
Η πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην κορυφή των Άλπεων, αλλά και της Ευρώπης, στο Mont Blanc (υψόμετρο 4808 μ.) πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου 1786 από τον ορειβάτη Jacques Balmat και τον γιατρό Michel Paccard. Η ανάβαση υποκινήθηκε, εν πολλοίς λόγω επιστημονικού ενδιαφέροντος, από τον Horace – Benedict de Saussure, ο οποίος με την βοήθεια των Balmat και Paccard κατάφερε ένα χρόνο αργότερα, να ανέβει και ο ίδιος στην κορυφή των Άλπεων. Με την πρώτη ανάβαση σηματοδοτείται η έναρξη της εποχής του μοντέρνου αλπινισμού, πατέρας του οποίου θεωρείται ο Saussure.
Η συνέχεια εδώ
![]()
Καλησπέρα συνάδελφοι. Με την παρούσα ανάρτηση θέλω να ευχηθώ καλή συνέχεια διακοπών σε όσους συνεχίζουν και καλή προσαρμογή σε όσους ήδη επέστρεψαν. Αφορμή, μεταξύ άλλων, ήταν η αναφορά στο όνομα του Pierre Jules Janssen στο άρθρο του Διονύση για την έκλειψη ηλίου. Κατόπιν τούτου Διονύση σου την αφιερώνω.
Ευχαριστώ για την αφιέρωση Αποστόλη.
Υποψιάζομαι ότι επέστρεψες, αφήνοντας την Τσακωνι
Καλή προσαρμογή και επιστροφή στην καθημερινότητα…
Καλησπέρα Διονύση.
Ευχαριστώ για τις ευχές. Άφησα την Τσακωνιά πριν 25 ημέρες με τις καλύτερες εντυπώσεις. Εξαιρετικό το Λεωνίδιο και τα βουνά του!!
Καλησπέρα Αποστόλη.
Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού
Εντυπωσιακή και πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίασή σου … Αγνοούσα σχεδόν το σύνολο των θεματων.
Να σαι καλά.
Υ.γ /Έψαξα και έμαθα για το θέμα του λευκού ουράνιου τόξου ( ή Fog rainbow ) … αλλά εργαστήριο "παγολογίας"(!) δεν βρήκα πουθενά ουτε στο CNRS .
Καλησπέρα Δημήτρη.
Χαίρομαι που βρήκες ενδιαφέρουσα την παρουσίαση. Όσο για το "παγολογία", μάλλον είναι ατυχής απόδοση του "glaciology".
Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και σε εσένα.
Αποστόλη,
απόλαυσα καθυστερημένα την επιστήμη "να παίρνει τα βουνά" και αντιμετώπισα με δέος τα αλαζονικά εγχειρήματα των πρωταγωνιστών (το αστεροσκοπείο του Janssen που το “κατάπιε” ο παγετώνας).
Παρακαλώ να εκλάβεις ως αντίδωρο,
την υπενθύμιση μιας απλής ορειβασίας στα 1000m, που όμως θεωρείται «υψηλή πτήση» για την πειραματική επιστήμη.
Ο Pascal, θεώρησε ως τεκμήριο της θέσης του Torricelli για την εξάρτηση της πίεσης από το βάρος του υπερκείμενου ρευστού, την ταυτόχρονη μέτρηση της πίεσης σε διάφορα ύψη της ατμόσφαιρας. Επειδή υπήρξε φύση ασθενική (πέθανε μόλις 39 χρονών), παρήγγειλε απ’ το Παρίσι στον γαμπρό του Florin Perrier, να πραγματοποιήσει το πείραμα στη βάση και κορυφή του Puy de Dome, του ηφαιστειακού βουνού που γειτνιάζει με την γενέθλια πόλη τους, την Clermant-Ferrand. Η κορυφή του βουνού απέχει 1000m από τη βάση και 1460m από το επίπεδο της θάλασσας. Την επόμενη χρονιά, 1648, πραγματοποιήθηκε η ανάβαση και τα αποτελέσματα ήσαν 711mm στήλης υδραργύρου στη βάση και 627mm στην κορυφή. Ο Perrier εντυπωσιασμένος, τις επόμενες μέρες μετρά τη διαφορά της στήλης μεταξύ κορυφής και βάσης του πύργου του καθεδρικού της Clermant-Ferrand, ύψους 50m και διαπιστώνει ευδιάκριτη διαφορά 4mm. Ο Pascal, μαθαίνοντας τα νέα, δοκιμάζει στο Παρίσι τη μέτρηση, στην κορυφή και τη βάση του πύργου του Saint-Jacques-de-la-Boucherie, γύρευε γιατί ονομαζόταν έτσι.
Τα αποτελέσματα του πειράματος, ενδυνάμωσαν την τορικέλεια υπόθεση για το ρόλο του βάρους του αέρα και βάφτισαν την υδραργυρική στήλη, “βαρόμετρο”, δημιουργώντας εννοιολογικές συγχύσεις στους νεαρούς μαθητές.
Ποια άλλη υπόθεση θα μπορούσε να ενισχυθεί από το πείραμα στην κορυφή του Puy de Dome;
Το πείραμα πρέπει να είχε υποδειχθεί άμεσα στον Pascal αλλά και εγγράφως σε τρίτους αποδέκτες (στον αββά Mersenne) από τον Καρτέσιο, έναν εκ των αρνητών της ύπαρξης κενού στη φύση.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, άφησε και τον Καρτέσιο ευχαριστημένο! Ποιά ήταν η καρτεσιανή υπόθεση; Ότι το φώς απαιτεί υλικό διάδοσης και αφού στα ψηλά με αυξημένο τον όγκο μέσα στο γυάλινο δοχείο πάνω από τον υδράργυρο συνέχιζε να διαδίδεται το φώς, αδυνάτιζε η υπόθεση για την ύπαρξη κενού ακόμα και στην πιο διεσταλμένη εκδοχή του, αφού του προσφερόταν περισσότερος χώρος.
«Το κενό υπάρχει μόνο στο μυαλό του νεαρού Pascal», έγραψε ο Καρτέσιος στον Huygens.
Πηγές:
Blaise Pascal, Florin Périer, and the Puy de Dôme experiment
New Essays on the Rationalists
Καλημέρα Γιώργο.
Σε ευχαριστώ για την αποδοχή και για το αντίδωρό σου. Νομίζω ότι αξίζει να συμπεριληφθεί στις πηγές – φαντάζομαι το παρέλειψες από μετριοφροσύνη λόγω της εμπλοκής σου- το εξαιρετικό βιβλίο του Πάνου Κουμαρά "Μονοπάτια της σκέψης στον κόσμο της φυσικής" όπου περιγράφεται το όλο εγχείρημα του Pascal.
Κάνεις καλά που αναφέρεσαι στο βιβλίο του Παναγιώτη (Κουμαρά), που και γω εκτιμώ ότι ανασυγκροτεί αυτή την ιστορική περίοδο με σαφήνεια και οδηγεί σε εύστοχα διδακτικά συμπεράσματα. Σκοπεύω άμεσα να σχολιάσω και το καινούργιο του πιο φιλόδοξο εκδοτικό εγχείρημα “Διδάσκοντας Φυσική αύριο”, πάλι απ’ τον Gutenberg.
Βλέπεις Απόστολε, η ευκολία πρόσβασης του ιντερνετικού αναγνώστη σε διαδικτυακές πηγές υποβαθμίζει τις αναφορές στην έντυπη εκδοχή τους.
Π.χ. εύκολα μπορούμε να φρεσκάρουμε ιντερνετικά το σχετικό και διαχρονικά ενδιαφέρον «H ένταξη της “Πειραματικής Μεθόδου Έρευνας” στο Σχολείο», του Νίκου (Δαπόντε).
Με την ευκαιρία, κάτι ειδικό.
Η επανάληψη των πειραμάτων από τους Perrier και Pascal σε πύργους καθεδρικών, εκτιμώ ότι σκόπευε στην νομιμοποίηση μεταβολών της στήλης του Τορικέλι κατά λίγα mm. Δηλαδή, με την υπόθεση αναλογικής σχέσης των μεταβολών του υψομέτρου και της στάθμης της στήλης, η ευδιάκριτη μεταβολή της στήλης κατά 711 – 627 = 84mm, προβλέπει για 50m υψομετρική διαφορά, κάθοδο της στήλης κατά 4,2mm, οπότε η τιμή των 5mm που καταγράφηκε για υψομετρική διαφορά 50m, δεν θα έπρεπε να αποτελεί σφάλμα. Ταυτόχρονα, νομιμοποίησε το βαρόμετρο και ως όργανο μέτρησης “βαρομετρικών” φαινομένων.
Γιώργο, η διαδικασία νομιμοποίησης επιστημονικών θεωριών και οργάνων, είτε γίνεται με εσωτερικούς μηχανισμούς, είτε συνεπικουρείται από κοινωνικοπολιτισμικούς μηχανισμούς, είναι πάντα πολύ γοητευτική.