
…Δεν είναι στη φύση των πραγμάτων ένας άνθρωπος να κάνει μια ξαφνική ανακάλυψη. Η επιστήμη προχωρά βήμα-βήμα, και κάθε άνθρωπος βασίζεται στην εργασία των προκατόχων του. Όταν ακούμε για κάποια ξαφνική, αναπάντεχη ανακάλυψη- σαν κεραυνό εν αιθρία, ούτως ειπείν-μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι έχει ωριμάσει χάρις στην επίδραση κάποιου σε κάποιον άλλο, και ακριβώς αυτή η αμοιβαία επίδραση είναι εκείνο που καθιστά εφικτή την τεράστια δυνατότητα της επιστημονικής προόδου. Οι επιστήμονες δεν βασίζονται στις ιδέες ενός μόνο ανθρώπου, αλλά στη συνδυασμένη σοφία χιλιάδων ανθρώπων που όλοι μελετούν το ίδιο πρόβλημα, και, ο καθένας από την πλευρά του προσθέτει το δικό του λιθαράκι στη μεγάλη δομή της γνώσης που βαθμιαία εγείρεται.
Λόρδος Rutherford
Διαβάζοντας ένα βιβλίο-δώρο των προηγούμενων ημερών, που αναφερόταν στον Γαλιλαίο και στο πνεύμα της επιστήμης, διάβασα το απόσπασμα αυτό το Rutherford και σκέφτηκα να το μοιραστώ…
![]()
η μεν μορφή “Γαλιλαίου” η δε φωνή “Ράδερφορντ”
Καλημέρα Γιώργο.
Ακριβώς, το βιβλίο αναφερόταν στο έργο του Γαλιλαίου και στις ιδέες που κυκλοφορούσαν 2-3 αιώνες πριν και οι οποίες ήταν αντίθετες με τις απόψεις του Αριστοτέλη…
Δεν ήρθε από το πουθενά ο Γαλιλαίος να διατυπώσει τους νόμους της κίνησης και την αρχή της αδράνειας…
Το τι συμβαίνει στην επιστήμη γενικότερα, το διατύπωσε πολύ ωραία ο Rutherford…