Έλα που δεν διαφωνώ με τα παραδείγματά σου … αλλά ας πούμε ότι έρχεται ένας μαθητής και ρωτάει το εξής: Θεωρούμε την πιο ιδανική περίπτωση που υπάρχει (θεωρητικά) … δύο απόλυτα στερεά σώματα με απόλυτα λείες επιφάνειες τα οποία συνεπώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μόνο μέσω (για να χρησιμοποιήσω όρους Λαγκραζιανής μηχανικής) αντιδράσεων δεσμού (τις γνωστές 'κάθετες αντιδράσεις') … ξέρουμε ότι οι εν λόγω δυνάμεις δεν παράγουν έργο … από που προέρχεται η μείωση της ενέργειας του συστήματος κατά την αλληλεπίδραση;
… μέρος της απάντησης θα πρέπει να είναι μάλλον το εξής: ότι για να περιγραφεί το φαινόμενο της κρούσης δεν αρκούν οι αντιδράσεις δεσμού χρειάζεται να μπει στη θεωρία και κάποια άλλη δύναμη (π.χ. δύναμη παραμόρφωσης … άρα δεν μιλάμε για απόλυτα στερεά σώματα, ή δύναμη τριβής για να διατηρήσουμε την έννοια του απόλυτα στερεού) …
by 
Γράφαμε μαζί.
Υπάρχουν λεία σώματα που μεταξύ τους συγκρούονται με απώλειες ενέργειας.
Μια μπάλα χαλύβδινη πέφτει σε ένα χαλύβδινο τοίχο που έχουμε λαδώσει.
Ούτε η κρούση είναι 100% ελαστική, ούτε οι επιφάνειες εντελώς λείες.
Όμως η προσέγγιση ελαστική-λείες είναι άριστη για το εν λόγω υλικό.
Αν η μπάλα δεν είναι χαλύβδινη αλλά μπάλα μπάσκετ και ο τοίχος λαδωμένο χοντρό τζάμι;
Δεν θα προσεγγίσουμε το πρόβλημα μιλώντας για λεία σώματα αλλά απώλειες στην κρούση;
Ότι κάνουμε είναι μοντέλα και προσεγγίσεις πραγματικών προβλημάτων.
Έλα που δεν διαφωνώ με τα παραδείγματά σου … αλλά ας πούμε ότι έρχεται ένας μαθητής και ρωτάει το εξής: Θεωρούμε την πιο ιδανική περίπτωση που υπάρχει (θεωρητικά) … δύο απόλυτα στερεά σώματα με απόλυτα λείες επιφάνειες τα οποία συνεπώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μόνο μέσω (για να χρησιμοποιήσω όρους Λαγκραζιανής μηχανικής) αντιδράσεων δεσμού (τις γνωστές 'κάθετες αντιδράσεις') … ξέρουμε ότι οι εν λόγω δυνάμεις δεν παράγουν έργο … από που προέρχεται η μείωση της ενέργειας του συστήματος κατά την αλληλεπίδραση;
Τι απάντηση θα πάρει;
… μέρος της απάντησης θα πρέπει να είναι μάλλον το εξής: ότι για να περιγραφεί το φαινόμενο της κρούσης δεν αρκούν οι αντιδράσεις δεσμού χρειάζεται να μπει στη θεωρία και κάποια άλλη δύναμη (π.χ. δύναμη παραμόρφωσης … άρα δεν μιλάμε για απόλυτα στερεά σώματα, ή δύναμη τριβής για να διατηρήσουμε την έννοια του απόλυτα στερεού) …
Παντελή έλειψα για λίγο.
Θα γράψω κάτι σε λίγα λεπτά.
Τι πέτυχες;
Προσομοίωσες την κρούση μιας μπάλας, όχι καλά φουσκωμένης, σε τοίχο.
Η οντότητα αυτή του interactive physics είναι στερεό ιδανικό και όχι παραμορφώσιμο σώμα.
Το μοντέλο μας αυτό δουλεύει σε πολλά προβλήματα. Αρκεί να μην «παίζουμε» με αυτό.
Ένα παιγνίδι τέτοιο είναι το να ρωτήσουμε:
-Πως αφού το έργο της δύναμης του τοίχου είναι μηδενικό, μετεβλήθη η κινητική ενέργεια;
Όταν παίζεις με τα όρια ενός μοντέλου (ασυμπίεστο υγρό, αβαρές ελατήριο κ.λπ.) παράδοξα σε περιμένουν.