by 
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.
Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.
Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
σ αυτή την ανάρτηση η επιμόρφωση μπορεί να τριγυρίζει
πάντα περιορισμένη από εισαγωγικά
καλημέρα Παντελή!
“σ αυτή την ανάρτηση η επιμόρφωση μπορεί να τριγυρίζει πάντα περιορισμένη από εισαγωγικά”
Μια μικρή συνεισφορά στο όλο που νομίζω ταιριάζει και έχει μεγάλο ενδιαφέρον
“Τι ώθησε τον Bohr στην ιδέα της κβάντωσης της στροφορμής;”
“Ο Bohr γνώριζε ότι η σταθερά του Planck (h) μπορεί να εκφραστεί με τη μονάδα: Κg·m/s·m, δηλαδή με τη μονάδα της ποσότητας μάζα·ταχύτητα·μήκος. (Αυτό το μέγεθος οι Φυσικοί το ονομάζουν στοφορμή.)
Επίσης ο Bohr γνώριζε (από τη μελέτη του Planck για το μέλαν σώμα και του Einstein για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο) ότι η ενέργεια Ε μιας μονοχρωματικής ακτινοβολίας συχνότητας ν είναι ακέραιο πολλαπλάσιο της h, δηλαδή Ε = hν.
Δοκίμασε λοιπόν ψαχουλευτά την ιδέα η ποσότητα μάζα·ταχύτητα·μήκος (δηλαδή m·υ·r) να είναι επίσης ακέραιο πολλαπλάσιο του h. Kαι του βγήκαν οι συχνότητες του γραμμικού φάσματος του υδρογόνου, με τη διαδικασία που περιγράφει ο Θοδωρής.
Ναι, ο Bohr ξεκίνησε με τη μονάδα μέτρησης του h! (Αυτό οι Φυσικοί το ονομάζουν διαστατική ανάλυση.)
Δυστυχώς αυτή η σύντομη, διδακτική προσέγγιση δεν έχει περάσει στα καθιερωμένα διδακτικά εγχειρίδια (ούτε διεθνώς) και η κβάντωση της στροφορμής παρασιάζεται ως αυθαίρετη σύλληψη του Bohr.”
Η ερώτηση από εμένα, η απάντηση από τον Ανδρέα Βαλαδάκη
«οι γραφιστικές επιλογές των καλλιτεχνών που επιμελήθηκαν αυτό το “πρότζεκτ” ακολουθούν χωρίς παρέκκλιση τα δυτικά εικαστικά πρότυπα»
Μα το 2018, Γιώργο μου, σε πάρα πολλά οι Κινέζοι ακολουθούν τα δυτικά πρότυπα, σε αυτό θα έκαναν εξαίρεση;
καλά τα πήγε Θόδωρε ο Ανδρέας
ακόμα πιο καλά ο Μπορ
για να δούμε Άρη
και τις γεμάτες χρώματα παρεκκλίσεις
απ την παγκοσμιοποιημένη ομοιογένεια
στη μάντρα με τις τοιχογραφίες επιστήμης
η μάντρα με τις τοιχογραφίες επιστήμης
που;
στο Ριο, για το βραζιλιάνικο μιλάμε, στη γειτονιά Μποταφόγκο
γιατί;
αυτό το υβρίδιο τέχνης και επιστήμης, επιδίωξε να ενημερώσει, να εμπνεύσει, να διασκεδάσει και να παρέμβει αναζωογονητικά στον δημόσιο χώρο
ποιος;
το Βραζιλιάνικο Κέντρο Έρευνας στη Φυσική (CBPF), δια χειρός Γαβριέλας Τόρες
ζουμ στις λεπτομέρειες της 3,37 x 70 m τοιχογραφίας πάνω στον μαντρότοιχο του CBPF
ως ήρωες της επιστήμης αναγνωρίζονται ντόπιοι και «ξένοι» σοφοί
η αναπαράσταση έχει φεμινιστική οπτική αφού η παρουσία των γυναικών είναι αισθητή, είτε αυτές είχαν παραγνωριστεί στον καιρό τους είτε όχι
Το Βραζιλιάνικο πράγματι είναι άλλη αίσθηση, ανεξάρτητη, πρωτοποριακή θα έλεγα.
Καλημέρα Γιώργο, καλημέρα Άρη.
Πράγματι οι Βραζιλιάνοι δίνουν “άλλη αίσθηση”, η τέχνη στην υπηρεσία της επιστήμης…
Μου άρεσε η αξιολόγηση που “δείχνει” η εικόνα με τα βιβλία.
Όχι στη βάση της σωρού, αλλά στην κορυφή του το F=ma…
καλημέρα Διονύση, γεια σου Άρη
στο διαδίκτυο θα σκοντάψεις σε αναδράσεις απ αυτή την εικαστική παρέμβαση,
που συνεχίζει τη μεγάλη λατινοαμερικάνικη παράδοση των τοιχογραφιών που πλούτισε από μεγάλους καλλιτέχνες, όπως ο Ντιέγκο Ριβέρα
αυτές οι αντιδράσεις δεν αφορούν τους τυπικούς βανδαλισμούς που ταλαιπωρούν τα έργα που κοσμούν τον δημόσιο χώρο,
ούτε όμως επιτρέπουν στον διαβάτη να περάσει ασυγκίνητος
μάλλον θυμίζουν τις αποκρίσεις μπρος από ένα κτήριο που πλέον θεωρείται μνημείο της επιστήμης
μια ματιά στις «σοφές κεφαλές»
στην τοιχογραφία απεικονίζονται μεταξύ των άλλων, οι ντα Βίντσι, Τύχο, Κοπέρνικος, Κέπλερ, Γαλιλαίος, Πασκάλ, Νεύτων, Λαβουαζιέ, Μεντελέγιεβ, Φαραντέυ, Μάξγουελ, Γκάους, Έντισον, Τέσλα, Χίλμπερτ, Τζέι Τζέι Τόμσον, Πλανκ, Ράδερφορντ, Μπορ, Χάιζενμπεργκ, Σρέντινγκερ, Μάιτνερ, Ντιράκ, Πόλινγκ, Τούρινγκ, Χόκινγκ
η τοιχογραφία πέτυχε να λειτουργήσει σαν πρέσβειρα των βραζιλιάνων φυσικών
Jose Leite Lopes, Cesar Lattes και Mario Schenberg
οι δυο πρώτοι ίδρυσαν το CBPF που η μάντρα του διακοσμείται με την τοιχογραφία
ο Cesar Lattes, μάλλον ο γνωστότερος βραζιλιάνος πειραματικός φυσικός, έχει ανακαλύψει μαζί με τον ιταλό G. Occhialini και τον εγγλέζο C. F. Powell το πιόνιο – πι μεσόνιο
το Νόμπελ το πήρε μόνος του ο Powell, το 1950, «για τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε»
ο Jose Leite Lopes, θεωρητικός, πρόβλεψε την ύπαρξη του μποζόνιου Ζο
και ο Mario Schenberg, μαζί με τον Chandrasekhar εισηγήθηκαν το όριο Schenberg – Chandrasekhar
ο ιταλός Occhialini, που μαζί με τον Lattes ανακάλυψαν το πι-μεσόνιο είναι μέσα στη μεγάλη παρέα
δεν αναγνώρισα στην απεικόνιση τον νομπελίστα της ομάδας, τον Powell – θα μου πεις αυτός δεν θα πρέπει να έχει παράπονο
ένας ακόμα που μας ενδιαφέρει, αφού είμαστε δάσκαλοι
ο Π. Φρέιρε
οι “δικοί μας άνθρωποι”
πάνω, Πλάτων και Δημόκριτος, Υπατία και Θαλής
από κάτω, Αρχιμήδης, Πυθαγόρας και Αριστοτέλης
ένας “δικός τους άνθρωπος”
γλεντζές, χορευταράς, εξωστρεφής, ο Φάινμαν, δούλεψε ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Ρίο στο μεταίχμιο των δεκαετών 1940-50
στην τοιχογραφία βρίσκεται πάνω απ το «αφεντικό», που μόνο γλεντζές και εξωστρεφής δεν υπήρξε
Francis Crick & Rosalind Franklin για το DNA
ο Watson «δε χωρούσε, υποθέτω λόγω των κοινωνικών του απόψεων
«τω αγνώστω θεώ»
μεταξύ Αϊνστάιν και Κιουρί, ένα άδειο περίγραμμα για να θυμίζει εκείνους που είχαν συνεισφορά στην γνώση χωρίς αναγνώριση,
αλλά και σε όποιον εκτιμά ο διαβάτης ότι έπρεπε να βρίσκεται στην τοιχογραφία και δεν τον βρίσκει
Έχεις βαλθεί να μας ταξιδεύεις τα βράδια…
και τι ταξίδια….. από την Κίνα στην…… Βραζιλία
Ακολουθώ λίγο διαφορετικά….
Όχι δεν είναι το ΟΑΚΑ
Botafogo – RJ – Brazil X River Plate – Argentina September 19, 2007
μπλε βέλος το γήπεδο
κόκκινο το ινστιτούτο
κοντά είναι και βολεύει
τι λές;
«ομογενείς»
έτσι αποκαλούσαμε τους λατινοαμερικάνους ποδοσφαιριστές που εξελληνίζονταν, συνήθως παράτυπα, τότε που υπήρχε όριο στον αριθμό των ξένων αθλητών που μπορούσαν να αγωνιστούν σε μια ελληνική ομάδα
αναζητώντας, για τις ανάγκες του σημειώματος,
τους σημαντικούς βραζιλιάνους φυσικούς,
έπεσα πάνω σ’ έναν άλλο ομογενή που διδάσκει «μπάλα» στα δικά τους τα λημέρια
για ρίξε μια ματιά, αν έχεις χρόνο
για περισσότερα, και πιο ενδιαφέροντα, εκεί και εδώ
Καλημέρα Γιώργο.
τώρα μιλάμε για Φυσική ή για μπάλα;
Διονύση
επιχείρησα να τραβήξω την προσοχή σ’ ένα πρόσωπο της φυσικής
με ισχυρό και πρωτότυπο επιστημονικό στίγμα
για το οποίο δεν γνώριζα τίποτα- ενώ ίσως θα έπρεπε
γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και έφυγε με την οικογένειά του το 1947, λόγω του Εμφύλιου
σπούδασε προπτυχιακά στην Αργεντινή, στο Παρίσι μεταπτυχιακά, έκανε δημοσιεύσεις με τον Γκελλ- Μαν και υπήρξε διακριτός συνεργάτης στο CBPF που κι αυτό το έμαθα απ την τοιχογραφία που σχολίασα
ελπίζω ότι οι ποδοσφαιρικοί όροι που χρησιμοποίησα για τις συστάσεις, να μην παρεξηγηθούν – πιθανόν να είναι αποδεκτοί και απ τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Τσάλλη, αφού τη φωτογραφία του στο γήπεδο τη βρήκα στο καλύτερο κείμενο που συνάντησα να περιγράφει τη ζωή και την καριέρα του
στο επόμενο σχόλιό σου διαπιστώνω ότι και συ επειχειρείς “ψηλές μπαλιές” αφού διεύρυνες τις βιβλιογραφικές σου αναφορές και στην λατινοαμερικάνικη επιστήμη
εύχομαι καλή μέρα