by 
Σώμα που βρίσκεται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο, και αρχικά είναι ακίνητο, διασπάται με τη βοήθεια εκρηκτικού μηχανισμού σε δύο τμήματα που κινούνται με οριζόντιες ταχύτητες.
Να βρείτε την απόσταση των δύο τμημάτων τη στιγμή που το πρώτο τμήμα έχει διανύσει διάστημα…
http://ekountouris.blogspot.com/2019/04/blog-post_29.html
Χρόνια Πολλά σε όλους
μερικές φορές “τρελλαίνομαι” αδέλφια και , πράγματι αναρωτιέμαι, αν πράγματι πάμε μπροστά ή πράγματι πάμε πίσω, ή “εμπρός-πίσω”, όπως το σύθημα του Βυζαντινοτέτοιου στο “Κωνσταντίνου και Ελένης”…
με αφορμή την, πολύ καλή, ανάρτηση του Διονύση εδώ , όπου σε άσκηση της Γ΄ Λυκείου, Κατεύθυνσης παρακαλώ, αναγκάζεται, διότι “εκτός ύλης” (!), να δώσει έτοιμη τη θέση του κέντρου μάζας, έψαξα στο αρχείο μου και βρήκα άσκηση που είχα δημοσιεύσει στο περιοδικό “Φυσικός Κόσμος”, για τη Γ' Γυμνασίου, τον Νοέμβρη του 1992 παρακαλώ, όπου και ζητείται (δείτε την ερώτηση 6 στο τέλος) ο προσδιορισμός του κέντρου μάζας τμημάτων μετά από διάσπαση, καλά το θεώρημα διατήρησης της ορμής ήταν “οικείο”…
διαρκώς εκπτώσεις και ροπή προς τα κάτω, αδέλφια…
Καλημέρα Βαγγέλη και χρόνια πολλά.
Το ότι η "ροπή" είναι προς τα κάτω, είναι σίγουρο, δεν σηκώνει αμφιβολία, αλλά επί της ουσίας:
1) Το κέντρο μάζας συστήματος υλικών σωμάτων με εφαρμογή του γενικευμένου νόμου και σήμερα μπορεί να αντιμετωπίζεται από έναν μαθητή. Είναι άλλο πράγμα το κ.μ. στερεού και η απόδειξη δεν μπορεί να προκύψει με ανάλογη πορεία.
2) Η άσκηση μπορεί να έχει δημοσιευτεί για μαθητές της Γ΄Γυμνασίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ούτε ότι διδασκόταν, ούτε ότι μπορούσε να αντιμετωπισθεί από έναν μέσο μαθητή. Μάλλον η δημοσίευση ήταν στη λογική των διαγωνισμών Φυσικής. Σε μαθητές που ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για τη Φυσική, απευθύνεται…
καλημέρα, Διονύση, και ευχαριστώ που ασχολήθηκες, αλλά…
αλλά κάνεις λάθος, η άσκηση δεν είναι για διαγωνισμό, είναι “κανονική”για “κανονικούς” μαθητές και, προσωπικά τη δίδασκα κάθε χρόνο σε όσα τμήματα της Γ΄ Γυμνασίου είχα, εννοώ σε όσα από τα 28 συνεχόμενα στο 1ο Γυμνάσιο Ιλίου, είχαμε στα σχολεία τα εξαιρετικά βιβλία των Ζενάκου, Λεκάτη, Σχοινά
ισως, φαίνεται παράξενο και εξωπραγματικό, αλλά τότε προβλεπόταν και διδασκόταν
στη μεν Β΄ Γυμνασίου στην 9η ενότητα “Παράλληλες δυνάμεις-Κέντρο Βάρους”, σελ.39, τότε αντί “κέντρο μάζας” λέγαμε “κέντρο βάρους”, (εννοείται είχε προηγηθεί η διδασκαλία συγγραμμικών και υπό γωνία δυνάμεων) όπου και υπήρχαν πειράματα εύρεσης του κέντρου μάζας, καθώς και άσκηση υπολογισμού του για σύστημα σωμάτων που συναποτελείτο από δύο σφαίρες συνδεδεμένες με αβαρές σύρμα
στη δε Γ΄ Γυμνασίου, στην 9η ενότητα “Ορμή-Διατήρηση της ορμής” (τί σύμπτωση, ίδια ενότητα, ίδια σελίδα!) περιγράφεται η διάσπαση με ελατήριο καθώς και η ανάκρουση πυροβόλου
(τα βιβλία υπάρχουν σε pdf στο διαδίκτυο)
με τη συγκεκριμμένη άσκηση, εγώ, “πάντρεψα” την ύλη της Γ' Γυμνασίου με αυτήν της Β΄ , διότι η επανάληψη είναι μήτηρ…, αλλά και διότι ό,τι μαθαίνουμε το μαθαίνουμε για να μας φανεί χρήσιμο αργότερα, άλλως γιατί;
εξακολουθώ, άρα, φίλε, Διονύση, να έχω την άποψη ότι όχι, μόνο, πάμε προς τα κάτω, αλλά εκτελούμε ελεύθερη πτώση, που, ειρήσθω εν παρόδω, επίσης διδασκόταν τότε στη Γ΄ Γυμνασίου…
(εξακολουθώ, επίσης να μένω με την απορία: το περιοδικό, τότε, πήγαινε στα σχολεία, σε 17.000, περίπου, μαθητές συνδρομητές, κανένας από αυτούς που, τυχόν, είναι σήμερα συνάδελφος και μέλος του ylikonet δεν το θυμάται;)
Πώς δεν το θυμόμαστε Βαγγέλη, το περιοδικό;
Τι κάναμε και μεις που δεν γράφαμε σε αυτό; Ποιος το μοίραζε στα παιδιά, στο σχολείο;
Ποιος το…. προπαγάνδιζε;
μα, δεν λέω για σένα Διονύση,
γνωρίζω ότι πολλοί, τότε, βοήθησαν για τη διάδοση του περιοδικού,
για τους, τότε, μαθητές, και νυν συναδέλφους λέω,
τόσο εύκολα ξεχνάνε;
Καλημέρα Βαγγέλη και χρόνια πολλά. Δεν πάμε με ελεύθερη πτώση προς τα κάτω αλλά με κατακόρυφη βολή. Τα παιδιά πλέον δεν μαθαίνουν τίποτα στα Γυμνάσια. Ό,τι "κουράζει" το παιδί κόβεται. Το κόψιμο των εξετάσεων αποδεικνύεται ολέθριο. Η παιδεία αποκτάται από όλα και όχι από …3,5 μαθήματα.
Εμείς που τα μαθαίναμε από το Γυμνάσιο τι ακριβώς πάθαμε; Μπορούσαμε αξιοπρεπώς να συντάξουμε ολοκληρωμένες προτάσεις σε πολυτονικό, να κλίνουμε (και όχι να κλείνουμε) ένα αρχαίο ρήμα, να διατυπώσουμε ορισμούς φυσικών μεγεθών και όχι να παίζουμε λόττο με Σ-Λ.
Τις ροπές και το κέντρο μάζας τα έμαθα στο Γυμνάσιο, όπως τα λες. Θυμάμαι το Φυσικό να αναρτά από διάφορα σημεία μεταλλικά επίπεδα σώματα, με κρεμασμένο νήμα στάθμης και να βρίσκει στην τομή το κέντρο βάρους. Και διάβαζα και το Φυσικό κόσμο, γιατί ο καθηγητής μας έμπαινε στην τάξη κρατώντας κάθε μήνα το αντίστοιχο τεύχος και μας έβαζε να διαβάζουμε ασκήσεις…
σωστά Ανδρέα, περασμένα μεγαλεία, δυστυχώς…
μέχρι και εναλλασσόμενα υπήρχαν στο πρόγραμμα, που σήμερα ούτε στο Λύκειο (θα επανέλθω και επ' αυτού…)