Αν δούμε στο σχολικό βιβλίο η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης είναι υ = V ημ(ωt).
Το σύμβολο υ χρησιμοποιείται ήδη στο κεφάλαιο της επαγωγής και όχι μόνο, για την αλγεβρική τιμή της ταχύτητας. Ο μαθητής στη συνέχεια θα διδαχθεί την απλή αρμονική ταλάντωση, όπου χρησιμοποιείται αντίστοιχη εξίσωση για την ταχύτητα του σώματος υ = υmax ημ(ωt).
Προσωπικά προτείνω την εξίσωση V = Vmax ημ(ωt) ή V = V0 ημ(ωt)
Επίσης ενώ η εξίσωση που προκύπτει από την περιστροφή του ανοιχτού πλαισίου αποδεικνύεται από το νόμο Faraday, άρα είναι ΗΕΔ, μετονομάζεται σε “τάση” στην επόμενη σειρά. Αν συνδέσουμε μια αντίσταση στο πλαίσιο είναι ίδια η εναλλασσόμενη ΗΕΔ με την εναλλασσόμενη τάση στα άκρα του πλαισίου;
![]()
Καλό μεσημέρι Ανδρέα.
Στην εξίσωση υ = V ημ(ωt), αυτό το υ δεν είναι ύψιλο αλλά v που σημαίνει μικρό V, για να δείχνει την στιγμιαία τάση και να την ξεχωρίζει από το πλάτος… Τώρα η χρήση της συγκεκριμένης γραμματοσειράς, έκανε αυτό το v να μοιάζει περισσότερο με υ!!!
Όσον αφορά την εναλλασσόμενη τάση, ΗΕΔ είναι “με τα όλα της”!!! την οποία αποφασίζουμε να αποκαλούμε στο εξής: Εναλλασσόμενη τάση!
Δεν απάντησα στο τελευταίο.
Ναι, θα θεωρούμε ότι το πλαίσιο δεν έχει εσωτερική αντίσταση και η ΗΕΔ στα άκρα του είναι ίση και με την τάση.
Έτσι αυτήν θα αποκαλούμε εναλλασσόμενη τάση.
Καλησπέρα Διονύση. Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Επειδή τα γραπτά των μαθητών (και τα δικά μας) είναι χειρόγραφα, χωρίς δείκτες είναι πολύ εύκολο να γράψει κάποιος V = V ημωt, δηλαδή να μην ξεχωρίζει το v από το V. Ας θυμηθούμε τις πρώτες εκδόσεις των βιβλίων της Γ΄, που είχαν την επιτάχυνση με a και τη γωνιακή επιτάχυνση με α. Όλοι βάζαμε δείκτες για να μη γίνεται μπέρδεμα.
Αν το πλαίσιο δεν έχει αντίσταση συμφωνούμε ότι V = E.
Αν το πλαίσιο έχει αντίσταση R και συνδέσουμε στα άκρα του αντίσταση ας πούμε R, τότε
ΗΕΔ: Ε = ΝωΒΑ ημ(ωt)
Τάση στα άκρα του: V = E -iR = E/2.