Ο υδράργυρος και ο Pascal.

Το θέμα της “εξωτερικής” και “υδροστατικής” πίεσης, έρχεται και επανέρχεται.

Η ισχύς της εξίσωσης:

p =p_εξ + ρgh  (1)

φαίνεται να κρατά γερά…

Μπορούμε με νηφαλιότητα να συζητήσουμε, τι ακριβώς εννοούμε όταν γράφουμε τη σχέση (1) και πώς ακριβώς καταλαβαίνουμε την αρχή του Pascal:

Στο σχήμα, ένας σωλήνας ύψους Η=27cm είναι γεμάτος με υδράργυρο.

Πόση είναι η πίεση στη βάση του, σημείο Β; Πόση είναι η “εξωτερική πίεση”; Μεταφέρεται σε όλα τα σημεία του υγρού;

Ο  σωλήνας αντιστρέφεται σε λεκάνη με υδράργυρο και βυθίζεται κατά 1cm. Υπάρχει τώρα “εξωτερική πίεση” και “μεταφέρεται αναλλοίωτη” σε όλα τα σημεία; Δηλαδή στο σημείο Β, στην άνω βάση (τώρα…) του σωλήνα έχουμε πίεση ίση με 76cmHg;