Συμβολή μετά από ανάκλαση

μάλλον το σχήμα είναι φωτό από πάνω όπως βλέπει κανείς την επιφάνεια … οπότε παίζει να είμαι ο μόνος που το πέρασα για φωτό σε κατακόρυφο επίπεδο και μου φάνηκε τριδιάστατο πρόβλημα

 Διόρθωση: …και να υπολογίσεις τη συμβολή των διαφόρων ηλεκτρικών πεδιακών συνιστωσών μεταξύ του αρχικού κύματος και όλων των κυμάτων που προέρχονται από δευτερογενείς πηγές σε οιοδήποτε σημείο της λωρίδας (όπως π.χ. κάνουμε σε προβλήματα που ρίχνουμε φως σε ένα φράγμα περίθλασης) στη θέση του σημείου Α (που ενδιαφέρει εδώ πέρα) … ίσως οι γεωμετρικές διαδρομές του σχήματος να δίνουν την πιο ισχυρή συμβολή … λάθος διατύπωση … καλύτερα θα λέγαμε ότι η αρχική σημειακή πηγή και το είδωλό της πληρούν τα βέλτιστα τις συνθήκες περί spatio-temporal coherence … και οδηγούν σε απτά φαινόμενα συμβολής 

… προδόθηκα γιατί είχα στο μυαλό μου αντίστοιχο οπτικό φαινόμενο με το κάτοπτρο Loyd όπου ανάγεται σε συμβολή μεταξύ σημειακής πηγής και πηγής ειδώλου … έχουμε πλάτη κυμάνσεων με ομόκεντρα κυκλικά μέτωπα κύματος (όχι πλάτη ηλεκτρικών πεδίων)

δηλαδή μόλις ένας στοιχειώδης όγκος υγρού συναντήσει το ανένδοτο τοίχωμα ανακλάται  … αντικαταστήστε το ανακλάται με τη λέξη σκεδάζεται 

… ναι αλλά η επίκληση της αρχής Huygens για κύματα ρευστού που ανακλώνονται από ανένδοτο τοίχωμα δεν μου βγάζει νόημα καθόλου και θα λεγα να μην γίνει προσπάθεια να ερμηνευθεί έτσι το φαινόμενο εκτός απ αυτό όμως προκύπτει κι ένα άλλο πρόβλημα … (δεν το ‘χω διαβάσει το βιβλίο -αν και άκουσα πολύ καλά σχόλια από άλλους-που λες και καλύτερα να μην εκφέρω γνώμη επί αυτού)

… που είναι το εξής … αν δεχτούμε ότι τα μόρια του υγρού στην επιφάνεια ταλαντώνονται μόνο κάθετα στην ήρεμη οριζόντια επίπεδη επιφάνεια του υγρού (εγκάρσια με άλλα λόγια) τότε τα μόρια που είναι απείρως δίπλα στο τοίχωμα θα ταλαντώνονται παράλληλα στο τοίχωμα πώς μπορεί να συμβεί σκέδαση του μετώπου κύματος τη στιγμή που συναντά το τοίχωμα (αφού η κίνηση υπετέθει μόνο κατακόρυφη); … κι όμως αν κάναμε ένα νοητό πείραμα … και φρακάραμε τα κυκλικά μέτωπα με μια ακίνητη ανένδοτη τέλεια ανακλαστική σανίδα … τότε ανάλογα με το πόσο ήρεμα ή μη-ήρεμα θα έφτανε το αρχικό μέτωπο κύματος στο εμπόδιο θα είχαμε είτε μια συντονισμένη σκέδαση (τα μόρια του ρευστού να φτάνουν το ένα πίσω από το άλλο και σκεδάζονται το ένα πίσω από το άλλο δημιουργώντας ένα νέο μέτωπο κύματος) ή ίσως κάποιο πιο περίπλοκο φαινόμενο π.χ. οπισθοσκεδάσεις με παγίδευση μορίων ρευστού κοντά το ανακλαστικό εμπόδιο (παροδική υπερχείλιση και το αντίθετο αυτής κτλ.)

… μάλλον χρειάζεται να πάμε σε ρευστομηχανική για θέματα ροής παρουσία εμποδίων

… μάλλον χρειάζεται να πάμε σε ρευστομηχανική για θέματα ροής παρουσία εμποδίων … ίσως και όχι?

… ίσως σε πρώτη φάση μπορούμε να εγκαταλείψουμε την έννοια την μονοδιάστατης εγκάρσιας κίνησης στην επιφάνεια τουλάχιστον παρουσία εμποδίου και να φανταστούμε τα μόρια να κινούνται σε κατακόρυφο επίπεδο (και όχι απλά κατακόρυφα) συμμετέχοντας σε δύο τουλάχιστον περιοδικές κινήσεις … πράγματι ας πάρουμε ένα σημείο ακριβώς στην επιφάνεια … δέστε του ένα κατακόρυφο ελατήριο που θα αντιπροσωπεύει την έλξη του εν λόγω μορίου από τα μόρια που είναι από κάτω του … δέστε του όμως και οριζόντια ελατήρια που θα αντιπροσωπεύουν την ασθενέστερη έλξη του μορίου από μόρια στην ίδια οριζόντια στάθμη με αυτό (αρκούν τόσα ελατήρια;) … κάπως έτσι πάντως το έχω στο μυαλό μου … αλλά περνάμε σε μαθηματική μοντελοποίηση που μπορεί να μην λύνεται αναλυτικά κτλ κτλ ..