by 
Λειτουργικά αναλφάβητη κινδυνεύει να ολοκληρώσει το σχολείο μεγάλη μερίδα μαθητών. Δεκαεξάχρονοι υστερούν σημαντικά σε κρίσιμα μαθήματα του σχολείου, τα οποία αντιστοιχούν σε βασικές δεξιότητες για τη ζωή. Η αρμόδια αρχή του υπουργείου Παιδείας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας άμεσα μέτρα, τα οποία να ξεκινούν από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Ειδικότερα, η ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) στην ετήσια έκθεση της για το 2019 παρουσιάζει τις απογοητευτικές επιδόσεις των μαθητών της Β΄ Λυκείου στα γενικά και στα επαγγελματικά λύκεια. Ενδεικτικά, στη Νεοελληνική Γλώσσα το 7,1% των μαθητών γενικού λυκείου έχει βαθμολογηθεί κάτω από τη βάση κατά το σχολικό έτος 2017-2018. Πολύ χειρότερη είναι η κατάσταση στη Φυσική, όπου ο ένας στους δύο (48,4%) βαθμολογήθηκε κάτω από τη βάση. Επίσης, άσχημη είναι η εικόνα των επιδόσεων στα Μαθηματικά: στην Αλγεβρα κάτω από τη βάση είχε το 38,9% και στη Γεωμετρία το 44,2%.
Χειρότερη είναι η εικόνα στις επιδόσεις των μαθητών της Β΄ Τάξης των επαγγελματικών λυκείων. Εκεί ένας στους πέντε (20,4%) πήρε κάτω από τη βάση στη Νεοελληνική Γλώσσα και πάνω από τους μισούς στα Μαθηματικά (το 52,7% στην Αλγεβρα και το 51,3% στη Γεωμετρία). Στη Φυσική και στη Χημεία τα ποσοστά είναι μικρότερα, αλλά επίσης υψηλά (41% και 40,8%, αντίστοιχα). Και να τονισθεί ότι οι επιδόσεις αυτές σημειώθηκαν σε ένα πλαίσιο σχολικών βαθμολογιών όχι ιδιαίτερα αυστηρό, πόσο μάλλον όταν ο μαθητής βρίσκεται στο μεταίχμιο να ξεπεράσει ή όχι τη βαθμολογική βάση.
Η ΑΔΙΠΠΔΕ αναφέρει ότι οι μαθητές αυτοί έχουν αυξημένη πιθανότητα να είναι λειτουργικά αναλφάβητοι και διευκρινίζει ότι «τα προβλήματα που εμφανίζονται στο λύκειο, σε σύγκριση με το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο, δεν είναι προβλήματα αποκλειστικά του λυκείου, αλλά όλων των βαθμίδων, τα οποία συσσωρευτικά κατέληξαν στο λύκειο. Προβληματίζει, βέβαια, το γεγονός ότι οι αντιλήψεις και οι πρακτικές του Δημοτικού και του Γυμνασίου, ίσως λόγω του υποχρεωτικού χαρακτήρα τους, δεν αποτύπωσαν τα αρχόμενα προβλήματα λειτουργικού αναλφαβητισμού και, ενδεχομένως, δεν κινητοποιήθηκαν εγκαίρως». Και η ΑΔΙΠΠΔΕ προσθέτει: «Σε κάθε περίπτωση και σε αυτή τη φάση η εκπαιδευτική πολιτική πρέπει ταυτόχρονα να παρέμβει τόσο προληπτικά, κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, όσο και επανορθωτικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ιδιαίτερης φροντίδας πρέπει να τύχει άμεσα το επαγγελματικό λύκειο».
Στην έκθεση, που υπογράφεται από τον πρόεδρο της ΑΔΙΠΠΔΕ, ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Ηλία Ματσαγγούρα, προτείνεται:
• Αναδιαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει την αξιολόγηση των μαθητών στις διαφορετικές βαθμίδες.
• Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση των μαθητών/-τριών στο πλαίσιο της διαφοροποιημένης διδασκαλίας.
• Πρόληψη του λειτουργικού αναλφαβητισμού.
• Υποστήριξη των εκπαιδευτικών για την περαιτέρω αξιοποίηση του ψηφιακού ανοικτού εκπαιδευτικού περιεχομένου.
Πηγή: Καθημερινή
Καλησπέρα Αποστόλη.
Φαντάζομαι ότι τα στοιχεία του πίνακα, δείχνουν τελικές βαθμολογίες των μαθητών.
Δυο παρατηρήσεις.
Έχει λάβει υπόψη της η ΑΔΙΠΠΔΕ το καθεστώς της Β΄Λυκείου, τις ομάδες μαθημάτων και την πλήρη αδιαφορία για το μάθημα, των μαθητών της συγκεκριμένης τάξης;
Έχει ερμηνεύσει τι σημαίνει η πολύ μεγάλη απόκλιση μεταξύ των δύο στηλών του πίνακα; Γιατί τέτοιο άνοιγμα όταν προστεθεί μια ακόμη μονάδα για να πάμε από το 9 στο 10;
Καλησπέρα Διονύση.
Αναλυτικά η έκθεση εδώ
ο ακόλουθος πίνακας αφορά τις χαμηλές βαθμολογίες στα μαθήματα που επιλέγηκαν ως παράμετροι, αλλά για την Γ Γυμνασίου (από το σώμα της έκθεσης που κοινοποίησε ο Αποστόλης)
σ’ αυτόν καταγράφονται μικρότερες αποκλίσεις μεταξύ των διαφορετικών μαθημάτων, ενισχύοντας την υπόθεση για την παιδευτική λειτουργία της Β Λυκείου που διατύπωσες Διονύση, σχετικά με την αντίστοιχη της Γ Γυμνασίου
ίσως, έχει ενδιαφέρον να συζητηθεί ότι και στα ΓΕΛ και στα ΕΠΑΛ, τα μεγαλύτερα ποσοστό αποτυχίας αφορούν το μάθημα της Φυσικής
επίσης, δεν έχω προφανή ερμηνεία γιατί οι χαμηλές βαθμολογίες στην Β ΓΕΛ είναι ποσοστιαία περισσότερες απ’ τις αντίστοιχες στην Β ΕΠΑΛ, μόνο στο μάθημα της Φυσικής
Ευχαριστώ Αποστόλη.
Καλησπέρα Γιώργο.
Επειδή πέρασε απαρατήρητη, η δεύτερη παράμετρος που σημείωσα παραπάνω, ήθελα να επισημάνω, ότι οι βαθμολογίες, εκτός του να δείχνουν περισσότερο ή λιγότερο το γνωστικό κέρδος του μαθητή από την φοίτησή του σε μια τάξη, έχουν και ένα τεχνικό μέρος…
Ας πάρουμε Γιώργο τον πίνακα για τη Γ΄ Γυμνασίου.
Τι δείχνει ο πίνακας, όταν λέει ότι μόλις το 1,1% των μαθητών είναι κάτω από τη βάση; Ότι είναι καλή η εικόνα;
Δίπλα ακριβώς μας λέει ότι το 20,7-1,1=19,7% πήραν το πολυπόθητο 10 για αν περάσουν την τάξη…
Δεν είναι παραπλανητικό αυτό το 1,1%; Τι αξία έχει η μέτρηση, όταν είναι φανερόν ότι απλά οι καθηγητές "βοήθησαν" !!! τα παιδιά, χαρίζοντας βαθμούς για να περάσουν;
πρώιμη καλημέρα Διονύση
παρασκευάτικο σινεμαδάκι – κλειστό κινητό – καθυστερημένη απόκριση
έχεις δίκιο!
στο Γυμνάσιο η ομογενοποίηση της βαθμολογίας στα μάθημα δεν θα πρέπει να αποδοθεί κυρίως στην εγρήγορση μαθητών και δασκάλων,
εσύ διαβάζεις καλύτερα τους αριθμούς του πίνακα που παρέθεσα
Και για να συνεχίσω το συλλογισμό του Διονύση περί βοήθειας των μαθητών στο να πιάσουν τη βάση τι προτείνεται για τη λύση του προβλήματος;
Μ' άλλα λόγια το φάρμακο βρίσκεται στον τρόπο αξιολόγησης και όχι στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αν πχ βάζαμε Α,Β,Γ και όλοι οι μαθητές παίρνανε Β, θα είχαμε λύσει το πρόβλημα του λειτουργικού αναλφαβητισμού.
Καλημέρα Γιώργο, καλημέρα Πάνο.
Συμφωνώντας με τον Πάνο, στην παραπάνω τοποθέτησή του, να βάλω μια άλλη παράμετρο για τον παραμορφωτικό φακό των στατιστικών στοιχείων που διαβάζουμε στους πίνακες που δόθηκαν.
Στη Β΄Λυκείου δεν υπάρχει αυτοτελές μάθημα Φυσικής.
Έτσι ο μαθητής "έχει το δικαίωμα" να αδιαφορήσει για το μάθημα, αφού έχει εξασφαλίσει ένα 14 στη… Βιολογία.
Το "δικαίωμά του" αυτό ενισχύεται από το 9,5 της προαγωγής. Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα κρίσεως:
Αν ξαφνικά άλλαζε ο νόμος και για να προαχθεί ο μαθητής θα έπρεπε να έχει πλήρες 10, πόσο % των μαθητών, θα είχαν κάτω από τη βάση; Θα είχαμε αποφύγει τον αναλφαβητισμό;
Κάτω από αυτό το πρίσμα Γιώργο, πρέπει να ειδωθούν και τα χαμηλότερα ποσοστά αποτυχίας στα ΕΠΑΛ στη φυσική της Β΄Λυκείου. Εκεί οι συνάδελφοι, έχουν για τα καλά … εγκλιματισθεί…
Πάντως μία ριζοσπαστική λύση του προβλήματος του αναλφαβητισμού θα ήταν η κατάργηση της ΑΔΙΠΠΔΕ!!!
καλημέρα παιδιά και με το φως του ήλιου
Διονύση,
το να σε πιστώνω με ορθολογικότερη ανάγνωση των αριθμών της έκθεσης που αφορούν την Γ Γυμνασίου σε σύγκριση με την Β ΕΠΑΛ & ΓΕΛ, δεν σημαίνει ότι αποδέχομαι και την άποψη
«τι αξία έχει η μέτρηση, όταν είναι φανερό ότι απλά οι καθηγητές "βοήθησαν" !!! τα παιδιά, χαρίζοντας βαθμούς για να περάσουν;»
αφού η ίδια η έκθεση φαίνεται ότι συμμερίζεται τις επιφυλάξεις σου, εξαιρώντας το «μαθητικό 10» ως δείκτη αλφαβητισμού
επίσης,
αν «τα χαμηλότερα ποσοστά αποτυχίας στα ΕΠΑΛ στη φυσική της Β΄Λυκείου» σε σχέση με αυτά των ΓΕΛ στο ίδιο μάθημα, θα έπρεπε να αποδοθούν «στον εγκλιματισμό των συναδέλφων», στην καταχρηστική προαγωγή των μαθητών, γιατί να μην συμβαίνει το ίδιο και για τα άλλα μαθήματα των ΕΠΑΛ (π.χ. μαθηματικά, χημεία);
προφανώς, όχι επειδή οι ΠΕ04.01 που υπηρετούν στα ΕΠΑΛ είναι ελαστικότεροι από τους δασκάλους των άλλων ειδικοτήτων σε ΕΠΑΛ & ΓΕΛ
η έκθεση αναγνωρίζει ότι οι βαθμολογίες δεν είναι σταθμισμένες, αφού οι μαθητές δεν απάντησαν σε ίδια θέματα και οι όποιες στρογγυλοποιήσεις έγιναν με διαφορετικά κριτήρια σε κάθε περίπτωση
για τους τρεις πίνακες που συζητάμε, αυτό που προκύπτει είναι ότι σε βαθμολογίες κάτω από το 11, μεγαλύτερα ποσοστά καταγράφονται στα μαθηματικά για την Γ Γυμνασίου και την Β ΕΠΑΛ, ενώ στην Β ΓΕΛ για στη φυσική. Τα μικρότερα και στις τρεις περιπτώσεις ποσοστά, καταγράφονται στη γλώσσα. Η περίπτωση της γυμνασιακής πληροφορικής αποτελεί μια κατηγορία μόνη της
“οργισμένε” Πάνο,
προτείνεις … ριζοσπαστικές λύσεις για τον φορέα που εκπόνησε την έκθεση, πριν καν προλάβουμε να την διαβάσουμε όσοι είμαστε αργοί στην ανάγνωση, με επιχείρημα τις δυο αξιολογικές προτάσεις, ενώ παρακάμπτεις τις υπόλοιπες δύο «διδακτικού» χαρακτήρα
εγώ, φυλλομετρώντας το σώμα της έκθεσης που αφορά τις δυο τελευταίες, επισημαίνω ότι εστιάζουν στο γλωσσικό έλλειμμα των μαθητών, χωρίς παράλληλα να συναντήσω συγκεκριμένες πρακτικές που θα το θεραπεύσουν και στην θετική επίδραση του ηλεκτρονικού αποθετηρίου του ΙΕΠ, χωρίς όμως να επιχειρείται κάποια σύγκριση με παράλληλα αποθετήρια που είναι δημοφιλή στις κοινότητες εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων
από την άλλη, θεωρώ την έκθεση ενδιαφέρουσα διότι, παρά τα μεθοδολογικά προβλήματα με τα οποία είναι εγγενώς φορτωμένη, αποτελεί μια πλήρη καταγραφή των βαθμολογιών που καταχωρήθηκαν στα σχολεία της χώρας
γι’ αυτό, προτείνω να εμβαθύνουμε λίγο ακόμα και μετά να συζητήσουμε τις ριζοσπαστικές σου προτάσεις
Χιούμορ έκανα Γιώργη, μάλλον αποτυχημένο αφού ελήφθη ως σοβαρή θέση.
κατανοητό Πάνο!
εξάλλου και η “αντίκρουσή” μου θεώρησα ότι ήταν συντονισμένη στο πνεύμα των σχολίων σου
Πάντως για να μιλήσουμε σοβαρά θεωρώ ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται απλά στην μη αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος ή στην ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών ή στην έλλειψη υποδομών κλπ. Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι βαθιά κοινωνικό. Εδώ και πολλά χρόνια η Ελληνική κοινωνία έχει απαξιώσει τη γνώση. Έχει αποκτήσει δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία αφού θεωρεί ότι η καλύτερη αποκατάσταση των παιδιών της είναι μία θέση στο δημόσιο. Για την απόκτηση αυτής της θέσης δεν είναι αναγκαίες οι πραγματικές γνώσεις αλλά τα "χαρτιά" και οι κομματικές γνωριμίες. Έτσι όλη η κοινωνία μας έχει μετατραπεί σε κυνηγούς χαρτιών. Όταν πχ για τη θέση Διευθυντή ενός σχολείου δεν προβλέπεται από το νόμο η αξιολόγηση του έργου που έχει επιτελέσει κάποιος Διευθυντής στην προηγούμενη θητεία του σ' αυτό το σχολείο αλλά ένας μεταπτυχιακός τίτλος και μάλιστα του εξωτερικού ώστε να πάρει και τα μόρια για τη γλώσσα, γιατί να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα σχολεία έχουν μετατραπεί σε χώρους φύλαξης παίδων. Μέσα από σπουδές σε σχολές πολύ χαμηλού επιπέδου και με κάποια μεταπτυχιακά της μούφας ( διεθνών και ευρωπαϊκών σχέσεων, ευρωπαϊκής ιστορίας παιδαγωγικών φιλοσοφίας κτλ κτλ) στο εσωτερικό ή το εξωτερικό μπορεί κάποιος να διεκδικήσει οποιαδήποτε υψηλόβαθμη θέση από πανεπιστημιακή έδρα έως υπουργικό θώκο, ασχέτως των γνώσεων του, γιατί να κυνηγήσει τη γνώση και όχι το χαρτί και τη γνωριμία;
Παλιά λέγαμε: Μάθε παιδί μου γράμματα ( γιατί άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο )
Σήμερα λέμε: Πάρε παιδί μου το χαρτί ( γιατί το χαρτί ανοίγει πόρτες)