
Μια Πειραματική Διαπραγμάτευση για το Γυμνάσιο
Με αφορμή τις αναρτήσεις του Διονύση και του Πέτρου για τα μηχανικά μοντέλα επεξεργασίας της ανάκλασης, ξαναθυμάμαι μια σχετική πειραματική διδασκαλία για το Γυμνάσιο.
Σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε σε τάξεις πριν 15 χρόνια.
Οι πειραματικές διαδικασίες που επεξεργάζομαι σήμερα με τους μαθητές μου, προσπαθούν να είναι λιγότερο φιλόδοξες, πιο λιτές και περισσότερο εστιασμένες.
![]()
Εδώ το φύλλο αξιολόγησης της προηγούμενης δραστηριότητας.
Καλησπέρα Γιώργο και σε ευχαριστώ για την εργασία που μοιράστηκες μαζί μας.
Δυο πράγματα:
Σε πόσες διδακτικές ώρες διδάχτηκαν όλα αυτά τα πανέμορφα, αλλά και “δύσκολα” πράγματα;
Να υποθέσω ότι το “πολλά” και με πολλούς και ψηλούς στόχους αντικείμενα, οφείλονται στη “φούρια” της νιότης;
Αν το έκανες σήμερα, πόσα από αυτά θα επαναλάμβανες;
Καλησπέρα
Πολλά αλλά γοητευτικά.
Πολλά λοιπόν συγχαρητήρια Γιώργο …και για τις από 15ετίας ιδέες
και για την νεώτερη λιτή εστίαση της οποίας τα σημεία στα οποία εστιάζεις μάλλον όλοι φανταζόμαστε ….
Και μια ύπουλη ερώτηση : Αν η ανάκλαση λέϊζερ στον καθρέπτη είναι κατοπτρική… ποιος βλέπει κηλίδα φωτεινή πάνω στον καθρέπτη ;
καλησπέρα Διονύση,
χαίρε Μήτσο,
Χρειάστηκαν τέσσερεις διδακτικές ώρες για την μετωπική πειραματική διδασκαλία και την αξιολόγηση.
Σήμερα θα κρατούσα
τη διάκριση Ανάκλασης – Διάχυσης – Απορρόφησης,
την πρόβλεψη και πειραματική επιβεβαίωση των Νόμων της Ανάκλασης,
την εφαρμογή αυτών των Νόμων και σε άλλα είδη κυμάτων (ραδιοφωνικά – σεισμικά),
την πρόβλεψη των ιχνών των ανακλωμένων φωτεινών δεσμών για συγκεκριμένες θέσεις ενός πετάσματος.
τα χαρακτηριστικά του κατοπτρικού ειδώλου (το αριστερό που γίνεται δεξί).
Θα παρέκαμπτα
τις αναφορές σε ιστορικά στιγμιότυπα,
την πειραματική πραγμάτευση της κατασκευής ειδώλου ενός μονοδιάστατου αντικειμένου,
τη διερεύνηση της δημιουργίας της “γραμμής του Ήλιου” πάνω σε μια ελαφρώς κυματισμένη επιφάνεια.
Αναστοχαζόμενος τι κράτησα, διαπιστώνω ότι είναι περίπου ότι ζήτησα στο αξιολογικό φύλλο.
Διονύση,
Η ηλικία μου όταν διατύπωνα αυτή την διδακτική πρόταση δεν προβλέπει τη «φούρια της νιότης».
Μάλλον επιδίωκα να προκαλέσω την προσοχή κυρίως διδασκόντων παρά διδασκομένων.
Μήτσο,
υπέβαλες «μια ύπουλη ερώτηση», την ακόλουθη:
«Αν η ανάκλαση λέιζερ στον καθρέπτη είναι κατοπτρική… ποιος βλέπει κηλίδα φωτεινή πάνω στον καθρέπτη;»
Ανταποκρίνομαι με μια αφελή απάντηση: κανένας.
Μπράβο Γιώργο, φαντάζομαι ότι με τόσο πλούσιο μπουφέ απο πεντανόστιμα εδέσματα, κανείς επιμορφούμενος δεν θα έμεινε νηστικός.
Πολύ υψηλού επιπέδου το φύλλο εργασίας σου φίλε Γιώργο!!! Εύγε!!!