by 
Το θέμα της “εξωτερικής” και “υδροστατικής” πίεσης, έρχεται και επανέρχεται.
Η ισχύς της εξίσωσης:
p =pεξ + ρgh (1)
φαίνεται να κρατά γερά…
Μπορούμε με νηφαλιότητα να συζητήσουμε, τι ακριβώς εννοούμε όταν γράφουμε τη σχέση (1) και πώς ακριβώς καταλαβαίνουμε την αρχή του Pascal:
Στο σχήμα, ένας σωλήνας ύψους Η=27cm είναι γεμάτος με υδράργυρο.
Πόση είναι η πίεση στη βάση του, σημείο Β; Πόση είναι η “εξωτερική πίεση”; Μεταφέρεται σε όλα τα σημεία του υγρού;
Ο σωλήνας αντιστρέφεται σε λεκάνη με υδράργυρο και βυθίζεται κατά 1cm. Υπάρχει τώρα “εξωτερική πίεση” και “μεταφέρεται αναλλοίωτη” σε όλα τα σημεία; Δηλαδή στο σημείο Β, στην άνω βάση (τώρα…) του σωλήνα έχουμε πίεση ίση με 76cmHg;
Θεωρείται ανούσια φράση. Μια φράση μερικής ισχύος που δεν αξίζει μια πεντάρα.
Αξίζει όσο η φράση:
-Οι Σουηδοί είναι ξανθοί.
Γενικολογίες δηλαδή. Το ξέρω ότι οι περισσότεροι είναι ξανθοί. Αν τολμήσω (για να της δώσω αξία) να πω:
-Όλοι οι Σουηδοί είναι ξανθοί.
κατέστη μια λανθασμένη πρόταση.
Δεν ελαττώνεται Κατερίνα.
Μπορεί να γίνεται και Τεράστια, αλλά έχει φορά προς τα κάτω!!!
Το σώμα "δεν χάνει από το βάρος του…". Έχουμε κάτωση.
Διονύση,
Ναι, αλλά αν δεις το κεφάλαιο το ονομάζει hydrostatic pressure. Έψαξα στο διαδίκτυο τον όρο και είδα ότι χρησιμοποιείται ευρέως και από Πανεπιστήμια όπως το Harvard.
Ναι τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για άνωση…
Ερώτηση κρίσεως ..Αν το υγρό αντί για ύδωρ είναι έλαιον ή οινόπνευμα πως θα ονομάσουμε την πίεση που οφείλεται στο βάρος;;;
Γιάννη,
Μάλλον έχεις σκοπό να εισάγεις κι άλλους όρους;; ή κάνω λάθος
Καλησπέρα
Οι γενικοί νόμοι είναι πολλοί λίγοι ( και οι Αρχές ακόμα λιγότερες )…σε όλες τις άλλες περιπτώσεις πρέπει να περιγράφουμε καλά σε ποιες περιπτώσεις και υπο ποιες προϋποθέσεις ισχύει ένας νόμος…
π.χ. για το βάρος του εκτοπιζόμενου υγρού και την άνωση υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως αυτή :
ανάλογα υδροστατικά παράδοξα μπορεί να κατασκευάσει κανείς και για αντικείμενα που βεντουζάρουν στον πυθμένα δοχείων
Κατερίνα.. Έχω ολίγον χαβαλοειδή διάθεση!!
Κάνεις λάθος. Ουδενός όρου την εισαγωγή επιθυμώ.
Κατερίνα, το συζητάμε ένα μήνα τώρα…
Δεν είπα ΠΟΤΕ ότι ο όρος δεν χρησιμοποιείται.
Μετέφερα την τοποθέτηση του Ανδρέα Κασσέτα σε σχόλιο εδώ (η οποία με βρίσκει σύμφωνο) η οποία έλεγε ότι:
Ο επιθετικός προσδιορισμός «υδροστατική» είναι κατάλοιπο του παρελθόντος, ενώ εδώ και αρκετά χρόνια αγνοείται από τους περισσότερους – όχι όλους – συγγραφείς αξιόλογων σχολικών και πανεπιστημιακών βιβλίων αλλά και από αρκετά από τα σύγχρονα Αναλυτικά Προγράμματα. Κι αυτό διότι είναι γεγονός ότι η περιγραφή των φαινομένων «ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ρευστού» και «ΡΟΗ ρευστού» εξυπηρετείται χωρίς τον όρο «υδροστατική πίεση». Αρκεί η έννοια «ΠΙΕΣΗ υγρού».
Αυτή είναι από την αρχή η θέση μου. Δεν έχει αλλάξει και θα ήθελα να μην διαστρεβλώνεται.
Επίσης πρέπει το υγρό να ισορροπεί.
Πολύ ωραίο Μήτσο.
Παρά το ότι έχω διαπράξει σχετική ανάρτηση, ούτε αυτό είχα κατά νου.
Ούτε το βεντουζάρισμα στον πάτο.
Οπότε οι τρεις περιπτώσεις που σκέφτηκα έγιναν μάνι-μάνι πέντε.
Μπράβο Δημήτρη, αυτή την περίπτωση θυμόμουν όταν είπα για μικρού ύψους στήλη νερού και μεγάλο σώμα…
Δεν είπα ότι το είπες…και η θέση σου βέβαια σεβαστή!
Ακριβώς. Αυτή είναι η πρώτη περίπτωση που σκέφτηκα.
Η δεύτερη είναι όταν το σώμα κινείται μέσα στο υγρό. Δέχεται επιπλέον δύο αντιστάσεις". Μία λόγω ιξώδους και μία ανάλογη του τετραγώνου της ταχύτητας.
Η άλλη περίπτωση που σκέφτηκα ήταν η "τρύπα στο νερό" του Ανδρέα. Δηλαδή ακόμα και όταν αφήνεται να κινηθεί, τροποποιείται η δύναμη που δέχεται.
Δεν παρενέβαλα την ερώτηση για να συζητήσουμε περί άνωσης.
Το έκανα για να φανεί πόση ζημιά γίνεται αν γράψω μια μπούρδα και την αποδώσω σε ένδοξο άτομο.
Ιδίως δε αν ονομάσω τη μπούρδα μου "Αρχή" ώστε να μην την αμφισβητήσει κάποιος.