by 
Οι τρεις σωλήνες του σχήματος έχουν ίδια διατομή.
Η πίεση στο Α είναι 1,21.105 Pα. Στο Β είναι 1,16.105 Pα. Το σημείο Γ βρίσκεται σε πίεση 105 Pα.
Ποιες είναι οι ταχύτητες του ρευστού στα Α , Β και Γ;
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Γεια σου Άρη.
Δεν μιλώ για μαθηματική δυσκολία.
Έχουμε δυο δοχεία με διατομές ίδιες 0,1 τ.μ. Πάνω έμβολα αβαρή και σε κάθε έμβολο κάθεται ένας πιτσιρικάς. Βάρη πιτσιρικάδων 700 Ν και 500 Ν. Οι σωλήνες εκβάλουν σε σωλήνα διατομής 4 τ.εκ.
Ποιες οι τελικές ταχύτητες των πιτσιρικάδων;
Δεν ξέρω τώρα πως λύνεται. Πάντως οι πιέσεις δεν είναι καθορισμένες;
Στον σωλήνα εξόδου δεν είναι 1 Atm ;
Στην επιφάνεια κάθε εμβόλου η πίεση δεν είναι 1Atm +Βi/Αi ;
Επειδή είναι αβαρή έμβολα, τόσες δεν είναι οι πιέσεις στην επιφάνεια του νερού;
Δεν είναι καθορισμένες οι πιέσεις του προβλήματος;
Αυτές δεν θα καθορίσουν τις ροές;
Η φύση του προβλήματος είναι τέτοια που οι πιέσεις; είναι γνωστές. Φυσικά μετά από κλάσμα του δευτερολέπτου (όρα Βαγγέλη Κορφιάτη και την σύριγγα).
Γιάννη, το βασικό ζήτημα είναι αν μπορώ να εφαρμόσω Beboulli μεταξύ Α, Γκαι Β, Γ. στο κύκλωμά σου
Εφαρμόζοντας αυτό καταλήγω στην
PA+1/2ρuA2= PB+1/2ρuA2
Δηλαδή σαν να μπορώ να εφαρμόσω Beboulli μεταξύ Α Β. Μπορώ Γιάννη; ΟΧΙ είναι η προφανής απάντηση. Δεν μπορεί κανείς να διανοηθεί σωλήνα ροής μεταξύ Α, Β με μια στροφή 1500 1600 1700 και με διακλάδωση ενδιάμεσα.
Έτσι λοιπόν έρχεται η απορία σου πως το παχύ παιδί κινείται πιο αργά. Διότι η λάθος μεθοδολογία οδήγησε στο να αντιμετωπίζω το ζήτημα σαν τα παιδιά να ήταν κατά μήκος ευθύγραμμου σωλήνα όπου στο σημείο μικρής πίεσης θα είχα μεγάλη ταχύτητα και ανάποδα.
Από την άλλη το να δώσω και τις τρεις πιέσεις οδηγεί σε αποτελέσματα όπως αυτό το δικό σου Ας δούμε άλλη μια περίπτωση:
Μια πρώτη νύξη είχε κάνει και ο Ψυλάκος όταν έγραψε.
«Γιαννη στο πρωτο σου παραδειγμα ειχαμε μια ροη απο το Α –> Γ και Β—>Γ με Ρ1>Ρ2>Ρ3 => υ1<υ2<υ3
δεν θα πρεπει να γινεται παντα μια τετοια επιλογη ?
διαφορετικα θα καταληγουμε σε περιεργα πραγματα.»
Αυτά Άρη είναι και οι δικοί μου φόβοι.
Πιστεύω και εγώ πως η εφαρμογή του νόμου δεν γίνεται έτσι. Γι’ αυτό προκύπτει το παράδοξο.
Προσπαθώ να καταλάβω κάτι και προϊόν της αναζήτησης είναι η τελευταία ανάρτηση με την διακλάδωση.
Οι τελικοί στόχοι είναι τα παιδιά από τη μία και τα δοχεία από την άλλη.
Κάποιες φορές σκέφτομαι μήπως είναι πολύ απλούστερα προβλήματα απ’ ότι φαίνονται.
Ανάλογο πρόβλημα βρήκα στο βιβλίο υδροδυναμικής της ΑΕΝ. Εκεί όμως τα μεγάλα μήκη σωλήνων και το ιξώδες προκαλούσαν άλλοτε φραγή του “χαμηλού” δοχείου και άλλοτε γέμισμα αντί άδειασμα.
Οι διακλαδώσεις έχουν κάποια προβλήματα. Σε άλλη συζήτηση είχα χρησιμοποιήσει τον νόμο Poiseuille και πήρα το όριο.
Το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό εντελώς από αυτό που έβγαινε με νόμο Bernoulli.