής θα αδιαφορήσει για ό,τι δεν έχει σχέση με αυτά που θα εξεταστεί στη Γ Λυκείου; Δεν θα αρχίσει πάλι να προετοιμάζεται εκτός του σχολείου στη πλειοψηφία, τουλάχιστον ένα χρόνο πριν; Φοβάμαι ότι θα έχουμε μία από τα ίδια.
Επομένως εφόσον έχουν αποσυρθεί από το τραπέζι, αυτονομία Λυκείου, προπαρασκευαστικό έτος, επιλογή από τα Πανεπιστήμια, ελεύθερη πρόσβαση, δεν υπάρχει άλλη λύση. Το Λύκειο πρέπει να εμπλακεί. Αν συμφωνήσουμε σε αυτό, μένει να δούμε με ποιο τρόπο θα το κάνουμε, ώστε να περιορίσουμε όσο το δυνατόν πιο πολύ τις παρενέργειες που μπορεί να ακολουθήσουν. Να μη το κάνουμε όπως ο Αρβανιτόπουλος. Η τραυματική μας εμπειρία μας δίδαξε ότι οι εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα μέσω Τράπεζας Θεμάτων οδήγησαν σε εξωφρενική εντατικοποίηση και σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΥ ( λόγω των τραπεζοθεμάτων) χαρακτήρα εξετάσεις. Δεκάδες βοηθήματα με τις λύσεις των θεμάτων της τράπεζας, αύξηση της εξωσχολικής βοήθειας, κλίμα έντασης. Αυτό δεν πρέπει να το ξανακάνουμε. Μα υπάρχει άλλος τρόπος;
Νομίζω ότι και αν δεν υπάρχει πρέπει επειγόντως να τον εφεύρουμε. Μακριά από συγκεντρωτικού τύπου εξετάσεις. Αθόρυβες αποκεντρωμένες εξετάσεις κατά τόπους, στις οποίες θα πρωταγωνιστούν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί των τοπικών Λυκείων, που θα γνωρίζουν με την ευθύνη των συμβούλων, τι οφείλουν να διδάξουν, τι δίδαξαν τελικά και πως το δίδαξαν. Δεν χρειάζεται να κάνει η Λάρισα ακριβώς ότι κάνουν τα Τρίκαλα. Δεν χρειάζεται να κάνει η Κηφισιά ακριβώς ότι κάνει ο Ταύρος. Αυτό άλλωστε δεν είναι και πιο δίκαιο για τον μαθητή; Και ακόμα θέλω να ρωτήσω, άραγε είναι ικανότεροι οι μαθητές που περνούν στα ΑΕΙ με το υπάρχον σύστημα, σε σχέση με αυτούς που θα πέρναγαν με το παρόν προτεινόμενο. Πόσο η ανομοιογένεια των θεμάτων μπορεί να επηρεάσει στο τελικό αποτέλεσμα την ισονομία; Στο κάτω-κάτω το αδιάβλητο θα εξασφαλιστεί με το 64%.
Δεν θα αναβαθμιστεί παράλληλα η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης;
Την ίδια συγκρότηση, μόρφωση, αλλά και ποσότητα προαπαιτούμενης γνώσης για τις συγκεντρωτικές εξετάσεις του ποσοστού 64% θα είχε ό μαθητής με αυτόν που φθάνει σήμερα στη Γ Λυκείου; Δεν θα μπορούμε να επεκτείνουμε την ύλη έτσι όπως θέλουμε ώστε να αποτελέσει ένα ακέραιο σύνολο, μη αποσπασματικό, με αρχή, μέση και τέλος;
Με τις προτεινόμενες εξετάσεις τα θέματα δεν θα χρειάζεται να είναι παλούκια. Δεν υπάρχει λόγος, αφού με τόσα πολλά αντικείμενα θα εξασφαλίζεται η κλιμάκωση των επιδόσεων.
( Για όσους δεν έχουν διαβάσει επιμελώς τη πρόταση δεν υπάρχει κίνδυνος μαζικής απόρριψης …)»
Άρη, αν διάβαζες τη πρόταση με περισσότερη προσοχή δεν θα έκανες τόσο άδικα και ισοπεδωτικά κρίσεις. Δεν προτείνω εξετάσεις και όποιος αντέξει. Είναι εμφανής η αγωνία μου, να περισώσω ότι μπορεί να σωθεί από την έννοια «φοίτηση στο Λύκειο» και «διδασκαλία στο Λύκειο», προσπαθώντας παράλληλα να ελαχιστοποιήσω τις γνωστές ταξικές και παιδαγωγικές παρενέργειες. Η αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού, μέσα από την κατά τόπους διδακτική και εξεταστική «αυτονόμηση», θεωρώ ότι θα αλληλοεπιδράσει θετικά και στο μαθητή. Άλλωστε, χωρίς να θέλω να ερμηνεύσω κάποιους από τους συνομιλητές μας, αρκετοί νομίζω ότι αναγνώρισαν και αυτοί την ανάγκη να μετράνε και οι επιδόσεις στις 2 πρώτες τάξεις του Λυκείου.
Ας προτιμήσουμε καλύτερα τον πόλεμο θέσεων, από την αυτάρεσκη οραματική προσδοκία. Ο χρόνος κυλάει. Η κλεψύδρα τελειώνει. Η κοινωνία αναζητά λύσεις.
Και χωρίς πάθος…κοινά είναι τα δεινά μας.
Καληνύχτα!
Γειά σου Διονύση. Να συνεχίσω λίγο στα ερωτήματα σου, υποθέτοντας ότι σε ενδιαφέρει ακόμα.
Χώρος δημιουργίας
Να ξεκινήσω με τα υποερωτηματα και να συνεχίσω με το συνολικό.
Για σχολείο μιλάμε, εγώ τουλάχιστον, βεβαίως θα γίνονται μαθήματα με ορισμένο γνωστικό αντικείμενο (και τα περίφημα science χωριστά φυσική, χημεία, βιολογία). Το έχω γράψει πολλές φορές και στο ylikonet αλλά που να τα βρω. Πάντα θεωρούσα και θεωρώ ότι από το οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας του θα πρέπει κάθε παιδί να παίρνει τις απαραίτητες και έγκυρες γνώσεις που θα του χρειαστούν στην υπόλοιπη ζωή του, ως πολίτη. Πανω σε αυτές θα χτίσει τις όποιες νέες, εννοώ όχι ξεκίνα μόνος σου και βρες μόνος σου στο internet κλπ μεταμοντέρνα, ο δάσκαλος θα είναι απλά συντονιστής κλπ δεν τα καταλαβαίνω. Πρωτογενή διδασκαλία θέλω. Άρα μάλλον πολύ παραδοσιακός ειμαι στο θέμα.
Όμως το σχολείο πρώτο θεωρώ ότι είναι υποχρεωμένο, οφείλει να φροντίσει ώστε κάθε παιδί να αποκτήσει ένα ελάχιστο ποσό γνώσεων, σε κάθε γνωστικό αντικείμενο.
Εννοώ δηλαδή σε θεσμικό επίπεδο και σαν σχολείο, να μοιάζει με το συνάδελφο που σπάει το κεφάλι του να βρει τι φταίει και δεν μπορεί να περάσει αυτά που θέλει σε ένα τμήμα ή και σε ένα μεμονωμένο παιδί και όχι στο συνάδελφο που γυρνάει στον πίνακα αδιαφορώντας για το τι γίνεται πίσω και αυταρεσκα στο τέλος λέει, εγώ τα είπα και μάλιστα πολυ καλά όποιος ήθελε ας τα άκουγε. Αλλά πισω γινόταν το πανηγύρι σε χωριό και δεν άκουσε κανένας τίποτα.
Θελω να πω ότι με δεδομένο το διαφορετικό πολιτισμικό και γνωσιακό φορτίο κάθε παιδιού χωρίς αντισταθμιστική διαδικασία στο σχολείο και ειδικα στο δημοτικο σχολείο αποτέλεσμα δεν θα έχεις.
Νομίζω εσύ ο ίδιος έχεις τονίσει αρκετές φορές σε κείμενα σου ότι πρώτα πρέπει να είμαστε δάσκαλοι και μετά βαθμολογητες. Το σχολείο δεν πρέπει να είναι συμβολαιογραφείο βαθμών, διδακτηριο πρώτα θα είναι.
Στην Φινλανδια, τον καιρό που ήταν πρώτη εκπαιδευτικά στον κόσμο, δεν υπήρχε απόρριψη μαθητή. Όχι γιατί τα σχολεία ήσαν παιδική χαρά, αλλά διότι το σχολείο με τις διαδικασίες του φρόντιζε ώστε κάθε μαθητής να εχει πάρει τουλάχιστον το ελάχιστο των γνώσεων που αυτό καθόριζε.
Αυτό με λίγα λόγια θέλω.
Και βέβαια στο σχολείο (να μήν το αναλύσω πάλι εννοώ σε επίπεδο Λυκείου Πολυτεχνικο) πρέπει να γίνει ή διάγνωση των κλίσεων του παιδιού και το σχολείο μετά θα βοηθήσει το παιδί να καλλιεργήσει την κάθε ειδικότερη ικανότητα του, από καλλιτεχνική μέχρι τα μαθηματικά. Ειδικά τα παιδιά που προέρχονται από χαμηλής οικονομικής και/η πολιτιστικής στάθμης οικογένειες.
Τα παιδιά των Αφροαμερικάνων
Βέβαια δεν έδιωξαν τα παιδιά αυτά από το σχολείο μόνον οι εξετάσεις (αν και υπάρχουν εξετάσεις για τα καλά πανεπιστήμια αρκετά απαιτητικές) αλλά οι κατηγοριοποιήσεις σχολειων, ποιο έχει καλλίτερους σπόνσορες η αντιμετώπισή τους ως ίσων με τα παιδιά των λευκών στα πρώτα τους σχολικά βήματα, οπότε οι απογοητεύσεις τους έγιναν πίστη ότι είναι χαζα κλπ
Εδώ όμως ο παραλληλισμός μου ήταν για να τονίσω τι μπορεί να συμβεί σε μία χώρα όπου τα παιδιά της από την εφηβική η την προεφηβική ηλικία καταδικάζονται να ξεκινήσουν τη ζωή τους με μία σφραγίδα αχρειστου ανίκανου χωρίς εναλλακτική.
Λίγα για το μετά
Ήμουν και είμαι κατά του να δουλεύω 12 ώρες την ημέρα και να μου δίνουν 300 το μήνα, δηλαδή είμαι κατά της εκμετάλλευσης της εργασίας, ποτέ δεν ήμουν κατά της εργασίας. Στο σχολείο άπειρες φορές τους τονιζα ότι στη ζωή τους θα αναγκαστούν να κάνουν πράγματα και εργασίες που δεν τους αρέσουν. Π.χ. στον τυπακο που δεν διάβαζε αλλά ήταν στην τρίχα παντελόνι και πουκάμισο.
– Γιατί δικε μου δεν διάβασες;
– Δεν μπόρεσα κύριε
– Πουκαμισακι τσιλικο βλέπω, σιδερωμενο στην τρίχα
– Μάλιστα κύριε
– Εσύ το πλένεις και το σιδερωνεις;
– Ή μάνα μου κύριε
– Γουσταρει ή μάνα σου να πλένει και να σιδερωνει;
– …………..
– Φαγητό το μεσημέρι θα βρούμε;
– Μάλιστα κύριε
– Ή μάνα σου πάλι;
– ………………..(έχει αρχίσει να καταλαβαίνει που το πάω)
– Γιατί μαζοχα είναι η μάνα σου και κάνει πράγματα που δεν της αρέσουν;
Και ακολουθούσε το κήρυγμα για το τί σημαίνει ζωή και οι δυσκολίες της και ότι πρέπει να μάθουν σε κάθε φάση να τις αντιμετωπίζουν. Και ότι πάρα πολλές φορές θα πρέπει να κάνουν πράγματα που δεν τους αρέσουν.
Νομίζω απάντησα σε όλα όσα ρώτησες, μέχρι στιγμής.
Χρόνια πολλά ακόμη, από ότι φαίνεται, θα τα συζητάμε.
Υ.Γ. Ο παίδαρος που βρίσκεται;
Γεια σου Άρη.
Για το γενικό κοινωνικοπολιτικό πρώτο σου σχόλιο, δεν έχω να πω κάτι άλλο…
Πάμε στο δεύτερο.
"Πρωτογενή διδασκαλία θέλω. Άρα μάλλον πολύ παραδοσιακός ειμαι στο θέμα."
Συμφωνώ και είμαι στην ίδια γραμμή.
"Όμως το σχολείο πρώτο θεωρώ ότι είναι υποχρεωμένο, οφείλει να φροντίσει ώστε κάθε παιδί να αποκτήσει ένα ελάχιστο ποσό γνώσεων, σε κάθε γνωστικό αντικείμενο.
Εννοώ δηλαδή σε θεσμικό επίπεδο και σαν σχολείο, να μοιάζει με το συνάδελφο που σπάει το κεφάλι του να βρει τι φταίει και δεν μπορεί να περάσει αυτά που θέλει σε ένα τμήμα ή και σε ένα μεμονωμένο παιδί και όχι στο συνάδελφο που γυρνάει στον πίνακα αδιαφορώντας για το τι γίνεται πίσω και αυταρεσκα στο τέλος λέει, εγώ τα είπα και μάλιστα πολυ καλά όποιος ήθελε ας τα άκουγε. Αλλά πισω γινόταν το πανηγύρι σε χωριό και δεν άκουσε κανένας τίποτα."
Εδώ και αν προσυπογράφω και με τα δυο μου χέρια. Το ερώτημα είναι ΠΩΣ θα το πετύχουμε;
Έχω την άποψη ότι η λύση που προωθείται είναι ένα χαλαρό σχολείο, όπου να μην ζορίζεται το παιδί, οπότε έτσι δεν θα υπάρχει λόγος να "ζορίζεται" ούτε ο καθηγητής, ούτε το σχολείο…
Μακάρι να βάζαμε στόχο την απόκτηση ενός ελάχιστου επιπέδου γνώσεων και από τον τελευταίο μαθητή και το σχολείο να ήταν υποχρεωμένο να το εξασφαλίσει, αλλά και σαν πολιτεία, σαν εκπαιδευτικοί και σαν κοινωνία (μαθητές-γονείς) νομίζω ότι απέχουμε πάρα πολύ, από το να αποδεχθούμε και να στοχεύσουμε σε κάτι τέτοιο…
Όσο για τις συζητήσεις με τους μαθητές, αυτή είναι η αλήθεια και θα έπρεπε να αποτελεί συστατικό στοιχείο της παιδαγωγικής μας μέσα στην τάξη. Πόσοι την κάναμε ή την εφαρμόζουμε;
Ο… παίδαρος είναι με τους γονείς του, στην Αθήνα…
Άλλοι κάνουν διακοπές!!!
Καλησπέρα Διονύση
Το ΠΩΣ θα το πετύχουμε βρίσκεται στην αμέσως επόμενη παράγραφο από αυτή που μνημονεύεις
“Θελω να πω ότι με δεδομένο το διαφορετικό πολιτισμικό και γνωσιακό φορτίο κάθε παιδιού χωρίς αντισταθμιστική διαδικασία στο σχολείο και ειδικα στο δημοτικο σχολείο αποτέλεσμα δεν θα έχεις.
Νομίζω εσύ ο ίδιος έχεις τονίσει αρκετές φορές σε κείμενα σου ότι πρώτα πρέπει να είμαστε δάσκαλοι και μετά βαθμολογητες. Το σχολείο δεν πρέπει να είναι συμβολαιογραφείο βαθμών, διδακτηριο πρώτα θα είναι.
Στην Φινλανδια, τον καιρό που ήταν πρώτη εκπαιδευτικά στον κόσμο, δεν υπήρχε απόρριψη μαθητή. Όχι γιατί τα σχολεία ήσαν παιδική χαρά, αλλά διότι το σχολείο με τις διαδικασίες του φρόντιζε ώστε κάθε μαθητής να εχει πάρει τουλάχιστον το ελάχιστο των γνώσεων που αυτό καθόριζε.
Αυτό με λίγα λόγια θέλω.”
Αντί λοιπόν να προτείνουν εξετάσεις ας διεκδικησουμε κάτι σαν και το παραπάνω.
ΥΓ Όσο για το παλληκάρι δεν το περίμενα αυτό ούτε από σένα ούτε από την Ελενη.
Καλησπέρα Άρη.
Δεν συμφωνώ με την απάντησή σου, για το πώς θα το πετύχουμε. Αυτό που θα πρέπει να είμαστε, είναι το σωστό αλλά και ιδεατό και δεν νομίζω ότι το προσεγγίζουμε…
Δεν είμαστε Φιλανδία και δεν είναι (πρωτίστως) θέμα χρημάτων.
Φέτος άλλαξε ο τρόπος προαγωγής στο Γυμνάσιο. Ένας μαθητής θα μπορούσε να μείνει ανεξεταστέος τον Μάιο, θα επακολουθούσε μάθημα από τον καθηγητή του τον Ιούνιο και στο τέλος του μήνα θα εξεταζόταν ξανά, αφού θα είχε καλύψει κάποια κενά του.
Ξέρω και ξέρεις ΕΝΑΝ που το έκανε. Άφησε μαθητές της Α΄Γυμνασίου, τους έκανε μάθημα τον Ιούνιο και μετά τους πέρασε.
Ξέρεις πολλούς ακόμη που το κάνανε; Υπήρξαν πολλοί “τρελοί”, στην ίδια γραμμή; Υπήρξαν πολλοί που χαλάσαν την “πιάτσα”;
Ή μήπως οι καθηγητές για να μην υποχρεωθούν να κάνουν μάθημα τον Ιούνιο, τους πέρασαν όλους;
Ποιο σχολείο και ποιοι καθηγητές θα σταθούν στο ύψος που πρέπει, θα αξιολογήσουν σωστά και αντικειμενικά και θα βοηθήσουν τα παιδιά που υστερούν για να αποκτήσουν τις ελάχιστες γνώσεις;
Θα κριθούν όλοι “άξιοι προαγωγής”, θα χαμηλώσουμε τον πήχη μέχρι να φτάσει κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μην τυχόν και …σκοντάψει κάποιο παιδί.
Γειά σου Πέτρο, καλά να περνάς στις διακοπές σου.
Δική προθέσεων δεν κάνω για κανέναν, εκτός αν έχω στοιχεία, πολύ περισσότερο για ανθρώπους που τους ξέρω σε κάποιο βαθμό.
Απόψεις που κατά την γνώμη μου είναι λάθος προσπαθώ να αντικρούσω. Δεν είναι λοιπόν το ζήτημα αν είσαι εξετασιομανης αλλά τι αποτέλεσμα θα έχει η πρόταση σου. Πάνω σε αυτό συζητάμε.
Επίσης καταλαβαίνω, αν και εκτος σχολείου αλλά που επικοινωνω με πολλούς συναδέλφους, το άγχος και την αγωνία όλων σας για το τι πρέπει να γίνει. Όμως επειδή τέλειες λύσεις δεν υπάρχουν για κανένα θέμα στη ζωή, θέλει νομίζω προσοχή ώστε πάνω στην αγωνία μας να λύσουμε ένα θέμα, μήπως κάνουμε μεγαλύτερη και μόνιμη ζημιά. Ένα δόντι με απόστημα που πονάει θέλουμε να το βγάλουμε επί τόπου, αλλά όπως ξέρεις ο οδοντίατρος λέει πάρε τρεις μέρες αντιβιοση κανένα παυσίπονο και μετά εξαγωγή, διότι εξαγωγή με απόστημα εγκυμονεί πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο.
Πάμε στην ουσία της αντίρρησης μου. Δεν ξέρω αν διαβασες τις απαντήσεις μου στα ερωτήματα του Σακη. Ή ουσιαστική μου αντίθεση στην πρόταση σου και των συμβούλων βρίσκεται σε αυτό το κομμάτι.
" Εδώ όμως να σε ρωτησω εγώ κάτι. Το ότι βρίσκεται ή χώρα σε Οικονομική και άρα πολιτική επικυριαρχία το μόνο που μπορεί να γίνε για να βελτιώσει τα εκπαιδευτικά πράγματα είναι κάντε το λύκειο εξεταστικό κέντρο;
Να αυξήσουμε λίγο την διακριτική μας ικανότητα. Εκτός από το κράτος υπάρχει και μία κοινωνία σε κρίση. 1,5 εκατομμύρια άνεργοι σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες σε χειρότερη κατάσταση από πριν.
Δεν θα επηρεάσει ένα παιδί το γεγονός ότι οι γονείς του βρέθηκαν άνεργοι μετά από χρόνια με όλες τις οικονομικές και ψυχολογικές συνέπειες για όλους στο σπίτι του;
Αν η οικογενεια του χ μαθητή από το δυαρακι των 60 τετραγωνικών αναγκάστηκε να πάει σε άλλο των 45 με ότι συνέπειες έχει αυτό για την δυνατότητα του να απομονωθεί και να διαβάσει θα του το λύσουν οι επαναληπτικές πανελλαδικές. Αν του ψ μαθητή ή οικογένεια δεν έχει να πληρώσει το ενοίκιο κάποιους μήνες και ή κουβέντα σπίτι του είναι τι θα γίνει αν τους κάνουν έξωση. Να μην συνεχίσουμε με περιπτωσιολογια, να συμφωνήσουμε ότι η κρίση δυσκολεύει την καθημερινοτητα των παιδιών και επηρεάζει την όποια διάθεση και δυνατότητα για διάβασμα;
Αν λοιπόν σε αυτήν την κοινωνική πραγματικότητα η εκπαιδευτική πρόταση είναι εξετάσεις εξετάσεις εξετάσεις ποια παιδια ευνοούνται;
Να προσθέσουμε εδώ και τι έχει συμβεί στα σχολεία.
Συγχωνεύσεις τμημάτων, κλείσιμο σχολείων, ώστε να έχουμε 28 και 30 μαθητές στην τάξη, αερομεταφερόμενους καθηγητές για μια και για δυο ώρες, μετά από 30 χρόνια εργασίας κατάργηση ειδικοτήτων στα δημόσια ΕΠΑΛ κλπ.
Και ένα «αγοραίο», έχετε δει διαφήμιση φροντιστηρίου να λέει έχουμε τον καλλίτερο φυσικό του νομού, οι μαθητές μας πετυχαίνουν τους καλλίτερους βαθμούς στις εξετάσεις, προλάβετε να γραφτείτε στα 30ρια τμήματά μας.
Δεν μοιάζουν λοιπόν λίγο οι προτάσεις περί πανελληνίων που προτάθηκαν σαν να πρότεινε κάποιος αντί για τα όποια συσσίτια στα σχολεία, να πάψουν τα συσσίτια και, πάντα για να προστατευθεί η υγεία των μαθητών, να υπάρχουν στα κυλικεία των σχολείων μόνο βιολογικά προϊόντα και προϊόντα Α ποιότητας με συνέπεια βέβαια…….να τριπλασιαστουν οι τιμές στα κυλικεία.
Ποιά παιδιά βοηθούνται με την πρόταση;"
Δεν ξέρω σε ποιά άποψη ή ρεύμα φιλοσοφικό θέλεις να με εντάξεις, ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψη, ομως το παραπάνω ερώτημα θέλει σαφή απάντηση.
Επιπλέον βοήθησε με, σε παρακαλώ να δω αν είναι λάθος αυτό που ξέρω ότι ισχυρίζονται άπαντες οι κοινωνιολόγοι της εκπαίδευσης, δηλαδή ότι κάθε επιπλέον εξέταση πανελλαδικού (για τα δικά μας δεδομένα) τύπου για τα παιδιά από μη προνομιούχα στρώματα συνιστά έναν επιπλέον φραγμό.
Αυτά για το αν χρειάζονται πολλές πανελλαδικές και ποια παιδια βοηθούν.
Ας δούμε λίγο και την επιμέρους διαφορά της πρότασης σου από αυτή των συμβούλων. Δηλαδή το να γίνονται κατά περιοχή διαφορετικές εξετάσεις.
Το "τεχνικό" πρώτα μέρος.
Ο Δασιος σε φετινή του συνέντευξη μιλά για το μπουνκερ στο υπουργείο όπου κλείνονται οι θεματοθετες (πολύ γουσταρω τον όρο από τότε που τονπρωτάκουσα ) για να είναι σίγουρο ότι στην ηλεκτρονική εποχή μας δεν θα διαρεύσει κάτι. Με το προτεινόμενο σύστημα, στο αντίστοιχο περιφερειακό κέντρο επιλογής θεματων δεν θα χρειαστεί κάτι αντίστοιχο; Δηλαδή αυτό σημαίνει εμπλοκή του ΟΤΕ.
Η μετάδοση των θεμάτων είναι γνωστό ότι γίνεται με ειδικό κρυπτογραφικο κώδικα, τώρα πως θα πάνε τα θέματα από Συρο Ανδρο, ή μεταξύ δύο λυκείων στην Κω που απέχουν 40 χιλιόμετρα;
Πολλά ακόμα τέτοια αλλά ας πάμε σε κάποιο που θα το καταλάβουμε όλοι εύκολα.
Με το προτεινόμενο θα υπάρξουν κάποιες 100δες κέντρα επιλογής θεμάτων. Ξέρουμε τι γίνεται κάθε χρόνο με το ένα (ορα υλικονετ) για το αν τα θέματα ήταν σωστά εντός ύλης, σωστά διατυπωμένα κλπ.
Τι θα γίνει αν αναμφισβήτητα και ξεκάθαρα υπάρξουν 2, 3, 5 κέντρα όπου κάποια θέματά τους σε κάποια μαθήματα ήταν λάθος;
Ποιά κατάσταση θα δημιουργηθεί μεταξύ Θηβας Λειβάδιαςή Ηρακλειου Χανιων αν σωστά ή λιγότερο σωστά θεωρούν οι μεν για τους δε ότι τα θέματα των άλλων είναι εύκολα και τα δικά τους δύσκολα;
Άντε μηνύσεις, αναιρέσεις, αντε αποφασεις δικαστικες.
Την γνωστή υπαρκτή κατάσταση ειδικά στην επαρχία για το πώς και πού συμπληρώνουν συνάδελφοι το ανεπαρκές εισόδημα τους πως θα συνδυαστεί με την πρόταση σου;
Πάμε στην "ουσία"
Πέρα από όσα έγραψα αρχικά και στις απαντήσεις στον Σακη που υποθέτω διάβασες και θα απαντήσεις συγκεκριμένα και οχι με κατατάξεις σε φιλοσοφικές σχολές.
Πόσα παιδιά της Α λυκείου θα περνούσαν χωρίς βοήθεια κάθε χρόνο;
Με την πρόταση σου θα αυξηθεί η θα μειωθεί ο αριθμός;
Μία απάντηση που θα έδινε ένας μέσος συνάδελφος θα ήταν
– να πάνε στα ΕΠΑΛ όσοι δεν μπορούν στο Γενικό
Εδώ έχω μία ερώτηση για τα παιδιά στα ΕΠΑΛ ισχύει ή πρόταση;
Διότι αν ισχύει δεν θα έχουμε ούτε αυτό να δικαιολογηθουμε αν δεν ισχύει τοτε αποκλείονται από την τριτοβάθμια από την πρώτη λυκείου αφού δεν μετέχουν.
Τι ψυχολογία θα δημιουργηθει στο παιδί (όχι στο παντελώς αδιάφορο) που δεν θα παει καλά στις πανελλαδικές της Α;
Πως θα το πεισεις να συνεχίσει;
Αν ως αποτυχημένο τον στείλεις στο ΕΠΑΛ τι πέτυχες για τον αυριανο πολίτη;
Και ένα που με μπέρδεψε. Εμένα με μεμφεσαι για οραματική προσδοκία,
"Ας προτιμήσουμε καλύτερα τον πόλεμο θέσεων, από την αυτάρεσκη οραματική προσδοκία.", όταν το βασικό σου κείμενο καταλήγει
"Από την άλλη όμως γιατί να μην λέμε, «όλη η εξουσία στη φαντασία»;"
Να πω λοιπόν για τέλος ότι συμφωνω ότι χρειάζεται λίγη εξουσία στην φαντασία αλλά θέλει προσοχή και σκέψη γιατί εύκολα φτάνεις να λες, όπως τώρα τελευταία ακούμε, δεν εκτιμησαμε σωστά την κατάσταση, υπερεκτιμησαμε τις δυνατότητες μας.
Έχω ακόμη λίγη μπαταρία και κάνει και κρύο για τη θάλασσα άρα απαντώ αμέσως.
Δεν ήταν ο μόνος εν Ελλαδι ξέρω τυχαία άλλους τρεις στον Πειραια.
Δεν ήταν βέβαια πλειοψηφική αυτή η συμπεριφορά αλλά η άλλη που εννοείς και περιγράφεις.
Αλλά αυτό λύνεται πολύ απλά φίλε, αν πραγματικά θελήσει το κράτος.
Αφού το ελάχιστο των γνώσεων μιας τάξης θα είναι γνωστό και καθορισμένο δεν θα δέχεται εύκολα ο επόμενος π.χ. δάσκαλος να χρεωθεί την τεμπελιά του προηγούμενου ή το επόμενο σχολείο την ανεπάρκεια του προηγούμενου. Εφόσον εσύ θα κάνεις τις ώρες σου και το μόνο που θα χρειάζεται είναι να δίνεις στον διευθυντή ένα κατάλογο με τα παιδιά που κατά την γνώμη σου υστερούν ας πούμε σε ένα κεφάλαιο. Ούτε αυτό ς που θα αναλάβει να τα βοηθήσει μέσα στο σχολείο θα μπορεί να λουφαρει, αφού θα το δεις εσύ μέσα στην τάξη σου. Η διαφορα είναι ότι την ευθύνη δεν την έχει το παιδί αλλά το σχολείο.
Και θα είναι εύκολο στατιστικά να ελέγξει με ένα απλό πρόβλημα π.χ. ο συμβουλος αν τα παιδάκια μιας τρίτης δημοτικού ξέρουν διαίρεση με !δεκαδικούς ή όχι και να μην φτάνουν τρίτη λυκείου και να μην ξέρουν.
Εδώ όμως να σταθούμε σε έναν σημαντικό παράγοντα πέρα από τους καθηγητές.
Τι άλλαξε και ο ίδιος άνθρωπος – καθηγητής πέτυχε να μάθουν τα ίδια παιδιά που είχε και το χειμώνα κάτι παραπάνω που δεν το είχε καταφέρει τότε;
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ λέω εγώ, και νομίζω σωστά.
Να μην το λάβουμε σοβαρά υπόψη μας;
Με 27 δεν τα κατάφερε με 4-5 είχε αποτέλεσμα.
Καλό βράδυ.
Γεια σου και πάλι Άρη.
"Με 27 δεν τα κατάφερε με 4-5 είχε αποτέλεσμα."
Συμφωνώ με το παραπάνω συμπέρασμα προφανώς, αν και θα πρόσθετα και την απάντηση του μαθητή στο ερώτημα:
-"Ρε συ, είσαι καλός, γιατί όλη τη χρονιά δεν μίλαγες και ήσουν ανύπαρκτος στην τάξη;"
-Κύριε ντρεπόμουν να πω κάτι, μήπως ήταν λάθος και η τάξη με κορόιδευε…
για να δείξω ότι το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό.
Αλλά ενώ με βρίσκει σύμφωνο η γενική "ιδέα" κάτι με τσιγκλάει να το διερευνήσω λίγο ακόμα
Το ξέρεις άλλους τρεις στον Πειραιά, αποδεικνύει ότι "οι τρελοί" είναι… μετρήσιμοι. Καλό θετικό παράδειγμα, αλλά ούτε καν μια κρίσιμη μάζα, που θα μπορούσε σε βάθος χρόνου, να μετατοπίσει τις ισορροπίες… Όχι να αλλάξει την κατάσταση. Μια μικρή μετατόπιση ισορροπίας, που θα αλλάξει την απόδοση από το 0,4% στο 2%!
Έτσι συνεχίζει να με απασχολεί το ερώτημα, πώς θα γίνει;
Θα πρότεινα, να προσλαμβάνονται άλλοι καθηγητές οι οποίοι θα αναλάμβαναν την βοήθεια προς τους αδύνατους μαθητές, ώστε να ξεπεράσουν την αδυναμία που τους προκαλεί ίσως η κακή οικονομική οικογενειακή κατάσταση και η μεταφορά από διαμέρισμα των 60 τ.μ. σε αντίστοιχο των 40 τ.μ.
Τι θα γινόταν; Θα συνεδρίαζε ο Διευθυντής του σχολείου, με τον διδάσκοντα και τον καθηγητή (μόνιμο ή επικουρικό, με σύμβαση) θα συζητούσαν για τα γνωστικά προβλήματα κάποιων μαθητών, θα καθορίζοταν το ελάχιστο επίπεδο, που πρέπει οι μαθητές αυτοί να κατακτήσουν, την προσωποποιημένη κατά περίπτωση βοήθεια και θα προχωρούσαμε στην υλοποίηση.
Στην επόμενη συνάντηση σε 15 μέρες ο βασικός καθηγητής θα έκανε μια αποτίμηση του αποτελέσματος στους μαθητές του, θα υπήρχαν οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις και οδηγίες προς τον "βοηθούντα" καθηγητή και … συνεχίζουμε.
Μια συνεχής αλληλεπίδραση, αξιολόγηση, τροποποίηση της πορείας.
Θα μου πεις βέβαια ότι αυτό θέλει χρήματα και δεν έχουμε οπότε δεν γίνεται τίποτα και …κάτσε να το σκεφτούμε….
ΥΓ. 1.
Αυτό θα έκανε μια χώρα που θα υπήρχε στοιχειώδης λογική να πετύχει κάποιους εκπαιδευτικούς στόχους και να κρατήσει τα παιδιά στο σχολείο. Υποψιάζομαι ότι πρέπει να υπάρχουν τέτοιες χώρες…
Εγώ πάντως ξέρω μια χώρα, που εδώ και 15-20 χρόνια διατίθενται κονδύλια για κάτι αντίστοιχο. Το ονομάζουν "πρόσθετη διδακτική στήριξη" ή "ενισχυτική διδασκαλία" ή κάπως έτσι.
Δεν ξέρω τι γίνεται τα τελευταία 4 χρόνια που δεν φτάνουν σε μένα πληροφορίες, αλλά τα προηγούμενα, ξέρω για διευθυντές που σχημάτιζαν πολλά τέτοια τμήματα (η αμοιβή τους ήταν ανάλογη των τμημάτων) με εικονικούς αριθμούς μαθητών, με μαθητές που δεν πάταγαν το πόδι τους. Ξέρω για προϊσταμένους και συμβούλους που "έλεγχαν" τη λειτουργία. Ξέρω για ώρες που πληρώνονταν και δεν γίνονταν. Για ώρες που ο νέος συνάδελφος ερχόταν στο σχολείο να κάνει το μάθημά του και οι μαθητές του φεύγανε. Έχω δει στα μάτια τους την απογοήτευση και τη στεναχώρια…
Ξέρω για το ότι ο βασικός καθηγητής δεν ήξερε καν ποιος κάνει την πρόσθετη ούτε ποιος μαθητής πάει και τι κάνουν εκεί…
Ξέρω ακόμη και την απάντηση στελέχους του υπουργείου σε ερώτηση, γιατί το επιτρέπετε;
-Μισοπληρωμένοι άνθρωποι είναι οι καθηγητές, ας φάνε και αυτοί ένα κομμάτι ψωμί!
ΥΓ 2.
Να κρατήσουμε τα παιδιά στο σχολείο, "κάνοντας" ότι έκανε η Φιλανδία, ναι, αλλά όλη αυτή η κατάσταση, πώς θα αλλάξει;
Δεν είναι ένα το στραβό, είναι πολλά, η αδράνεια μεγάλη και δεν μπορώ Άρη μου να συμφωνήσω στην πρόταση, κάτσε να το δούμε και χρειάζονται λεφτά…