by 
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Πραγματικά δεν μπορούσα να μην τοποθετηθώ σε όσα γράφονται αυτές τις ημέρες σε σχέση με ένα πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο από την ΕΕΦ. Παράλληλα όμως δεν θα μπορούσα να αναρτήσω σχόλιο σε ένα θέμα με τίτλο ανακριβή και προσβλητικό για την ΕΕΦ, όπως ότι για άλλη μια φορά ντροπιάζει τους Φυσικούς! Θα ήθελα έστω μία φορά να έχει γίνει μία ανάρτηση για όσα θετικά γίνονται από την ΕΕΦ προς όφελος της επιστημονικής και εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά προφανώς το καλό είναι καθήκον και δεν αξίζει να το αναφέρουμε…σωστά;
Διοργανώνονται πλήθος μαθητικές εκδηλώσεις, όπου παρουσιάζονται πειράματα από επιστήμονες δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ομάδες πειραματικών σχολείων, στα πανελλήνια συνέδρια Φυσικής συμμετέχουν δεκάδες ομιλητές απολύτως καταξιωμένοι στον χώρο τους, έχει κατατεθεί ολοκληρωμένη πρόταση για το πρόγραμμα σπουδών της Φυσικής, είναι υπό έκδοση πρότυπο διδακτικό εγχειρίδιο, διεξάγονται για μαθητές και προσφάτως και για φοιτητές θερινά σχολεία στων οποίων το πρόγραμμα αρκεί μία απλή ματιά για να διαπιστώσει κάποιος ότι κοσμούν και τιμούν την επιστήμη της Φυσικής και τόσα άλλα…
Το αν κάποιος επιθυμεί να είναι μέλος ή όχι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του αλλά το επιχείρημα που εμείς οι νεώτεροι ακούμε επανειλημμένως από τους παλαιότερους, ότι διαγράφηκαν επειδή πριν από τριάντα χρόνια κάτι δεν λειτουργούσε σωστά στερείται σοβαρότητας. Τόσο αυστηροί είμαστε πια με το επιστημονικό μας σωματείο; Ποτέ σε αυτά τα τριάντα χρόνια δεν άξιζε να δοθεί από κάποιον μία δεύτερη ευκαιρία; Όσο για τα επίτιμα μέλη, αυτό προβλέπεται από το καταστατικό το οποίο ισχύει από το 1930, ότι άτομα που προάγουν την επιστήμη της Φυσικής δύνανται να εγγραφούν ως επίτιμα μέλη. Ποιο το λάθος να αποδοθεί αυτός ο τίτλος σε μία δημοσιογράφο η οποία δημιούργησε ντοκιμαντέρ για το CERN και τα μυστήρια του Σύμπαντος; Ποιος αντιλέγει στο ότι δικαιούται μία καθηγήτρια Γαλλικής να παρουσιάσει την βραβευμένη εργασία των μαθητών της και της ίδιας, η οποία απέσπασε πρώτο βραβείο στο CERN σε διεθνή διαγωνισμό;
Και φτάνοντας στο προκείμενο, θεωρώ αντισυναδελφικό να αναπαράγεται δημοσίευση εκπαιδευτικής ιστοσελίδας – την οποία προσωπικά δεν μπόρεσα να κατανοήσω, καθώς σε αυτή θίγονται ετερόκλητα ζητήματα, μεταξύ των οποίων και το επίμαχο βιβλίο – και αυτό να αποτελεί πρώτη είδηση σε μία ιστοσελίδα που μόνο προσφέρει και αποτελεί φιλόξενο τόπο για όλους τους συναδέλφους, όπως το ylikonet! Αποτελεί κοινό τόπο ότι οι απόψεις ενός συγγραφέως δεν εκφράζουν τον εκδότη. Εάν υπήρχε η όποια ένσταση δεν έπρεπε αυτή να αποσταλεί επωνύμως με έναν από τους τόσους τρόπους επικοινωνίας που πλέον υπάρχουν, προς την ΕΕΦ και να ζητηθεί η τοποθέτηση της προτού αρχίσει αυτός ο διασυρμός; Υπάρχει το οποιοδήποτε νόημα να λιθοβολείται κάποιος, ακόμα και αν διέπραξε ένα ατόπημα, κατ’ αυτόν τον τρόπο; Είμαστε πάνω από όλα συνάδελφοι!!! Και ως τέτοιοι πρέπει να επικοινωνούμε μεταξύ μας, να μαθαίνει ο ένας από τα θετικά του άλλου και να διορθώνει τα λάθη του. Φαντάζεστε τι εικόνα θα σχημάτιζε ένας μαθητής αν παρακολουθούσε αυτόν τον διάλογο; Στις μαθητικές κοινότητες και όχι μόνο, υπάρχει αλληλεγγύη και προστασία μεταξύ των μελών! Τι παράδειγμα δίνουμε με αντιπαραθέσεις τέτοιου τύπου;
Ανήκω και εγώ στους συναδέλφους που αμέσως μετά την ορκωμοσία μου πραγματοποίησα την εγγραφή μου στην ΕΕΦ, πριν από δεκαπέντε χρόνια, με διάθεση να προσφέρω και να συμμετέχω στο επιστημονικό μας σωματείο. Και το πρόσημο μετά από δεκαπέντε χρόνια είναι θετικό! Όποιος δουλεύει κάνει λάθη… αλλά και πολλά σωστά! Αυτό το έχουμε διδαχθεί διαχρονικά! Όποιος μένει αδρανής όχι… Πιστεύω πως μόνο συμμετέχοντας έχουμε δικαίωμα λόγου. Η αποχή και απομάκρυνση δεν είναι λύση… Για εμένα είναι τιμή να ανήκω στην ΕΕΦ και να προσπαθώ για το καλύτερο! Πριν ενάμιση μήνα πραγματοποιήθηκαν εκλογές και μία νέα διετία ξεκινά! Εμείς καλούμε όλους σας να συμμετέχετε για να χαίρεστε με τις επιτυχίες και να εντοπίζετε τις αστοχίες ώστε να προχωράμε μπροστά προς όφελος της επιστήμης που αγαπάμε και υπηρετούμε!
Με τις πιο θερμές ευχές μου για το νέο έτος,
Παρασκευή Κλειδέρη
Αστροφυσικός-Εκπαιδευτικός ΔΕ
Γενική Γραμματέας Ένωσης Ελλήνων Φυσικών
Πάντως Άρη, διακρίνω μια γενίκευση της κατάστασης.
Από τη μια η αρχαιολατρία μαζί με την βαθιά πεποίθηση ότι μόνο οι “δικοί μας” πρόγονοι ήταν σπουδαίοι και έδωσαν τα φώτα τους στην ανθρωπότητα. Οπότε εμείς οι απόγονοι δικαιούμαστε το χαρακτηρισμό του “ξεχωριστού λαού”. Τι μόνο οι Εβραίοι θα είναι ο “περιούσιος λαός” του Θεού;
Και από την άλλη το ανακάτεμα της σύγχρονης επιστήμης με μυθολογίες και θρησκευτικές εκδοχές. Και βέβαια η “δική μας θρησκεία” είναι η μόνη αληθινή και βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με την επιστήμη!!!
Καλησπέρα παιδιά.
Έχω διαβάσει Ραμαγιάνα και Μπαχαμπαράτα. Θέλει πολλή φαντασία ώστε να συμπεράνεις τέτοιες αναφορές!
Κυρίως τόξα αναφέρονται, ο δίσκος του Κρίσνα, άντε και ιπτάμενα οχήματα (βιμάνας).
Από τη μύγα ξύγκι βγάζουν.
Γενικά η τάση να ψάχνουμε ιστορικά στοιχεία σε μυθολογίες είναι αφέλεια.
Το έργο απεικονίζει τη Θέτιδα να ζητάει από τον Ήφαιστο να κατασκευάσει όπλα για τον Αχιλλέα. Διακρίνονται στα αριστερά και δεξιά του Ηφαίστου τα δύο αυτόματα (αυτοκινούμενες χρυσές θεραπαινίδες) που είχε κατασκευάσει ο τεχνουργός.
Ιλιάδα (μετάφραση Καζαντζάκη – Κακριδή):
Είπε, κι απ᾿ του αμονιού το κούτσουρο σηκώθη ο γαύρος γίγας κουτσαίνοντας, με ορμή τ᾿ αδύναμα κουνώντας αντικνήμια. Τα φυσερά απ᾿ τη φλόγα ετράβηξε, με βιάση συμμαζεύει τ᾿ άλλα του σύνεργα που εδούλευε μες σε αργυρή κασέλα, και με σφουγγάρι ολούθε σκούπισε το πρόσωπο, τα χέρια, το γερό σβέρκο και τα στήθη του τα μαλλιαρά᾿ και ντύθη με το χιτώνα, κι άδραξε ύστερα χοντρό ραβδί και βγήκε κουτσαίνοντας· και τρέχαν δίπλα του ν᾿ ανεβαστούν το ρήγα χρυσές δυο βάγιες, απαράλλαχτες με ζωντανές κοπέλες· ξυπνάδα και μιλιά και δύναμη, τα ‘χουν κι αυτές, κι ακόμα οι αθάνατοι θεοί τους έμαθαν πάσα γυναικεία τέχνη.
Να υποστηρίξουμε ότι οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι γνώρισαν ρομπότ;
Αυτά όλα είναι αφελή. Η μυθοποιητική φαντασία δημιουργεί ότι θέλετε.
Όμως βλέπω να επικαλούνται το “εδάφιο” αυτό ως απόδειξη ύπαρξης υψηλής τεχνολογίας στην αρχαιότητα.
Από εδώ.
Διονύση και Γιάννη, δυστυχώς φαίνεται ότι γυρίζουμε σε μεσαίωνα.
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου τον στρέφει σε ανορθολογισμούς, από τους οπαδούς της επίπεδης γης μέχρι τα ζώδια και τους αστρολόγους. Άνθρωποι υψηλότατου τυπικά μορφωτικού επιπέδου να συχνάζουν στους αστρολόγους ή να παίρνουν υπέροχα κομμάτια της έξοχης μυθολογίας μας και να τα κάνουν υψηλή τεχνολογία που δήθεν κρύβεται σε αυτήν.
Πριν λίγο καιρό μου έστειλε συνάδελφος “αρχαιολάτρης” φυσικός πόνημα κάποιου άγνωστου τύπου (δυστυχώς το έσβησα από τον υπολογιστή και στον ίδιο απάντησα όχι κόσμια είναι η αλήθεια) όπου από τον ηλεκτρομαγνητισμό μέχρι την Γενική σχετικότητα ήταν αντιγραφή από αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Είχε και δήθεν παραπομπές ο αθεόφοβος. Από το κακό μου έψαξα ένα δυο και ήταν άσχετα κείμενα.
Πίκρα, παιδιά, πίκρα.
Άρη δεν ξέρω αν η στροφή αυτή είναι σημερινό φαινόμενο ή αν απλά εντοπίζεται εύκολα σήμερα μέσω διαδικτύου.
Ο Νταίνιγκεν είναι παλιά ιστορία.Το “φαινόμενο” Γιούρι Γκέλερ επίσης.Η “μαύρη Αθηνά” παλιά ιστορία.
Φυσικά και υπήρχαν αντίστοιχα φαινόμενα και παλαιότερα Γιάννη, έχεις δίκιο.
Μήπως όμως μαζί με το ρήμα “εντοπίζεται” να προσθέσουμε και ότι το διαδίκτυο διευκολύνει και εξαπλώνει το φαινόμενο.
Αλλη μια θεωρία που δεν αναφέρθηκε (και είναι και η πρόταση μου για την επόμενη “έκδοση”):
Η αριθμο – σημασιολογία (στην έκδοση φυσικά θα “παρουσιάζεται” σαν αριθμητική θεωρία των πάντων, θα παρακαλούσα την ένωση να αναγνωρίσει ότι καταβάλω προσπάθεια).
Πως δηλαδή οι αριθμοί κρύβουν τα άδυτα των μυστηρίων του σύμπαντος.
Σίγουρα θα έχετε διαβάσει την αναλογία των έργων τέχνης της αρχαιότητας, του Παρθενώνα, των πυραμίδων …
Υπάρχουν video και άρθρα όπου οι αριθμοί εξηγούν .. τα πάντα (η ιδέα για τον τίτλο).
Σχόλιο: Αν ο αρχαίος Ινδός θεός έστελνε πυραύλους, οι αρχαίοι πολιτισμοί (εννοείται και Ελληνες) διέθεταν αντιπυραυλικά συστήματα, κάτι που φυσικά “έχει αποτυπωθεί” σε αγγεία, έχει σκαλιστεί πάνω σε δέντρα, μπορείς μάλιστα να δεις ένα ολόγραμμα αυτών των συστημάτων σε σπηλιές διάσπαρτες σε όλη την χώρα, το αναφέρει ακόμα και ο Αριστοτέλης (δυστυχώς όμως είναι στο 90% του έργου του που έχει κρύψει το Βατικανό)). Μην αναφέρω τι έχουμε στην Κρήτη που έχει αρχαίο πολιτισμό. 🙂 .
Νιώθω εύθυμα που γράφω τα παραπάνω, αλλά ταυτόχρονα εκνευρίζομαι. Η αφέλεια, η άγνοια και η ανάγκη για να νιώσει κάποιος σημαντικός, τον κάνει ευάλωτο σε κάθε “τσαρλατάνο” που μπορεί να φέρει τον όποιο τίτλο αλλά σίγουρα δεν είναι αφελής.
Διδακτικά τώρα:
Ο εκπαιδευτικός, ειδικά όποιος ανήκει στις θετικές επιστήμες, πρέπει να τονίσει την διαφορά της επιστήμης από την ψευδοεπιστήμη. Να εξηγήσει ότι η γνώσεις και η κριτική ικανότητα είναι το φως που μας δείχνει στο σκοτάδι.
Τίνα,
Υπέροχη η ανάρτησή σου, εκπληκτικός όπως πάντα ο Δάσκαλος Στέφανος Τραχανάς!!
Σε ευχαριστούμε πολύ!!
Καλησπέρα Τίνα.
Όσον αφορά τις θέσεις του Τραχανά για το τι θεωρείται επιστημονική στάση…
Αλλά και για όσο χρόνο ακόμη, υπάρχουν Φυσικοί που αναγνωρίζουν τον Γαλιλαίο ως πατέρα της επιστήμης και δεν αναζητούν την αλήθεια στη μεταφυσική ή σε περίεργες συνυπάρξεις και συνέργειες…
Ένας πίνακας του G. Bezzuoli.
που αναπαριστά τα πειράματα του Γαλιλαίου και ταυτόχρονα τη στάση των λογίων της εποχής του (ας μείνουμε στους … λογίους και ας μην τους συνδέσουμε με επισκόπους ή αντιπροσώπους του Πάπα…) οι οποίοι αναζητούν την αλήθεια στα κείμενα του Αριστοτέλη (δεξιά στην εικόνα).
Και μια παραλλαγή όπου το δεξιό μέρος γίνεται αριστερό…
εξαιρετικός, όπως πάντα o Τραχανάς. Θεωρώ, ωστόσο, ότι υπάρχει ένας ακόμη, σπουδαίος λόγος. τον περιγράφει πολύ καλά ο Christopher Llewellyn Smith, παλιος διευθυντής στο CERN, στο άρθρο του What is the use of basic science.
Contributions to Culture
Our lives are enriched, and our outlook changed, by (e.g.) knowledge of the heliocentric system, the genetic code, how the sun works, why the sky is blue, and the expansion of Universe. The point was elegantly, if arrogantly, made by Bob Wilson (first Director of Fermilab, a large particle physics/accelerator laboratory near Chicago) who, when asked by a Congressional Committee “What will your lab contribute to the defence of the US?”, replied “Nothing, but it will make it worth defending”. Generally, however, scientists are surprisingly shy in advancing cultural arguments, and this is a very ancient phenomenon as shown by the following dialogue in Plato’s Republic:
Socrates:
Shall we set down astronomy among the subjects of study?
Glaucon:
I think so, to know something about the seasons, the months and the years is of use for military purposes, as well as for agriculture and for navigation.
Socrates:
It amuses me to see how afraid you are, lest the people should accuse you of recommending useless studies.
I consider that scientists should advance cultural arguments more boldly. In particular, public expenditure on particle physics can and should be justified largely on cultural grounds. The globalization of particle physics helps, and it is relatively easy to convince most people that mankind as a whole should continue to explore this frontier of knowledge, and can afford to do so. When justifying particle physics, it is tempting to invoke spin-offs, such as the World Wide Web which was invented at CERN (more examples are given below), but in my opinion they provide a secondary argument and the contribution to knowledge should be put first. In my experience the general public generally finds the cultural argument at least, if not more, convincing than spin-offs, and it is dangerous to base arguments on examples of spin-off which may not stand up to careful analysis.
με δύο λόγια, ειχα γράψει κάπου το εξής:” Η προσπάθεια για την κατανόηση των νόμων της Φύσης μέσα από την επιστημονική έρευνα συνιστούν ανεκτίμητη παγκόσμια κληρονομιά και, μαζί με τα Γράμματα και τις Τέχνες, αποτελούν το μεγαλύτερο μνημείο της ανθρώπινης νόησης.” Αυτός είναι ένας ακόμη σπουδαίος λόγος για τον οποίο πρέπει να διδάσκονται οι φυσικές επιστήμες σε όλους.
Τίνα, αν θέλεις το μεταφράζω εγώ και στο στέλνω…εξαιρετική και η τοποθέτηση Casimir στην οποία παραπέμπει ο Llewellyn smith
Τίνα, μόλις ανακάλυψα ότι το άρθρο υπάρχει μεταφρασμένο εδώ
Γεια σας συνάδελφοι.
Στο πνεύμα του παραπάνω άρθρου, ένα απόσπασμα που υπάρχει στο (παλιό πια…) βιβλίο Γ.Π. της Γ΄Λυκείου:
ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
Η επιστήμη ανταποκρίνεται κατ’ αρχάς σε μια ανάγκη που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ως άνθρωπο: την ανάγκη να γνωρίσει. Να ανακαλύψει τους θεμελιώδεις νόμους της φύσης, που διέπουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Να παρατηρήσει, να ταξινομήσει τα παρατηρούμενα φαινόμενα, να φέρει στην επιφάνεια το απόλυτο και το αναλλοίωτο, μελετώντας τα φαινόμενα κάτω από ειδικές και ασυνήθιστες συνθήκες, δημιουργημένες από την ανθρώπινη ευφυΐα, αυτή είναι η ψυχή της βασικής έρευνας. Αυτή η έρευνα αναπτύσσεται, και πρέπει να αναπτυχθεί, με σκοπό να αυξάνει και να καθιστά ακριβέστερες τις γνώσεις.
Ωστόσο, ακόμη και αν αυτό μπορεί να φανεί παράδοξο, από αυτή την ελεύθερη έρευνα, πέρα από κάθε ιδέα εφαρμογής, γεννιούνται οι νέες ιδέες οι οποίες επιτρέπουν ακριβώς τις επιπλέον αποτελεσματικές εφαρμογές. Ο πρώτος στόχος της επιστήμης δεν είναι η εφαρμογή. Είναι, το επαναλαμβάνω, η καλύτερη κατανόηση των αιτιών και των νόμων που διέπουν τις φυσικές διαδικασίες. Αλλά μια καλύτερη κατανόηση των φυσικών διαδικασιών οδηγεί σχεδόν πάντοτε στη δυνατότητα να τις ελέγξουμε ή, τουλάχιστον, να ελέγξουμε άλλες διαδικασίες, οι οποίες σχετίζονται με αυτήν που είναι το αντικείμενο της έρευνας. Όπως είναι γνωστό, όσο η επιστήμη αναπτύσσεται τόσο περισσότερες και στενότερες γίνονται οι σχέσεις που καθορίζονται μεταξύ των διαδικασιών οι οποίες αρχικά έμοιαζαν να μην έχουν καμία συγγένεια.
Η μελέτη του ηλιακού στέμματος, για παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει σε μια καλύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς των ισχυρά ιονισμένων αερίων μέσα σε μαγνητικά πεδία. Και αυτό το θέμα αποδεικνύεται ότι έχει μεγάλη τεχνολογική σημασία. Αλλά οι αστροφυσικοί, που παρήγαγαν αυτές τις τεχνολογικά χρήσιμες γνώσεις, δεν είχαν καθόλου ως στόχο αυτή την εφαρμογή. Η εφαρμοσμένη έρευνα είναι εκείνη που μπόρεσε να επωφεληθεί, λίγο αργότερα, από τα αποτελέσματά τους, αξιοποιώντας ένα μέρος τους στη βιομηχανία.
Πρόσφατα ο Η. Casimir έδειξε με εξαιρετικό τρόπο ότι οι αποφασιστικές τεχνικές πρόοδοι του 20ού αιώνα έχουν πραγματοποιηθεί από επιστήμονες οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν εργάζονταν έχοντας ένα σαφώς καθορισμένο πρακτικό στόχο.
«Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί», γράφει για παράδειγμα, «αν οι υπολογιστές εφευρέθηκαν από ανθρώπους οι οποίοι ήθελαν να κατασκευάσουν υπολογιστές. Όμως προκύπτει ότι επινοήθηκαν γύρω στο 1930 από φυσικούς που ασχολούνταν με στοιχειώδη σωματίδια, επειδή ενδιαφέρονταν για την Πυρηνική Φυσική. Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί αν κάποιος ανακάλυψε τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα θέλοντας να βελτιώσει τα μέσα επικοινωνίας. Δε συνέβη όμως αυτό. Ανακαλύφθηκαν από το Hertz, που επιθυμούσε να προβάλει την ομορφιά της Φυσικής και στηριζόταν στις θεωρητικές διαπιστώσεις του Maxwell».
Ο Casimir πολλαπλασιάζει τα παραδείγματα και συμπεραίνει ότι «στον 20ό αιώνα σχεδόν δεν υπάρχει παράδειγμα καινοτομίας που να μην οφείλεται στη βασική επιστημονική σκέψη». Συμμερίζομαι την άποψή του. Επιπλέον προσθέτω ότι η ερμηνεία αυτού του γεγονότος είναι απλή: ο πειραματισμός και η παρατήρηση στα όρια της επιστήμης απαιτούν τεχνικά μέσα τα οποία υπερβαίνουν τις δυνατότητες της υπάρχουσας τεχνολογίας. Γι’ αυτό ένας αριθμός σημαντικών τεχνολογικών επινοήσεων έχει ως αφετηρία όχι την επιθυμία επίτευξης ενός ορισμένου πρακτικού σκοπού, αλλά τις απόπειρες διεύρυνσης των ορίων της γνώσης.
Τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από αυτές τις γενικές σκέψεις είναι πολύ συγκεκριμένα και φλέγοντα σε ό,τι αφορά την έρευνα στη Φυσική, ειδικά στη Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων και στην Αστροφυσική. Πράγματι είναι γνωστό ότι ο αναγκαίος εξοπλισμός για την παρατήρηση της συμπεριφοράς των στοιχειωδών σωματιδίων ή για τη μελέτη των ορίων του Σύμπαντος αποδεικνύεται εξαιρετικά δαπανηρός. Τα τεράστια κονδύλια που χρειάζονται ξεπερνούν συχνά τις δυνατότητες μιας και μόνο χώρας. Εάν έχει κανείς, όπως όντως έχουν ορισμένοι, μια τεχνολογική άποψη της επιστήμης, θα αναρωτηθεί: «γιατί;» Τα μεσόνια και τα κουάρκ δεν εμφανίζονται παρά μόνο όταν η ύλη υποβληθεί σε μια εξαιρετικά υψηλή ενέργεια, που δεν είναι συνήθως εφικτή στη Γη: θα ήταν προτιμότερο να επενδύσουμε αυτά τα κολοσσιαία ποσά σε έρευνες πλησιέστερες προς τις οικονομικές και κοινωνικές μας φροντίδες.
Γι’ αυτούς τους ίδιους λόγους η παραπάνω συλλογιστική είναι λανθασμένη, ακόμη και επικίνδυνη. Διότι, αναμφίβολα, από αυτές τις έρευνες θα προκύψουν κάποτε ευεργετικές εφαρμογές, αν τουλάχιστον η ανθρώπινη σύνεση τις προφυλάξει από τον παραλογισμό. Η τεχνητή ραδιενέργεια έφερε επαναστατικές αλλαγές σε πολλούς κλάδους της Ιατρικής. Η διαδικασία της σχάσης είναι μια πηγή ενέργειας που η χρήση της συνεχώς διευρύνεται, είτε για καλό είτε για κακό σκοπό. Όλα οδηγούν στο να πιστέψουμε ότι στο μέλλον η Αστροφυσική και η Φυσική στοιχειωδών σωματιδίων, επειδή θα έχουν αφαιρέσει άλλο ένα μέρος του πέπλου που καλύπτει το άγνωστο, θα έχουν συγκρίσιμα, αν και μη προβλέψιμα αποτελέσματα. Ποιος ξέρει αν ορισμένες από τις δυσκολίες που γεννιούνται με την ανάπτυξη της τεχνολογίας δε θα μπορέσουν να λυθούν χάρη σ’ αυτές τις έρευνες;
Θα μου επιτραπεί να προσθέσω, για να ολοκληρώσω, ότι η ανάπτυξη της βασικής έρευνας πρέπει να θεωρηθεί ως ένα είδος καθήκοντος: η ανθρώπινη περιπέτεια αντιστοιχεί, αυτή τη στιγμή, στην περιπέτεια του Σύμπαντος, όπου η φύση, με τη μορφή του ανθρώπου, αρχίζει να κατανοεί τον εαυτό της. Από γενιά σε γενιά, χωρίς ανάπαυλα, πέρα από σύνορα, έχουμε χρέος να συμβάλουμε με μια συλλογική προσπάθεια στη διεύρυνση και στην εμβάθυνση αυτής της κατανόησης. Ίσως είναι μια από τις αρετές της βαριάς Φυσικής το γεγονός ότι έχει επιτρέψει την απόκτηση μιας τέτοιας συνείδησης, διότι απαιτούσε τη συνένωση διανοητών και τη συγκέντρωση κεφαλαίων από όλες τις χώρες.
Απόσπασμα από το βιβλίο Η κβαντική επανάσταση του Victor Weisskopf.
Κατόπιν εξωδίκου ενημερώθηκα από την κα Τίνα Νάντσου να αφαιρεθούν τα σχόλιά της.